Shew Kissen Bhattar v. The Commissioner Of Income Tax, Calcutta

Case: SHEW KISSEN BHATTAR versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, CALCUTTA [[1973] 3 S.C.R. 567] (1973) शेवकिसेनभट्टर बनाम आयकर, आयुक्तकलकत्ता 5 , 1973मार्च {के. एस. हेगडे, पी. जगनमोहनरेडीऔर. आर. , }एचचखन्नान्यायमूर्तिगण भारतीयआयकर, 1922, धारा 9(1)(iv)- दायरा - अधिनियमनिर्धारितीद्वाराचचक्रवृद्धिब्याजकेभुगतानकोनिर्धारितकरनेवालीसंपत्तिकेसंबंधमेंसहमतिडिक्री----चचक्रवृद्धिकीकटौतीकेदावा-----धारा 9(1)( iv) ‘‘ऐसेबंधकयाब्याजलिएनिर्धारितीद्वारामेंशुल्कपरब्याजकीराशि’’और‘‘ऐसीपूंजीपरदेयब्याज’’अभिव्यक्तियोंकीव्याख्या----निर्धारित-निर्धारितीकेवलदेयसाधारणब्याजकीकटौतीकरनेकाहकदारहोगा। , जोघरकीकाहै, नेकेसंबंधएकटाईटलसूटकेनिर्धारितीसंपत्तिट्रस्टीसंपत्तिमेंअन्तर्गतपारितसहमतिडिक्रीदिनांकित 19 अप्रैल, 1928 कीशर्तोकेअनुसारचचक्रवृद्धिकटौतीकादावाउसकीकेकोपहले,ब्याजकिया।डिक्रीशर्तोअन्तर्गतसंपत्तिप्रतिवादीजिसेइसमामलेमेंवादीकोरू0 8,61,000 काभुगतानकरनाथा, कीमानीगई।यहशर्तथीकीअदेयधनराशिपर 67 प्रतिशतवार्षिकदरपरचचक्रवृद्धिब्याजकाभुगतानकियाजाएगा।इसकेआगेइसमेंयहकहागयाकिसमझौतेकीशर्तोंकानिष्पादनकरनेपररु04,25,000 भुगतानकरनेहुंगेऔरइसलिएमासिककिस्त 7 महीनोकेलिएरू 35,000/-तथाबाकी 18 महीनेमें।समझौतेकीशर्तोंकापालननहींकियागयाथाचचूंकिब्याजकेभुगतानमेंचचूकहुईथी। 19 फरवरी, 1945 कोभुगतानकेबादको, भीशेषदेयराशिरु02,70,535/- रहीइसपरएकसालके 6 जो0 18,000/- तकराशिब्याजलिएप्रतिशतरुरहा।इसलिएनिर्धारितीनेचचक्रवृद्धिब्याजकेभगतानहेतुसमझौतेकेखण्डपरआधारबनातेहुएमूल्यांकनवर्ष 1956-57 केलिएपूर्णदेयब्याजरू0 38,221/- परआंकलितकियाआयकरने 67 साधारणकीदरपरकेवलअधिकारीप्रतिवर्षप्रतिशतब्याजरुपये18,000/- कीकटौतीदी।कीअपीलकोअपीलीयसहायकनिर्धारितीआयुक्तद्वाराखारिजकरगयाथाऔरबादभी। 1956-57 से 1958-59 केसंबंधदियामेंन्यायाधिकरणद्वारावर्षऔरसमानपरनेमानाकेवलसरलमेंसंदर्भितप्रश्नअन्यप्रश्नउच्चन्यायालयकिब्याजकेथा।निर्धारितीलिएअनुज्ञेय इसकोअपील, काजाना।न्यायालयप्रमाणपत्रद्वाराअपीलोंखारिजकिया (1) कानूनजोदेताहैवह‘ऐसेबंधकयापरभीनिर्धारितःअनुमतिशुल्ककिसीब्याजकीराशि’कीकटौतीहै।अनुबंधकीशर्तोंकेतहत, जबदेयब्याजकाभुगताननहींकियाजाताहै, तोवहमूलधनएकहिस्साबनजाताहैऔरउसकेबाद, ब्याजकाभुगताननकेवलमूलमूलधनपरजानाहै, केउसपरभीजानाहैकियाबल्किब्याजहिस्सेकियाजोमूलधनकाहिस्साबनगयाथा।जोब्याजमूलधनकाहिस्साबनगया, उसेपूंजीप्रभारनहींमानाजासकताहै।निर्धारितीजोकटौतीकरनेकाहकदारहैवहपूंजीशुल्कपरउसकेद्वारादेयब्याजहैनकिअतिरिक्तब्याजजिसेनियततिथिपरब्याजकाभुगतानकरनेमेंकेकारणऋणकाएकमानागयाथा।पूँजीवहहैजोमूलविफलताहिस्सावास्तविकप्रभाररूपसेदेयथा।दूसराभागकेवलएकब्याजहैजिसपरनिर्धारितीब्याजदेनेकेलिए सहमतहोगयाहैअतःब्याजपरदियागयाब्याजपूंजीशुल्कपरदियागयाब्याजनहींहै।{570 बी-डी} (2) उधारलीगईयाप्रभारितपूंजीपरभुगतानकियागया‘कोईब्याज’मेंचचक्रवृद्धिब्याजशामिलनहींहै।चचक्रवृद्धिब्याजपूँजीप्रभारपरदेयनहीहैलेकिनब्याजकेउसहिस्सेपरहैंजिसपरवहब्याजदेनेकेलिएसहमतहुआहै।यहधारा 9 (1)(टप्) मेंपूंजीनहींहै।यदियहतर्क‘किसीभीब्याज’मेंचचक्रवृद्धिब्याजशामिलहैसहीकेरूपमेंस्वीकारकियाजाताहै, तोकरकीचचोरीकेलिएद्वारखुलजाएगा।ऐसाएकव्याख्याअस्वीकार्यहै। अपीलीयअपील 1500 से 1502 1970सिविलक्षेत्राधिकारःसिविलसंख्यावर्ष , केआयकरआर0 एफ0 202 1963 और 76कलकत्ताउच्चन्यायालयसंख्यावर्ष 1968 औरआदेश 28 जनवरी, 1969 और 13 जूनवर्षक्रमशःमेंपारितनिर्णयदिनांकित1969 सेअपीलप्रमाणपत्रद्वारा। एम.सी. औरडी.एन. कीओरसे।चचगलामुखर्जीअपीलार्थी जे. , आर.एन. औरबी.डी. कीओरसे।राममूर्तिसचचथेशर्माप्रत्यार्थी न्यायालयकानिर्णयइसकेद्वारादियागयाथा- , हेगडे-येकीगई, इनन्यायमूर्तिप्रमाणपत्रद्वाराअपीलेंहैंअपीलोंमेंसामान्यकानूनकासवालहै।येएकसेतीनअलग-शामिलअपीलेंसामान्यनिर्धारितीसंबंधितहैंलेकिनअलग (1956-57 से 1958-59) जेसंबंध, तीनअलग-अलगसेमूल्यांकनवर्षोमेंआकलनोंउत्पन्नहोताहै, लेखांकनजिसमेंवर्षसंबंधितकैलेण्डरवर्षहैं। केहोनेवालेकानूनकासवालयहहैभारतीयनिर्णयलिएउत्पन्नकिक्यानिर्धारितआय-कर, 1922 कीधारा 9(1)(पअ) केतहतकीकटौतीकाअधिनियमचचक्रवृद्धिब्याजदावाकरनेकाहकदारथानेउससवालकाजवाबऔरउच्चन्यायालयनकारात्मकविभागकेउससेहोकरइसअपीलदायरकीपक्षमेंदिया।निर्णयव्यथितनिर्धारितीन्यायालयमेंहै। ऊपरगएकोतयकरनेके, यहहोगाहम 1956-दिएप्रश्नलिएपर्याप्तयदिमूल्यांकनवर्षों57 सेएकसेकाकरतेइसमेंसंबंधिततथ्योंउल्लेखहैं।महत्वपूर्णतथ्यप्रकारहैंः Case: SHEW KISSEN BHATTAR versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, CALCUTTA [[1973] 3 S.C.R. 567] (1973) SHEW KISSEN BHATTAR v. THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, CALCUTTA MQJ!ch 5, 19.73 [K. S. HEGDE, P. JAGANll!OHAN f<.EDDY AND H. R. KHANNA, JJ.] B Jndic.·n Jnco1ne Tax Act, 1922, s. 9( 1) (iv)-Scope of-Consent de~ cree in respect of property involved Stipulating pay111ent of co1npounJ interest by assessee-Assessee claiming deduction of compound interest-I.Interpretation of expressions "amount of any interest on a.uch 1nortgage or charge" and "interest payable on such. capital' in s. 9(1) (iv)-Held assesse~ entitled to deduct only si111ple interest payable. c The assessee, a trustee of . the house property, claimed deduc-tion of compound interest in terms of a consent decree passed in April 19, 1928, in a title suit in respect of the property. .Under the terms of that decree, the property was held to belong to the first defendant who. however, was to make a payment of Rs. 8,61,000/-to the plaintiff therein. 'f!iere was stipulafion for the payment of D compound interest on the unpaid amount @ 6} with yearly rest.. It was further provided therein that Rs. 4,25,000/. was to be paid on !he execution of the tenns of the settlement and therefore monthly instalment of Rs. 35,000/ ~ for seventeen months and the balariee in the 18th month. The terms of the compromise were not adhered to inasmuch as there were defaults ,in payment of interest. After making the payment on February 19, 1945, there· slill remained out.landing E Rs. 2,70,535/-. The interest on this amount @ 61 fo< a year worked out to Rs. 18,000/-. The assessee, however, calculated t® total interest payable Qt Rs. 38,221/- for the as..,.sme(nl' year 1956-57, rely-ing on the clause in the agreement providing for payment of compound interest. The Income Tax Officer gave a deduction of Rs. 18,000/~ only, on the basis of simple 'interest at the rate of Rs. 6!