Shahzada Nand & Sons v. The Commissioner Of Income Tax, Patiala

Case: SHAHZADA NAND & SONS versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, PATIALA [[1977] 3 S.C.R. 529] (1977) !ਾਹਜ਼ਾਦਾ ਨੰਦ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਿਮ!ਨ, ਪਿਟਆਲਾ 12 ਅਪ<ੈਲ, 1977 [ ਪੀ. ਐCਨ. ਭਗਵਤੀ, ਐCਨ. ਐCਲ. ਅੰਤਵਾਲੀਆ ਅਤੇ ਐCਸ. ਮੁਰਤਜ਼ਾ ਫਜ਼ਲ ਅਲੀ, ਜੇ. ਜੇ.] ਕਾਰੋਬਾਰ ਤK ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਮੁਨਾਿਫਆਂ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰ!ੁਦਾ ਖਰਚ-ਕੀ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਕਿਮ!ਨ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ!ੁਦਾ ਖਰਚ ਹੈ। 36 ( 1 ) ( (ii) ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਓਰੀਐਟਲ ਕਾਰਪੇਟ ਮਨੂ-ਇੰਡੀਆ ਪ<ਾਈਵੇਟ ਦੇ ਇਕਲੌਤੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਏਜੰਟ ਸਨ। ਿਲਮਿਟਡ ਦੁਆਰਾ ਉਹਨ_ ਦੁਆਰਾ ਿਨਰਿਮਤ ਧਾਗੇ, ਕੱਪaੇ ਅਤੇ ਕੰਬਲ_ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵ_ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਿਵਕਰੀ ਲਈ, ਓ. ਸੀ. ਐCਮ. ਦੁਆਰਾ ਉਹਨ_ ਨੂੰ ਸੋਲ ਸੇਿਲੰਗ ਏਜੰਟ ਦੇ ਕਿਮ!ਨ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਿਕbਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵ_ ਨc ਸਾਲ ਦਰ ਸਾਲ ਬਹੁਤ ਤਸੱਲੀਬਖ! ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਦਖਾਇਆ, ਓ. ਸੀ. ਐCਮ. ਨc ਉਨd _ ਨੂੰ ਆਮ ਕਿਮ!ਨ ਤK ਇਲਾਵਾ, ਅਪੀਲਕਰਤਾਵ_ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਿਵਕਰੀ eਤੇ 2 + ਪ<ਤੀ!ਤ ਤK ਵੱਧ ਕਿਮ!ਨ ਦੇਣਾ !ੁਰੂ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਿਕbਿਕ ਿਵਕਰੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਰੁਪਏ ਦੇ ਅੰਕaੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਿਗਆ ਹੈ। 54.28 ਲੱਖ_ ਅਤੇ ਓਵਰ ਰਾਈਿਡੰਗ ਕਿਮ!ਨ ਵਧਾ ਕੇ ਰੁਪਏ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। 1,13,449 / - ਮੁਲ_ਕਣ ਸਾਲ 1963-64 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰੀ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਅਪੀਲਕਰਤਾਵ_ ਨc ਉਨd _ ਦੁਆਰਾ ਪ<ਾਪਤ ਓਵਰ-ਰਾਈਿਡੰਗ ਕਿਮ!ਨ ਿਵੱਚK ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ। 22,6907- ( ਯਾਨੀ. ਿਵਕਰੀ ਦੇ 1 ਪ<ਤੀ!ਤ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ) ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ। , ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਅਤੇ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮਾਲ ਿਕbਿਕ ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ eਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾਵ_ ਦੀ ਖੁ!ਹਾਲੀ ਲਈ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰ ਸਨ। ਕਿਮ!ਨ ਨc ਇਸ ਤਰd_ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ। ਰੁਪਏ. 45,380 / - ਅਪੀਲਕਰਤਾਵ_ ਦੁਆਰਾ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਸਾਲ 1963-64 ਲਈ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਡੀ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਿਵੱਚ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਖਰਚੇ ਵਜK ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨc ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਦਾਅਵਾ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹo ਹੈ ਿਕ ਸਬੰਧਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਿਵਕਰੀ ਿਵੱਚ ਵਾਧਾ ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਅਤੇ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮੱਲ ਦੇ ਯਤਨ_ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ!ਨ - ਿਸਓਨਰ ਨc ਉਸ ਨੂੰ ਿਦੱਤੀ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਿਕਹਾ ਿਕ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਿਕ ਸਬੰਧਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਅਤੇ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮੱਲ ਦੀਆਂ ਗਤੀਿਵਧੀਆਂ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ_ ਨਾਲK ਵੱਖਰੀਆਂ ਸਨ, ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਪੇ! ਨਹo ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਤ_ ਜੋ ਉਹ ਕਿਮ!ਨ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਿਹਰਾਉਣ ਲਈ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਸਮ_ ਜ_ !ਕਤੀ ਲਗਾ ਸਕਣ, ਇਹ ਨਹo ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿਕ ਕਿਮ!ਨ ਨੂੰ ਉਨd _ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੇਵਾਵ_ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਿਟ<ਿਬਊਨਲ ਨc ਅੱਗੇ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਇਹੋ ਿਵਚਾਰ ਰੱਿਖਆ ਅਤੇ ਿਕਹਾ ਿਕ ਿਕbਿਕ ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਅਤੇ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮੱਲ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਸੇਵਾਵ_ ਪ<ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹo ਹੈ ਿਜਸ ਲਈ ਤਨਖਾਹ ਅਤੇ ਬੋਨਸ ਤK ਇਲਾਵਾ ਕਿਮ!ਨ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਿਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਮ!ਨ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੇਵਾਵ_ ਲਈ ਨਹo ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਤ_ ਜੋ ਐਸ ਦੀ ਵਰਤK ਨੂੰ ਆਕਰਿ!ਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। 36 ( 1 ) ( (2) ਐਕਟ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਵੀ ਇਹੋ ਿਵਚਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨc ਮਾਲ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਿਦੱਤੇ ਹਵਾਲੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ। ਿਵ!ੇ! ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੰਦੇ ਹੋਏ, ਅਦਾਲਤ, ਆਯੋਿਜਤ (1) ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 45,380 / - ਮੁੱਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਅਤੇ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮੱਲ ਨੂੰ ਸਬੰਧਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਕਿਮ!ਨ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਮr ਕੇਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਾਲਾਤ_ ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਵਾਜਬ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਖਰਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ। 36 ( 1 ) ( (ii) ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ। [ 537 ਬੀ] ( 2 ) ਸੈਕ!ਨ 36, ਉਪ-ਸੈਕ!ਨ (1) ਕਲਾਜ਼ (ii) ਇਹ ਨਹo ਮੰਨਦੀ ਿਕ ਿਕਸੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਮ!ਨ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਤK ਪਿਹਲ_ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕੋਈ ਵੀ ਵਾਧੂ ਸੇਵਾਵ_ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ!ੁਦਾ ਖਰਚੇ ਵਜK ਜਾਇਜ਼ ਠਿਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਿਸਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਰਥਾਤ, ਿਕਸੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਕਿਮ!ਨ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕੁਝ ਸੇਵਾਵ_ ਲਈ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹo ਹੈ ਿਕ ਕਿਮ!ਨ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਦੀ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰd_ ਸਵੈਇੱਛੁਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ( 3 ) ਇਹ ਕੋਈ ਮਾਇਨc ਨਹo ਰੱਖਦਾ ਿਕ ਸਬੰਧਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੇਵਾਵ_ ਿਕਸੇ ਵੀ ਤਰd_ ਐਚ ਿਵੱਚ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੇਵਾਵ_ ਨਾਲK ਵੱਡੀਆਂ ਜ_ ਵਧੇਰੇ ਔਖੀਆਂ ਨਹo ਸਨ। ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ. ਸੈਕ!ਨ ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਿਜਹੀ ਕੋਈ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹo ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ s ਦੀ ਭਾ!ਾ ਦੁਆਰਾ ਜਾਇਜ਼ ਨਹo ਠਿਹਰਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ। 36 , ਉਪ-ਧਾਰਾ (1), ਧਾਰਾ (2) ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜੇ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਕਪੂਰਨ ਹੱਦ ਤੱਕ ਧੱਕ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਤ_ ਬੋਨਸ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਪ<ਬੰਧ ਤਿਹਤ ਮਨਜ਼ੂਰ!