S. Narayanappa & Ors v. Commissioner Of Income-Tax, Bangalore

Case: S. NARAYANAPPA & ORS. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BANGALORE [[1967] 1 S.C.R. 590] (1967) സുപ്രീം കോടതി റിപ്പോർട്ടുകൾ 1967-1-590-594 1 നിരാകരണപതം(Disclaimer) പ്രാദേശിക ഭാഷയിൽ വിവർത്തനം ചെയ്ത വിധിന്യായം ഭാരതസർക്കാർ സ്ഥാപനമായ എ ഐ""സി ടി യുടെ അനുവാദിനി എന്ന നിർമ്മിത ബുദധാധിഷ്ഠിത വിവർത്തന ഉപകരണത്തിന്റെസഹായത്തത്തോടെ കേരള ഹൈക്ക്കോടതിയിലെ ഐ റ്റി ഡയറെക്ടറേറ.,സാധൂകരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്എന്നിരുന്നാലുംഇതിന്റെഉള്ളടക്കത്തിൽആശയപരമായയോസാംഗത്യപരമായയോ വ്യാകരണപരമായയോ ആഖ്യാനപരമായയോ തെറ്റുകൾ കടന്നു കൂടാൻ.സാധ്യതയുള്ളതാണ് ഈ തർജ്ജമ കേവലം വ്യവഹാരകക്ഷികളുടെയും പപൊതുജനങ്ങളുടെയുംപപൊതുവായഅറിവിലേയഉപയയോഗപ്പെടുത്താൻവേണ്ടിമാത്രം.ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്ഔദ്യ്യോഗികവും പ്രായയോഗികവുമായ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങൾക്കും വിധിനിർവഹണ നടപ്പാക്കലുകൾക്കും പ്രസ്ു വിധിന്യായത്തിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് പതിപപ ആധികാരികവും. അന്തിമവുമായിരിക്കും സുപ്രീം കോടതി റിപ്പോർട്ടുകൾ 1967-1-590-594 2 എസ് നാരായണപ്പയം മറളവരം V ആദായനികതി കമീഷർ,ബാംഗർ സെപ്റ്റംബർ 27,1966(ജസ്റ്റിസ് ജെ സി ഷാ,ജസ്റ്റിസ് വി രാമസ്വാമി,ജസ്റ്റിസ് വിഭാർഗവ) ആദായനികുതി നിയമം(1922 ലെ 11),വകുപ്പ 34-സാധുത 1951-52 മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിൽ,1922 ലെ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപപ 22 പ്രകാരംഅപ്പീൽവാദി തന്റെ വരുമാനത്തിന്റെ റിട്ടേൺ ഫയൽ ചെയ്തില്ല,പക്ഷേ ആദായനികുതി ഓഫീസർഒരു നിശ്ചിത കണക്കിൽ വരുമാനം വിലയിരുത്തി.1955-56 മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിലെ മെറ്റീരിയൽപരിശശോധിച്ചപ്പോൾ,നികുതിദായകൻ വലിയ നിക്ഷേപങ്ങൾ നടത്തുകയും അദ്ദേഹം സ്വന്തമാക്കിയഭവന സ്വത്തിന്റെ വസ്തുക്കൾ മറച്ചുവച്ചതായും കണ്ടെത്തി.അതിനാൽ ആദായനികുതി ഓഫീസർറിട്ടേൺ പരിശശോധിച്ച ശേഷം 1951-52 മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിലെ വരുമാനം വളരെ ഉയർന്നകണക്കിൽ വിലയിരുത്തി വകുപപ 34(1) പ്രകാരം നനോട്ടീസ് നൽകി.ഹൈക്ക്കോടതിയിലെ റഫറൻസിൽവകുപപ 34(1) പ്രകാരം നടപടികൾ ആരംഭിക്കാനുള്ള ഉദ്യ്യോഗസ്ഥന്റെ അധികാരപരിധിയെഹർജിക്കാരൻ ചോദ്യം ചെയ്തുവെങ്കിലും ഹൈക്ക്കോടതി അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ നിലപാടെടുത്തു. ഈ കോടതിയിൽ നൽകിയ അപ്പീലിൽ: വിധി:(1) ആദായനികുതി ഓഫീസറുടെ ഭാഗതത നിനന ഭൗതിക വസ്ുകൾവെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെന്നും 1951-52 മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിൽ മൂല്യനിർണ്ണയം കുറവാണെന്നുംആദായനികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥൻ ചിന്തിക്കാൻ ന്യായമായ കാരണങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. [593 സി] ആദായനികുതി ഓഫീസർകക നനോട്ടീസ് നൽകുന്നതിന് അധികാരപരിധി നൽകുന്നതിന് വകുപപ 34പ്രകാരം രണട നിബന്ധനകൾ നിറവേറ്റണം.അതായത്,(i) ആദായനികുതി ചുമത്തേണ്ടവരുമാനം,ലാഭം അല്ലെങ്കിൽ നേട്ടങ്ങൾ എന്നിവ നിലവിലുള്ളതിനേക്കാൾ കുറഞ്ഞ നിരക്കിൽവിലയിരുത്തപ്പെട്ടുവെനവിശ്വസിക്കാൻഓഫീസർകകാരണമുണ്ടായിരിക്കണം;(2)മൂല്യനിർണ്ണയത്തിന് ആവശ്യമായ എല്ലാ ഭൗതിക വസ്ുകളും പൂർണ്ണമായും വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനനോഒരു നികുതിദായകന്റെയും ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള വീഴ്ചയയോ ഉപേക്ഷയയോ കാരണമാണ് അത്തരംമൂല്യനിർണ്ണയംസംഭവിച്ചതെനവിശ്വസിക്കാൻഅദ്ദേഹത്തിന് 1967-1-590-594 3 കാരണമുണ്ടായിരിക്കണം.വിശ്വാസത്തിന്റെനിലനിൽപപ,വിശ്വാസത്തിന്റെകാരണങ്ങൾവിശ്വാസത്തിന്റെ രൂപീകരണവുമായി യുക്തിസഹമായ ബന്ധമുണ്ടണ്ടോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രസക്തമായബന്ധമുണ്ടണ്ടോ എന്നത് കോടതിയുടെ പരിശശോധനയക്ക വിധേയമാണ്.എന്നാൽ,മൂല്യനിർണ്ണയത്തിന്റെപ്രശ്നവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എന്തെങ്കിലും വസ്ു വെളിപ്പെടുത്താത്ായി ഓഫീസർക 34വിശ്വസിക്കാൻ ന്യായമായ ചില കാരണങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ,വകുപ പ്രകാരം നനോട്ടീസ്പുറപ്പെടുവിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് അധികാരപരിധി നൽകാൻ അത് മതിയാകും.അവയുടെപര്യാപ്യെ നികുതിദായകന് ചോദ്യം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.[592 സി-എചച](2) പ്രധാന വിഭാഗത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥകൾ തൃപ്തികരമാണെങ്കിൽ നികുതിദായകന് നനോട്ടീസ്നൽകണം എന്നതാണ് 34-ാം വകുപ്പിലെ സ്കീം.എന്നാൽ നനോട്ടീസ് പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതിന് മുമഉദ്യ്യോഗസ്ഥൻ തന്റെ കാരണങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുകയും വകുപപ പ്രകാരം നടപടിയെടുക്കുന്നതിന്കമ്മീഷണറുടെ അനുമതി നേടുകയും ചെയ്യണമെനന വ്യവസ്ഥ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.എന്നാൽ അനുമതി പ്നൽകാൻ കമ്മീഷണറെേിപ്പിച്ച കാരണങ്ങളും നികുതിദായകനെ അറിയിക്കണമെനനിയമത്തിൽ വ്യവസ്ഥയില്ല.[593 എഫ്-ജി] സിവിൽ അപീൽ അധികാരപരിധി:1965ല സിവിൽ അപീൽ നമർ 562. ഐ ടി ആർ സി നമ്പർ 3/1963 കേസിൽ 1963 ജൂലൈ 24 ലെ മൈസൂർ ഹൈക്ക്കോടതിയുടെവിധിയിൽ നിന്നും ഉത്തരവിൽ നിന്നും പ്രത്യേകാനുമതിയയോടെ അപ്പീൽ നൽകി. അപ്പീൽവാദിക്കായി ആർ ഗഗോപാലകൃഷ്ണൻ ഹാജരായി.എതിർകക്ഷിക്കായി സസോളിസിറ്റർ ജനറൽ എസ്.വി.ഗുപ്തെ,എൻ.ഡി.കർഖാനിസ്,ആർ എൻസചചതെ എന്നിവർ ഹാജരായി. കോടതി വിധിന്യായം പ്രസ്താവിച്ചത്. Case: S. NARAYANAPPA & ORS. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BANGALORE [[1967] 1 S.C.R. 590] (1967) ਐੱਸਨਰਾਇਣੱਪਾਅਤੇਓ.ਆਰ.ਐੱਸ. ਬਨਾਮ ,ਆਮਦਨਕਰਕਮਿਸ਼ਨਰ ਬੈਂਗਲੋਰ।ਸਤੰਬਰ27, 1966 [ਜੇ. ਸੀ., ਵੀ. ਰਾਮਾਸਵਾਮੀਅਤੇਵੀ. ਭਾਰਗਵ. ਨਾਇਬਨਿਆਂਕਾ.] ਸ਼ਾਹ ਆਮਦਨਕਰਐਕਟ(11 ਦਾ1922), ਐਸ. 34—ਦਾਇਰਾ। 1951-52 ਲਈ, ਅਪੀਲਕਰਤਾਨੇਆਪਣੀਆਮਦਨਦਾਰਿਟਰਨਐਸ. 22 ਅਧੀਨਆਮਦਨਮੁਲਾਂਕਣਵਰ੍ਹੇਕਰਐਕਟ, 1922,' ਅਧੀਨਦਾਖਲਨਹੀਂਕੀਤਾ1955-56 ਪਰਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੇਆਮਦਨਨੂੰਇੱਕਨਿਸ਼ਚਿਤਅੰਕੜੇ,ਤੇਮੁਲਾਂਕਣਕੀਤਾ।ਜਦੋਂਮੁਲਾਂਕਣਵਰ੍ਹੇ ਲਈਸਮੱਗਰੀਦੀਜਾਂਚਕੀਤੀਗਈ ਤਾਂਇਹਖੋਜਿਆਗਿਆਕਿਅਸੈਸੀਨੇਵੱਡੇਨਿਵੇਸ਼ਕੀਤੇਅਤੇਉਸਦੁਆਰਾਹਾਸਲਕੀਤੀਗਈਘਰਦੀਜਾਇਦਾਦਦੀਆਂਮੱਦਾਂਨੂੰਦਬਾਇਆ।ਇਸਲਈ, ਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੇਐਸ. 34(1)ਬਾਅਦਮੁਲਾਂਕਣਵਰ੍ਹੇ1951-52 ਲਈਆਮਦਨਨੂੰਬਹੁਤਵੱਧਅੰਕੜੇ ਅਧੀਨਇੱਕਨੋਟਿਸਜਾਰੀਕੀਤੀਅਤੇਰਿਟਰਨਦੀਜਾਂਚਕਰਨਤੋਂ'ਤੇਮੁਲਾਂਕਣਕੀਤਾ।