% per annum. The asSj!ssee's appeal agaiJ-,st this order was dismissed by the Appellate Assistant Commissioner and later on by the Tribunal. On reference of F the question and other similar questions 'in respect of the assessment years 1956-57 to 1958-59, the High Coun held that only simple interest was allowable to the oassessee. D On appeals by certificate· to this Court. dismissin2 the appeals; HEL:O : (I) What the law permits is the deductio.n of the "amount of any interest on such mortgage or charge." Under the terms of the contract, when the interest payable is not paid, the same became a part of the. _principal . and thereafter, interest ·has to be paid not only on the ongmal principal but also on that pan of the Interest which had becam~ a. part of the princi]lal. The interest which became part of the prmc1pal cannot be conS1dered as the capital charge. What the assi:ssee i• entitled to deduct is . t)le int~resl payable by him on the capital charge -and . not the additional interest which because of his failure to pay the interest o.n the due date had been consider~d as a part of the loan. Th_e re~! capital char'e is that which w-as otiginally due. Tiu: other p~rt1on is merely an ~n.rerest on which the as!ICSSee has: agreed to. pay tnter"'t. . Hence the mti:rest paid on interest is not an mterest paid on the capital charge. [570 B-D] G H [1973] 3 S.C.R. (2) 'Aro interest' paid on capital bottowed- or charged does not include compound interest. The compound interest is payable not on the capital charge but on that part of the inter~st on which he has agreed to pay interest. That is not the capital tak;!n not of bys. 9(1)(iv). If the contention that "any interest" included compound interest · is accepted as correct, then the door will be open for evasin of tax. Such an -interpretation is impermissible. CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeals Nos. 1500 to 1502 of 1970. Appeals by certificates from the judgment and order dated January 28, 1969 and June 13, 1969 of the Calcutta High Court in Income-tax Ref. Nos. 202 of 1963· and 76 of 1968, respec-tively. M. C. Chagla and D. N. Mukherjee, for the appellant. Case: SHEW KISSEN BHATTAR versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, CALCUTTA [[1973] 3 S.C.R. 567] (1973) 567 শেউ কিসেন ভট্টার বনাম দ্য িকমেনার অফ ইনিাম ট্যাক্স, িলিাতা 5 মার্চ, 1973 [ শি. এে. শেগস়ে, কি. জগন্নাসমােন শিকি এবং এইর্. আর. খান্না,কবর্ারিকত গন] ভারতীয় আয়ির আইন, 1922, ধারা 9 ( 1 ) ( (iv)-েুস াগ- িরদ্াতার দ্বারা র্ক্রবৃদ্ধি েুসদ্র িকরসোসধর েতচ ুক্ত েম্পকির শেসে েম্মকত- র্ক্রবৃদ্ধি েুসদ্র ছাস়ের দ্াকব িরা মূলযায়নিারী- অকভবযদ্ধক্তগুকলর বযাখযা “ এই ধরসনর েম্পকির উির শিানও েুসদ্র িকরমাসের বন্ধি বা র্াজচ "এবং"এই ধরসনর মুল্ধসনর উির প্রসদ্য় েুদ্” ধারা 9 ( 1 ) ( iv)-শিবলমাে প্রসদ্য় োধারে েুদ্ শিসট্ শনওয়ার অকধিারী কনধচারি। , মূলযায়নিারী, গৃে েম্পকির এিজন ট্রাকি , 19শে একপ্রল, 1928 োসলর এিটট্ েম্মকতেূর্ি আসদ্সের িকরসপ্রকেসত র্ক্রবৃদ্ধি েুসদ্র ছা়ে দ্াকব িসরন , েম্পকির শেসে এিটট্ মাকলিানা মামলায়। শেই আসদ্সের েতচাবলীর অধীসন, েম্পকিটট্ প্রথম কববাদ্ীর বসল ধসর শনওয়া েসয়কছল, াসি অবেয 8,61,000 / -ট্ািা শেখাসন বাদ্ীসি প্রদ্ান িরসত েসয়কছল। - । অিকরসোকধত িকরমাসের অথচ প্রদ্াসনর জনয েতচ কছল বাকষচি 6 3/4 োসর র্ক্রবৃদ্ধি েুদ্। শেখাসন আরও বলা েসয়কছল শ , 4,25,000 / - ট্ািা। কনষ্পকির েতচাবলী িুরন িরার ির প্রদ্ান িরসত েসব এবং তাই মাকেি কিদ্ধি কেোসব 35,000 / - ট্ািা কদ্সত েসব েসতসরা মাসের জনয এবং 18তম মাসে অবকেষ্াংে। েমস াতার েতচাবলী শমসন র্লা েয়কন িারে েুদ্ প্রদ্াসনর শেসে বযথচতা কছল। 1945 োসলর 19শে শফব্রুয়াকর অথচ প্রদ্াসনর িসরও বসিয়া 2,70,535 / - ট্াঁিা কছল।. এি বছসরর জনয এই িকরমাসের উির 6 ¾ োসর েুসদ্র িকরমাে কছল 18,000 / - ট্াঁিা। তসব, মূলযায়নিারী শমাট্ প্রসদ্য় েুসদ্র িকরমাে 38,221 / -ট্াঁিা গেনা িসরসছন 1956-57 মূলযায়ন বছসরর জনয, র্ক্রবৃদ্ধি েুদ্ প্রদ্াসনর জনয র্ুদ্ধক্তর ধারার উির কনভচর িসর। শুধুমাে োধারে েুসদ্র কভকিসত প্রকত বছর 6 3/4 % োসর আয়ির আকধিাকরি 18,000 ট্ািা ছা়ে কদ্সয়সছন। এই আসদ্সের কবরুসি িরদ্াতার আসবদ্ন আকিল েেিারী িকমেনার এবং িসর ট্রাইবুযনাল খাকরজ িসর শদ্য়। মূলযায়ন বছর 1956-57 শথসি 1958-59 এর িকরসপ্রকেসত এই প্রশ্ন এবং অনযানয অনুরূি প্রসশ্নর প্রেসে োইসিাট্চ রায় শদ্য় শ , িরদ্াতার জনয শুধুমাে োধারে েুসদ্র অনুমকত রসয়সছ। এই আদ্ালসত েংোিসের মাধযসম আকিসলর শেসে, আকিল খাকরজ িরা; আশদ্েঃ ঃঃ(1) আইন া অনুমকত শদ্য় তা েল "এই ধরসনর বন্ধি বা র্াসজচর উির শিানও েুসদ্র িকরমাে" শিসট্ শনওয়া। র্ুদ্ধক্তর েতচাবলীর অধীসন, খন প্রসদ্য় েুদ্ প্রদ্ান িরা েয় না, তখন তা মূলধসনর এিটট্ অংে েসয় ওসে এবং তারিসর, েুদ্ শুধুমাে মূলধসনর উিরই নয়, মূল মূলধন এবং েুসদ্র শেই অংসেও া মূলধসনর অংে েসয় উসেকছল , েমগ্র অংসের উির প্রািয । শ েুদ্ মূলধসনর অংে েসয় ওসে তাসি মূলধন র্াজচ কেোসব কবসবর্না িরা ায় না। িরদ্াতার া শিসট্ শনওয়ার অকধিার রসয়সছ তা েল মূলধন র্াসজচর উির তাঁর দ্বারা প্রসদ্য় েুদ্ এবং অকতকরক্ত েুদ্ নয় া কনধচাকরত তাকরসখ েুদ্ িকরসোধ িরসত বযথচ েওয়ার িারসে ঋসের অংে কেোসব কবসবকর্ত েসয়কছল। আেল মূলধন র্াজচ েল া মূলত বসিয়া কছল। অনয অংেটট্ কনছি এিটট্ েুদ্ ার উির িরদ্াতার েুদ্ রসয়সছ। েুতরাং েুসদ্র উির প্রদ্ি েুদ্ মূলধন র্াসজচর উির প্রদ্ি েুদ্ নয়। [ 570 কব-কি] 568 েুকপ্রম শিাট্চ করসিাট্চ [1973] 3 এে. কে.