ੁਦਾ ਕਟੌਤੀ ਨਹo ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। Case: SHAHZADA NAND & SONS versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, PATIALA [[1977] 3 S.C.R. 529] (1977) | 7 Raa WeMtal aE US aa | TATA (M/s. Shahzada Nand and Sons Vs. The Commissioner of Income-tax, Patiala)_ (12 959%, 1977) (aararfaafa dYo UA amaat, Uo Oto Featfaat atx Uo WARHare eit) miaet oafafran, 1961 (1961 *t 43)—erTer 36mt ateret(1)toavs (ii)—ararfeat atwatS eae da feat a—araet F frat Fwa att R ea A ca daa wt maT ad F wy% crat fear weat—det dem adl waa Ge ATT aTama ¢ufe ag gama war ag & aterwrarfeailret wt TE Aatat F faa feat wor gt ake ag waywal @ fe aitF ea A dam afafes a atesAart& fee a fear arn arfeu. aimeeosfaftan,1961(1961Bt43)—areT36 ST gueret (1) wt eee (ii)—arafat a deaetSHIA fava faatfedCT Hat at BR afeeaaa & at atfafers afore ——gf aiiteeaeet &arene oe fear wrt utfae—ag stare at g feward afafes ama& feo feat ard| - fratfetr ca cfredtea wt & fat ora aitter91Wtet ataFs Fag cH aritarc st fraifedd F arearz& fersfafer% wars at aura wea oo ate at anita . . 3% , ™ | . xt ‘ “ Ae - ‘ | . ns . ’ ¢ : | ** | ‘\- _ ! « i oo;_yy—— |; | gaat agrat frat at & at fratfedt ® aearfat F er 8at ge 41a dat erat wa & fraifedl F arate Ht cauaC @ X wt sat F vere aw ofsara1,000 wa ofeiaae ey t aca feo we 91 fratfedt modtouto aT WHATfasq afaaat at ate wpera fear afaaat & wo F frathadtara fac ae famat gx Mtomtoumo gra faatiedh wt atadea fear arat ari faatfedt B earrcad F we: wt afeaa att1 dfs faatfedt a ag sfoae arat aeatesrrHy emrareractfearat at gafac faatfed) at arava aatera & afafera fratfectare fac ao femal ox 2b sfama wt at TK Mendel Halafreratr arcet gt vat| frathedt F Wto to Who F mT 2hofara H weqraat aatar FA fear F 4 ofamst wt eT TTSt at earfeal at aeraA ar fatwa feat are TeAaTesq a aaa3 a op at fraiftdt + wAtoa F eT F22,690 wa at wey dea at ati faaifedt + ga wTat faatet a¢ ig63-64&far maa & frater & wetae @t & wT H arar fear1 mraee wferaret + fratedt aarat arate feat1 fraifedtFt Hatwt at cH at araaretfare attr at farg aera araat (att)+ atta A veTHAT FY gee Ht fearae fase wHWit att Heofaecnaaa art war farg afracn 3 ae afafaatfcrfrat fe af ag afar wet % far are aad agt at fe oaaat arate3 arf cat Bard at at fare fadaar atkaaa ® ofafaa ater B dere at caraifaa sacar ar ae,safar adiaa & art F ae adh wer at aaa fH ag satara at 7S Baral ® fac dea fearwararfaaa fe ga ara 36at gaara(1)#® qos(ti)ary at ah1 afeacr 7 agfasne faarar fe aatra aaa at arfaisaa aatataar & araretqt waratfaa adh Her a evar att are 36 FT gzarer (1)ar gee(ii) arm at ata| afeaen 4% ge aren a faaaat fraifedt 3 afsacr F waaas sora git are fatgat ® fate ® faa oraca frat ate faaifeds B araer az 120Beara eataterafarcry ofaet ae Te Tea aorre at wa % fae fates Fe feat wT|Seq waar F va wet aT sae tered faa® ger A fear|goo waar 3 ag wa soar fe ara 36 at Stare(1)e ave (ii) * am fea art % facag araeae.8 fe walesat dam at aS tamil % fac dat afer ate dfs fratfedtat are & ae afma wer % fare ae aver adt feat wat é fhmimega dat Y aaarfat afaafs 4, % at fac feat gaveritF afe 4, atx ars ofeorqeaed, afafear saw wearete atat, safer oe aataat ar dart far art % fac ate alfavat at WK dea ata F at FH ae ae Her oT waa fHag a we dara F fat ar sea aay F xe fre Ffarg fasts gatad wat cera wat A atta at AE|aia ATL FAI FI—Startafafratfea—orraxoafafrra, 1961a arr 36 afazaq adiaa(1) % sakqe ata (ii) at are ag ag aa atfaa& s faa fe feet gat rad afar atafe feat arardt & fedt qdva wer age ctoq await ateRar adt ay & at sa ae tat adit den sal frat ot aaaoT aaa @t ai wardgro go a Fo are saw stawe ai arec att wet ee wart at we Aare B- fere Hattaoa feat arard agi ara 36 al soare (1) aT ave(il)amy tat ate fora ater ae weiter qfergat TAT Te sa ATTae a wargilt wat aa ghti ae Arama atgsfequa: air cafeon dfaccan a anwaracer 2 Ffeg ata ag aga qava fear Sar oar ae afer Fe toa | aga we darat & fac sat aferi ara 3e aH vrata (1) #vs (ii)¥ ea ava at suavesal at we eg fH HHAaTaria & dare fee ory 8 gd sae are afafar Yard at weatt afed frat fe st gaze ed R eq apf sewa as et A eaarfel are adva war ad H A we Fawgay are yd at F at we Sarit Fy ater feet a gare aaeafis qa aecaran adh at1 (FT 3) . : ye : ,fe|: ve | | | ° a ‘.;oO.“| "ne» Case: SHAHZADA NAND & SONS versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, PATIALA [[1977] 3 S.C.R. 529] (1977) SHAHZADA NAND & SONS v. THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, PATIALA April 12, 1977 f P. N. BHAGWATI, N. L. UNIWALIA AND S. MuRIAzA FAzAL ALI, JJ.J 1-llowable expenditure in computing the profits of the assessee from busuzess-Whether the commission paid by the assessee to its employees an allolvable expenditure u/s. 36(1) (ii) of Income Tax Act. The appellants were the sole ·selling agents of the Oriental Carpet- 1'.fanu- . facturers India Pvt. Ltd. in respect of yarn, cloth and blankets manufactured by ·them ~n-;J. for the s~es effected by the appell~nts, as such sole selling agenrs co~m1ss1on was paid to them by OC]i.f. Since the appellants showed \'ery ~at1sfactory turnover from year to year, OCA-1 started giving to them, in addi-11on to the usual commissio~ over-riding commission·@ 2t per cent on the sales effected by the appellants. Since the turnover of the sales reached the figure of Rs. 54.28 lacs and over-riding commission ·increased to Rs. 1,13,449/-<luring the previous year corresponding to the assessment year 1963-64, the appellants paid out of the over-riding commission received by them a sum of Rs. 22,690/- (i.e. at the rate of !% of the sales) each to two of their employees viz» Saheb Dayal and Gurditta ]I.fall since they were primarily responsible for the i.ncreased prosperity of the appellants. The commission so paid viz. Rs. 45,380/- was claimed by the appellants as -a deductible expenditure in .their assessment to income tax for the assessment year 1963-64. The Income Tax Officer disallowed· the claim on- the ground that there was no evidence to show that the increase in sales during the relev·ant accounting year was due to the efforts of Saheb Dayal and Gurditta Mal. The Appellate Assistant Comm.is-_ sioner rejected the appeal preferred to him and held that since no evidence had been produced by the assessee to prove that the activities -of Saheb Dayal and Gurditta 1-fal in the relevant account year were of a nature different from those in th: earlier years so that they put in any extra time or energy in the conduct of _the business of the assessee so as to justify the payment of the commission, it could not be said that the commission was paid for services rendered by them. The Tribunal, in further appeal took the same view and held that since there was no proof to show that any extra services were rendered by Saheb Dayal and Gurditta l\.Ial for which payment of commission in addition to salary and bonus could be justified, commission could not be said to have been paid for services rendered so as to attract the applicability of s. 36(1) (ii) of the Act • . The High Court was also of the same view and answered the reference made to it, in favour of the Revenue. Allowing the appeal by .special leave, the C.ourt;- . HELD : (!) The sum of Rs. 45,380/- paid by the assessee to Saheb Dayal and Gurditta 1-Ial by way of commission ·during the relevant accounting year was reasonable, having regard to all the circumstances of the case and it ought to have been allowed as a deductible expenditure u/s. 36(1) (ii) of the Income Tax Act. [537 BJ . · (2) Section 36, sub-section. (1) clause (ii) does not postulate that there should be any extra services rendered by an employee before payment of com-mission to him can b'! justified as an aUowable expenditure. What it requires, ls only this, namely, that com.mission paid to an employee. sl!onld be for son:ie se"ices rendered by him. It is not necessary that the commISSton should be paid under a contractual obligation. It may be purely- voluntary. (3) It is immaterial that the services rendered during the r~levant accou~t· ing year ·were in no way greater or mor~ onerous than the sef!tces ren~e~ed tn the earlier years. There is no such reau1rement under the section and it ts not justified by the language of s. 36, sub-section(!), clause (ii) and indeed if it were pushed to its logical extreme, even payment of bot1US cannot be treated as permissible deduction under that provision. [534. G-H] B c D E F G H A Case: SHAHZADA NAND & SONS versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, PATIALA [[1977] 3 S.C.R. 529] (1977) . : ye : ,fe|: ve | | | ° a ‘.;oO.