ਹਾਈਕੋਰਟਵਿੱਚਹਵਾਲੇਵਿੱਚ, ਅਪੀਲਕਰਤਾਨੇਐਸ. 34(1), ਅਧੀਨਕਾਰਵਾਈਸ਼ੁਰੂਕਰਨਲਈਅਧਿਕਾਰੀਦੇਅਧਿਕਾਰਦੀਪੁੱਛਗਿੱਛਕੀਤੀਪਰਹਾਈਕੋਰਟਨੇਉਸਦੇਖਿਲਾਫਫੈਸਲਾਦਿੱਤਾ। ਇਸਕੋਰਟਵਿੱਚਅਪੀਲ'ਤੇ, ਫੈਸਲਾ: (i) ਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਕੋਲਇਹਸੋਚਣਲਈਉਚਿਤਆਧਾਰਸਨਕਿਅਪੀਲਕਰਤਾਵੱਲੋਂ,1951-52 ਲਈਅਧੀਨ-ਮਹੱਤਵਪੂਰਣਤੱਥਾਂਦਾਖੁਲਾਸਾਨਾਕਰਨਦੇਕਾਰਨ ਅਤੇਮੁਲਾਂਕਣਵਰ੍ਹੇਮੁਲਾਂਕਣਹੋਇਆਸੀਕਿਉਂਕਿਅਸੈਸੀਨੇਆਪਣਾਰਿਟਰਨਜਮ੍ਹਾਂਨਹੀਂਕੀਤਾ। ਐਸ. 34 ਅਧੀਨਨੋਟਿਸਜਾਰੀਕਰਨਲਈਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੂੰਅਧਿਕਾਰਦੇਣਲਈਦੋਸ਼ਰਤਾਂਪੂਰੀਆਂਹੋਣੀਆਂਚਾਹੀਦੀਆਂਹਨ, ਅਰਥਾਤਿ, (i) ਅਧਿਕਾਰੀਨੂੰਇਹਵਿਸ਼ਵਾਸਹੋਣਾਚਾਹੀਦਾਹੈਕਿਆਮਦਨ, ਮੁਨਾਫਾਜਾਂਲਾਭਜੋਆਮਦਨਕਰਦੇਅਧੀਨਚਾਰਜਕੀਤਾਜਾਣਾਸੀ, ਉਸਨੂੰਅਧੀਨ-ਮੁਲਾਂਕਣਕੀਤਾਗਿਆਸੀ; (ii) ਉਸਨੂੰ-ਇਹਵਿਸ਼ਵਾਸਹੋਣਾਚਾਹੀਦਾਹੈਕਿਅਜਿਹਾਅਧੀਨਮੁਲਾਂਕਣਅਸੈਸੀਵੱਲੋਂਰਿਟਰਨਬਣਾਉਣਜਾਂਮੁਲਾਂਕਣਲਈ,ਜ਼ਰੂਰੀਸਾਰੇਮਹੱਤਵਪੂਰਣਤੱਥਾਂਨੂੰਪੂਰੀਤਰ੍ਹਾਂਖੁਲਾਸਾਨਾਕਰਨਦੇਕਾਰਨਹੋਇਆਸੀ।ਵਿਸ਼ਵਾਸਦਾਅਸਤਿਤਵਅਤੇਵਿਸ਼ਵਾਸਲਈਕਾਰਨਾਂਦਾਤਰਕਸੰਗਤਸੰਬੰਧਜਾਂਮਹੱਤਵਦੀਜਾਂਚਅਦਾਲਤਦੁਆਰਾਕੀਤੀਜਾਸਕਦੀਹੈ।ਪਰਜੇਕਰਅਸਲਵਿੱਚਅਧਿਕਾਰੀਨੂੰਇਹਵਿਸ਼ਵਾਸਹੈਕਿਕਿਸੇਤੱਥਦੇਬਾਰੇਵਿੱਚਨਾਅਧੀਨ-ਮੁਲਾਂਕਣਦੇਸਵਾਲ'ਤੇਮਹੱਤਵਪੂਰਣਅਸਰਪਾਸਕਦਾਹੈ, ਤਾਂਇਹਉਸਨੂੰਐਸ-ਖੁਲਾਸਾਹੋਇਆਹੈ. 34 ਅਧੀਨਨੋਟਿਸਜਾਰੀ, ਜੋਕਰਨਦਾਅਧਿਕਾਰਦੇਣਲਈਕਾਫੀਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇਅਸੈਸੀਦੁਆਰਾਉਸਦੀਪਰਯਾਪਤਤਾਦੀਚੁਣੌਤੀਨਹੀਂਦਿੱਤੀਜਾਸਕਦੀ। (ii) ਐਸ. 34 ਦੀਯੋਜਨਾਇਹਹੈਕਿਜੇਮੁੱਖਧਾਰਾਦੀਆਂਸ਼ਰਤਾਂਪੂਰੀਆਂਹੋਣਤਾਂਅਸੈਸੀਨੂੰਨੋਟਿਸਜਾਰੀਕੀਤਾਜਾਣਾਚਾਹੀਦਾਹੈ।ਪਰਨੋਟਿਸਜਾਰੀਕਰਨਤੋਂਪਹਿਲਾਂਪ੍ਰਾਵਧਾਨਦੀਮੰਗਹੈਕਿਅਧਿਕਾਰੀਆਪਣੇਕਾਰਨਾਂਨੂੰਰਿਕਾਰਡਕਰੇਅਤੇਧਾਰਾਅਧੀਨਕਾਰਵਾਈਸ਼ੁਰੂਕਰਨਲਈਕਮਿਸ਼ਨਰਦੀਮਨਜ਼ੂਰੀਪ੍ਰਾਪਤਕਰੇ।ਪਰਐਕਟਵਿੱਚਇਹਲੋੜਨਹੀਂਹੈਕਿਕਮਿਸ਼ਨਰਨੂੰਮਨਜ਼ੂਰੀਦੇਣਲਈਪ੍ੇਿਤਕਰਨਵਾਲੇਕਾਰਨਾਂਨੂੰਵੀਅਸੈਸੀਨੂੰਸੰਚਾਰਿਤਕੀਤਾਜਾਵੇ। ਸਿਵਲਅਪੀਲੀਅਧਿਕਾਰਤਾ: ਸਿਵਲਅਪੀਲਨੰਬਰ562 ਦਾ1965। ਮੈਸੂਰਹਾਈਕੋਰਟਵਿੱਚਮਿਤੀਜੁਲਾਈ24, 1963 ਦੇਫੈਸਲੇਅਤੇਆਦੇਸ਼ਤੋਂਖਾਸਇਜਾਜ਼ਤਨਾਲਅਪੀਲ। ਆਰ., ਗੋਪਾਲਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵਾਂਲਈ। ਐਸ. ਵੀ. ਗੁਪਤੇ, ਸੌਲਿਸਿਟਰ-ਜਨਰਲ, ਐਨ. ਡੀ. ਕਾਰਖਾਨਿਸਅਤੇਆਰ. ਐਨ. ਸਚਥੇ, ਜਵਾਬਦੇਹਲਈ। ਅਦਾਲਤਦਾਫੈਸਲਾਇਸਪ੍ਰਕਾਰਸੁਣਾਇਆਗਿਆਸੀ ਰਾਮਾਸਵਾਮੀਜੇ. ਅਪੀਲਕਰਤਾਗਹਿਣਿਆਂ,ਹੋਇਆਸੀ।'ਅਪੀਲਕਰਤਾਦੀਆਂਖਾਤਾਪੁਸਤਕਾਂਹਰਸਾਲ ਤਾਂਬੇਦੇਤਾਰਅਤੇਪੈਸੇਉਧਾਰਦੇਣਦੇਕਾਰੋਬਾਰਵਿੱਚਲੱਗਿਆ30 ਜੂਨਨੂੰਬੰਦਹੁੰਦੀਆਂਸਨ।ਆਕਾਰਣਵਰ੍ਹੇ1951-52ਲਈ(ਜਿਸਲਈਪਿਛਲਾਸਾਲ30 ਜੂਨ, 1950 ਨੂੰਖਤਮਹੋਇਆਸੀ) ਅਪੀਲਕਰਤਾਨੇਆਮਦਨਟੈਕਸਐਕਟਦੇਸੈਕਸ਼ਨ22(2)22(4)ਦਾਖਲਨਹੀਂਕੀਤਾਗਿਆ।ਆਮਦਨਟੈਕਸਅਫਸਰਨੇਆਕਾਰਣਪੂਰਾਕੀਤਾਅਤੇਆਮਦਨਨੂੰ ਜਾਂਸੈਕਸ਼ਨ ਅਧੀਨਜਾਰੀਨੋਟਿਸਦਾਪਾਲਣਨਹੀਂਕੀਤਾ।ਅਪੀਲਕਰਤਾਵੱਲੋਂਕੋਈਰਿਟਰਨ36,068 ਰੁਪਏ23'ਤੇਆਕਾਰਿਆ।ਬਾਅਦਵਿੱਚ ਫਰਵਰੀ, 1955 ਨੂੰਉਪਲਬਧਸਮੱਗਰੀਦੇਆਧਾਰ, ਆਕਾਰਣਵਰ੍ਹੇ1955-56'ਤੇਲਈਆਕਾਰਣਕਰਦਿਆਂ, ਅਪੀਲਕਰਤਾਨੂੰਆਪਣੀਦੌਲਤਦਾਬਿਆਨਦੇਣਲਈਕਿਹਾਗਿਆਜੋਅਸਲਵਿੱਚ30ਜੂਨ, 1954 ਨੂੰਦਾਖਲਕੀਤਾਗਿਆਸੀ।ਦੌਲਤਦੇਬਿਆਨਤੋਂਇਹਪਾਇਆਗਿਆਕਿਅਪੀਲਕਰਤਾਨੇਪਿਛਲੇਸਾਲਜੋਲਈਅਪੀਲਕਰਤਾਦੀਆਮਦਨਸਿਰਫ30 ਜੂਨ, 1950 ਨੂੰਖਤਮਹੋਇਆਸੀ36,068, ਦੌਰਾਨ ਰੁਪਏ39,000'ਤੇਆਕਾਰੀਗਈਸੀ।ਦੌਲਤਦੇਬਿਆਨਅਤੇਬੈਂਕਖਾਤੇਦੀ ਰੁਪਏਦੀਨਿਵੇਸ਼ਕੀਤੀਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿਉਸਪਿਛਲੇਸਾਲਜਾਂਚਅਤੇਅਪੀਲਕਰਤਾਦੁਆਰਾਚਲਾਏਜਾਰਹੇਕਾਰੋਬਾਰਦੀਵਿਆਪਕਨੇਚਰਨੇਆਮਦਨਟੈਕਸਅਫਸਰਨੂੰਇਹਵਿਸ਼ਵਾਸਕਰਨਲਈਪ੍ੇਿਤਕੀਤਾਕਿਵਰ੍ਹੇ1951-52 ਦੀਆਮਦਨਘੱਟਆਕਾਰੀਗਈਸੀ।ਉਸਨੇਅਨੁਸਾਰਸੈਕਸ਼ਨ34(1), ਉਸਨੇਅਪੀਲਕਰਤਾਦੀਆਮਦਨਨੂੰ31 ਅਧੀਨਨੋਟਿਸਜਾਰੀਕੀਤਾਅਤੇਰਿਟਰਨਦੀਜਾਂਚਕਰਨਤੋਂਬਾਅਦ ਮਾਰਚ, 1960 ਨੂੰਆਪਣੇਹੁਕਮਦੁਆਰਾ89,002 ਰੁਪਏ'ਤੇਆਕਾਰਿਆ।ਅਪੀਲਕਰਤਾਨੇਆਕਾਰਣਹੁਕਮਖਿਲਾਫਅਪੀਲਟਸਹਾਇਕਕਮਿਸ਼ਨਰਨੂੰਅਪੀਲਦਾਖਲਕੀਤੀਪਰਅਪੀਲਨੂੰਰੱਦਕਰਦਿੱਤਾਗਿਆ,, ਅਪੀਲਕਰਤਾਨੇਹੋਰਅਪੀਲਆਮਦਨਟੈਕਸਅਪੀਲਟਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਮਦਰਾਸਬੈਂਚਨੂੰਦਾਖਲਕੀਤੀ।ਅਪੀਲਕਰਤਾਨੇਆਕਾਰਣਦੀਮਾਤਰਾਦਾਵਿਰੋਧਨਹੀਂਕੀਤਾਪਰਸਿਰਫਆਮਦਨਟੈਕਸਅਫਸਰਨੂੰਸੈਕਸ਼ਨ34(1)31ਜਨਵਰੀ ਅਧੀਨਕਾਰਵਾਈਸ਼ੁਰੂਕਰਨਦੇਅਧਿਕਾਰਦਾਵਿਰੋਧਕੀਤਾ।ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਨੇਆਪਣੇਹੁਕਮਦੀਮਿਤੀ, 1962'ਤੇ, ਨੂੰਐਤਰਾਜ਼ਨੂੰਖਾਰਜਕਰਦਿੱਤਾਅਤੇਅਪੀਲਨੂੰਰੱਦਕਰਦਿੱਤਾ।ਅਪੀਲਕਰਤਾਦੀਬੇਨਤੀ:ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਨੇਹਾਈਕੋਰਟਦੀਰਾਏਲਈਨਿਮਨਲਿਖਤਕਾਨੂੰਨੀਸਵਾਲਨੂੰਹਵਾਲੇਕੀਤਾ "1951-52 ਲਈਭਾਰਤੀਆਮਦਨਟੈਕਸਐਕਟ1922 ਦੀਧਾਰਾ34(1)(ਕੀਆਮਦਨਟੈਕਸਅਫਸਰਨੂੰਆਕਾਰਣਵਰ੍ਹੇਅ)" ਦੀਆਂਧਾਰਾਵਾਂਅਧੀਨਕਾਰਵਾਈਸ਼ੁਰੂਕਰਨਦਾਅਧਿਕਾਰਸੀ। ਹਾਈਕੋਰਟਨੇਅਪੀਲਕਰਤਾਦੇਖਿਲਾਫਸਵਾਲਦਾਜਵਾਬਦਿੱਤਾਫੈਸਲਾਕਰਦਿਆਂਕਿਆਮਦਨਟੈਕਸਅਫਸਰਨੂੰਆਕਾਰਣਵਰ੍ਹੇਸੀ।ਇਹਅਪੀਲਹਾਈਕੋਰਟਦੇ1951-52 ਲਈਅਪੀਲਕਰਤਾਖਿਲਾਫਧਾਰਾ24 ਜੁਲਾਈ, 1963 ਦੀਤਾਰੀਖਵਾਲੇਫੈਸਲੇਖਿਲਾਫਖਾਸਛੁੱਟੀ34(1)(ਅ) ਅਧੀਨਕਾਰਵਾਈਸ਼ੁਰੂਕਰਨਦਾਅਧਿਕਾਰ'ਤੇਲਿਆਂਦੀਗਈਹੈ। Case: S. NARAYANAPPA & ORS. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BANGALORE [[1967] 1 S.C.R. 590] (1967) [1967]_1 एस सी आर _590 एस. नारायणप्पा और अन्य बनाम आयकर आयुक्त, बैंगलूरू 27 ससतबर, 1966 ( जे.सी शाह, वी. रामास्वामी और वी. भागव जे. जे.) आयकर अधिनियम (11 सि् 1922), िारा - 34 अपीलार्थी िे कर नििारण वर्ा 1951-52 के ललए अपिी आय की ववतरणी अंतर्ात आयकर अधिनियम 1922 की िारा 22 के तहत दाखिल िह ं ककया ककन्तु आयकर अधिकार िे एक नििाररत संख्या पर स्वतः आय का आकलि ककया | नििारण वर्ा 1955-56 के ललए जाँच में पता चला कक अपीलार्थी िे बड़े निवेश ककये और उसके द्वारा अधिग्रहहत र्ृह संपवि को निपा ललया |इस पर आय कर अधिकार िे िरा 34 (1) के अंतर्ात िोहिस जार की और जांचोपरांत पता चला कक कर नििारण वर्ा 1951-52 की वववरणी में बहुत बड़ी रालश है | अपीलार्थी द्वारा उच्च न्यायालय द्वारा िारा - 34 (1) के तहत कायावाह के ललए क्षेत्राधिकार पर सवाल उठाया र्या | जजस पर उच्च न्यायालय िे उिके ववरुद्ि फैसला सुिाया | इस अपील में न्यायालय द्वारा - मािा र्या 1. आय कर अधिकार के पास यह सोचिे के ललए उधचत आिार कक अपीलार्थी द्वारा भौनतक तथ्यो का िुलासा िह ं करिा व नििारण वर्ा के ललए कम मूलयांकि करिा, ह अपीलार्थी द्वारा नििारण वर्ा 1951-52 के ललए वववरणी जमा करिे में ववफलता का कारण बिा |(593 सी ) आय कर अधिकार को िारा -34 के अंतर्ात िोहिस जार करिे का अधिकार प्रदाि करिे के ललए दो शतो का पूणा ककया जािा आवश्यक है | अर्थात ( i ) अधिकार के पास यह आिार होिा चाहहए कक आय कर के के ललए आय ,लाभ हानि का ववश्वास करिे का पयाप्तiiलेिा में लाभ का आाँकलि कम ककया र्या हो |( ) अधिकार के पास यह ववश्वास कम मूलयांकि का कारण अपीलार्थी द्वारा अपिी पूणा संपवि ि दशाया जािा जो कक वववरणी दाखिल करिे के ललए आवश्यक है | ववश्वाश का होिा और ववश्वाश होिे का कारण में सकारात्मक सम्बन्ि है जो कोिा के समक्ष जाँच में तका पूणा ववश्वसिीय सूचिा पर ववश्वास करिे का उधचत आिार है | परन्तु यहद न्यायालय के पास कुि तका पूणा आिार है जजससे यह पता चलता है की कुि तथ्य ,जो िह ं दशाये र्ए है वे अलपमूलयांकि का कारण है तो यह िारा - 34 (592 सी . एच .) के अंतर्ात पयाप्त अधिकार क्षेत्र प्रदाि करता है कक िोहिस जार करे और इसे चैलेंज िह ं ककया जा सकता | 2. एस की योजिा 34 के अंतर्ात यहद मुख्य िारा की शतो को पूरा ककया जाता है तो नििाररत को एक िोहिस जार करिा होर्ा |लेककि िोहिस जार करिे से पहले आवश्यक होता है कक अधिकार अपिे कारणों को दजा करे और कायावाह शुरू करिे के ललए आयुक्त की मंजूर प्राप्त करिी चाहहए |लेककि अधिनियम में ऐसी कोई आवश्यकता िह ं है कक आयुक्त को मंजूर देिे हेतु प्ेरत ककया जाय, उसे भी भी नििाररती को सौंपा जािा चाहहए| (593 एफ जी) लसववल अपील का क्षेत्राधिकार - लसववल अपील ि. 