আর। ( 2 ) ঋে শনওয়া বা র্াজচ িরা মূলধসনর উির প্রদ্ি শ শিানও েুদ্ র্ক্রবৃদ্ধি েুদ্ অন্তভুচক্ত িসরনা। র্ক্রবৃদ্ধি েুদ্ মূলধন র্াসজচর উির প্রসদ্য় নয়, বরং েুসদ্র শ অংসে কতকন েুদ্ কদ্সত রাদ্ধজ েসয়সছন তার উির প্রসদ্য়। এটট্ ধারা 9 ( 1 ) ( (ঘ) দ্বারা শনওয়া মূলধন নয়। । "শিানও েুদ্" র্ক্রবৃদ্ধি েুসদ্র অন্তভুচক্ত এই ুদ্ধক্তটট্ কদ্ েটেি কেোসব গৃেীত েয়, তসব ির ফাঁকি শদ্ওয়ার জনয েুস াগ থািসব। এই ধরসনর বযাখযা গ্রেেস াগয নয়। শদ্ওয়াকন আকিল কবর্ারসেেঃ 1970 োসলর শদ্ওয়াকন আকিল নং 1500 শথসি 1502ি চন্ত। 28শে জানুয়ারী, 1969 এবং 13ই জুন, 1969 তাকরসখর িলিাতা োইসিাসট্চর আয়ির থাক্রসম শরফাসরসে নং 202নং 1963 কিষ্াসের এবং76 নং 1968 কিষ্াসের রায় এবং আসদ্ে শথসি েংোিসের মাধযসম আকিল । আকিলিারীর িশে কছসলন এম. কে. র্াগলা এবং কি. এন. মুখাদ্ধজচ। উিরদ্াতার িসে শজ. রামমূকতচ, আর. এন. োর্সথ এবং কব. কি. েমচা। আদ্ালসতর রায় প্রদ্ান িরা েসয়কছল- কবর্ারি শেগসর - এগুকল েংোিসের মাধযসম আকিল। এই আকিলগুকলসত আইসনর এিটট্ োধার প্রশ্ন জক়েত। এই আকিলগুকল এিজন োধারে মূলযায়নিারীর োসথ েম্পকিচত তসব কতনটট্ কভন্ন মূলযায়ন শথসি েয়, কতনটট্ কভন্ন মূলযায়ন বছসরর শেসে (1956-57 শথসি 1958-59),শপ্রকেসত ার অযািাউকটং বছরগুকল েংকিষ্ িযাসলন্ডার বছরগুকলর। Case: SHEW KISSEN BHATTAR versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, CALCUTTA [[1973] 3 S.C.R. 567] (1973) ਸ਼ੇਵ ਕਿਸ਼ੇਨ ਭੱਟਰ ਬਨਾਮ ਿਕਿਸਨਰ ਆਫ਼ ਇਨਕਮ ਟੈਿਸ, ਿਲਿੱਤਾ 5 ਿਾਰਚ, 1973 [ ਿ਼ੇ. ਐੱਸ. ਹ਼ੇਗਡ਼ੇ, ਪੀ. ਗਗਨਿੋਹਨ ਿ਼ੇਡੀ ਅਤ਼ੇ ਐੱਚ. ਆਰ. ਖੰਨਾ, ਜ਼ੇ. ਜ਼ੇ.] ਇੰਡੀਅਨ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922, ਸੈਕਸ਼ਨ 9(1) (iv)-ਸੰਪੱਤੀ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵ ੱਚ ਸਕੋਪ ਆਫ਼-ਸਵਿਮਤੀ ਫ਼ਰਮਾਨ, ਮੁਲਾਂਕਣ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੁਆਰਾ ਵਮਸ਼ਵਰਤ ਵ ਆਜ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅ ਾ ਕਰਨ ਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਵਮਸ਼ਵਰਤ ਵ ਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਵਨਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ - ਸਮੀਕਰਨਾਂ ਦੀ ਵ ਆਵਿਆ "ਅਵਜਿੇ 'ਤੇ ਵਕਸੇ ੀ ਵ ਆਜ ਦੀ ਰਕਮ ਮੌਰਗੇਜ ਜਾਂ ਚਾਰਜ" ਅਤੇ "ਅਵਜਿੀ ਪ ੰਜੀ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਵ ਆਜ' ਧਾਰਾ 9(1) (iv) ਵ ੱਚ -ਧਾਰੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਸਰਫ਼ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਸਧਾਰਨ ਵ ਆਜ ਨ ੰ ਕੱਟਣ ਦਾ ਿੱਕਦਾਰ ਿੈ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ, ਿਾਊਸ ਪਰਾਪਰਟੀ ਦੇ ਟਰੱਸਟੀ ਨੇ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵ ੱਚ ਟਾਈਟਲ ਮੁਕੱਦਮੇ ਵ ੱਚ, ਅਪਰੈਲ 19, 1928 ਵ ੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਇੱਕ ਸਵਿਮਤੀ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੇ ਰ ਪ ਵ ੱਚ ਵਮਸ਼ਵਰਤ ਵ ਆਜ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅ ਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਤਵਿਤ, ਜਾਇਦਾਦ ਪਵਿਲੇ ਬਚਾਓ ਪੱਿ ਦੀ ਸੀ ਵਜਸ ਨੇ ਿਾਲਾਂਵਕ, ਰੁਪਏ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਇਸ ਵ ੱਚ ਮੁਦਈ ਨ ੰ 8,61,000/-। ਸਾਲਾਨਾ ਬਾਕੀ ਦੇ ਨਾਲ 6 3/4 @ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਨਾ ਕੀਤੀ ਰਕਮ 'ਤੇ ਵਮਸ਼ਵਰਤ ਵ ਆਜ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਲਈ ਸ਼ਰਤ ਸੀ। ਇਸ ਵ ੱਚ ਅੱਗੇ ਵਦੱਤਾ ਵਗਆ ਸੀ ਵਕ ਰੁ. 4,25,000/ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਬੰਦੋਬਸਤ ਦੇ ਦਸਾਂ ਨ ੰ ਲਾਗ ਕਰਨ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਰੁਪਏ ਦੀ ਮਿੀਨਾ ਾਰ ਵਕਸ਼ਤ। 17 ਮਿੀਵਨਆਂ ਲਈ 35,000/ ਅਤੇ 18 ੇਂ ਮਿੀਨੇ ਵ ੱਚ ਬਲੇਰੀ। ਸਮਝੌਤਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦਾ ਇੰਨਾ ਪਾਲਣ ਨਿੀਂ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਵਜੰਨਾ ਵਕ ਵ ਆਜ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਵ ੱਚ ਵਡਫਾਲਟ ਸਨ। 19 ਫਰ ਰੀ, 1945 ਨ ੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉੱਥੇ ਸਵਲਲ ਰਵਿ ਵਗਆ। 2,70,535/-। ਇਸ ਰਕਮ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ 6 3/4 ਦਾ ਵ ਆਜ ਰੁਪਏ ਿੋ ਵਗਆ। 18,000/-। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ, ਿਾਲਾਂਵਕ, ਰੁਪਏ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਕੁੱਲ ਵ ਆਜ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ। 38,221/- ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1956-57 ਲਈ, ਵਮਸ਼ਵਰਤ ਵ ਆਜ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਲਈ ਪਰਦਾਨ ਕਰਨ ਾਲੇ ਸਮਝੌਤੇ ਵ ਚਲੀ ਧਾਰਾ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਿੋਏ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਵਦੱਤੀ। 18,000/- ਵਸਰਫ਼, ਰੁਪਏ ਦੀ ਦਰ 'ਤੇ ਸਧਾਰਨ 'ਵ ਆਜ' ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ। 6% ਪਰਤੀ ਸਾਲ। ਇਸ ਿੁਕਮ ਵ ਰੁੱਧ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਅਪੀਲ ਅਪੀਲੀ ਸਿਾਇਕ ਕਵਮਸ਼ਨਰ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵ ੱਚ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਿਾਰਜ ਕਰ ਵਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ 1956-57 ਤੋਂ 1958-59 ਦੇ ਸਬੰਧ ਵ ੱਚ ਪਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਿੋਰ ਸਮਾਨ ਪਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ 'ਤੇ, ਿਾਈ ਕਾਉਂਸ ਨੇ ਮੰਵਨਆ ਵਕ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨ ੰ ਵਸਰਫ ਸਧਾਰਨ ਵ ਆਜ ਿੀ ਮਨਜ ਰ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ ੰ ਸਰਟੀਵਫਕੇਟ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲਾਂ ਨ ੰ ਿਾਰਜ ਕਰਨ 'ਤੇ; ਿੋਲਡ: (1) ਕਾਨ ੰਨ ਕੀ ਇਜਾਜਤ ਵਦੰਦਾ ਿੈ "ਅਵਜਿੇ ਮੌਰਗੇਜ ਜਾਂ ਚਾਰਜ 'ਤੇ ਵਕਸੇ ਵ ਆਜ ਦੀ ਰਕਮ" ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਿੈ। ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਤਵਿਤ, ਜਦੋਂ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਵ ਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨਿੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਿੈ, ਤਾਂ ਉਿ ਮ ਲ ਮ ਲ ਦਾ ਵਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਿੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵ ਆਜ ਨਾ ਵਸਰਫ਼ ਓਂਗਮਲ ਮ ਲ 'ਤੇ, ਸਗੋਂ ਵ ਆਜ ਦੇ ਉਸ ਪੈਨ 'ਤੇ ੀ ਅਦਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਿੈ ਜੋ ਇਕ ਵਿੱਸਾ ਬਣ ਵਗਆ ਸੀ। ਵਪਰੰਸੀਪਲ ਦੇ. ਜੋ ਵ ਆਜ ਮ ਲ ਦਾ ਵਿੱਸਾ ਬਣ ਵਗਆ ਿੈ, ਉਸ ਨ ੰ ਪ ੰਜੀ ਚਾਰਜ ਨਿੀਂ ਮੰਵਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿੈ। ਜੋ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਟੌਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਿੱਕਦਾਰ ਿੈ ਉਿ ਪ ੰਜੀ ਚਾਰਜ 'ਤੇ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਾਲਾ ਵ ਆਜ ਿੈ ਨਾ ਵਕ ਉਿ ਾਧ ਵ ਆਜ ਜੋ ਵਨਯਤ ਵਮਤੀ 'ਤੇ ਵ ਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵ ੱਚ ਅਸਫਲ ਰਵਿਣ ਕਾਰਨ ਕਰਜੇ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿੱਸਾ ਮੰਵਨਆ ਵਗਆ ਸੀ। ਅਸਲ ਪ ੰਜੀ ਚਾਰਜ ਉਿ ਿੈ ਜੋ ਅਸਲ ਵ ੱਚ ਬਕਾਇਆ ਸੀ। ਦ ਸਰਾ ਵਿੱਸਾ ਵਸਰਫ਼ ਵ ਆਜ ਿੈ ਵਜਸ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵ ਆਜ ਦੇਣ ਲਈ ਸਵਿਮਤ ਿੋ ਵਗਆ ਿੈ। ਇਸ ਲਈ ਵ ਆਜ 'ਤੇ ਵਦੱਤਾ ਵਗਆ ਵ ਆਜ ਪ ੰਜੀ ਚਾਰਜ 'ਤੇ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਵ ਆਜ ਨਿੀਂ ਿੈ। (2) ਉਧਾਰ ਲਈ ਗਈ ਪ ੰਜੀ ਜਾਂ ਚਾਰਜ 'ਤੇ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ 'ਕੋਈ ੀ ਵ ਆਜ' ਵ ੱਚ ਵਮਸ਼ਵਰਤ ਵ ਆਜ ਸ਼ਾਮਲ ਨਿੀਂ ਿੁੰਦਾ ਿੈ। ਵਮਸ਼ਵਰਤ ਵ ਆਜ ਪ ੰਜੀ ਚਾਰਜ 'ਤੇ ਨਿੀਂ ਬਲਵਕ ਵ ਆਜ ਦੇ ਉਸ ਵਿੱਸੇ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਿੈ ਵਜਸ 'ਤੇ ਉਿ ਵ ਆਜ ਦੇਣ ਲਈ ਸਵਿਮਤ ਿੋਇਆ ਿੈ। ਇਿ ਧਾਰਾ 9(1)(iv) ਦੁਆਰਾ ਨਿੀਂ ਲਈ ਗਈ ਪ ੰਜੀ ਨਿੀਂ ਿੈ। ਜੇਕਰ ਇਿ ਦਲੀਲ ਵਕ "ਵਕਸੇ ੀ ਵ ਆਜ" ਵ ੱਚ ਵਮਸ਼ਵਰਤ ਵ ਆਜ ਸ਼ਾਮਲ ਿੈ, ਨ ੰ ਸਿੀ ਮੰਵਨਆ ਜਾਂਦਾ ਿੈ, ਤਾਂ ਟੈਕਸ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਦਰ ਾਜਾ ਿੁੱਲਹਾ ਿੋ ੇਗਾ। ਅਵਜਿੀ ਵ ਆਵਿਆ ਅਯੋਗ ਿੈ। ਵਸ ਲ ਅਪੀਲੀ ਅਵਧਕਾਰ ਿੇਤਰ: 1970 ਦੀ ਵਸ ਲ ਅਪੀਲਾਂ ਨੰਬਰ 1500 ਤੋਂ 1502। ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਰੈਫਰੀ ਵ ੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਿਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 28 ਜਨ ਰੀ, 1969 ਅਤੇ 13 ਜ ਨ, 1969 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਰਟੀਵਫਕੇਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲਾਂ। ਕਰਮ ਾਰ 1963 ਦਾ 202 ਅਤੇ 1968 ਦਾ 76। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਐਮ ਸੀ ਚਾਗਲਾ ਅਤੇ ਡੀ ਐਨ ਮੁਿਰਜੀ। ਜ ਾਬਦਾਤਾ ਲਈ ਜੇ. ਰਾਮਾਮ ਰਤੀ, ਆਰ.ਐਨ. ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਬੀ.ਡੀ. ਸ਼ਰਮਾ। ੱਲੋਂ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਵਗਆ Case: SHEW KISSEN BHATTAR versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, CALCUTTA [[1973] 3 S.C.R. 567] (1973) केहोनेवालेकानूनकासवालयहहैभारतीयनिर्णयलिएउत्पन्नकिक्यानिर्धारितआय-कर, 1922 कीधारा 9(1)(पअ) केतहतकीकटौतीकाअधिनियमचचक्रवृद्धिब्याजदावाकरनेकाहकदारथानेउससवालकाजवाबऔरउच्चन्यायालयनकारात्मकविभागकेउससेहोकरइसअपीलदायरकीपक्षमेंदिया।निर्णयव्यथितनिर्धारितीन्यायालयमेंहै। ऊपरगएकोतयकरनेके, यहहोगाहम 1956-दिएप्रश्नलिएपर्याप्तयदिमूल्यांकनवर्षों57 सेएकसेकाकरतेइसमेंसंबंधिततथ्योंउल्लेखहैं।महत्वपूर्णतथ्यप्रकारहैंः निर्धारितीचचांदमारीरोडहोरा, मेंएकगृहसंपत्तिकान्यासीहै।उसघरकेसंबंधमेंएकमालिकानाहककामुकदमादुर्गाप्रसादचचामरियानामकएकव्यक्तिनेश्रीमतीअनारदेयीऔरलोगजोउसपरकादावाकरते , केलाफदायरथा,अन्यसंपत्तिअधिकारहैंखिकियाउसमुकदमेमेंएकसहमतिआदेश 19 अप्रैल, 1928 कोपारितकियागयाथा।उसडिक्रीकीकेतहतघरकीअनारदेयीसेठीसेमानागया, उसेशर्तेंउपरोक्तसंपत्तिसंबंधितलेकिनवादीकोरुपये 8,61,000/- काभुगतानकरनाथा।इसम 67 प्रतिशतवार्षिकदरपरअदेयधानराशिपरचचक्रवृद्धिब्याजकाभुगतानकरनेकीशर्तथी।आगेयहमानागयाकिरु04,25,000 /- समझौतेकीशर्तोंकेनिष्पादनपरभुगतानकियाजानाथाऔरउसकेबाद 7 महीनोके 35,000/- तथाबाकी 18 महीनेसमझौतेकीमासिककिस्तलिएरूमें।शर्तोंकापालननहींकियागयाथाचचूंकिब्याजकेभुगतानमेंचचूकहुईथी। 19 फरवरी, 1945 कोभुगतानकेबादको, भीशेषदेयराशिरु0 2,70,535/- रहीइसराशिपरएकसालके 6 जो0 18,000/- तकरहा।ब्याजलिएप्रतिशतरुइसलिएनिर्धारितीनेचचक्रवृद्धिब्याजकेभगतानहेतुसमझौतेकेखण्डपरआधारबनातेहुएमूल्यांकनवर्ष1956-57 के0 38,221/- परआयकरनेलिएपूर्णदेयब्याजरूआंकलितकियाअधिकारी 67 साधारणकीदरपरकेवल 18,000/- कीकटौतीदी।प्रतिवर्षप्रतिशतब्याजरुपयेकीअपीलकोअपीलीयसहायककरगयाथाऔरनिर्धारितीआयुक्तद्वाराखारिजदियाबादमेंन्यायाधिकरणद्वाराभी।इसकेबाद, निर्धारितीकेकहनेपरनिर्धारणवर्ष 1956-57केसंबंधकानूनकातकोभेजागयाः-मेंनिम्नलिखिप्रश्नउच्चन्यायालय ‘‘क्यामामलेकेतथ्योंऔरपरिस्थितियोंऔरभारतीयआय-करअधिनियम,1922, कीधारा 9(1)(पअ) मेशब्द’ऐसीपूंजीपरब्याज’केसहीकीनिर्माणपरस्वीकार्यब्याजकीराशिरु018,000/- या0 38,221 /थी ?’’ रु शेषकेकमयासमाननेउनमूल्यांकनवर्षोंलिएनिर्दिष्टप्रश्नज्यादाहैं।उच्चन्यायालयका, जैसापहलेगयाहै, केप्रश्नोंउत्तरकिउल्लेखकियाविभागपक्षमेंदिया। भारतीयआय-कर, 1922 कीधारा 9(1)(iv) केदायरेइसमेंहमेंअधिनियमवास्तविकपरारकरनेकेकहागयाहै।उसधाराइसहैः--विचचलिएप्रासंगिकविवरणप्रकार ’’(1) करकाभुगतानएकनिर्धारितीद्वारा’संपत्तिसेधन’शीर्षऐसेीसम्पत्तिकेसद्भावीवार्षिकमूल्यपरजिसमेंभवनयाभूमिऔरउससेसम्बधितचचीजआतेकेलिएकरेगाजिसकावहमालिकहैलेकिनउसकेउसभागकोछोडकरवह, पेशेयाजिसेकिसीव्यवसायव्यवसायजिसपरतकेअधीनकरआंकलनहोकोकेकुछनिम्नलिखिभत्तोचचलानेसेहै-उद्देश्यकब्जाकियेहुएअर्थात (i)................................................... (ii)................................................. (iii)................................................ (iv) जहाँसंपत्तिबंधकयाअन्यपूँजीप्रभारकेअधीनहै, ऐसेबंधकयापरभीकी, जहांकेशुल्ककिसीब्याजराशिसंपत्तिवार्षिकप्रभारअधीनहैजोपूंजीप्रभारनहींहैऐसेप्रभारकीराशि, जहाँसंपत्तिकेअधीन, ऐसेकीऔर, जहांभूमिकिराएभूमिकिराएराशिसंपत्तिउधारलीगईपूजीसेअधिगृहित, निर्मित, मरम्मत, नवीनीकरणयापूर्र्मितकीगईहैऐसीपूंजीपरदेयब्याजकीराशि। .................................................................................’’ प्रश्नयहहैकिक्यानिर्धारितीपहलेनिर्दिष्टअनुबंधकीशर्तोंकेअनुसारअपनेद्वारादेयचचकटौतीकरनेकाहकदारहैयावहकेवल 67 कीक्रवृद्धिब्याजमेंक्याप्रतिशतप्रतिवर्षदरसेसाधारणकटौतीकरनेकाहकदारहै।यहरखाजानाब्याजमेंध्यानमेंचचाहिएकिकानून’ऐसेबंधकयापरभीकीकीकटौतीकीदेताहै।शुल्ककिसीब्याजराशि’अनुमतिपूंजीशुल्कपरनिर्धारितीद्वारादेयब्याज 67 प्रतिशतप्रतिवर्षकीदरसेथा।लेकिनअगरवहअनुबंधकीशर्तोंकेअनुसारइसकाभुगतानकरनेमेंविफलरहताहै, तोवहचचक्रवृद्धिब्याजकाभुगतानकरनेकेलिएउत्तरदायीथा।