“| "ne» . Sy : | * | " - ,SO | DoOY . . ‘ ' ;‘ _ ,~ -Saoomt ar fe sar water at cae afeaqar wR gzaya aa, waaren arrae afaftaa,1961 at ara 36 aTsrarer (1)% que (ii)F vege F afoa ate arat F oiefade & sear aar &1 aetna ga dial aval a ease wTTati ® er Ft afr fear oat zg feed aaa A 4 cat wawat & fare ga faq me oe feet wart at aca Hatedat wa at oferqar ATA ST AHA etla Hae Ue ad zfree unreq sofarfat at aitra at cam at afar aTTANHs war sara F waar glar 21 age a aaa z& fewa & feet um aa at vars sfaheat at1 saree Ffaa; at apart -@ fe area areare ar afa 8 fat saad atearrt 8t fae arg area asf7 at, fag fac dt warafefeafeat at samt A wad ge waarat aca attest atTHR BY afetad AAT AT Amat2 TedH A sat ga aTar ada at we 8 fe aatrat Bt THe at afetqaday Fr Aaaroyart arat & oft fate & fear are1 farg ag gfe& fhat wa oe wararea, feast oraartt F efee & fear setgar gi et aal F ofa face A ware at afataaaatFrfacts fratstfrertt & orenfrse ere. oe aét sestatafee sa afofirs adtdtaat & arere ot facie aeat stat21 fag feat wdard at dea adiar aFaq cafarwaferqadtval HAT aT aKaT aalfe STATA AFgantwar aT4% adt art fear at at ag qaae agt A Ht wer ati set awfe wet ae at safe ad wt & set at arises adtdtacre orare ot feet arart at watrt Hr sara wafers at aKa21 faatfedt ox aedtrt al aera wet at ate ateqat agt @far wa ae afeat @ fe ara aa ver & fe adiear caneaaa1 we3, arama ea a aa afata aél aim fe azfrresafer ward 21 afufsas at are aera adtitaat a at dag oa an fe afata waraTd adt vay@ fefre afaet % mete sHare 7 Al1 Hat Tat wre afaer set 2aet at fratwat wrath at aetrr aT dare He awa 2 122Seam arareta faery afer [1978] 3 BH fito qo afe ag ag ataat & fe war wear sae arcane & fea F shme ere & fe are AY area aa an aga vel et ava waqe sad aT ge Haar age ai seater a at we awt are att cHtEcT st weal wae T Hea glAXae oat afaferat et ana {wa fe oe areaH sa afefeu wie ait see arat A feear fear are| facade faateraat aie Faewet ower ari afe ag way Haarftat at artamaT Ee HTT HTatfeal wt arene ge Maret Zot ae Haatqt UH Weer areare et attr afen afanar at aniti ae watwaa & fie gare we fate sored Sa ediare ae A GK aT 36at waure(1)% ave (it)at amt fea ort F safearatary aral # ate wrt at mearfea at. arfafiee adtdtaarat ater aat s sear fart 1odt waredt ® ga wana caaaar& fast at eat F wad eu adt far svat afer at aaeTat Fat ter oes fet amazeewtwoe featat wetHH WC Ge aot aH A araera zt faeg vafaa anaefiraaaa faarura & arad #, fat aart & ame feat atafer ae onfeara feat & Sot war wrar a ake we aa Ffavara feat svat & fe wreare ar soma fratait wearde daar soe ar ofagf ate war fata ah washe aaa a vrafeaat a qa at Te at, waaa daa arismea ofan wartFT eraegt HMR Ga Fal are gat aqat saat Ho art facet ST a Haareat at fear arar arfer1(Tu 4);,;‘. smpapatfeet Freier | qu [1964]50 aTgo cto HIXo 763: ARAMA AAW TAA MART MIM, UAT|,(Laxmandas SejramVs.TheCommissioner3of Income tax, Gujarat).: | ‘y a an . > a : |;‘. ee,:° A | = 5. | ; ’ | — r | fafar ate afemfzat: 1972 st fafat ate wer 1011. 1971 % saat fade deat i7 A daa att gsfarnBet TATAFH aa18 wed, 1971 ae faa ait Ae& fara fata garg wae at Te waleIaeritarrelt at ate asft tao dto ars, AAT To Fo tao dto ars, AAT To Fo dto ars, AAT To Fo ars, AAT To Fo AAT To Fo To Fo Fo sft tao dto ars, AAT To Fo tao dto ars, AAT To Fo dto ars, AAT To Fo ars, AAT To Fo AAT To Fo To Fo Fowaa elo To THARMIX AIXoUto Fae TET Ht HT A afare afaagt aitoarat at ate astare at afte & Had to do Merarael Ws FETTsft wae to AIX aararaa ar fara aararfiaft dto wro aadt a feat 1 atratfaata wradtt— Case: SHAHZADA NAND & SONS versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, PATIALA [[1977] 3 S.C.R. 529] (1977) ( 3 ) ਇਹ ਕੋਈ ਮਾਇਨc ਨਹo ਰੱਖਦਾ ਿਕ ਸਬੰਧਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੇਵਾਵ_ ਿਕਸੇ ਵੀ ਤਰd_ ਐਚ ਿਵੱਚ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੇਵਾਵ_ ਨਾਲK ਵੱਡੀਆਂ ਜ_ ਵਧੇਰੇ ਔਖੀਆਂ ਨਹo ਸਨ। ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ. ਸੈਕ!ਨ ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਿਜਹੀ ਕੋਈ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹo ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ s ਦੀ ਭਾ!ਾ ਦੁਆਰਾ ਜਾਇਜ਼ ਨਹo ਠਿਹਰਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ। 36 , ਉਪ-ਧਾਰਾ (1), ਧਾਰਾ (2) ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜੇ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਕਪੂਰਨ ਹੱਦ ਤੱਕ ਧੱਕ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਤ_ ਬੋਨਸ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਪ<ਬੰਧ ਤਿਹਤ ਮਨਜ਼ੂਰ!ੁਦਾ ਕਟੌਤੀ ਨਹo ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। (4) ਹੁਣ ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰd_ ਤੈਅ ਹੋ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਿਸਰਫ਼ ਇਸ ਤੱਥ ਦਾ ਿਕ ਕਿਮ!ਨ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਐਕਸ-ਗ<ੇ!ੀਆ ਕੀਤਾ ਜ_ਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹo ਹੋਵੇਗਾ ਿਕ ਇਹ ਗੈਰ-ਵਾਜਬ ਹੈ। ਵਪਾਰਕ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹo ਹੈ ਿਕ ਇੱਕ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਿਕਸੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹo ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਦK ਤੱਕ ਕਰਮਚਾਰੀ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇਸ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹo ਹੁੰਦਾ। ਵਪਾਰਕ ਸਹੂਲਤ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ 19ਵo ਸਦੀ ਦੇ ਲੈਟਸਫ਼ੇਅਰ ਿਸਧ_ਤ ਦੀ ਰੋ!ਨੀ ਿਵੱਚ ਨਹo ਲਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਰਿਥਕ ਪ<ਾਣੀ ਮੰਿਨਆ ਜ_ਦਾ ਹੈ ਜੋ ਿਸਰਫ ਆਪਣੇ ਸਵੈ-ਿਹੱਤ_ ਦੀ ਰੱਿਖਆ ਅਤੇ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਿਚੰਤਤ ਹੈ, ਬਲਿਕ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮਾਿਜਕ-ਆਰਿਥਕ ਸੋਚ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਿਵੱਚ ਹੈ ਜੋ ਸਮਾਜ ਦੇ ਆਮ ਿਹੱਤ ਨੂੰ ਿਵਅਕਤੀ ਦੇ ਿਨCਜੀ ਿਹੱਤ ਤK eਪਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਿਕ ਇੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜ_ eਦਮ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਸ_ਝੇ ਯਤਨ_ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ। ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਿਜੱਥੇ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਜ_ ਿਮਹਨਤਾਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਿਹਲ_ ਦੇ ਖਰਿਚਆਂ ਿਜਵx ਿਕ ਪੂੰਜੀ ਮੁੱਲ ਿਵੱਚ ਕਮੀ, ਭੰਡਾਰ ਆਿਦ eਤੇ ਿਵਆਜ ਦਾ ਪ<ਬੰਧ ਕਰਨ ਤK ਬਾਅਦ, ਇਸ ਦੇ ਿਹੱਸੇ ਵਜK ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਿਨਰਪੱਖਤਾ ਨਾਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। [ 536 ਈ-ਜੀ] ( 5 ) ਇਹ ਸਵਾਲ ਿਕ ਕੀ ਵਪਾਰਕ ਸਹੂਲਤ ਨc ਭੁਗਤਾਨ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਿਹਰਾਇਆ ਕਿਮ!ਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸਮੱਗਰੀ ਸਮx ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਹਾਲਾਤ_ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੁਰੰਤ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, ਕਰਦਾਿਤ ਨc ਵਪਾਰਕ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਮਿਹਸੂਸ ਕੀਤਾ ਿਕ ਓਵਰ ਰਾਈਿਡੰਗ ਕਿਮ!