562/1965 ववशेर् अिुमनत द्वारा अपील हदिांककत 24 जुलाई 1963 मैसूर न्यायालय में आई ि आर सी ि. 3 सं 1963 अपीलकताओं की ओर से आर. र्ोपालकृष्णि। प्रनतवाद की ओर से एसवी र्ुप्ते, सॉलललसिर-जिरल, एिडी कारिानिस सचर्थे। Case: S. NARAYANAPPA & ORS. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BANGALORE [[1967] 1 S.C.R. 590] (1967) S. NARAYANAPPA & ORS. I' COMMISSIO'.'\ER OF INCOME-TAX, BANGALORf. September 27, 1966 [J. C. SHAH, V. RAMASWAMI AND V. BHAKGAVA. JJ.j illcome-uu: Ac1 (II of 1922), s. 34--Scope of. For the assessmenv year 1951-52, the appellant did not file a return of his income under s. 22 of the Income-tax Act, 1922, but the Income-ta.x Officer assessed the income at a certain figure. When examining the material for the ossessment year 1955-56, it was discovered that the assessee made large investments and suppressed items of house property acquired by him. The Income-tax Officer, therefore, issued a notice under s. 34 ( 1 ) and after examining the return assessed the income for the asseS<ment year 1951-52 at a much higher figure.. In the "'fcrence to the High Coun, the appellant questioned the jurisdiction of the Officer to initiate proccedin1.'< under s. 34(1), but the High Coun held against him. Jn appeal to this Court, HELD: (i) 111e lr1come-tax Officer had reasonable grounds for thinking that there was non-disclosure of material facts on the pan of the appellant and ·that there was under-assessment for the assessment year 1951-52, caused by the assessee's failure to submit his return. [593 CJ T\i.·o conditions must he sati:died in order 10 confer jurisdiction on the Income-tax· Officer to issue notice under s. 34, namely, (i) the Officer must have reason to believe that the income, profits or gains chargeable to income-tax had been unde·r-assesscd; (-ii) he must have reason to bclie\.'e that such under-assessment had occurred by reason of the omission or failure on Che part of the o..ssessee to make a return or disclose fulll all material facts necessary for assessment. The existence of the belie , and whelher the reasons for the belief ha\.'C a rational connection with or relevant bearing on, the forma1ion of the belief, arc open to examination by the court. But if there are in fact some reasonable grounds for the Officer to believe that thCrc had been a non-discl~ure as regards any fact, \Yhich could ha,ve a material bearing on the question of under-assessment, that \\'ould be sufficient to give him judsdiction to issue the notice under s. 34. and their sufficiency cannot be challenged by the a.<Sc.S•ee. [592 C-H] (ii) The scheme of s. 34 is that if the conditions of the main section arc sittisfied a notice has to be issued to the assessee. But before issuing the notice the pro\'iso requires thitt the officer should record his reasons af\d obtain the sanction of the Commissioner for initiating action under the section. But there is no requircmenr in the Act that the reasons which induced the Commissioner to accnrd _;;ancticn should also be com~ muaic~:cd to the a!lscssee. [593 F-GJ Crvn. APPEi.LA IF. JURISDICTION : Ci\'il Appeal :>:o. 562 of 1965. Appeal by special lca\'e from the judgment and order dated July 24, 1963 of the Mysore Hi~h Court in l.T.R.C. No. 3 of 1963 c D H A R. Gopa/akrishnan, for the appellants. S. V. Gupte, Solicitor-General, N. D. Karkhanis and R. N. Sachthey, for the respondent. The Judgment of the Court was delivered by Case: S. NARAYANAPPA & ORS. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BANGALORE [[1967] 1 S.C.R. 590] (1967) [][][][][][][][]   [][][][][][][][][][][][][] [][][][][][]  Case: S. NARAYANAPPA & ORS. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BANGALORE [[1967] 1 S.C.R. 590] (1967) અસવીકરણ: સ્થાનિક ભાષામાં અનુવાદિત આ ચુકાદા/હુકમનો હેતુ પક્ષકારોને તેમનીભાષામાં જાણકારી ઉપલબ્ધ કરાવવા માત્રનો છે અને તેનો અન્યથા ઉપયોગ થઇ શકશે નહિ.તઅન્ય તમામ વ્યવહારિક તેમજ સરકારી ઉદ્દેશો માટે મૂળ અંગ્રેજી ચુકાદો/હુકમ જ પ્રમાણિઅને માન્ય રહેશે. DISCLAIMER:The translated judgement in vernacular language ismeant for the restricted use of the litigant to understand it in his/her language and may not be used for any other purpose. For allpractical and official purposes the English version of the judgement, shall be authentic and shall hold the field for the purpose ofexecution and implementation.============================================================ એસ. નારાયણપપા અને અનયો રદવિ આવકવેરાના કમિશનર, બેગલોર સપટેમબર ૨૭,૧૯૬૬ [નયાયમૂર્તિ જે. સી. શાહ, વી. રામાસવામી અને વી. ભાર્ગવ] આવકવેરાનો કાયદો (૧૯૨૨નો ૧૧મો), એસ. ૩૪-નો અવકાશ. આકારણી વર્ષ ૧૯૫૧-૫૨ માટે, અપીલકર્તાએ કલમ ૨૨, આવકવેરાનાકાયદા, ૧૯૨૨ હેઠળ તેની આવકનું વળતર ફાઇલ કર્યું ન હતું. પરંતુઆવકવેરાના અધિકારીએ ચોક્કસ આંક પર આવકનું મૂલ્યાંકન કર્યું હતું.