दूसरेशब्दोंमें, यदिवहअनुबंधकेअनुसारब्याजकाभुगतानकरनेमेंविफलरहताहै, तोवहब्याजपरब्याजकाभुगतानकरनेके Case: SHEW KISSEN BHATTAR versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, CALCUTTA [[1973] 3 S.C.R. 567] (1973) CIVIL APPELLATE JURISDICTION : Civil Appeals Nos. 1500 to 1502 of 1970. Appeals by certificates from the judgment and order dated January 28, 1969 and June 13, 1969 of the Calcutta High Court in Income-tax Ref. Nos. 202 of 1963· and 76 of 1968, respec-tively. M. C. Chagla and D. N. Mukherjee, for the appellant. J. Ramamurthi, R. N. Sachthey and B. D. Sharma, for the respondent. The Judgment of the Court was delivered by HEGDE, J.-These are appeals by certificate. A common question of law is involved in these appeals. These appeals relate to a common assessee biut arise from three different assessments in respect of three different assessment years (1956-57 to 1958-59), the accounting years being the respective calendar years. The question of law arising for decision is whether the assessee was entitled to claim deduction of compound interest under section 9(l)(iv) of the Indian Income-tax Act, 1922. The High Court answered that question in the negative and ii) favour of the De-partment. Aggrieved by that decision the assessee has come up in appeal to this Court. To decide the question set out above, it will be sufficient if we refer to the facts relating to one of the assessment years i.e. 1956-57. The material facts are as follows :- The assessee is a trustee of a hduse property at Chaudmari Road, Howrah. In respect of that house 1there was a title mit filed by one Durga Prasad Chamria against Smt. Anardeyi and others claiming title over that property and for other reliefs. A consent decree was passed in that suit on April 19, 1928. Under the tenns of that decree t\le aforementioned house property was held to belong to Smt. Anardeyi Sethani but she was to make a payment Of Rs, 8,61,000/- to the plaintiff therein. There was stipulation for the payment of compound interest on the unpaid amount @ 6!% with yearly rests. It was further provided therein that Rs. 4,25,000/ - was to .be paid on the execution of the terms of settlement and thereafter monthly instalments of lb. 35,000/ • for seventeen months and the balance in, the 18th month. The terms of the comprom\~e were not adhered lo inasmuch as there B c D E F G H A were de.faults in payment of interest. After making the payment on February 19, 1945, there still remained outstanding Rs. 2,70,535/-. The interest on this amount @ 6!% for a year worked out to Rs. 18,000/-. The assessee, however, calculated the total interest payable at Rs. 38,221/- for the assessment year 1956-57, relying on the clause in the arrangement providing for JI payment of compound interest. The Income-!µ Officer gave a deduction of Rs. 18,000/- anly, on the basis of simple interest at the rate of 6t% per annum. The assessee's appeal against this order was dismissed by the Appellate Assistant Co.mmissioner and later on bly the Tribunal. Thereafter, at the instance of the assessee the following question of law was referred to the High c Court, in respect of the assessment year 1956-57 :- "Whether, on the facts and in the circumstances of the case, and on a true construction of the words 'interest · payable on such capital' in section 9 ( 1) (iv) of the Indian Income-tax Act, 1922, the amount of interest allowable was Rs. 18,000/- or Rs. 38,221/- ?" was » The questions referred to for the remaining assessment yous are more or less similar. The High Court answered those questions, as mentioned earlier, in favour ol the Department. Herein we are called upon· to consider the true scope of section 9( 1) (iv) of the Indian Income-tax Act, 1922. The relevant por-:E lion of thl!t section reads thus :- " ( 1 ). The tax shall be payable by an assessee under the head 'Income from Property' in respect of the bona-fide annual value of property consisting of any buildings or lands appurtenant thereto of which he is 1he owner, other than such portions of such property as he may occupy for the purpoteS of any business, profession or vocatioo carried on by him the profits of which are assessable to tax, subject to the following allowances, namely:- (i) ............... . (ii) ............... . Case: SHEW KISSEN BHATTAR versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, CALCUTTA [[1973] 3 S.C.R. 567] (1973) আকিলিারীর িশে কছসলন এম. কে. র্াগলা এবং কি. এন. মুখাদ্ধজচ। উিরদ্াতার িসে শজ. রামমূকতচ, আর. এন. োর্সথ এবং কব. কি. েমচা। আদ্ালসতর রায় প্রদ্ান িরা েসয়কছল- কবর্ারি শেগসর - এগুকল েংোিসের মাধযসম আকিল। এই আকিলগুকলসত আইসনর এিটট্ োধার প্রশ্ন জক়েত। এই আকিলগুকল এিজন োধারে মূলযায়নিারীর োসথ েম্পকিচত তসব কতনটট্ কভন্ন মূলযায়ন শথসি েয়, কতনটট্ কভন্ন মূলযায়ন বছসরর শেসে (1956-57 শথসি 1958-59),শপ্রকেসত ার অযািাউকটং বছরগুকল েংকিষ্ িযাসলন্ডার বছরগুকলর। কেিাসন্তর জনয আইসনর প্রশ্ন েল ভারতীয় আয়ির আইন, 1922-এর ধারা 9 (1) (4)-এর অধীসন র্ক্রবৃদ্ধি েুসদ্র ছা়ে দ্াকব িরার অকধিারী কিনা। োইসিাট্চ এই প্রসশ্নর উির শদ্য় শনকতবার্িভাসব এবং কবভাসগর িসে। শেই কেিাসন্ত েুব্ধ েসয় মূলযায়নিারী এই আদ্ালসত দ্বারস্থ েন। উিসর বকেচত প্রশ্নটট্ কস্থর িরার জনয, এটট্ সথষ্ েসব কদ্ আমরা মূলযায়ন বছসরর এিটট্ েম্পকিচত তথয উসেখ িকর শ ট্া 1956-57। বস্তুগত তথযগুকল কনম্নরূিঃ – মূলযায়নিারী োও়োর র্াঁদ্মাকর শরাসি এিটট্ বাক়ের েম্পকির ট্রাকি। শেই বাক়ের কবষসয় দ্ুগচাপ্রোদ্ র্ামকরয়া নাসম এি বযদ্ধক্ত শ্রীমতী আনারসদ্কয় এবং অনযানযসদ্র কবরুসি এিটট্ মাকলিানা মামলা দ্াসয়র িসরকছসলন শেই েম্পকির উির এবং অনযানয োসের জনয দ্াকব িসর। 