ਨ ਦੇ ਇੱਕ ਿਹੱਸੇ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਇਸ ਦੇ ਦੋ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਨਖਾਹ ਅਤੇ ਬੋਨਸ ਤK ਇਲਾਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਜਨd _ ਨc ਇੰਨਾ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਰਦਾਿਤ ਦੀ ਖੁ!ਹਾਲੀ ਿਵੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। [ 525 ਏ ਬੀ] ਲਕ!ਮੰਦਾਸ ਸੇਜਰਾਮ ਬਨਾਮ. ਸੀ. ਆਈ. ਟੀ. ਗੁਜਰਾਤ 50 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 789 (ਗੁਜਰਾਤ) ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਿਦੱਤੀ ਗਈ। ( 6 ) ਇਹ ਸਵਾਲ ਿਕ ਕਿਮ!ਨ ਦੀ ਰਕਮ ਇੱਕ ਵਾਜਬ ਰਕਮ ਹੈ ਜ_ ਨਹo, ਨੂੰ ਐਸ ਿਵੱਚ ਿਨਰਧਾਰਤ ਿਤੰਨ ਕਾਰਕ_ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਿਵੱਚ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 36 ( 1 ) ( (ii)। ਹਾਲ_ਿਕ ਇਨd _ ਨੂੰ ਿਢੱਲੀ ਿਜਹੀਆਂ !ਰਤ_ ਵਜK ਦਰਸਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਅਿਜਹੀਆਂ !ਰਤ_ ਨਹo ਹਨ ਿਜਨd _ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਿਸਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਰਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਕਿਮ!ਨ ਦੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਹੀ ਵਾਜਬ ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਿਮ!ਨ ਦੀ ਰਕਮ ਦੀ ਵਾਜਬਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ, ਸੂਝਵਾਨ ਵਪਾਰੀ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤK ਿਵਚਾਿਰਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਿਕ ਮੁਲ_ਕਣ ਅਥਾਰਟੀ ਦੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਵ!ਾਗਤ ਿਮਆਰ eਤੇ। [ 525 ਸੀ-ਡੀ] ਿਨਰੀਖਣਾ- ਹੁਣ ਸਮ_ ਆ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਸਾਡੇ ਟੈਕਸ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪ<!ਾਸਨ ਨc ਅੱਜ ਸਮਾਿਜਕ ਿਨਆਂ ਦੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਿਦੱਤੀ ਹੈ। , ਲਾਭ-ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੰਡਣਾ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਉਤ!ਾਿਹਤ ਕਰਨਾ ਦੀ ਉਪਯੋਗਤਾ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਪ<ਗਤੀ!ੀਲ ਅਤੇ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਪਹੁੰਚ ਅਪਣਾਉਣਾ। 36 , ਉਪ-ਧਾਰਾ (1), ਧਾਰਾ (2)। [ 536 ਐCਚ] ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ 1972 ਦੀ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 1011 ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਿਮਤੀ ਦੇ ਆਦੇ! ਤK ਿਵ!ੇ! ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ 18 ਅਗਸਤ, 1971 ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਿਰਆਣਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨc 1971 ਦਾ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਸੰਦਰਭ ਨੰ. 17. ਅਪੀਲ ਲਈ ਐCਸ. ਟੀ. ਦੇਸਾਈ, (!<ੀਮਤੀ) ਏ. ਕੇ. ਵਰਮਾ ਅਤੇ !<ੀ ਨਰਾਇਣ - ਲrਟ. ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ ਟੀ. ਏ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ ਅਤੇ ਆਰ. ਐCਨ. ਸਚਥੀ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਜੀ. ਭਗਵਤੀ, ਜੇ.-ਇਸ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜੋ ਛੋਟਾ ਸਵਾਲ eਠਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਕਰਦਾਿਤ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਦੋ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਕੋਈ ਕਿਮ!ਨ ਇਸ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ!ੁਦਾ ਖਰਚਾ ਹੈ। ਕਾਰੋਬਾਰ ਤK ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦਾ ਲਾਭ। ਮੁਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਰਿਜਸਟਰਡ ਫਰਮ ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਹਰ ਸਮੱਗਰੀ ਸਮx ਪੰਜ ਭਾਈਵਾਲ !ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਿਜਨd _ ਿਵੱਚ ਚਮਨ ਲਾਲ, ਮਦਨ ਲਾਲ, ਹਰਬੰਸ ਲਾਲ, ਰਾਜ ਮੋਹਨ ਅਤੇ ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਇੱਕ ਟਰੱਸਟ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚਮਨ ਲਾਲ ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮੋਹਨ ਐਚ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮੱਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਮੁੱਲ_ਕਣ ਸਾਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਚਮਨ ਲਾਲ ਅਤੇ ਹਰਬੰਸ ਲਾਲ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸੁਤੰਤਰ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ '!ਹਜ਼ਾਦਾ ਨੰਦ' ਿਵੱਚ !ਾਮਲ ਨਹo ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲਈ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮੋਹਨ ਵੀ ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਨਾਲ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਜੁaੇ ਨਹo ਸਨ ਿਕbਿਕ ਉਹ ਓਰੀਐਟਲ ਕਾਰਪੇਟ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਰਜ਼ ਇੰਡੀਆ ਪ<ਾਈਵੇਟ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਿਲਮਿਟਡ ( ਇਸ ਤK ਬਾਅਦ ਓ. ਸੀ. ਐCਮ. ਵਜK ਜਾਿਣਆ ਜ_ਦਾ ਹੈ)। ਇਸ ਤਰd_, ਭਾਈਵਾਲ_ ਿਵੱਚK ਿਸਰਫ਼ ਮਦਨ ਲਾਲ ਹੀ ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪ<ਬੰਧਨ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹਨ_ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਅਤੇ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮੱਲ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਕਰਦਾਿਤ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਵਜK ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਅਤੇ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮੱਲ ਲੰਬੇ ਸਮx ਤK ਕਰਦਾਿਤ ਬੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨd _ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਨੂੰ 5 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਾ ਿਮਹਨਤਾਨਾ ਿਦੱਤਾ ਜ_ਦਾ ਸੀ। 1000 / - Case: SHAHZADA NAND & SONS versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, PATIALA [[1977] 3 S.C.R. 529] (1977) (3) It is immaterial that the services rendered during the r~levant accou~t· ing year ·were in no way greater or mor~ onerous than the sef!tces ren~e~ed tn the earlier years. There is no such reau1rement under the section and it ts not justified by the language of s. 36, sub-section(!), clause (ii) and indeed if it were pushed to its logical extreme, even payment of bot1US cannot be treated as permissible deduction under that provision. [534. G-H] B c D E F G H A A (4) It is n<>w well-settled that the mere fact that commission is paid ex-gratla would not necessarily mean that it is unreasonable. Commercial ex[4 ]pediency does not mean that an employer should not make any payment to an employee unless the employee is entitled to it under a contract. What is the requirement of commercial expediency must be judged not in the light of the 19th Century latssez faire doctrine which regarded man as an economic being concerned only to protect and advance his self-interest but in the context of current socio-economic thinking which places the general interest of the com~ munity above the personal interest of the individual and believes that a business B or undertaking is the product of the combined efforts of the employer and the employees and wliere there is sufficiently large profit. after providing for the salary or remuneration of the employer and the employees and other prior charges such as interest on capital depreciation, reserves etc., as part of it should in alt fairness go to the employees. [536 E-GJ (5) The question whether commercial expediency justified the payment of commission would have to be judged in the light of all the circumstances exist-ing at the material time. In the instant case, the assessee felt, on grounds of c commercial expediency that a part of the over-riding commission should be paid besides salary aad bonus to its two employees who had worked so well and contributed to the prosperity of the assessee and did make the payment. [525 AB] Laxmandas Seiram v. C.l.T. Guiarat 50 ITR 789 (Gujarat) approved. (6) The question whether the amount of the commission is a reasonable amount or not has to be determined with reference to the three factors laid D down in s. 36(1)(ii). Though described loosely as conditions, they are not really conditions on the fulfilment of which alone the amount of commi!JSion paid to an employee can be. regarded as reasonable. The reasonableness of the amount of commission has to be considered from the point of view of a nor~ mal, prudent businessman, and not on any subjecting standard of the . assessing authority. [525 C·D] Observation : It is high time that the administration of our tax la\v recognised the demand of social justice today viz., profit-sharing by the employees and encourag~ it by -adopting a progressive and liberal approach in the applicability of s. 36, sub-section (!), clause (ii). [536 HJ E ClvIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeal No. 1011 of 1972. Appeal by Special Leave from the Judgment and Order dated the 18th August, 1971 of the Punjab and Haryana High Court iu F Income Tax Reference No. 17 of 1971. S. T. Desai, (Mrs.) A. K. Verma and Shri Narain for the Appel-lant. T. A. Ramachandran and R. N. Sachthey for Respondent. The Judgment of the Court was delivered by G G BHAGWATI, J.