આકારણી વર્ષ ૧૯૫૫-૫૬ માટેની સામગ્રીની તપાસ કરતી વખતે, એવુંજાણવા મળ્યું હતું કે કરદાતાએ મોટા પ્રમાણમાં રોકાણ કર્યું હતું અને તેણેહસ્તગત કરેલી ઘરની મિલકતની વસ્તુઓને દબાવી દીધી હતી. તેથીઆવકવેરાના અધિકારીએ કલમ ૩૪(૧) હેઠળ નોટિસ જારી કરી હતી અનેવળતરની તપાસ કર્યા પછી આકારણી વર્ષ ૧૯૫૧-૫૨ માટેની આવકનું ખૂબઊંચા આંકડા પર મૂલ્યાંકન કર્યું. વડી અદાલતના સંદર્ભમાં, અપીલકર્તાએ કલમ૩૪(૧) હેઠળ કાર્યવાહી શરૂ કરવા માટે અધિકારીના અધિકારક્ષેત્ર પર સવાલઉઠાવ્યો હતો, પરંતુ વડી અદાલત તેમની વિરુદ્ધ ચુકાદો આપ્યો હતો. આ અદાલતમાં અપીલમાં, ઠેરવ્યું:( ) iઆવકવેરાના અધિકારી પાસે એવું વિચારવા માટે વાજબીઆધારો હતા કે અપીલકર્તા તરફથી ભૌતિક તથ્યો જાહેર કરવામાં આવ્યા ન હતાઅને આકારણી વર્ષ ૧૯૫૧-૫૨ માટે ઓછી આકારણી કરવામાં આવી હતી, જેકરદાતાની નિષ્ફળતાને કારણે હતી.[૫૯૩ ] C આવકવેરાના અધિકારીને કલમ ૩૪ હેઠળ નોટિસ જારી કરવા માટેઅધિકારક્ષેત્ર પ્રદાન કરવા માટે બે શરતો સંતોષવી આવશ્યક છે. એટલે કે, ( )iઅધિકારી પાસે એવું માનવાનું કારણ હોવું જોઈએ કે આવકવેરાને પાત્ર આવક,નફો અથવા લાભનું ઓછું મૂલ્યાંકન કરવામાં આવ્યું હતું; ( ) iiતેની પાસે એવુંમાનવાનું કારણ હોવું જોઈએ કે આવી ઓછું મૂલ્યાંકન કોઈ પણ કરદાતાનાવળતરમાં ચૂક અથવા નિષ્ફળતાને કારણે થયું હતું અથવા મૂલ્યાંકન માટે જરૂરીતમામ ભૌતિક તથ્યોને સંપૂર્ણપણે જાહેર કરવામાં આવ્યું ન હતું. માન્યતાનુંઅસ્તિત્વ, અને માન્યતાના કારણો, માન્યતાની રચના સાથે તર્કસંગત જોડાણધરાવે છે કે તેના પર સુસંગત અસર ધરાવે છે કે કેમ, તે અદાલત દ્વારા તપાસમાટે ખુલ્લા છે. પરંતુ જો હકીકતમાં અધિકારીને એવું માનવા માટે કેટલાક વાજબીઆધારો હોય કે કોઈ પણ હકીકતના સંદર્ભમાં બિન-જાહેરાત કરવામાં આવીહતી, જે ઓછા મૂલ્યાંકનના પ્રશ્ન પર સામગ્રી અસર કરી શકે છે, તો તે તેને કલમ૩૪ હેઠળ નોટિસ આપવા માટે અધિકારક્ષેત્ર પૂરતું હશે અને તેમની પર્યાપ્ાનેકરદાતા દ્વારા પડકારવામાં નહીં આવે.[૫૯૨ સી-એચ] (( ) iiકલમ ૩૪ ની યોજના તે એ છે કે જો મુખ્ય વિભાગની શરતોસંતોષાય તો મૂલ્યાંકનકર્તાને નોટિસ જારી કરવી પડશે.પરંતુ નોટિસ જારી કરતાપહેલા પરંતુકમાં જરૂરી છે કે અધિકારીએ તેના કારણો નોંધવા જોઈએ અને કલમહેઠળ કાર્યવાહી શરૂ કરવા માટે કમિશનરની મંજૂરી મેળવવી જોઈએ. પરંતુ, આકાયદામાં એવી કોઈ જરૂરિયાત નથી કે જે કારણોથી કમિશનરને મંજૂરી આપવામાટે પ્ેત કરવામાં આવ્યા હોય તે પણ આકારણી કરનારને જણાવવું જોઈએ.[૫૯૩ એફ-જી] દીવાની અપીલીય હકૂમત: દીવાની અપીલ નંબર ૫૬૨/૧૯૬૫. મૈસૂર વડી અદાલતના ૨૪ જુલાઈ, ૧૯૬૩ના ચુકાદા અને આદેશથીવિશેષ રજા દ્વારા અપીલ. આર. ગોપાલકૃષ્ણન, અપીલકર્તાઓ માટે. સામાવાળા વતી સોલિસિટર-જનરલ એસ. વી. ગુપ્તે, એન. ડી.કારખાનીસ સચથે. કોર્ટનો ચુકાદો જસ્ટિસ રામાસ્વામી દ્વારા આપવામાં આવ્યો હતો. Case: S. NARAYANAPPA & ORS. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BANGALORE [[1967] 1 S.C.R. 590] (1967) സിവിൽ അപീൽ അധികാരപരിധി:1965ല സിവിൽ അപീൽ നമർ 562. ഐ ടി ആർ സി നമ്പർ 3/1963 കേസിൽ 1963 ജൂലൈ 24 ലെ മൈസൂർ ഹൈക്ക്കോടതിയുടെവിധിയിൽ നിന്നും ഉത്തരവിൽ നിന്നും പ്രത്യേകാനുമതിയയോടെ അപ്പീൽ നൽകി. അപ്പീൽവാദിക്കായി ആർ ഗഗോപാലകൃഷ്ണൻ ഹാജരായി.എതിർകക്ഷിക്കായി സസോളിസിറ്റർ ജനറൽ എസ്.വി.ഗുപ്തെ,എൻ.ഡി.കർഖാനിസ്,ആർ എൻസചചതെ എന്നിവർ ഹാജരായി. കോടതി വിധിന്യായം പ്രസ്താവിച്ചത്. ജസിസ് രാമസ്മിവാ:ജ്വല്ലറി,ചെമപ വയർ,പണമിടപാട് തുടങ്ങിയ ബിസിനസുകളാണ് ഹർജിക്കാരൻനടത്തിയിരുന്നത്.എല്ലാ വർഷവും ജൂൺ 30 ന് പരാതിക്കാരന്റെ അക്കൗണട ബുക്ുൾ ക്ലോസ്ചെയ്തിരുന്നു.1951-52 മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിൽ(മുൻ വർഷം 1950 ജൂൺ 30 ന് അവസാനിച്ചു)ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപപ 22(2) അല്ലെങ്കിൽ വകുപപ 22(4) പ്രകാരം നൽകിയ നനോട്ടീസ്അപ്പീൽവാദി പാലിച്ചില്ല.1955 ഫെബ്രുവരി 23-ന് ലഭ്യമായ അത്തരം വസ്തുക്കളുടെ മൂല്യനിർണ്ണയംആദായനികുതി ഓഫീസർ പൂർത്തിയാക്ുയും വരുമാനം 36,068/- രൂപയായി കണക്കാക്ുയുംചെയ്തു.തുടർനന,1955-56 മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിനായി മൂല്യനിർണ്ണയം നടത്തുമ്പമ്പോൾ,1954 ജൂൺ 1967-1-590-594 4 30 ന് ഫയൽ ചെയ്ത ഒരു സ്വതത സ്്റേ്മെനറ നൽകാൻ പരാതിക്കാരനനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.1950 ജൂൺ30 ന് അവസാനിച്ച മുൻ വർഷത്തിൽ അപ്പീൽവാദി 39,000 രൂപയക്ക നിക്ഷേപം നടത്തിയതായിസ്നിനവെൽത്റേ്മെന്റിൽകണ്ടെത്തി,എന്നാൽമുൻവർഷത്തെസംബന്ധിച്ചിടത്തത്തോളം,പരാതിക്കാരന്റെ വരുമാനം 36,068 രൂപ മാത്രമാണ് കണക്കാക്കിയത്.സ്വതത സ്്റേ്മെന്റിന്റെയും ബാങക അക്കൗണ്ടിന്റെയും സൂക്ഷ്മപരിശശോധനയും അപ്പീൽവാദി നടത്തിയ 1951-52നബിസിനസിന്റെ വിപുലമായ സ്വഭാവവും വർഷത്തെ വരുമാനം കുറവാണെആദായനികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥനെ വിശ്വസിക്കാൻ പ്േിപ്പിച്ചു.അതനുസരിചച അദ്ദേഹം വകുപപ 34(1)പ്രകാരം നനോട്ടീസ് നൽകുകയും സമർപ്പിച്ച റിട്ടേൺ പരിശശോധിച്ച ശേഷം 1960 മാർചച 31 ലെഉത്തരവിലൂടെ പരാതിക്കാരന്റെ വരുമാനം 89,002 രൂപയായി കണക്കാക്ുയും ചെയ്തു.മൂല്യനിർണ്ണയഉത്തരവിനെതിരെ അപ്പീൽ,അപ്പീൽ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണർകക അപ്പീൽ നൽകിയെങ്കിലും അപ്പീൽതള്ളപ്പെട്ടു,അപ്പീൽ മദ്രാസ് ബെഞ്ചിലെ ആദായനികുതി അപ്പീൽ ട്രൈബ്യൂണലിലേകക അപ്പീൽനൽകി.34(1) വകുപപ പ്രകാരം നടപടികൾ ആരംഭിക്കുന്നതിനുള്ള ആദായനികുതി ഓഫീസറുടെഅധികാരപരിധി മാത്രമാണ് ഹർജിക്കാരൻ തർക്കിച്ചത്.1962 ജനുവരി 31 ലെ ഉത്തരവിലൂടെട്രിബ്യൂണൽ എതിർപപ തള്ളിക്കളയുകയും അപ്പീൽ തള്ളുകയും ചെയ്തു. അപ്പീൽവാദിയുടെആവശ്യപ്രകാരം,ട്രിബ്യൂണൽഹൈക്ക്കോടതിയുടെഅഭിപ്രായത്തിനായിഇനിപ്പറയുന്നനിയമപരമായ ചോദ്യം പരാമർശിച്ചു: ഇന"1922 ലെതൻ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപപ 34(1)(എ) പ്രകാരം 1951-52മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിൽ നടപടികൾ ആരംഭിക്കാൻ ആദായനികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥന്അധികാരമുണ്ടണ്ടോ?" 1951-52 മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിൽ നിയമത്തിലെ വകുപപ 34(1) പ്രകാരം അപ്പീൽവാദിക്കെതിരെനടപടികൾ ആരംഭിക്കാൻ ആദായനികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥന് അധികാരമുണ്ടെനന ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാണ്ഹൈക്ക്കോടതി ഹർജിക്കാരനെതിരായ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി നല്കിയത്.1963 ജൂലൈ 24 ലെഹൈക്ക്കോടതി വിധിക്കെതിരെയാണ് ഈ അപ്പീൽ നൽകിയിരിക്കുന്നത്. 34-ാം വകുപപ പ്രകാരമുള്ള നടപടികൾ ആരംഭിക്കാൻ ആദായനികുതി ഓഫീസറെ പ്േിപ്പിച്ചനകാരണങ്ങൾ ന്യായമാണെന ഹർജിക്കാരന് വേണ്ടി ശ്രീ ഗഗോപാലകൃഷ്ണൻ വാദിച്ചു.മൂല്യനിർണ്ണയംനടത്തുന്നതിന് മുമപ ആദായനികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥൻ ആ കാരണങ്ങൾ നികുതിദായകനെഅറിയിക്കേണ്ടതായിരുന്നുവെനന വാദിച്ചു.ഇതുമായി ബന്ധപ്പെടട,പരാതിക്കാരന്റെ മറ്ററ്റൊരു വാദം"വിവേകമുള്ള ഒരു മനുഷ്യന് വരുമാനം മൂല്യനിർണ്ണയത്തിൽ നിനന ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടു എന്ന 1967-1-590-594 5 Case: S. NARAYANAPPA & ORS. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BANGALORE [[1967] 1 S.C.R. 590] (1967) "1951-52 ਲਈਭਾਰਤੀਆਮਦਨਟੈਕਸਐਕਟ1922 ਦੀਧਾਰਾ34(1)(ਕੀਆਮਦਨਟੈਕਸਅਫਸਰਨੂੰਆਕਾਰਣਵਰ੍ਹੇਅ)" ਦੀਆਂਧਾਰਾਵਾਂਅਧੀਨਕਾਰਵਾਈਸ਼ੁਰੂਕਰਨਦਾਅਧਿਕਾਰਸੀ। ਹਾਈਕੋਰਟਨੇਅਪੀਲਕਰਤਾਦੇਖਿਲਾਫਸਵਾਲਦਾਜਵਾਬਦਿੱਤਾਫੈਸਲਾਕਰਦਿਆਂਕਿਆਮਦਨਟੈਕਸਅਫਸਰਨੂੰਆਕਾਰਣਵਰ੍ਹੇਸੀ।ਇਹਅਪੀਲਹਾਈਕੋਰਟਦੇ1951-52 ਲਈਅਪੀਲਕਰਤਾਖਿਲਾਫਧਾਰਾ24 ਜੁਲਾਈ, 1963 ਦੀਤਾਰੀਖਵਾਲੇਫੈਸਲੇਖਿਲਾਫਖਾਸਛੁੱਟੀ34(1)(ਅ) ਅਧੀਨਕਾਰਵਾਈਸ਼ੁਰੂਕਰਨਦਾਅਧਿਕਾਰ'ਤੇਲਿਆਂਦੀਗਈਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾਦੀਤਰਫੋਂਸ੍ਰੀਗੋਪਾਲਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨਨੇਦਲੀਲਦਿੱਤੀਸਭਤੋਂਪਹਿਲਾਂਉਹਕਾਰਨਜੋਇਨਕਮਟੈਕਸਨੂੰਪ੍. 34ੇਿਤਕਰਦੇਹਨਤਹਿਤਕਾਰਵਾਈਸ਼ੁਰੂਕਰਨਲਈਅਧਿਕਾਰੀਐੱਸ ਜਾਇਜ਼ਸਨ।ਇਹਨੂੰਪੇਸ਼ਕੀਤਾਗਿਆਸੀਕਿਉਨ੍ਹਾਂਕਾਰਨਾਂਬਾਰੇਦੱਸਿਆਜਾਣਾਚਾਹੀਦਾਸੀਮੁਲਾਂਕਣਤੋਂਪਹਿਲਾਂਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੂੰਮੁਲਾਂਕਣਕਰਨਤੋਂਪਹਿਲਾਂਮੁਲਾਂਕਣਕਰੋਬਣਾਇਆਕਾਰਨ". ਇਸਸਬੰਧਵਿਚਅਪੀਲਕਰਤਾਦੀਅਗਲੀਦਲੀਲਜੇਇਹਸੀਕਿਉਹ'ਇੱਕਸਮਝਦਾਰਆਦਮੀਲਈਕਾਫ਼ੀਹੋਣੇਚਾਹੀਦੇਹਨਇਸਸਿੱਟੇਤੇਪਹੁੰਚੋਕਿਆਮਦਨੀਮੁਲਾਂਕਣਤੋਂਬਚਗਈਸੀ।ਸਾਡੇਵਿਚਾਰਅਨੁਸਾਰਇਹਨਾਂਵਿੱਚੋਂਕਿਸੇਇੱਕਦਲੀਲਵਿੱਚਕੋਈਸਾਰਥਕਨਹੀਂਹੈਹੈਕਿਉਸਨੂੰਦੋਸ਼ਰਤਾਂਪੂਰੀਆਂਕਰਨੀਆਂਚਾਹੀਦੀਆਂਹਨਨੋਟਿਸਜਾਰੀਕਰਨ'ਤੇਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੂੰ- ਟਿੱਪਣੀਆਂਇਹਸੱਚ34 ਸਾਲ, ਪਰਅਧਿਕਾਰਖੇਤਰਪ੍ਰਦਾਨਕਰੋਐੱਸਦੇਅਧੀਨਚਾਰਦੀਮਿਆਦਤੋਂਬਾਅਦਦੇਮੁਲਾਂਕਣਾਂਦੇਸਬੰਧਵਿੱਚ ,- vant ਸਾਲ.ਅੱਠਸਾਲਾਂਦੀਮਿਆਦਦੇਅੰਦਰ ਰਿਲੀਜ਼ਦੇਅੰਤਤੋਂ ਪਹਿਲੀਸ਼ਰਤਇਹਹੈਕਿਇਨਕਮਟੈਕਸ,- ਆਮਦਨਕਰਦੇਓਲੀਸਰਇਹਵਿਸ਼ਵਾਸਕਰਨਦਾਕਾਰਨਹੋਣਾਚਾਹੀਦਾਹੈਕਿਆਮਦਨ ਲਾਭਜਾਂਲਾਭਚਾਰਜਯੋਗਦਾਮੁਲਾਂਕਣਘੱਟਕੀਤਾਗਿਆਸੀ।ਦੂਜੀਸ਼ਰਤਇਹਹੈਕਿਉਸਕੋਲਇਹਵਿਸ਼ਵਾਸਕਰਨਦਾਕਾਰਨਹੋਣਾਚਾਹੀਦਾਹੈਕਿਅਜਿਹੇ"ਅੰਡਰ-" ਦੇਹਿੱਸੇ'(i)ਮੁਲਾਂਕਣਤੇਜਾਂਤਾਂ ਭੁੱਲਜਾਂਅਸਫਲਤਾਦੇਕਾਰਨਹੋਇਆਸੀਐੱਸਦੇਤਹਿਤਆਪਣੀਆਮਦਨਦੀਵਾਪਸੀਕਰਨਲਈਇੱਕਮੁਦੱਈਆ।22,(ii) ਓਮਿਸ- ਜਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣਜਾਂਅਸਫ਼ਲਤਾਦਾਪੂਰੀਤਰ੍ਹਾਂਖੁਲਾਸਾਕਰੋਅਤੇਉਸਦੇਮੁਲਾਂਕਣਲਈਅਸਲਵਿੱਚਸਾਰੇਭੌਤਿਕਤੱਥਜ਼ਰੂਰੀਹਨਸਾਲਇਹਦੋਵੇਂਸ਼ਰਤਾਂਉਸਦੀਸੰਤੁਸ਼ਟੀਤੋਂਪਹਿਲਾਂਦੀਆਂਸ਼ਰਤਾਂਹਨ- ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸਆਫੀਸੀਸੀਆਰਨੂੰਜਾਰੀਕਰਨਦਾਅਧਿਕਾਰ.ਖੇਤਰਪ੍ਰਾਪਤਕਰਨਤੋਂਪਹਿਲਾਂਦਾਇਰਕੀਤਾਜਾਂਦਾਹੈਧਾਰਾਅਧੀਨਨੋਟਿਸ ਪਰਕਾਨੂੰਨੀਸਥਿਤੀਇਹਹੈਕਿਜੇਕਰਆਰ.ਸੀਵਾਸਤਵਵਿੱਚਇਨਕਮ-ਟੈਕਸOfliccrਵਿੱਚਕੋਈਗੈਰ-ਖੁਲਾਸਾਕੀਤਾਗਿਆਸੀ, ਜੋਘੱਟ- ਲਈਕੁਝਵਾਜਬਆਧਾਰਵਿਸ਼ਵਾਸਕਰੋਕਿਕਿਸੇਤੱਥਦੇਸਬੰਧਮੁਲਾਂਕਣਦੇਸਵਾਲ'ਤੇਸਾਮੱਗਰੀਦਾਪ੍ਰਭਾਵਪਾਸਕਦਾਹੈ- mentਜੋgi,c I ncomc-ਟੈਕਸਦੇਅਧਿਕਾਰਖੇਤਰਲਈਕਾਫੀਹੋਵੇਗਾਐੱਸਤਹਿਤਨੋਟਿਸਜਾਰੀਕਰਨਲਈਅਧਿਕਾਰੀ।34.,.ਐਮ. ਕੀਇਹਆਧਾਰਢੁਕਵੇਂਹਨਜਾਂਨਹੀਂ ਅਦਾਲਤਲਈਇਹਕੋਈਮਾੱਲਨਹੀਂਹੈਕਿਉਹਆਈ ਦੂਜੇਸ਼ਬਦਾਂਵਿਚ, ਆਧਾਰਾਂਦੀਭਰਪੂਰਤਾਜੋਪ੍ੇਿਤਕਰਦੀਹੈਇਨਕਮ-ਟੈਕਸਅਫਸਰਦੀਕਾਰਵਾਈਕਰਨਾਨਿਆਂਇਕਮੁੱਦਾਨਹੀਂਹੈ।ਇਹਜ਼ਰੂਰਹੈਇਹਦਲੀਲਦੇਣਲਈਮੁਲਾਂਕਣਲਈਖੁੱਲ੍ਹਾਹੈਕਿਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੇਅਜਿਹਾਨਹੀਂ-,ਕੀਤਾਇਹਵਿਸ਼ਵਾਸਰੱਖੋਕਿਅਜਿਹਾਗੈਰਖੁਲਾਸਾਹੋਇਆਸੀ।ਹੋਰਵਿੱਚਸ਼ਬਦ ਵਿਸ਼ਵਾਸਦੀਹੋਂਦਨੂੰਉਹਦੁਆਰਾਚੁਣੌਤੀਦਿੱਤੀਜਾਸਕਦੀਹੈਮੁਲਾਂਕਣਕਰੋਪਰਵਿਸ਼ਵਾਸਦੇਕਾਰਨਾਂਦੀਪੂਰਤੀਨਹੀਂ।ਦੇਸੈਕਸ਼ਨ""-34 ਵਿੱਚਦੁਬਾਰਾਵਿਸ਼ਵਾਸਕਰਨਦਾਕਾਰਨ ਸ਼ਬਦਇਨਕਮਟੈਕਸਐਕਟਦੇਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂਦਾਮਤਲਬਪੂਰੀਤਰ੍ਹਾਂਵਿਅਕਤੀਗਤਸੰਤੁਸ਼ਟੀਨਹੀਂਹੈਇਨਕਮਟੈਕਸਅਫਸਰਦਾਹਿੱਸਾ। :ਵਿਸ਼ਵਾਸਨੂੰਚੰਗੀਨੀਅਤਨਾਲਰੱਖਿਆਜਾਣਾਚਾਹੀਦਾਹੈ ਇਹਸਿਰਫਇੱਕਬਹਾਨਾਨਹੀਂਹੋਸਕਦਾ।ਇਸਨੂੰਵੱਖਰੇਢੰਗਨਾਲਕਹਿਣਲਈਇਹਅਦਾਲਤਲਈਖੁੱਲ੍ਹਾਹੈਕਿਵਿਸ਼ਵਾਸਦੇਕਾਰਨਾਂਦਾਤਰਕਸੰਗਤਸੰਬੰਧਜਾਂਵਿਸ਼ਵਾਸਦੇਗਠਨਨਾਲਸੰਬੰਧਿਤਅਸਰਹੈਜਾਂਨਹੀਂਅਤੇਕੀਉਹਧਾਰਾਦੇਉਦੇਸ਼ਨਾਲਬਾਹਰਲੇਜਾਂਅਸੰਬੰਧਿਤ, ਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਦੀਕਾਰਵਾਈਐਕਟਦੇਐਸ. 34ਨਹੀਂਹਨ।ਇਸਸੀਮਿਤਹੱਦਤੱਕ ਅਧੀਨਕਾਰਵਾਈਸ਼ੁਰੂਕਰਨਦੇਮਾਮਲੇਵਿੱਚਕਾਨੂੰਨੀਅਦਾਲਤਵਿੱਚਚੁਣੌਤੀਦੇਣਯੋਗਹੈ।[ਦੇਖੋਕੋਲਕਾਤਾਡਿਸਕਾਉਂਟਕੰਪਨੀਲਿਮਿਟੇਡ,, ਕੋਲਕਾਤਾਅਤੇਅਨੁਸਾਰੀ.(1)]ਬਨਾਮਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਕੰਪਨੀਆਂਜ਼ਿਲ੍ਹਾਪਹਿਲਾ ਮੌਜੂਦਾਮਾਮਲੇਵਿੱਚਉੱਚਅਦਾਲਤਨੇਇਸਗੱਲਦੀਓਰਇਸ਼ਾਰਾਕੀਤਾਹੈਕਿਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਜਦੋਂ1955-56ਮੁਲਾਂਕਣਸਾਲ ਲਈਕਾਰਵਾਈਵਿੱਚਸਬੰਧਤਸਮੱਗਰੀਦੀਜਾਂਚਕਰਰਿਹਾਸੀਤਾਂਉਸਨੇਪਾਇਆਕਿ39,000ਅਪੀਲਕਰਤਾਨੇਪ੍ਰਸ਼ਨਵਿੱਚਦੇਖਾਤੇਦੇਸਾਲਵਿੱਚ ਰੁਪਏਦੀਨਿਵੇਸ਼ਕੀਤੀਸੀਜਦੋਂਕਿਆਮਦਨਮੁਲਾਂਕਣਸਿਰਫ36,068 ਰੁਪਏਸੀ।ਹੋਰਜਾਂਚਵਿੱਚਇਹਖੋਜਿਆਗਿਆਕਿਸਬੰਧਤਲੇਖਾਸਾਲਤੋਂਬਹੁਤਪਹਿਲਾਂਪ੍ਰਾਪਤ,ਕੀਤੀਗਈਹਾਊਸਪ੍ਰਾਪਰਟੀਦੀਆਂਇਕਾਈਆਂਨੂੰਦਬਾਇਆਗਿਆਸੀ।ਇਸਲਈ ਉੱਚਅਦਾਲਤਨੇਫੈਸਲਾਕੀਤਾ-ਕਿਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੂੰਇਹਸੋਚਣਲਈਉਚਿਤਆਧਾਰਸਨਕਿਅਪੀਲਕਰਤਾਵੱਲੋਂਗੈਰਖੁਲਾਸਾਕੀਤਾ1951-52 ਲਈਅਧੀਨ-ਗਿਆਹੈਅਤੇਮੁਲਾਂਕਣਸਾਲਮੁਲਾਂਕਣਹੋਇਆਹੈ। ਇਹਵੀਦਲੀਲਦਿੱਤੀਗਈਸੀਕਿਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੂੰਅਪੀਲਕਰਤਾਨੂੰਉਹਕਾਰਨਦੱਸਣੇਚਾਹੀਦੇਸਨਜਿਨ੍ਹਾਂਨੇਉਸਨੂੰਐਕਟਦੀਧਾਰਾ34 ਅਧੀਨਕਾਰਵਾਈਸ਼ੁਰੂਕਰਨਲਈਪ੍ੇਿਤਕੀਤਾ।ਇਹਕਿਹਾਗਿਆਸੀਕਿ, ਪਰਆਮਦਨਕਰਇਸਪ੍ਰਭਾਵਦੀਇੱਕਬੇਨਤੀਅਪੀਲਕਰਤਾਵੱਲੋਂਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੂੰਕੀਤੀਗਈਸੀ,ਅਧਿਕਾਰੀਨੇਕਾਰਨਾਂਨੂੰਖੁਲਾਸਾਕਰਨਤੋਂਇਨਕਾਰਕਰਦਿੱਤਾ।ਸਾਡੀਰਾਏਵਿੱਚ ਇਸਬਿੰਦੂਉੱਤੇਅਪੀਲਕਰਤਾਦੀਦਲੀਲਗਲਤਫਹਮੀਵਾਲੀਹੈ।ਆਮਦਨਕਰਐਕਟਦੀਧਾਰਾ34(1) (ਅ)- ਅਧੀਨਮੁਲਾਂਕਣਜਾਂਮੁੜਮੁਲਾਂਕਣਲਈ, ਜਿਸਦੀਕਾਰਵਾਈਇੱਕਨੋਟਿਸਜਾਰੀਕਰਨਨਾਲਸ਼ੁਰੂਹੁੰਦੀਹੈਅਤੇਨੋਟਿਸਦੀਸੇਵਾਤੋਂਬਾਅਦਹੀਉਹਕਰਦਾਤਾ-,ਆਮਦਨਨੂੰਮੁਲਾਂਕਣਜਾਂਮੁੜਮੁਲਾਂਕਣਕੀਤਾਜਾਣਾਹੈ ਉਹਕਾਰਵਾਈਆਂਦਾਪਾਰਟੀਬਣਜਾਂਦਾਹੈ।ਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਦੇਕਾਰਨਾਂਨੂੰਰਿਕਾਰਡਕਰਨਅਤੇਕਮਿਸ਼ਨਰਦੀਮਨਜ਼ੂਰੀਪ੍ਰਾਪਤਕਰਨਦੀਪਹਿਲੀਪੜਾਅਦੀ-34 ਦੀਯੋਜਨਾਇਹਹੈਕਿ, ਜੇਕਾਰਵਾਈਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕਸੁਭਾਵਦੀਹੈਅਤੇਅਰਧਨਿਆਂਕਾਰੀਨਹੀਂਹੈ।ਐਕਟਦੀਧਾਰਾਮੁੱਖਧਾਰਾਦੀਆਂਸ਼ਰਤਾਂਪੂਰੀਆਂਹੁੰਦੀਆਂਹਨਤਾਂਕਰਦਾਤਾਨੂੰਇੱਕਨੋਟਿਸਜਾਰੀਕੀਤੀਜਾਣੀਚਾਹੀਦੀਹੈਜਿਸਵਿੱਚਧਾਰਾ22 ਦੀਉਪ-ਧਾਰਾ(2), ਅਧੀਨਸ਼ਾਮਲਕੀਤੀਜਾਸਕਦੀਹੈਪਰਨੋਟਿਸਜਾਰੀਕਰਨਤੋਂਪਹਿਲਾਂ Case: S. NARAYANAPPA & ORS. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BANGALORE [[1967] 1 S.C.R. 590] (1967) लसववल अपील का क्षेत्राधिकार - लसववल अपील ि. 562/1965 ववशेर् अिुमनत द्वारा अपील हदिांककत 24 जुलाई 1963 मैसूर न्यायालय में आई ि आर सी ि. 3 सं 1963 अपीलकताओं की ओर से आर. र्ोपालकृष्णि। प्रनतवाद की ओर से एसवी र्ुप्ते, सॉलललसिर-जिरल, एिडी कारिानिस सचर्थे। न्यायालय का निणाय रामास्वामी जे द्वारा सुिाया र्या। अपीलकता आभूर्ण, तांबे के तार और िि उिार देिे का व्यवसाय कर रहा र्था। अपीलकता की लेिा पुस्तके प्रनतवर्ा 30 जूि को बंद कर द जाती र्थीं। कर नििारण वर्ा 1951-52 (जजसके ललए वपिला वर्ा 30 जूि, 1950 िारा के तहत जार िोहिस का पालि िह ं को समाप्त हुआ) के ललए अपीलकता िे ककया। 