1928 োসলর 19শে একপ্রল শেই মামলায় এিটট্ েম্মকত কিদ্ধক্র িাে িরা েয়। শেই আসদ্সের েতচাবলীর অধীসন িূসবচাক্ত বাক়ের েম্পকিটট্ শ্রীমতী অনারসদ্কয় শেথাকন র বসল ধসর শনওয়া েসয়কছল কিন্তু তাসি 8,61,000 / -- শেখাসন বাদ্ীসি কদ্সত েসয়কছল।অবকেষ্ অংসের উির বাকষচি 6 3/4েতাংে োসর িকরসোধ না িরা অসথচর উির র্ক্রবৃদ্ধি েুদ্ প্রদ্াসনর েতচ কছল। তাসত আরও শদ্ওয়া েসয়কছল শ , 4,25,000 / - কনষ্পকির েতচাবলী িা চির িরার িসর প্রদ্ান িরসত েসব এবং তারিসর মাকেি কিদ্ধি কেোসব 35, 500/- ট্ািা েসতসরা মাসের জনয এবং 18তম মাসে অবকেষ্াংে। েমস াতার েতচাবলী শমসন র্লা েয়কন িারে শেখাসন এে. শি. ভারতার বনাম কে. আই. টট্. (শেগস়ে, কবর্ারি) 569 েুদ্ িকরসোসধ শখলাকি কছল। 1945 োসলর 19শে শফব্রুয়াকর অথচ প্রদ্াসনর িসরও বসিয়া রসয় শগসছ এি শিাটট্ ট্ািা। 2,70,535 / - । এি বছসরর জনয এই িকরমাসের েুসদ্র োর কছল 6 3/4 েতাংে এবং শমাট্ 18,000 / -। তসব, মূলযায়নিারী শমাট্ প্রসদ্য় েুসদ্র িকরমাে গেনা িসরসছন 38,221 / - মূলযায়ন বছর 1956-57 র জনয র্ক্রবৃদ্ধি েুসদ্র প্রদ্াসনর জনয বযবস্থার ধারার উির কনভচর িসর। আয়ির আকধিাকরি18,000 / - ট্ািা ছা়ে কদ্সয়সছন শুধুমাে বাকষচি 6 3/4 েতাংে োসর োধারে েুসদ্র কভকিসত। এই আসদ্সের কবরুসি িরদ্াতার আসবদ্ন আকিল েেিারী িকমেনার এবং িসর ট্রাইবুযনাল খাকরজ িসর শদ্য়। এরিসর, মূলযায়নিারীর আসবদ্সন আইসনর কনম্নকলকখত প্রশ্নটট্ মূলযায়ন বছর 1956-57-এর শেসে োইসিাসট্চর িাসছ িাোসনা েসয়কছলঃ - - " ঘট্না এবং িকরকস্থকত কবসবর্না িসর উক্ত শেসে, এবং ভারতীয় আয়ির আইন, 1922-এর ধারা 9 (1) (4)-এ 'এই ধরসনর মূলধসনর উির প্রসদ্য় অনুসমাকদ্ত েুসদ্র িকরমাে িত েসব 18,000 / - অথবা 38,221 / - ? ” মূলযায়সনর অবকেষ্ বছরগুকলসত উকেকখত প্রশ্নগুকল িমসবকে এিই রিম। োইসিাট্চ এই কবভাসগর িসে, শ মনটট্ আসগ উসেখ িরা েসয়সছ, শেই প্রশ্নগুকলর উির কদ্সয়সছ। এখাসন আমাসদ্র ভারতীয় আয়ির আইন, 1922-এর 9 (1) (4) ধারার প্রিৃত িকরকধ কবসবর্না িরার আহ্বান জানাসনা েসয়সছ। এই কবভাসগর প্রােকেি ধারাটট্ কনম্নরূিঃ - " ( 1 ) িরদ্াতার দ্বারা 'েম্পকি শথসি আয়' কেসরানাসম েম্পকির থাথচ বাকষচি মূসলযর শেসে ির প্রসদ্য় েসব, ার োসথ কতকন শ ভবন বা জকমর মাকলি, শেই েম্পকির অংে বযতীত, া কতকন কদ্সত িাসরন, শিান বযবো, শিো বা উসেসেয দ্খল িরা তার দ্বারা িকরর্াকলত শিো ার মুনাফা েল িরস াগয, কনম্নকলকখত ভাতা োসিসে, থাঃ - িাসরন, শিান বযবো, শিো বা উসেসেয দ্খল িরা তার দ্বারা িকরর্াকলত শিো ার মুনাফা েল ( I ) ………………………. (ii )……………………… .. (iii)………………………… (ii )……………………… .. (iv) শ সেসে েম্পকি বন্ধি বা অনযানয মূলধন র্াসজচর োসিসে, শেই শেসে বন্ধি বা র্াসজচর উির শিানও েুসদ্র িকরমাে; শ খাসন েম্পকি মূলধন র্াজচ না েসয় বাকষচি র্াসজচর োসিসে, শেই শেসে শেই র্াসজচর িকরমাে; শ খাসন - েম্পকি এই ধরসনর স্থল ভা়োর িকরমাসের উির কভকি িসর; এবং, শ খাসন েম্পকি অকধগ্রেে িরা েসয়সছ, কনমচাে িরা েসয়সছ, শমরামত িরা েসয়সছ, িুননচবীিরে িরা েসয়সছ বা 570 েুকপ্রম শিাট্চ করসিাট্চ [1973] 3 এে. কে. আর. ঋে শনওয়া মূলধন কদ্সয় িুনগচেন িরা েসয়সছ, শেই িকরমাে এই ধরসনর মূলধসনর উির প্রসদ্য় শিানও েুসদ্র িকরমােঃ Case: SHEW KISSEN BHATTAR versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, CALCUTTA [[1973] 3 S.C.R. 567] (1973) ਵ ਆਜ ਸ਼ਾਮਲ ਿੈ, ਨ ੰ ਸਿੀ ਮੰਵਨਆ ਜਾਂਦਾ ਿੈ, ਤਾਂ ਟੈਕਸ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਦਾ ਦਰ ਾਜਾ ਿੁੱਲਹਾ ਿੋ ੇਗਾ। ਅਵਜਿੀ ਵ ਆਵਿਆ ਅਯੋਗ ਿੈ। ਵਸ ਲ ਅਪੀਲੀ ਅਵਧਕਾਰ ਿੇਤਰ: 1970 ਦੀ ਵਸ ਲ ਅਪੀਲਾਂ ਨੰਬਰ 1500 ਤੋਂ 1502। ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਰੈਫਰੀ ਵ ੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਿਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 28 ਜਨ ਰੀ, 1969 ਅਤੇ 13 ਜ ਨ, 1969 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਰਟੀਵਫਕੇਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲਾਂ। ਕਰਮ ਾਰ 1963 ਦਾ 202 ਅਤੇ 1968 ਦਾ 76। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਐਮ ਸੀ ਚਾਗਲਾ ਅਤੇ ਡੀ ਐਨ ਮੁਿਰਜੀ। ਜ ਾਬਦਾਤਾ ਲਈ ਜੇ. ਰਾਮਾਮ ਰਤੀ, ਆਰ.ਐਨ. ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਬੀ.ਡੀ. ਸ਼ਰਮਾ। ੱਲੋਂ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਵਗਆ ਹ਼ੇਗਡ਼ੇ, ਜੇ , .ਇਿ ਸਰਟੀਵਫਕੇਟ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲਾਂ ਿਨ। ਇਿਨਾਂ ਅਪੀਲਾਂ ਵ ੱਚ ਕਾਨ ੰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਆਮ ਸ ਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਿੈ। ਇਿ ਅਪੀਲਾਂ ਵਤੰਨ ੱਿ- ੱਿ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ (1956-57 ਤੋਂ 1958-59) ਦੇ ਸਬੰਧ ਵ ੱਚ ਵਤੰਨ ੱਿ- ੱਿ ਮੁਲਾਂਕਣਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਿੁੰਦੀਆਂ ਿਨ, ਇੱਕ ਆਮ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਬਉਟ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਿਨ, ਲੇਿਾਕਾਰੀ ਸਾਲ ਸੰਬੰਵਧਤ ਕੈਲੰਡਰ ਸਾਲ ਿਨ। ਫੈਸਲੇ ਲਈ ਕਾਨ ੰਨ ਦਾ ਸ ਾਲ ਇਿ ਿੈ ਵਕ ਕੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 9(1)(iv) ਦੇ ਤਵਿਤ ਵਮਸ਼ਵਰਤ ਵ ਆਜ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਦਾਅ ਾ ਕਰਨ ਦਾ ਿੱਕਦਾਰ ਸੀ। ਿਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਸ ਸ ਾਲ ਦਾ ਜ ਾਬ ਨਾਂਿ ਅਤੇ ਪੱਿ ਵ ੱਚ ਵਦੱਤਾ। ਵ ਭਾਗ ਦੇ ਉਸ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ ਿੋ ਕੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਵ ੱਚ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਿੈ। ਉੱਪਰ ਵਦੱਤੇ ਸ ਾਲ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਿ ਕਾਫ਼ੀ ਿੋ ੇਗਾ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ ਵ ੱਚੋਂ ਵਕਸੇ ਇੱਕ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਤੱਥਾਂ ਦਾ ਿ ਾਲਾ ਦੇਈਏ, ਭਾ 1956-57। ਪਦਾਰਥਕ ਤੱਥ ਇਸ ਪਰਕਾਰ ਿਨ:- ਮੁਲਾਂਕਣ ਚੌਦਮਾਰੀ ਰੋਡ, ਿਾ ੜਾ ਵ ਿੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦਾ ਟਰੱਸਟੀ ਿੈ। ਉਸ ਘਰ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵ ੱਚ ਇੱਕ ਦੁਰਗਾ ਪਰਸਾਦ ਚਮਰੀਆ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਰੀਮਤੀ ਦੇ ਵਿਲਾਫ ਇੱਕ ਟਾਈਟਲ ਮੁਕੱਦਮਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ। ਅਨਾਰਦੇਈ ਅਤੇ ਿੋਰ ਉਸ ਜਾਇਦਾਦ ਅਤੇ ਿੋਰ ਰਾਿਤਾਂ ਲਈ ਿੱਕ ਦਾ ਦਾਅ ਾ ਕਰਦੇ ਿਨ। ਉਸ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਤਵਿਤ ਉਪਰੋਕਤ ਘਰ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਸ਼ਰੀਮਤੀ ਦੀ ਸੀ. ਅਨਾਰਦੇਈ ਸੇਠਾਨੀ ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਮੁਦਈ ਨ ੰ 8,61,000/- ਰੁਪਏ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਸਾਲਾਨਾ ਅਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ 6 3/4% ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮ 'ਤੇ ਵਮਸ਼ਵਰਤ ਵ ਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਸੀ। ਇਸ ਵ ੱਚ ਅੱਗੇ ਵਦੱਤਾ ਵਗਆ ਸੀ ਵਕ ਰੁ. 