-The short question that arises for determination in this appeal is whether certain commi.ssion paid by the assessee to two of its employees is an allowable expenditure in computing the profits of the assessee from business. The assessee is a registered firm which at all material times consisted of five partners, namely, Chaman Lal, Madan Lal, Harbans Lal, Raj Mohau and Saheb Dayal represent-ing a trust. Chaman Lal was the son of Saheb Dayal and Raj Mohan H was the son of one Gurditta Mal. During the accounting year relevant to the assessment year 1963-64, Chaman Lal and Harbans Lal ·had 'their own independent factories and hence they were not attending • Case: SHAHZADA NAND & SONS versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, PATIALA [[1977] 3 S.C.R. 529] (1977) • to the business of the assessee and Raj Mohan too was not actively associated with the conduct of 1he business of the assessee as he was working with the Oriental Carpet Manufacturers India Pvt. Ltd. (hereinafter referred to as OCM). lhus, from amongst the partners . only Madan Lal was looking after the day-to-day management of the business of the assessee and he was assisted by Saheb Dayal and Gurditta Mal who were engaged as employees of the assessee. Saheb Dayal and Gurditta Mal were looking after the business of the assessee since a long time and they were each paid remuneration of Rs. 1000/-per month. The business of the assessee consisted of sole selling agency of OCM in respect of yarn, ctoth and biankets manufactured by OCM and for the sales affected by the assessee as such sole selling agents, commission was paid to the assessee by OCM. The figures show that the business of the assessee prospered from year to year from 1959-60 onwards and there was a o,>radual increase in th.e tum-over of the assessee which jumped from the figure of Rs. 39.99 lacs .for the assessment year 1962-63 to the figures of Rs. 54.28 lacs for the assessment year 1963-64. Since the assessee showed very satis-factory turnover from year to year, OCM started giving to the assessee, in addition to the usual commission, over-riding commission at the rate of 2t % on the sales affected by the assessee and the over-riding com-mission thus received by the assessee during the previous years corres-ponding to the assessment year 1960-61 to 1963-64 was as follows: Assessment year Amount Received 1960-61 Rs. 35,964/-1961-62 Rs. 6L818/-1962-63 Rs. 83,922/-1963-64 Rs. 1,13,449/-Since the turnover of the sales reached the figure of Rs. 54.28 lacs and overriding commission increased to Rs. 1,13,449/-during tb.e previous year corresponding to the assessment year 1963-64, the assessee decided to give to each of Saheb Dayal and Gurditta Mal, who were looking after the business and were primarily responsible for the increased prosperity of the assessee, commission at the rate of !% of the sales out of 2t% overriding commission received from OCM and each of these two employees was accordingly paid by the assessee a snm of Rs. 22,690/- by way of commission. The aggre-gate amount of commission paid to Saheb Dayal and· Gurditta Mal thns came to Rs. 45,380/- and this amount of commission was claimed by the assessee as a deductible expenditure in its assessment to income tax for the assessment year 1963-64. The Incori1e Tax Officer, disallow-ed the claim of the assessee on the ground that there was no material produced by the assessee· which would "prove the nature of services ren-dered by these two gentlemen in lieu of which the commission is claimed. to have been paid" and there being no evidence to show that the increase in sales during the relevant ·accounting year was dne to the efforts of Saheb Dayal and Gnrditta Mal, the claim for deduction of the amount of commffision as a business exoenditure remained un-proved. The assessee appealed against the disallowance of the amount of comn1ission but the Appellate Assistant Commssioner in appeal affirmed the disallowance on the ground that no evidence had been A B C D E F G H A Case: SHAHZADA NAND & SONS versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, PATIALA [[1977] 3 S.C.R. 529] (1977) sft tao dto ars, AAT To Fo tao dto ars, AAT To Fo dto ars, AAT To Fo ars, AAT To Fo AAT To Fo To Fo Fowaa elo To THARMIX AIXoUto Fae TET Ht HT A afare afaagt aitoarat at ate astare at afte & Had to do Merarael Ws FETTsft wae to AIX aararaa ar fara aararfiaft dto wro aadt a feat 1 atratfaata wradtt— ga att ¥ waarat oterar wa wera gat &ag ag & fe aay fratfedt err aqat aaaha dadafara adtra faaifedt & arate a arat W arr ae Fwaaay ad ot fratfadt cn tieigd aa t frat at arteryVaal TT WaT APTA& Hal AAT ATA, AeA Ale, TAA AA,ust Wet WI West caret,TT UH Ta wT Nfatafaca HezITAT AA, Met LATA BI Ga aT AIX WH Aled Tefal Aa FTga ati fratat 1963-64% gatd wat aes ahaaaaT aa AI Baa AeFH WIA TaareFHreaa A ae gataya fraifedt & arcane at tata adl xBV A WK UT Aleat fratfeds F areare F Aare A afer ST a aaatira atof adits ag atfiaer arte aqhered afte sede fatacefaaGT gad1 ga TH gah oaraMitent Wodtoumo Fa saa Hel aaa TAT arag, a A. faifala HAT #arart& fea afafer BH waeg sy Qaart Hea aT aK age15 M of Law/78—10. «=~ [1978] 3 Txo fto Fo cara att qeeet aa, gaat agar wet A ot faleanata F et FX at ge yi aes waa AR alam Aaareoma & fratfedd & arearx HY fautFtGWA AKsit a sada a sfrra1,000 wat -ofesfa aaa fearstatat1 faatfedd % arate HF stomtoumoare fafatraamt, wast aie araat HF aay A soHtouyo Al * CHATafear afeacn ar ate wera faa afiaat F wr a fratfaitara faq amy fawat 9%Modtoumo gra fraifedt st sHrTTdaa fear arat ari aiast & ag afwa grat ¢ fH fratfedarara1959-60& amtat sfaat agar vat wit fraifete agrarcrad H wt: wa: afe gat tet aT frat ay 1962-63& fat 39.99 ara ea a age frat AG. 1963-64 %fat54.29 wea wat ae wat wit. af fratiat a aasfrad aret ardtaste corarad fratat ar gafay wrodtortome fant oxof sfamat ee ot meet atteeTae ax feat ate ga ware frafer at 1960-61 % 1963-64Re acregt anfF -aroq faatfedl are ga Tare at‘mearaal HAlaa FAT THT aT.