22(2) या िारा 22(4) आयकर अधिनियम के. अपीलकता द्वारा कोई कर वववरणी िह ं दाखिल की र्यी |आयकर अधिकार द्वारा 23 फरवर , 1955 तक उपलब्ि वववरण के आिार पर आय का नििारण ककया र्या 36,068/- र्था। इसके बाद, नििारण वर्ा 1955-56 के ललए मूलयांकि के समय वास्तव में 30 जूि, 1954 को दाखिल ककया र्या र्था। संपवि वववरण से यह पाया र्या कक अपीलकता िे रुपये का निवेश ककया र्था। 39,000/वपिले वर्ा के दौराि जो 30 जूि, 1950 को समाप्त हुआ, हालांकक उस वपिले वर्ा के संबंि में, अपीलकता की आय केवल रुपये आंकी र्ई र्थी। 36,068/-. संपवि वववरण और बैंक िाते की जांच और अपीलकता द्वारा ककए र्ए व्यवसाय की व्यापक प्रकृनत के कारण आयकर अधिकार को यह ववश्वास हुआ कक वर्ा 1951-52 की आय का कम मूलयांकि ककया र्या र्था। उन्होंिे तदिुसार एस 34(1)के तहत एक िोहिस जार ककया और ककए र्ए ररििा की जांच के बाद, उन्होंिे अपीलकता की आय रुपये का आकलि ककया। 89,002/- उिके आदेश हदिांक 31 माचा, 1960 द्वारा। अपीलकता िे मूलयांकि आदेश के खिलाफ अपील य सहायक आयुक्त के समक्ष अपील दायर की लेककि अपील िाररज कर द र्ई, अपीलकता िे आयकर अपील य न्यायाधिकरण, मद्रास बेंच में एक और अपील दायर की। अपीलकता िे मूलयांकि की रालश पर वववाद िह ं ककया, बजलक केवल कायावाह शुरू करिे के ललए आयकर अधिकार के अधिकार क्षेत्र पर वववाद ककया उन्होंिे तदिुसार एस के तहत एक िोहिस जार ककया। 34(1) और ककए र्ए ररििा की जांच के बाद, उन्होंिे अपीलकता की आय रुपये का आकलि ककया। 89,002/- उिके आदेश हदिांक 31 माचा, 1960 द्वारा। अपीलकता िे मूलयांकि आदेश के खिलाफ अपील य सहायक आयुक्त के समक्ष अपील दायर की लेककि अपील िाररज कर द र्ई, अपीलकता िे आयकर अपील य न्यायाधिकरण, मद्रास बेंच में एक और अपील दायर की। अपीलकता िे मूलयांकि की मात्रा पर वववाद िह ं ककया, बजलक केवल कायावाह शुरू करिे के ललए आयकर अधिकार के अधिकार क्षेत्र पर वववाद ककया उन्होंिे तदिुसार एस के तहत एक िोहिस जार ककया। 34(1) और ककए र्ए ररििा की जांच के बाद, उन्होंिे अपीलकता की आय रुपये का आकलि ककया। 89,002/- उिके आदेश हदिांक 31 माचा, 1960 द्वारा। अपीलकता िे मूलयांकि आदेश के खिलाफ अपील य सहायक आयुक्त के समक्ष अपील दायर की लेककि अपील िाररज कर द र्ई, अपीलकता िे आयकर अपील य न्यायाधिकरण, मद्रास बेंच में एक और अपील दायर की। अपीलकता िे मूलयांकि की मात्रा पर वववाद िह ं ककया, बजलक केवल कायावाह शुरू करिे के ललए आयकर अधिकार के अधिकार क्षेत्र पर वववाद ककया अपीलकता िे मूलयांकि आदेश के खिलाफ अपील य सहायक आयुक्त के समक्ष अपील दायर की लेककि अपील िाररज कर द र्ई, अपीलकता िे आयकर अपील य न्यायाधिकरण, मद्रास बेंच में आर्े अपील की। अपीलकता िे मूलयांकि की मात्रा पर वववाद िह ं ककया, बजलक केवल कायावाह शुरू करिे के ललए आयकर अधिकार के अधिकार क्षेत्र पर वववाद ककया अपीलकता िे मूलयांकि आदेश के खिलाफ अपील य सहायक आयुक्त के समक्ष अपील दायर की लेककि अपील िाररज कर द र्ई, अपीलकता िे आयकर अपील य न्यायाधिकरण, मद्रास बेंच में आर्े अपील की। अपीलकता िे मूलयांकि की मात्रा पर वववाद िह ं ककया, बजलक केवल कायावाह शुरू करिे के ललए आयकर अधिकार के अधिकार क्षेत्र पर वववाद ककया एस। 34(1) . हिब्यूिल िे अपिे आदेश हदिांक 31 जिवर , 1962 द्वारा आपवि को िाररज कर हदया और अपील िाररज कर द । अपीलकता के कहिे पर, हिब्यूिल िे कािूि के निम्िललखित प्रश्ि को उच्च न्यायालय की राय के ललए भेजा: "क्या आयकर अधिकार के पास भारतीय आयकर अधिनियम 1922 की िारा 34(1) (ए) के प्राविािों के तहत मूलयांकि वर्ा 1951-52 के ललए कायावाह शुरू करिे का अधिकार क्षेत्र र्था"। उच्च न्यायालय िे अपीलकता के खिलाफ सवाल का जवाब देते हुए कहा कक आयकर अधिकार के पास िारा के तहत अपीलकता के खिलाफ कायावाह शुरू करिे का अधिकार क्षेत्र है।अपीलार्थी के खिलाफ कर नििारण वर्ा 1951-52 के मूलयांकि करिे का कर अधिनियम की िारा िारा 34(1) (ए) के तहत यह अपील उच्च न्यायालय के 24 जुलाई 1963 के निणाय के ववरुद्ि ववशेर् अिुमनत द्वारा लायी र्यी है। Case: S. NARAYANAPPA & ORS. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BANGALORE [[1967] 1 S.C.R. 590] (1967) Crvn. APPEi.LA IF. JURISDICTION : Ci\'il Appeal :>:o. 562 of 1965. Appeal by special lca\'e from the judgment and order dated July 24, 1963 of the Mysore Hi~h Court in l.T.R.C. No. 3 of 1963 c D H A R. Gopa/akrishnan, for the appellants. S. V. Gupte, Solicitor-General, N. D. Karkhanis and R. N. Sachthey, for the respondent. The Judgment of the Court was delivered by B Ramaswa_mf J. The appellant was carrying on business in jewellery, copper-wire and money lendin~. · The books of accounts of the appellant were closed on the 30th of June every year. For the assessment year 1951-52 (for which the previous year ended on 30th June, 1950) the appellant did not comply with the notice issued under s. 22(2) or section 22(4) of the Income-tax Act. No return c was filed by the appellant. The assessment was completed by the Income-tax Officer on such material as was available on the 23rd. February, 1955 and the income was assessed at Rs. 36,068/-. Subse-quently, while making assessment for the assessment year 1955-56~ the appellant was asked to furnish a wealth statement which was actually filed on the .30th June, 1954. From the wealth statement it was found that the appellant had made investments for Rs. 39,000/-D during the previous year which ended on the 30th June, 1950, though in respect of that previous year, the appellant's income was assessed only at Rs. 36,068/-. A scrutiny of the wealth statement and the Bank account and the extensive nature of the business.catried on by the appellant led the Income-tax Officer to entertain a belief that the income of the year 1951-52 had been under-assessed. He E accordingly issued a notice under s. 34(1) and after examining the return made, he assessed the income of the appellant at Rs. 89,002/-· by his order dated the 31st March, 1960. The appellant filed an appeal against the assessment order to the Appellate Assistant Commissioner but the appeal was dismissed, the appellant pre-ferred a further appeal to the Income-tax Appell'\te Tribunal, F Madras Bench. The appellant did not