4,25,000/- ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਬੰਦੋਬਸਤ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਲਾਗ ਿੋਣ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 17 ਮਿੀਵਨਆਂ ਲਈ ਪੌਂਡ 35,000/ ਦੀਆਂ ਮਾਵਸਕ ਵਕਸ਼ਤਾਂ ਅਤੇ 18 ੇਂ ਮਿੀਨੇ ਵ ੱਚ ਬਕਾਇਆ। ਸਮਝੌਤਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਨਿੀਂ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਸੀ ਵਕਉਂਵਕ ਵ ਆਜ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਵ ੱਚ ਕਮੀਆਂ ਸਨ। 19 ਫਰ ਰੀ, 1945 ਨ ੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਜੇ ੀ ਰੁਪਏ ਬਕਾਇਆ ਿਨ। 2,70,535/-। ਇਸ ਰਕਮ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ @ 63/4% ਦਾ ਵ ਆਜ ਰੁਪਏ ਿੋ ਵਗਆ। 18,000/-। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ, ਿਾਲਾਂਵਕ, ਰੁਪਏ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਕੁੱਲ ਵ ਆਜ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ। 38,221/- ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1956-57 ਲਈ, ਵਮਸ਼ਵਰਤ ਵ ਆਜ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਲਈ ਪਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਵ ਸਥਾ ਵ ਚਲੀ ਧਾਰਾ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਿੋਏ। ਆਮਦਨ ਅਵਧਕਾਰੀ ਨੇ ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਵਦੱਤੀ। 18,000/- ਸਾਲਾਨਾ, 6 3/4% ਪਰਤੀ ਸਾਲ ਦੀ ਦਰ 'ਤੇ ਸਧਾਰਨ ਵ ਆਜ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ। ਇਸ ਿੁਕਮ ਵ ਰੁੱਧ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਅਪੀਲ ਅਪੀਲੀ ਸਿਾਇਕ ਕਵਮਸ਼ਨਰ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵ ੱਚ ਵਟਰਵਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਿਾਰਜ ਕਰ ਵਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1956-57 ਦੇ ਸਬੰਧ ਵ ੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਾਲੇ ਦੇ ਕਵਿਣ 'ਤੇ ਕਾਨ ੰਨ ਦੇ ਿੇਠ ਵਦੱਤੇ ਸ ਾਲ ਨ ੰ ਿਾਈ ਕੋਰਟ ਨ ੰ ਭੇਵਜਆ ਵਗਆ ਸੀ:- "ਕੀ, ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਕੇਸ ਦੇ ਿਾਲਾਤਾਂ ਵ ੱਚ, ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 9 (1) (iv) ਵ ੱਚ ਅਵਜਿੀ ਪ ੰਜੀ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਵ ਆਜ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਸਿੀ ਵਨਰਮਾਣ 'ਤੇ, ਦੀ ਰਕਮ 18,000/- ਰੁਪਏ ਜਾਂ 38,221/- ਰੁਪਏ? ਬਾਕੀ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਈ ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਸ ਾਲ ਤੁਿਾਡੇ ਘੱਟ ਜਾਂ ਘੱਟ ਸਮਾਨ ਿਨ। ਿਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਉਨਹਾਂ ਸ ਾਲਾਂ ਦੇ ਜ ਾਬ, ਵਜ ੇਂ ਵਕ ਪਵਿਲਾਂ ਦੱਵਸਆ ਵਗਆ ਿੈ, ਵ ਭਾਗ ਦੇ ਿੱਕ ਵ ੱਚ ਵਦੱਤਾ। ਇੱਥੇ ਸਾਨ ੰ ਭਾਰਤੀ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 9(1) (iv) ਦੇ ਸਿੀ ਦਾਇਰੇ 'ਤੇ ਵ ਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਕਿਾ ਵਗਆ ਿੈ। ਉਸ ਧਾਰਾ ਦਾ ਸੰਬੰਵਧਤ ਵਿੱਸਾ ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਪੜਹਦਾ ਿੈ:- "( 1 ) ਅਵਜਿੇ ਵਿੱਸੇ ਤੋਂ ਇਲਾ ਾ, ਵਕਸੇ ੀ ਇਮਾਰਤ ਜਾਂ ਜਮੀਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਅਸਲ ਸਲਾਨਾ ਮੁੱਲ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵ ੱਚ ਜਾਇਦਾਦ ਤੋਂ ਆਮਦਨ ਦੇ ਵਸਰਲੇਿ ਵ ੱਚ ਇੱਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੁਆਰਾ ਟੈਕਸ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ੇਗਾ, ਵਜਸਦਾ ਉਿ ਮਾਲਕ ਿੈ। ਅਵਜਿੀ ਸੰਪੱਤੀ ਦੀ ਜੋ ਉਿ ਆਪਣੇ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਕਸੇ ੀ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਪੇਸ਼ੇ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ੇ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਕਬਜਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਿੈ ਵਜਸ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਟੈਕਸ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ ਿਨ, ਿੇਠਾਂ ਵਦੱਤੇ ਭੱਵਤਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਅਰਥਾਤ: - (i) ............... (ii) ............... (111) ............... (iv) ਵਜੱਥੇ ਜਾਇਦਾਦ ਮੌਰਗੇਜ ਜਾਂ ਿੋਰ ਪ ੰਜੀ ਚਾਰਜ ਦੇ ਅਧੀਨ ਿੈ, ਅਵਜਿੇ ਮੌਰਗੇਜ ਜਾਂ ਚਾਰਜ 'ਤੇ ਵਕਸੇ ਵ ਆਜ ਦੀ ਰਕਮ; ਵਜੱਥੇ ਸਿੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਚਾਰਜ ਦੇ ਅਧੀਨ ਿੈ, ਨਾ ਵਕ ਇੱਕ ਪ ੰਜੀ ਚਾਰਜ, ਅਵਜਿੇ ਚਾਰਜ ਦੀ ਮਾਤਰਾ; ਵਜੱਥੇ ਜਾਇਦਾਦ ਜਮੀਨੀ ਵਕਰਾਏ ਦੀ ਰਕਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਿੈ; ਅਤੇ, ਵਜੱਥੇ ਸੰਪਤੀ ਨ ੰ ਉਧਾਰ ਪ ੰਜੀ ਨਾਲ ਗਰਵਿਣ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਿੈ, ਉਸਾਵਰਆ ਵਗਆ ਿੈ, ਮੁਰੰਮਤ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਿੈ, ਨਵ ਆਇਆ ਵਗਆ ਿੈ ਜਾਂ ਪੁਨਰਗਠਨ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਿੈ, ਅਵਜਿੀ ਪ ੰਜੀ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਵ ਆਜ ਦੀ ਰਕਮ: ........................" Case: SHEW KISSEN BHATTAR versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, CALCUTTA [[1973] 3 S.C.R. 567] (1973) लिएउत्तरदायीथा।याइसेअलगतरीकेसेकहेंतोजबदेयब्याजकाभुगताननहींकियाजाताहै, तोवहमूलधनकाएकहिस्साबनजाताहैऔरउसकेबाद, ब्याजकाभुगताननकेवलमूलमूलधनपरजाताहै, केउसपरभीजाताहैजोकियाबल्किब्याजहिस्सेकियामूलधनकाएकबनगयाथा।यहकहाजासकताहैजोमूलधनकाहिस्सानहींकिब्याजहिस्साबनगयाहै, उसेपूंजीप्रभारमानाजासकताहै।निर्धारितीजोकटौतीकरनेकाहकदारहैवहपूंजीशुल्कपरउसकेद्वारादेयब्याजहैनकिअतिरिक्तब्याजजिसेनियततिथिपरब्याजकाभुगतानकरनेमेंविफलताकेकारणऋणकाएकहिस्सामानागयाथा।वास्तवमें, वास्तविकपूंजीशुल्कवहहैजोमूलरूपसेदेयथा।दूसराहिस्साकेवलएकहैपरदेनेकेसहमतहोगयाहै।हमकेब्याजजिसनिर्धारितीब्याजलिएइसलिएनिर्धारितीइससंबंधकोस्वीकारकरनेमेंअसमर्थहैंकिब्याजपूंजीशुल्कपरदियागयाब्याजहै।केवकीलनेकानूनउसकेकोभीनिर्धारितीविद्वानश्रीचचागलातर्कदियाकिमुवक्किलकिसीब्याजमेंकटौतीकरनेकीअनुमतिदेताहैउसकेद्वाराउधारलीगईयाप्रभारितपूंजीपरभुगतानकियागयाऔर‘‘किसीभीब्याज’’मेंचचक्रवृद्धिब्याजभीशामिलथा।