|| | . af fadita at 1963-64 % acaraeitga ay % chet favavat mrad 54.28 We ed aH ws war aT ate weaSHTTA 113,449 BT aH as wat at gafaa fraifedd +weagaret aftt qefeat wa att at ot areart at BauTA TTB oy we wer wT a fratfadt at agit ge aafa F fay orert“&, wodtoumo F grea ae sfemd st mead aia Fa* fem3B art ofr at ae ce ait 3 ar fafa for“Sate deqart gat at wtarfal Fa sete at fraifedteater FN Y| ; _; ve. op ° co . _ | . oy ?JL :54, n ~ | , BT H 22,690 ert ay THA daa Hh ST | SW MRT ATERara ae. qeeat wa at deat HMA FT FT TH 45,3801963-648fae mand frater & weld ate ae F ws 8 erafrat, aoa sfieerd ares oe fratfatwt ataayiae featfis fraffedt are tet arearedtt Sai. adat ag oft “aecafe gra SY we oa Sarat at safe -away 2” six, ahs ag efaa wR fae ae get aa8aga vat at & doa fear B afe area care aie qeqa. ® soe B aren ge A, gafee ara Fed F TFfraffat= ata.at war at areaett & “Taye mite at,seg TID BAT (atta)JATe Hgq mare we aaaaren,gina afar tat %fromeoat war ar fs gt aal wee e 3 ctae faraata qefear & Ae & firesaft %.2-afe set fratfedl Sarat % Fare8 afateaaaa at afd, aarg at faaa fe wale;B AaTs Bt. aaaSeu, wT Th, ae ae aa FE TT Taa.f wT Tsgrat at: weFaraB ferq cea featwar. at| ae fauaae AIKatta aw afer,8 ara aT aa, fey afewo A atwat gfeceta aoaaie ag afataaifer frataaa[sa.&] faeme wae Fel a fe Sige eae afe fe eRe agaa FaeOat Bary ata fas fore Sea AK aiaw F atheartaigHag. dareagi Fera aaifed ataeaT secoTas, efae ae,&fae dat farina ar fredfe GFAe TAR aryare 36 HT St sTaTe TE Tash (11)Res.‘ag deat(ii), aaa ay vetA Ht2 fe“alates afeweT A ae ae Raed AT, rae frat fe Fafacaretat ga gf a ftatarfeay ot ag feara, gafee wharfag after Fai sae eee F ofere- sr areca Fria cfart =:[1978] 3 THe fro Fo 126 iwawae Case: SHAHZADA NAND & SONS versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, PATIALA [[1977] 3 S.C.R. 529] (1977) ਪ<ਤੀ ਮਹੀਨਾ. ਮੁਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ ਇਕਲੌਤੀ ਿਵਕਰੀ !ਾਮਲ ਸੀ। ਓ. ਸੀ. ਐCਮ. ਦੁਆਰਾ ਿਨਰਿਮਤ ਧਾਗੇ, ਕੱਪaੇ ਅਤੇ ਕੰਬਲ_ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਓ. ਸੀ. ਐCਮ. ਦੀ ਏਜੰਸੀ ਅਤੇ ਅਿਜਹੇ ਇਕਲੌਤੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਏਜੰਟ_ ਵਜK ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ<ਭਾਿਵਤ ਿਵਕਰੀ ਲਈ, ਓ. ਸੀ. ਐCਮ. ਦੁਆਰਾ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਨੂੰ ਕਿਮ!ਨ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਅੰਕaੇ ਦਰਸਾbਦੇ ਹਨ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ 1959-60 ਤK ਬਾਅਦ ਸਾਲ ਦਰ ਸਾਲ ਵਧਦਾ ਿਗਆ ਅਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਟਰਨ-ਸੀ ਓਵਰ ਿਵੱਚ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਜੋ ਰੁਪਏ ਦੇ ਅੰਕaੇ ਤK eਪਰ eਿਠਆ। 39.99 ਮੁੱਲ_ਕਣ ਸਾਲ 1962-63 ਲਈ ਲੱਖ_ ਰੁਪਏ ਦੇ ਅੰਕaੇ। 54.28 ਮੁੱਲ_ਕਣ ਸਾਲ 1963-64 ਲਈ ਲੱਖ ਰੁਪਏ। ਿਕbਿਕ ਮੁੱਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਨc ਸਾਲ ਦਰ ਸਾਲ ਬਹੁਤ ਿਜ਼ਆਦਾ-ਫੈਕਟਰੀ ਟਰਨਓਵਰ ਿਦਖਾਇਆ, ਓ. ਸੀ. ਐCਮ. ਨc ਮੁੱਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਆਮ ਕਿਮ!ਨ ਤK ਇਲਾਵਾ, ਮੁੱਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪ<ਭਾਿਵਤ ਿਵਕਰੀ 'ਤੇ 21 ਪ<ਤੀ!ਤ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਓਵਰ ਰਾਈਿਡੰਗ ਕਿਮ!ਨ ਦੇਣਾ !ੁਰੂ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰd_ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ_ ਦੌਰਾਨ ਮੁੱਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪ<ਾਪਤ ਓਵਰ ਰਾਈਿਡੰਗ ਕਿਮ!ਨ-ਡੀ ਮੁਲ_ਕਣ ਸਾਲ 1960-61 ਤK 1963-64 'ਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਨਾ ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀਃ ਪ<ਾਪਤ ਕੀਤੀ ਰਕਮ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਸਾਲ ਪ<ਾਪਤ ਕੀਤੀ ਰਕਮ 1960-61 ਰੁਪਏ. 35,964 / - 1961-62 ਰੁਪਏ. 61.818 / - 1962-63 ਰੁਪਏ. 83,922 / - 1963-64 ਰੁਪਏ. 1,13,449 / - ਿਕbਿਕ ਿਵਕਰੀ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਰੁਪਏ ਦੇ ਅੰਕaੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਿਗਆ ਹੈ। 54.28 ਲੱਖ_ ਰੁਪਏ ਅਤੇ ਓਵਰਰਾਈਿਡੰਗ ਕਿਮ!ਨ ਵਧਾ ਕੇ ਰੁਪਏ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। 1,13,449 / - ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰੀ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਸਾਲ <ਆਈ. ਡੀ. 1 ਦੌਰਾਨ, ਮੁੱਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਨc ਹਰੇਕ ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਅਤੇ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮੱਲ, ਜੋ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ eਤੇ ਮੁੱਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਖੁ!ਹਾਲੀ ਲਈ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰ ਸਨ, ਨੂੰ ਓ. ਸੀ. ਐCਮ. ਤK ਪ<ਾਪਤ 21 ਪ<ਤੀ!ਤ ਓਵਰਰਾਈਿਡੰਗ ਕਿਮ!ਨ ਿਵੱਚK 1 ਪ<ਤੀ!ਤ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਕਿਮ!ਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ ਇਨd _ ਦੋਵ_ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਿਵੱਚK ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਮੁੱਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ 1 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ। 22,690 / - ਕਿਮ!ਨ ਦੁਆਰਾ. ਇਸ ਤਰd_ ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਅਤੇ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮੱਲ ਨੂੰ ਿਦੱਤੇ ਕਿਮ!ਨ ਦੀ ਕੁੱਲ ਰਕਮ ਇੱਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਹੋ ਗਈ। 45,380 / - ਅਤੇ ਕਿਮ!ਨ ਦੀ ਇਸ ਰਕਮ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਸਾਲ 1963-64 ਲਈ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਿਵੱਚ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਖਰਚੇ ਵਜK ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨc ਇਸ ਆਧਾਰ eਤੇ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਨਾਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਵੱਲK ਅਿਜਹੀ ਕੋਈ ਸਮੱਗਰੀ ਪੇ! ਨਹo ਕੀਤੀ ਗਈ ਜੋ ਇਨd _ ਦੋ ਸੱਜਣ_ ਵੱਲK ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੇਵਾਵ_ ਦੀ ਪ<ਿਕਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰੇ। ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਕ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹo ਹੈ ਿਕ ਸਬੰਧਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਿਵਕਰੀ ਿਵੱਚ ਵਾਧਾ ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਅਤੇ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮੱਲ ਦੇ ਯਤਨ_ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਿਮ!ਨ ਦੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਵਪਾਰਕ ਖਰਚੇ ਵਜK ਕੱਟਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਸਾਬਤ ਨਹo ਹੋਇਆ। ਮੁਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਨc ਕਿਮ!ਨ ਦੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਾ ਕਰਨ ਿਵਰੁੱਧ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਪਰ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਿਮ!ਨਰ ਨc ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਇਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾ ਦੇਣ ਦੀ ਪੁ!ਟੀ ਕੀਤੀ ਿਕ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹo ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਿਕ ਸਬੰਧਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਅਤੇ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮੱਲ ਦੀਆਂ ਗਤੀਿਵਧੀਆਂ ਇੱਕ ਪ<ਿਕਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਨ, ਮੁਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪੇ! ਕੀਤਾ ਿਗਆ। ਇਹ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ_ ਨਾਲK ਵੱਖਰਾ ਹੈ ਜ_ ਿਕ ਉਹ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਸਮ_ ਜ_ !ਕਤੀ ਲਗਾbਦੇ ਹਨ ਤ_ ਜੋ ਕਿਮ!ਨ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਿਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਨਹo ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿਕ ਕਿਮ!ਨ ਨੂੰ ਉਨd _ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੇਵਾਵ_ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਿਟ<ਿਬਊਨਲ ਅੱਗੇ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਪੇ! ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਪਰ ਿਟ<ਿਬਊਨਲ ਬੀ ਨc ਵੀ ਇਹੋ ਿਵਚਾਰ ਰੱਿਖਆ ਅਤੇ ਿਕਹਾ ਿਕ ਿਕbਿਕ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹo ਹੈ ਿਕ ਸਾਿਹਬ Case: SHAHZADA NAND & SONS versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, PATIALA [[1977] 3 S.C.R. 529] (1977) areca Fria cfart =:[1978] 3 THe fro Fo 126 iwawae wet a arar & ard frat a” aie fe area wars aAwa A Baas War at F ator gas Faq ¥ aevat ale Aa& Fat R auae ata ar dara far war at qafay yas area7S afafta tail H, afe arg al, “art F ag aaat sataifae fe 2 qa are 8 daa & wait moEIafro are aTATE aT gfearr F aqere ag araat fFart aed faas fae airs % dar ay carat ser STam aie ae afar we & fae arg ara adt & fe vat arody afafeer Bart at we & aafau afsecr 3 ag favedfara far ater & dar ay arfnfsrs aieiaat 4 areat wraifad adh ser aT aaa ate ara 36 aT sree (1)at @us (ii) an vat sat1 afeaen are fer aq atem aaafaa atat faaifedtF afsecr F area a vera aA aTfafa 2 seq & fata F feu ares fear ate fratfedh & materax fieafafad fafa at ser goa eararear at aa & faw fafave 0arcane a aed ate ofeferfrat B arere 7xoc ggrardt ot &aeraaa wa att MATSigeeae aT Aer 45,380 wetat ule aitgreneat ant at dom eet Howat ahi & 2”seq wraraa A ge MT HT Tat wereg faut 3 get F fearsweg UTATAT aro ATATaT wat afeeett ag at fF mA 36#grat (1)ae (ii)# ary fee mBamram& fr water ar dare at ry dart FH fre gar afer arate afm fratfedt a att & ae afna aera fare sty orem atsarfe aes core ate qeferr wa a, ot fartata ae ofermeretmordddt att Hoagie F facsac%, ae afafen daw at oh) gafae oe eateraere feq ot & faq ag vonifaa agi ara der atera) sea amar+ ga aftestr & ae nfaraifer feat TaBN 7\ a, y) ; _ eT ‘ fee | | aT” fe HEMTTE US TR Fo TAHTata[FAto wraet] 127“Yar 36 Severe (1) aT as (ii) AE AMT Met HK Basoeitt petdt & fare feat era at citere wel fear WT weet!ga wrraa & fara gaat aac fratfadt arr at Te vegeait& ga fafrrar at gear ot arat far war gz |2. 9a ET TA TT TT, TY Se wae TaaTTT F facwera gm 2, faa att Saget osTeT H gt aE Ae RKSar aed & fe sega aaa Farer cara ak qlee Aa aTfauna adie& dar FH wactor H at FH Uae ofaahut+ feat dt ama ate vel feat ari weed fautaqemat ogvet at fe ae dara agi fear war aT aT AR@rar at art arr art afe ag from dar at frathadt aarea.aus aaret at Tar slatt TT ara 36 Btwear(1) Fdt|diet(ii) Bam. ate ats atatie aea 1 far faa war wet tat wr aT vet HE FT Tete Veoft sada a ahi1 fag vet oe after ar dare feat waat: ae waedere ay wit UH Aa wet ag aT fH FT aEareet 36 F at ae gradahr (1) art art % ave 36 (ii) atsreTa¥ wie waa(1) % aT aE(ii) ¥ “ara ar afa & ata ae afvera” ates F Tafratfedtat ara etaaaxa aa fafas wetfoat wer HT SIEa sfc dat un weld avs (ii) F arafeat ahs agave a fFFrater at 1963-64aera aifeas aAT TT At Fa WHIT E—36 (1) (ii) —at 7§ darait & faq are ar aatrTF EsHX aqaraw daa ws cfs, wet Tat ula saataraaTamin $ eo Fada ge ait afeae Tara wilaa&erF daa FF Wy Atel -—;Tod ag aa fe Mas at itesSt wT farafated7# uf fade & qfearaae-||y(=) wdaret at areas ate saat Tar HT AT(@) aafedga ae & fae aratear aft &fac ara;.(a) aaeq areare ar afer ae Tare Fa A” er Ps 7- | oo i; . 7y 128 . sewed euros facia ofam= [1978] sumo fTo Go Case: SHAHZADA NAND & SONS versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, PATIALA [[1977] 3 S.C.R. 529] (1977) A B C D E F G H A produced by the. assessee to prove that the activities of Saheb Dayal and Gurditta Mal in the relevant account year . were of a nature different from those in the earlier years or that they put in any extra time or energy in the conduct of the business of the assessee so as to justify the payment of the commission and hence it could not he said that the commisson was paid for services rendered by them. The matter was carried in further appeal before the Tribuna~ but the Tribunal also took the same view and held that since there was no proof to show that any services were rendered by Saheb Dayal and Gurditta Mal for which payment of commission in addition to salarv and · bonus could be justified, commission coqld not he said to have been paid for services rendered so as to attract the applicability of section 36, sub-section (1), clause (ii). The Tribunal observed that it was not possible to say "that the increase in the turnover in the year under appeal was due to the extra efforts put in by these two employees or that the employees had worked in the hope of receiving extra commission" and since bonus equivalent to three months' sa:ary was paid · to Sahe.b · Dayal and Gurditta Mal in addition to their .salary during the releval!t accounting year, any extra services rendered by them, if any, "should be deemed to have been covered by the payment of this bonus". Since in the view taken by the Tribunal it was necessary that there should be .some extra services rendered by Saheb Dayal and Gurditta Mal for which payment of commission could be said to be justified and there was nothing to show that any such extra services were rendered by them, the Tribunal came to the conclusion that the payment of com-mi5sion could .not be said to be justifieµ on grounas of commercial expediency and section 36, sub-section (1), clause (ii) had no appli-cation. The assessee being aggrieved by the order made by the Tri-bunal applied for a reference of the question of law arising out of the order of the Tribunal and on the application of · the assessee, tne following question of law was referred for the opinion of the High Court : B c D E "Whether on the facts and circnmstances of the case, the sum of Rs. 45,380/- paid to L. Gurandittamal and L. F Sahebdiyal, employees of the applicant firm is pennissible deduction in computing the business income of tlie appli-cant?" The High Court answered the question in favour of the Revenue. The view taken by the High Court was that in order to attract the applicability of section 36, sub-section (1), clause (ii), it was neces-sary that the payment of commission should be for services rendered and since there was no evidence led on behalf of the assessee to show that any extra services were rendered by Saheb Dayal and Gurditta Mal, which were responsible for increase in the sales and ·consequent enlargement, of the overriding commission, there was no justification for payment of commission to them and the commission paid could not be said to be for services rendered. The High Court in this view held that section 36, sub-section (1), clause (ii) was not applicable and no claim for deduction could be sustained under it. The correct-ness of this decision is impinged in the present appeal preferred by the assessee with special leave obtained from this Court. G H Case: SHAHZADA NAND & SONS versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, PATIALA [[1977] 3 S.C.R. 529] (1977) ਿਦਆਲ ਅਤੇ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮੱਲ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਸੇਵਾਵ_ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਿਜਸ ਲਈ ਤਨਖਾਹ ਅਤੇ ਬੋਨਸ ਤK ਇਲਾਵਾ ਕਿਮ!ਨ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਜਾਇਜ਼ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਨਹo ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿਕ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੇਵਾਵ_ ਲਈ ਕਿਮ!ਨ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਤ_ ਜੋ ਧਾਰਾ 36, ਉਪ-ਧਾਰਾ (1), ਧਾਰਾ (2) ਲਾਗੂ ਹੋ ਸਕੇ। ਿਟ<ਿਬਊਨਲ ਨc ਿਕਹਾ ਿਕ ਇਹ ਕਿਹਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹo ਹੈ ਿਕ ਅਪੀਲ ਅਧੀਨ ਸਾਲ ਿਵੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰ ਿਵੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਨd _ ਦੋਵ_ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਾਧੂ ਯਤਨ_ ਕਾਰਨ ਸੀ ਜ_ ਇਹ ਿਕ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨc ਵਾਧੂ ਕਿਮ!ਨ ਪ<ਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਿਵੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਿਕbਿਕ ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਅਤੇ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮੱਲ ਨੂੰ ਸਬੰਧਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਉਨd _ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਤK ਇਲਾਵਾ ਿਤੰਨ ਮਹੀਿਨਆਂ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਬੋਨਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਨd _ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕੋਈ ਵੀ ਵਾਧੂ ਸੇਵਾਵ_, ਜੇ ਕੋਈ ਹਨ, ਨੂੰ ਇਸ ਬੋਨਸ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਮੰਿਨਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਿਕbਿਕ ਿਟ<ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਗਏ ਿਦ<!