dispute the quantum of the assessment but only· the -jurisdiction of the Income-tax Officer to initiate proceedings under s. 34(1). The Tribunal by its order dated the 31st January, 1962 over-ruled the objection and dismissed lhe appeal. At the instance of the appellant, the Tribunal referred the following question of Jaw for the opinion of the High Court: B G "Whether the Income-tax Officer had jurisdiction to initiate proceedings for the assessment year 1951-52 under the provisions ofs, 34(1) (a) of the Indian Income-tax Act Of 1922". The High_ Court answered the question against the appellant holding that th~ Income-tax Officer had jurisdiction to initiate proceedings H '\gains! the appellant under s. 34(1) (a) of the Act for the assessment year 1951-52. This appeal is brought by special leave against the· judgment of the High Court dat.ed the 24th July, 1963. Case: S. NARAYANAPPA & ORS. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BANGALORE [[1967] 1 S.C.R. 590] (1967)  [][][][][][][][]            Case: S. NARAYANAPPA & ORS. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BANGALORE [[1967] 1 S.C.R. 590] (1967) દીવાની અપીલીય હકૂમત: દીવાની અપીલ નંબર ૫૬૨/૧૯૬૫. મૈસૂર વડી અદાલતના ૨૪ જુલાઈ, ૧૯૬૩ના ચુકાદા અને આદેશથીવિશેષ રજા દ્વારા અપીલ. આર. ગોપાલકૃષ્ણન, અપીલકર્તાઓ માટે. સામાવાળા વતી સોલિસિટર-જનરલ એસ. વી. ગુપ્તે, એન. ડી.કારખાનીસ સચથે. કોર્ટનો ચુકાદો જસ્ટિસ રામાસ્વામી દ્વારા આપવામાં આવ્યો હતો. અપીલકર્તા ઘરેણાં, તાંબાના તાર અને નાણાં ધિરાણનો વ્યવસાય કરતોહતો. અપીલકર્તાના ખાતાના પુસ્તકો દર વર્ષે ૩૦મી જૂનના રોજ બંધ કરવામાંઆવતા હતા. મૂલ્યાંકન વર્ષ ૧૯૫૧-૫૨ માટે (જેના માટે અગાઉનું વર્ષ સમાપ્તથયું હતું.૩૦.૦૬.૧૯૫૦) અપીલકર્તાએ આવકવેરાના કાયદાની કલમ ૨૨(૨) અથવા કલમ ૨૨ (૪) દ્વારા બહાર પાડવામાં આવેલી નોટિસનું પાલન કર્યુંનથી.. અપીલકર્તા દ્વારા કોઈ વળતર દાખલ કરવામાં આવ્યું ન હતું.૨૩.૦૨.૧૯૫૫ પર ઉપલબ્ધ સામગ્રી પર આવકવેરાના અધિકારી દ્વારાઆકારણી પૂર્ણ કરવામાં આવી હતી અને આવકનું મૂલ્યાંકન રૂ. ૩૬, ૦૬૮ હતુ.ત્યારબાદ, આકારણી વર્ષ ૧૯૫૫-૫૬ માટે આકારણી કરતી વખતે,અપીલકર્તાએ ૩૦.૦૬.૧૯૫૪ પર પાછલા વર્ષ દરમિયાન સંપત્તિનાનિવેદનમાંથી જાણવા મળ્યું હતું કે અપીલકર્તાએ પાછલા વર્ષ દરમિયાન૩૯,૦૦૦ રૂપિયાનું રોકાણ કર્યું હતું, જે ૩૦.૦૬.૧૯૫૦ પર સમાપ્ત થયું હતું,જોકે તે પાછલા વર્ષના સંદર્ભમાં, અપીલકર્તાની આવકનું મૂલ્યાંકન માત્ર રૂ. ૩૬,૦૬૮ હતુ. સંપત્તિના નિવેદન અને બેંક ખાતાની તપાસ અને અપીલકર્તા દ્વારાહાથ ધરવામાં આવેલા વ્યવસાયની વ્યાપક પ્રકૃતિને કારણે આવકવેરાનાઅધિકારીએ એવી માન્યતા વ્યક્ત કરી કે વર્ષ ૧૯૫૧-૫૨ ની આવકનુંમૂલ્યાંકન ઓછું કરવામાં આવ્યું છે. તે મુજબ તેમણે કલમ ૩૪ (૧) હેઠળનોટિસ જારી કરી અને વળતરની તપાસ કર્યા પછી, તેમણે અપીલકર્તાની આવક રૂ. ૮૯,૦૦૨ તેમના આદેશ દ્વારા, ૩.૦૩.૧૯૬૦ ની તારીખ અપીલકર્તાએમૂલ્યાંકન આદેશ સામે અપીલ સહાયક કમિશનરને અપીલ દાખલ કરી હતી.પરંતુ અપીલ ફગાવી દેવામાં આવી હતી.અપીલકર્તાએ આવકવેરાની અપીલટ્રિબ્યુનલ, મદ્રાસ બેન્ચમાં વધુ અપીલ કરવાનું પસંદ કર્યું હતું. અપીલકર્તાએઆકારણીના જથ્થા પર વિવાદ કર્યો ન હતો, પરંતુ માત્ર આવકવેરાનાઅધિકારીના કલમ ૩૪ (૧) હેઠળ કાર્યવાહી શરૂ કરવાના અધિકારક્ષેત્ર પરવિવાદ કર્યો હતો. ટ્રિબ્યુનલે ૩૧મી જાન્યુઆરી, ૧૯૬૨ના તેના આદેશ દ્વારાવાંધાને નકારી કાઢી હતી અને અપીલને ફગાવી દીધી હતી. અપીલકર્તાનાઉદાહરણમાં, ટ્રિબ્યુનલે હાઈકોર્ટના અભિપ્રાય માટે કાયદાના નીચેના પ્રશ્ોસંદર્ભ આપ્યો હતોઃ "શું આવકવેરાના અધિકારીને ૧૯૨૨ ના ભારતીય આવકવેરાનાઅધિનિયમની કલમ ૩૪ (૧) (એ) ની જોગવાઈઓ હેઠળ આકારણીવર્ષ ૧૯૫૧-૫૨ માટે કાર્યવાહી શરૂ કરવાનો અધિકારક્ષેત્ર હતો. વડી અદાલત અપીલકર્તા સામેના પ્રશ્ો જવાબ આપ્યો હતો કે મૂલ્યાંકનવર્ષ ૧૯૫-૫૨ માટે આવકવેરાના અધિકારીને અધિનિયમની કલમ ૩૪ (૧) (ક) મુજબ અપીલકર્તા વિરુદ્ધ કાર્યવાહી શરૂ કરવાનો અધિકારક્ષેત્ર છે. આઅપીલ ૨૪.૦૭.૧૯૬૩ તારીખના વડી અદાલતના ચુકાદા સામે વિશેષ રજાદ્વારા લાવવામાં આવી છે. અપીલકર્તા વતી શ્રી ગોપાલકૃષ્ણને પ્રથમ સ્થાને દલીલ કરી હતી કે જેકારણોથી આવકવેરાના અધિકારીએ કલમ ૩૪ હેઠળ કાર્યવાહી શરૂ કરી હતી, તેન્યાયી હતા. એવી રજૂઆત કરવામાં આવી હતી કે તે કારણો આવકવેરાનાઅધિકારી દ્વારા આકારણી કરવામાં આવે તે પહેલાં કરદાતાને જણાવવા જોઈએ.આ સંબંધમાં, અપીલકર્તાની આગળની દલીલ એ હતી કે તે કારણો "એકસમજદાર વ્યક્તિ માટે એવા નિષ્કર્ષ પર આવવા માટે પૂરતા હોવા જોઈએ કેઆવક આકારણીમાંથી બચી ગઈ છે". અમારા મતે 'આમાંની કોઈપણ દલીલમાંકોઈ તથ્ય નથી. એ વાત સાચી છે કે આવકવેરાના અધિકારીને કલમ ૩૪ મુજબનોટિસ જારી કરવા માટે અધિકારક્ષેત્ર પ્રદાન કરવા માટે બે શરતો સંતોષવીઆવશ્યક છે. ચાર વર્ષના સમયગાળા પછીના મૂલ્યાંકનના સંદર્ભમાં, પરંતુસંબંધિત વર્ષના અંતથી આઠ વર્ષના સમયગાળાની અંદર. પ્રથમ શરત એ છે કેઆવકવેરાના અધિકારી પાસે એવું માનવાનું કારણ હોવું જોઈએ કે આવકવેરાનેપાત્ર આવક, નફો અથવા લાભનું ઓછું મૂલ્યાંકન કરવામાં આવ્યું હતું. બીજીશરત એ છે કે તેની પાસે એવું માનવાનું કારણ હોવું જોઈએ કે આ પ્રકારનું "ઓછુંમૂલ્યાંકન" ( ) iકરદાતા દ્વારા તેની આવકનું વળતર ચૂકવવામાં અથવાનિષ્ફળતાને કારણે થયું હતું.૨૨, અથવા (૨) તે વર્ષ માટે તેના મૂલ્યાંકન માટેજરૂરી તમામ ભૌતિક તથ્યોને સંપૂર્ણ અને સાચા અર્થમાં જાહેર કરવામાં કરદાતાતરફથી ચૂક અથવા નિષ્ફળતા. આ બંને શરતો કલમ હેઠળ નોટિસ જારી કરવામાટે આવકવેરાના અધિકારી અધિકારક્ષેત્ર પ્રાપ્ત કરે તે પહેલાં સંતોષવા માટેની Case: S. NARAYANAPPA & ORS. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BANGALORE [[1967] 1 S.C.R. 590] (1967) 34-ാം വകുപപ പ്രകാരമുള്ള നടപടികൾ ആരംഭിക്കാൻ ആദായനികുതി ഓഫീസറെ പ്േിപ്പിച്ചനകാരണങ്ങൾ ന്യായമാണെന ഹർജിക്കാരന് വേണ്ടി ശ്രീ ഗഗോപാലകൃഷ്ണൻ വാദിച്ചു.മൂല്യനിർണ്ണയംനടത്തുന്നതിന് മുമപ ആദായനികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥൻ ആ കാരണങ്ങൾ നികുതിദായകനെഅറിയിക്കേണ്ടതായിരുന്നുവെനന വാദിച്ചു.ഇതുമായി ബന്ധപ്പെടട,പരാതിക്കാരന്റെ മറ്ററ്റൊരു വാദം"വിവേകമുള്ള ഒരു മനുഷ്യന് വരുമാനം മൂല്യനിർണ്ണയത്തിൽ നിനന ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടു എന്ന 1967-1-590-594 5 നിഗമനത്തിലെത്താൻ ഈ കാരണങ്ങൾ പര്യാപ്തമായിരിക്കണം" എന്നായിരുന്നു.കോടതിയുടെഅഭിപ്രായത്തിൽ,ഈ വാദങ്ങളിൽ ഒന്നിലും കഴമ്പില്ല.4 വർഷത്തിനപ്പുറം,എന്നാൽ എടവർഷത്തിനുള്ളിൽ,ബന്ധപ്പെട്ട വർഷാവസാനം മുതൽ മൂല്യനിർണ്ണയവുമായി ബന്ധപ്പെടട വകുപപ 34പ്രകാരം നനോട്ടീസ് നൽകുന്നതിന് ആദായനികുതി ഓഫീസർകക അധികാരപരിധി നൽകുന്നതിന്രണട വ്യവസ്ഥകൾ നിറവേറ്റേണ്ടതുണട എന്നത് ശരിയാണ്.ആദായനികുതി ചുമത്തേണ്ടവരുമാനം,ലാഭം അല്ലെങ്കിൽ നേട്ടങ്ങൾ എന്നിവ വിലയിരുത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ലെനന വിശ്വസിക്കാൻആദായനികുതിഉദ്യ്യോഗസ്ഥന്കാരണമുണ്ടായിരിക്കണംഎന്നതാണ്ആദ്യത്തെവ്യവസ്ഥ.രണ്ടാമത്തെ നിബന്ധന എന്തെന്നാൽ,(1) 22-ാം വകുപപ പ്രകാരമുള്ള വരുമാനം തിരികെനൽകുന്നതിൽ ഒരു നികുതിദായകന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടായ വീഴ്ച അല്ലെങ്കിൽ പരാജയം,അല്ലെങ്കിൽ(2) ആ വർഷത്തെ തന്റെ വിലയിരുത്തലിന് ആവശ്യമായ എല്ലാ ഭൗതിക വസ്ുകളും പൂർണ്ണമായുംയഥാർത്ഥമായും വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിൽ നികുതിദായകന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള വീഴ്ച അല്ലെങ്കിൽപരാജയം എന്നിവ മൂലമാണ് അത്തരം "മൂല്യനിർണ്ണയം" സംഭവിച്ചതെനന വിശ്വസിക്കാൻഅദ്ദേഹത്തിന് കാരണമുണ്ടായിരിക്കണം.ഈ രണട വ്യവസ്ഥകളും ആദായനികുതി ഓഫീസർകവകുപപ പ്രകാരം നനോട്ടീസ് പുറപ്പെടുവിക്കാനുള്ള അധികാരപരിധി നേടുന്നതിന് മുമപ തൃപ്തിപ്പെടുത്തേണ്ടവ്യവസ്ഥകളാണ്.എന്നാൽ ഏതെങ്കിലും വസ്ുയുമായി ബന്ധപ്പെടട എന്തെങ്കിലും അനിശ്ചിതത്വംഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെനന ആദായനികുതി ഓഫീസർകക വിശ്വസിക്കാൻ ന്യായമായ എന്തെങ്കിലുംകാരണങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ,34-ാം വകുപപ പ്രകാരം നനോട്ടീസ് പുറപ്പെടുവിക്കാൻ ആദായനികുതിഓഫീസർകക അധികാരപരിധി നൽകാൻ പര്യാപ്തമായ മൂല്യനിർണ്ണയത്തിന്റെ പ്രശ്നവുമായി ഇത്ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കാം എന്നതാണ് നിയമപരമായ നിലപാട്.ഈ കാരണങ്ങൾ പര്യാപ്തമാണണോഅല്ലയയോ എന്നത് കോടതി അന്വേഷിക്കേണ്ട കാര്യമല്ല.മറ്ററ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ,ആദായനികുതി ഓഫീസറെ പ്രവർത്തിക്കാൻ പ്േിപ്പിച്ച കാരണങ്ങളുടെ പര്യാപ് ന്യായമായപ്രശ്നമല്ല.ആദായനികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥന് അത്തരമമൊരു അനിശ്ചിതത്വം ഉണ്ടായിട്ടില്ലെന്ന വിശ്വാസംഇല്ലെനന നികുതിദായകന് വാദിക്കാൻ തീർച്ചയായും കഴിയും.മറ്ററ്റൊരു വിധത്തിൽപറഞ്ഞാൽ,വിശ്വാസത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനെ നികുതിദായകന് വെല്ലുവിളിക്കാൻ കഴിയും,പക്ഷേവിശ്വാസത്തിന്റെ കാരണങ്ങളുടെ പര്യാപ്യല്ല ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപപ 34 ലെ"വിശ്വസിക്കാനുള്ള കാരണം" എന്ന പ്രയയോഗം ആദായനികുതി ഓഫീസറുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ളതികച്ചും ആത്മനിഷ്ഠമായ സംതൃപ്തി അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല. വിശ്വാസം നല്ല വിശ്വാസത്തിൽ സൂക്ഷിക്കണം:അത് വെറുമമൊരു ഭാവവാക്യമാകരുത്.മറ്ററ്റൊരുവിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ,വിശ്വാസത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾകക വിശ്വാസത്തിന്റെ രൂപീകരണവുമായിയുക്തിസഹമായ ബന്ധമുണ്ടണ്ടോ അതതോ വിശ്വാസത്തിന്റെ രൂപീകരണവുമായി പ്രസക്തമായ 1967-1-590-594 6ബന്ധമുണ്ടണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം പരിശശോധിക്കാൻ കോടതികക സ്വാതനത്രമുണട,അവ വിഭാഗത്തിന്റെഉദ്ദേശ്യത്തിന് ബാഹ്യമമോ അപ്രസക്തമമോ അല്ല.ഈ പരിമിതമായ പരിധി വരെ,നിയമത്തിലെ34-ാം വകുപപ പ്രകാരം നടപടികൾ ആരംഭിക്കുന്നതിൽ ആദായനികുതി ഓഫീസറുടെ നടപടികോടതിയിൽ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാം.[കൽക്കട്ട ഡിസ്കൗണ്ട കമ്പനി ലിമിറ്റഡ് V ഇൻകം ടാക്സഓഫീസർ കമ്പനീസ് ഡിസ്ട്രിക്റ്റ 1,കൽക്കട്ടയും മറ്ററ്റൊരാളും (1)[1]കേസ് കാണുക] Case: S. NARAYANAPPA & ORS. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BANGALORE [[1967] 1 S.C.R. 590] (1967) 34ਪ੍ਰਾਵਧਾਨਦੀਮੰਗਹੈਕਿਅਧਿਕਾਰੀਨੂੰਧਾਰਾ ਅਧੀਨਕਾਰਵਾਈਸ਼ੁਰੂਕਰਨਲਈਆਪਣੇਕਾਰਨਾਂਨੂੰਰਿਕਾਰਡਕਰਨਾਚਾਹੀਦਾਹੈਅਤੇਕਮਿਸ਼ਨਰਦੀਮਨਜ਼ੂਰੀਪ੍ਰਾਪਤਕਰਨੀਚਾਹੀਦੀਹੈਜੋਇਸਗੱਲਤੋਂਸੰਤੁਸ਼ਟਹੋਣਾਚਾਹੀਦਾਹੈਕਿਧਾਰਾ34 ਅਧੀਨਕਾਰਵਾਈਉਚਿਤਸੀ।ਐਕਟਦੀਆਂਕਿਸੇਵੀਧਾਰਾਜਾਂਕਿਸੇਵੀਧਾਰਾਵਿੱਚਕਾਰਵਾਈਸ਼ੁਰੂਕਰਨਲਈਕਾਰਨਾਂਨੂੰਕਰਦਾਤਾਨੂੰਵੀਸੰਚਾਰਕਰਨਦੀਸ਼ਰਤਦੇਤੌਰਤੇਕੋਈਵੀਮੰਗਨਹੀਂਹੈ। , ਸਿਟੀਸਰਕਲII, ਮਦਰਾਸ,(2)ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀਟਾਕੀਜ਼ਲਿਮਿਟੇਡਬਨਾਮਪਹਿਲਾਵਾਧੂਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਵਿੱਚਮਦਰਾਸਉੱਚਅਦਾਲਤਨੇਇਸੇਤਰ੍ਹਾਂਦਾਨਜ਼ਰੀਆਪ੍ਰਗਟਾਇਆਹੈਅਤੇਅਸੀਂਸਮਝਦੇਹਾਂਕਿਉਹਨਜ਼ਰੀਆਸਹੀਹੈ।ਅਸੀਂਇਸਮਾਮਲੇਦੇਇਸਪਹਲੂਉੱਤੇਅਪੀਲਕਰਤਾਦੀਦਲੀਲਨੂੰਅਸਵੀਕਾਰਕਰਦੇਹਾਂ। ਅੰਤਵਿੱਚ, ਅਪੀਲਕਰਤਾਨੇਇਹਦਲੀਲਦਿੱਤੀਕਿਧਾਰਾ34 ਅਧੀਨਕਾਰਵਾਈਇਸਲਈਅਵੈਧਸੀਕਿਉਂਕਿ22ਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੇਇਹਵਿਸ਼ਵਾਸਨਹੀਂਕੀਤਾਸੀਕਿਧਾਰਾ ਅਧੀਨਰਿਟਰਨਦਾਖਲਕਰਨਜਾਂਪਹਿਲੀਅਸੈਸਮੈਂਟਲਈਲੋੜੀਂਦੇਸਾਰੇਮਹੱਤਵਪੂਰਣਤੱਥਾਂਨੂੰਪੂਰੀਤਰ੍ਹਾਂਅਤੇਸੱਚਾਈਨਾਲਪ੍ਰਗਟਕਰਨਵਿੱਚਅਸੈਸੀਵੱਲੋਂ-ਛੱਡਜਾਂਅਸਫਲਤਾਕਾਰਨਅਧੀਨਮੁਲਾਂਕਣਕੀਤਾਗਿਆਸੀ।ਇਸਦਲੀਲਵਿੱਚਕੋਈਸਾਰਨਹੀਂਹੈ।ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਨੇਪਾਇਆਹੈਕਿਅਸੈਸੀਵੱਲੋਂਰਿਟਰਨਦਾਖਲਨਾਕਰਨਜਾਂਅਸਫਲਤਾਅਤੇਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਵੱਲੋਂਸਾਲ1951-52 ਲਈਕੀਤੇਗਏਅਧੀਨ-ਮੁਲਾਂਕਣਵਿੱਚਸਿੱਧੇਸੰਬੰਧਜਾਂਨੈਕਸਸਸੀ।ਉੱਚਅਦਾਲਤਨੇਇਸਖੋਜਨੂੰ34(1)(ਅ) ਅਧੀਨਕਾਰਵਾਈਮਨਜ਼ੂਰਕੀਤਾਹੈਅਤੇਨਤੀਜੇਵਿੱਚਇਹਨਿਸਚਿਤਕੀਤਾਹੈਕਿਐਕਟਦੀਧਾਰਾਕਾਨੂੰਨਵਿੱਚਖਾਮੀਆਂਵਾਲੀਨਹੀਂਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂਕਾਰਨਾਂਕਰਕੇਅਸੀਂਇਸਅਪੀਲਨੂੰਖਰਚੇਸਮੇਤਖਾਰਜਕਰਦੇਹਾਂ। ਵੀ.ਪੀ.ਐਸ. ਅਪੀਲਖਾਰਜ ਡਿਸਕਲੇਮਰਸਥਾਨਕਭਾਸ਼ਾਵਿੱਚਅਨੁਵਾਦਕੀਤਾਗਿਆਨਿਆਨਿਰਣਾਂਕੇਵਲਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼ਾਂਲਈਉਹਨਾਂਦੀਆਪਣੀਭਾਸ਼ਾਵਿੱਚਸਮਝਣਤੱਕਹੀਸੀਮਤਹੈਅਤੇਇਸਦਾਕਿਸੇਹੋਰਉਦੇਸ਼ਲਈਇਸਤੇਮਾਲਨਹੀਂਕੀਤਾਜਾਸਕਦਾ।ਸਾਰੇਵਿਹਾਰਕਅਤੇਅਧਿਕਾਰਤਮੰਤਵਾਂਲਈਨਿਆਂਨਿਰਣੇਦਾਅੰਗਰੇਜ਼ੀਸੰਸਕਰਣਪ੍ਰਮਾਣਿਕਹੋਵੇਗਾਅਤੇਅਮਲਲਾਗੂਕਰਨਲਈਇਸਨੂੰਤਰਜੀਹਦਿੱਤੀਜਾਵੇਗੀ। Vasu GuptaAdvocate Case: S. NARAYANAPPA & ORS. versus COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BANGALORE [[1967] 1 S.C.R. 590] (1967) उच्च न्यायालय िे अपीलकता के खिलाफ सवाल का जवाब देते हुए कहा कक आयकर अधिकार के पास िारा के तहत अपीलकता के खिलाफ कायावाह शुरू करिे का अधिकार क्षेत्र है।अपीलार्थी के खिलाफ कर नििारण वर्ा 1951-52 के मूलयांकि करिे का कर अधिनियम की िारा िारा 34(1) (ए) के तहत यह अपील उच्च न्यायालय के 24 जुलाई 1963 के निणाय के ववरुद्ि ववशेर् अिुमनत द्वारा लायी र्यी है। अपीलकता की ओर से श्री र्ोपालकृष्णि िे सबसे पहले तका हदया कक जजि कारणों िे आयकर अधिकार को ेरत ककया।िारा के तहत कायावाह शुरू करिे के