ਟੀਕੋਣ ਿਵੱਚ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ ਿਕ ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਅਤੇ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮੱਲ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕੁਝ ਵਾਧੂ ਸੇਵਾਵ_ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ ਿਜਸ ਲਈ ਕਿਮ!ਨ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹo ਸੀ ਿਕ ਅਿਜਹੀਆਂ ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਸੇਵਾਵ_ ਉਨd _ ਦੁਆਰਾ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਿਟ<ਿਬਊਨਲ ਇਸ ਿਸੱਟੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਿਚਆ ਿਕ ਕਿਮ!ਨ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਨੂੰ ਵਪਾਰਕ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਅਧਾਰ' ਤੇ ਜਾਇਜ਼ ਨਹo ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 36, ਉਪ-ਧਾਰਾ (1), ਧਾਰਾ (2) ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਅਰਜ਼ੀ ਨਹo ਸੀ। ਿਟ<ਿਬਊਨਲ ਦੇ ਆਦੇ! ਤK ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪ<!ਨ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਿਟ<ਿਬਊਨਲ ਦੇ ਆਦੇ! ਤK ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪ<!ਨ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਿਦੱਤੀ ਗਈ, ਿਜਸ ਤK ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਹੇਠ ਿਦੱਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਪ<!ਨ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਰਾਏ ਲਈ ਭੇਿਜਆ ਿਗਆ ਸੀਃ " ਭਾਵx ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਤੱਥ_ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤ_ ਦੇ ਅਧਾਰ eਤੇ, ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 45,380 / - ਐCਲ. ਗੁਰੰਿਡਤਮਲ ਅਤੇ ਐCਲ. ਸਾਿਹਬਿਦਆਲ, ਿਬਨ~ ਕਾਰ ਫਰਮ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹਨ ਐਪਲੀਕੇ!ਨ ਦੀ ਵਪਾਰਕ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਿਵੱਚ ਕਟੌਤੀ ਨਹo ਕਰ ਸਕਦੇ? " - ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨc ਮਾਲ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਿਲਆ ਿਗਆ ਿਵਚਾਰ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਇਸ ਨੂੰ ਆਕਰਿ!ਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੈਕ!ਨ 36, ਉਪ-ਸੈਕ!ਨ (1), ਕਲਾਜ਼ (2) ਦੀ ਲਾਗੂਤਾ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ ਿਕ ਕਿਮ!ਨ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਪ<ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੇਵਾਵ_ ਲਈ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਿਕbਿਕ ਮੁਲ_ਕਣਕਰਤਾ ਵੱਲK ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹo ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਸਾਿਹਬ ਿਦਆਲ ਅਤੇ ਗੁਰਿਦੱਤਾ ਮੱਲ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਸੇਵਾਵ_ ਪ<ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਿਵਕਰੀ ਿਵੱਚ ਵਾਧੇ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜK ਓਵਰਰਾਈਿਡੰਗ ਕਿਮ!ਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਲਈ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰ ਸਨ, ਉਹਨ_ ਨੂੰ ਕਿਮ!ਨ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਲਈ ਕੋਈ ਜਾਇਜ਼ਤਾ ਨਹo ਸੀ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਿਮ!ਨ ਨੂੰ ਪ<ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੇਵਾਵ_ ਲਈ ਨਹo ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨc ਇਸ ਿਦ<!ਟੀਕੋਣ ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਕ ਧਾਰਾ 36, ਉਪ-ਧਾਰਾ (1), ਧਾਰਾ (2) ਲਾਗੂ ਨਹo ਸੀ। ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਕੋਈ ਦਾਅਵਾ ਨਹo ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਦੀ !ੁੱਧਤਾ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਤK ਪ<ਾਪਤ ਿਵ!ੇ! ਛੁੱਟੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾਿਤ ਦੁਆਰਾ ਪੇ! ਕੀਤੀ ਗਈ ਮੌਜੂਦਾ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਮਾਲੀਆ ਅਿਧਕਾਰੀ। ਇਹ ਮਾਲ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਨਹo ਸੀ ਿਕ ਇਹ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹo ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਜ_ ਇਹ ਨਕਲੀ ਜ_ ਜਾਅਲੀ ਸੀ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਿਸੱਟਾ ਹੁੰਦਾ ਤ_ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜ_ਦਾ। ਿਫਰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਯੋਗਤਾ ਬੀ 'ਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਨਹo eਠਦਾ। ਧਾਰਾ 36, ਉਪ-ਧਾਰਾ (1), ਧਾਰਾ (ii)। ਕੋਈ ਭੁਗਤਾਨ ਨਹo ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੁੰਦਾ, ਕੋਈ ਕਟੌਤੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹo ਹੁੰਦੀ। ਪਰ ਇੱਥੇ ਿਮ!ਨ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਇਹ ਇੱਕ ਸਹੀ ਭੁਗਤਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਿਸਰਫ ਸਵਾਲ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਕੀ ਇਹ ਸੈਕ!ਨ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ!ੁਦਾ ਖਰਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਕਟੌਤੀਯੋਗ ਸੀ। 36 , ਉਪ-ਧਾਰਾ (1), ਧਾਰਾ (2)। ਸੈਕ!ਨ 36, ਉਪ-ਸੈਕ!ਨ (1) ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਟੌਤੀਆਂ ਕਰਨ ਦੀ ਿਵਵਸਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਿਸਰ ਦੇ ਹੇਠ_ ਮੁਲ_ਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾਃ " ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਜ_ ਪ<ੋ-ਸੀ ਪੇ!ਾ ਅਤੇ ਅਿਜਹੀ ਇੱਕ ਕਟੌਤੀ ਖੰਡ (ii) ਿਵੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ ਜੋ, ਿਜਵx ਿਕ ਇਹ ਮੁੱਲ_ਕਣ ਸਾਲ 1963-64 ਦੌਰਾਨ ਸਮੱਗਰੀ ਸਮx 'ਤੇ ਸੀ, ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ- " 36 ( 1 ) ( (ii) ਿਕਸੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਪ<ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੇਵਾਵ_ ਲਈ ਬੋਨਸ ਜ_ ਕਿਮ!ਨ ਵਜK ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਕੋਈ ਵੀ ਰਕਮ, ਿਜੱਥੇ ਅਿਜਹੀ ਰਕਮ ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਭ ਜ_ ਲਾਭਅੰ! ਵਜK ਭੁਗਤਾਨ ਨਹo ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਜੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬੋਨਸ ਜ_ ਕਿਮ!ਨ ਵਜK ਭੁਗਤਾਨ ਨਹo ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀਃ ਬ!ਰਤੇ ਿਕ ਬੋਨਸ ਜ_ ਕਿਮ!ਨ ਦੀ ਰਕਮ ਹੈ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਵਾਜਬ (ਏ) ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ !ਰਤ_ ਸੇਵਾ; ( ਅ) ਕਾਰੋਬਾਰ ਜ_ ਪੇ!ੇ ਦਾ ਮੁਨਾਫ਼ਾ ਪ<!ਨ ਿਵੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਾਲ; ਅਤੇ (ਸੀ) ਸਮਾਨ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜ_ ਪ<ੋ-ਿਵੱਚ ਆਮ ਅਿਭਆਸ ਪੇ!ਾ ". Case: SHAHZADA NAND & SONS versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, PATIALA [[1977] 3 S.C.R. 529] (1977) er Ps 7- | oo i; . 7y 128 . sewed euros facia ofam= [1978] sumo fTo Go aed aay at qefeet wa Stee eT. a fraifedt& areaYi. sae F TaR st 1000 wa wha ara FT aad, Aad. featara a ae faker ag 196364 % amr a at & facdit are Raat F grat aaa dh gat Fo yaa at aadfratwar aT) arrat. eipertt F area sare ate qefear aaat ded ge aaa at et ga. arent. oe. arate at feat aTfrag aie wet & fac. ae aa adt & fe. gah. areave Garé atng of ote Gar wdta det2 fe aa aeateat. dara waweqae Frat aor atfarg ae fafa. aiaF-agrra mae (attr) * vae fear frat Frater at 1962-63& fa ac & freak & fees atta Parte, 12 fearaz, 1967ae HIT. qdadt. weN st waa agu, sat aKata 3% dar at sek ate ed F er FH aaa ae featage mam (att) aa wyaf ga amt at.ara feTet are aTefeat wa fraifeit Fears 8 ate astaa & da minal & wt F faaifelt& ara. Aaaa FCW FT ak yea ae aa FoF “get gata. Bye TIT ay” AI aomtoumo & ara fratfeit Faera St ee-aTa HUTat wkfratfeh at aeaGioato wmoat famreal aife& at FH wae sar arsafmog atae aa ou fe aet araatt qefearaa “amt aaa & fratfedt wt® eax at daatax @e”1 gawatsa ara H ate deg vel 8 fe wea carat atkmfrat wa % fraifedt at aa at at atk gat tamil & facaq ait ata & afahes we dtr aT wart fear waratifs faeifet & aq aint war ae R coe fo Fmat H amt afe ge at ateofemmerer aera) acteratc Fat gfe ge ak fafa A afaies wikiaeo oreoe ae veePear fe perdét ait at ee a