यह, हमारेविचचारसे, एकभ्रामकतर्कप्रतीतहोताहै।चचक्रवृद्धिब्याजपूंजीशुल्कपरनहींबल्किउसब्याजकेउसहिस्सेपरदेयहैजिसपरवहब्याजदेनेकेलिएसहमतहुआहै।वहधारा9(1) (पअ) द्वाराध्यानमेंरखीगईपूँजीनहींहै।अगरहमश्रीचचगलाकेतर्ककोसहीमानतेहैं, तोकरचचोरीकेलिएदरवाजेखुलेरहेंगे।ऋणीकोकेवलनियमितरूपसेब्याजकाभुगतानकरनेकीआवश्यकतानहींहै, बल्किउसराशिकाउपयोगअन्यउद्देश्योंकेलिएकरनाचचाहिएऔरराजस्वकोउसकेद्वारादेयचचक्रवृद्धिब्याजकाभुगतानकरनाचचाहिएऔरइसअपनीसेलाभकरनाइसतरहकीहै।प्रकारचचूकप्राप्तचचाहिए।व्याख्याअस्वीकार्य हमारास्पष्टमतहैकिउच्चन्यायालयद्वारादीगईव्याख्यासहीव्याख्याहै।,येअपीलेहोजातीऔरलागतकेसाथकरपरिणामस्वरूपविफलहैंउन्हेंखारिजदियाजाताहै।एकसुनवाईशुल्कः ।याचिकाएंखारिज प्रमाणितकियाजाताहैकियहमेरे (जैनब, सिविलजज, गरूड, जिलाबागेश्वर) स्वंयद्वारानिर्णयोंकीशब्ददरकीगयी/शब्दजांचचसत्यापनहैं। Case: SHEW KISSEN BHATTAR versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, CALCUTTA [[1973] 3 S.C.R. 567] (1973) " ( 1 ). The tax shall be payable by an assessee under the head 'Income from Property' in respect of the bona-fide annual value of property consisting of any buildings or lands appurtenant thereto of which he is 1he owner, other than such portions of such property as he may occupy for the purpoteS of any business, profession or vocatioo carried on by him the profits of which are assessable to tax, subject to the following allowances, namely:- (i) ............... . (ii) ............... . G (111) ..•..•••.••••••• (iv) where the property is subject to a mortgage or other capital charge, the amount of any interest on such mortgage or charge; where the properly is su~ect to an annual charge not being a capital charge, the amount of such charge; where the property is subject to a ground rtmt the amount of such gro_und rent; and, where the property has been acquired, constructed, repaired, renewed or H reconstructed with 1:1orrowed ·capital, 'the amount of any interest payable on such capital : " The question is whether the assessee is entitled to deduct the compound interest payable by him in accordance with the terms of the contract referred 'to earlier or whether he is only entitled to deduct simple interest at th~ rate of 6t% per annum. It must be borne in mind that what the law permits is the deduction oi the 'amount of any interest on such mortgage or charge'. The interest payable by the assessee on the capital charge was at the rate of 6t % per annum. But if he fails to pay that in accordance with the terms of the coll'tract, be was liable to pay compou,nd interest. In other words, if he fails to pay interest in accordance with the contract, he was liable to pay interest on interest. Or to put it differently, when the interest payable is not paid, the same became a part of the principal and therea~ter, interest has to be paid not only on the original principal but also on that part of the interest which had become a part of the principal. It cannot be said that the interest which became a part of the principal can be considered as the capital charge. What the assessee is entitled to deduct is the interest payable by him on the capital charge and not the additional interest which because cf bis failure to pay the interest on the due date had been considered as a part of the loan. In fact, the real capital charge is that which was originally due. The other portion is merely an interest on which the assessee has agreed to pay interest Hence we are unable to accept the connection of the assessee that the interest is an interest paid on the capital charge. Mr. Chagla. the learned counsel for the assessee, contended that the law permits his client to deduct any interest paid bly him on the capital borrowed or charged and 'any interest' included compound interest also. This, to our minds, appears to be a fallacious argument. The compound intere~t is payable not on the capital charge but on that part of the interest on which he has agreed to pay interest. That is not• the capital taken note of by section 9(l)(iv). If we accept Mr. Chagla's contention as correct, then the door will be open for evasion of tax. All ·that the debtor need do is not to pay interest regularly but utilise that . amount for other purpose and make the Revenue pay compound interest payable by him and thus derive advantage out of his own omission. Such an interpretation is impermissible. We are clearly of !he opinion that the interpretation placed by the High Court is the correct interpretation . In the result, these appeals fail ·and they are dismissed with costs; one hearing fee. B c J)l E F H 1ppeals di>"missed. Case: SHEW KISSEN BHATTAR versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, CALCUTTA [[1973] 3 S.C.R. 567] (1973) 570 েুকপ্রম শিাট্চ করসিাট্চ [1973] 3 এে. কে. আর. ঋে শনওয়া মূলধন কদ্সয় িুনগচেন িরা েসয়সছ, শেই িকরমাে এই ধরসনর মূলধসনর উির প্রসদ্য় শিানও েুসদ্র িকরমােঃ ……………………………………………………………………………………………” প্রশ্ন েল, িরদ্াতার েতচ অনু ায়ী তাঁর দ্বারা প্রসদ্য় র্ক্রবৃদ্ধি েুদ্ শিসট্ শনওয়ার অকধিার আসছ কি না। িূসবচ উকেকখত র্ুদ্ধক্তর অথবা কতকন শুধুমাে এর অকধিারী কিনা, প্রকত বছর 6 3/4 েতাংে োসর োধারে েুদ্ শিসট্ শনওয়ার ।এটট্ অবেযই মসন রাখসত েসব শ আইন া অনুমকত শদ্য় তা েল 'এই ধরসনর বন্ধি বা র্াসজচর উির শ শিানও েুসদ্র িকরমাে' শিসট্ শনওয়া। মূলধন র্াসজচর উির িরদ্াতার প্রসদ্য় েুদ্ কছল বাকষচি 6 3/4 েতাংে োসর। কিন্তু কদ্ কতকন র্ুদ্ধক্তর েতচাবলী অনু ায়ী তা কদ্সত বযথচ েন, তসব কতকন র্ক্রবৃদ্ধি েুদ্ কদ্সত বাধয কছসলন। অনয িথায়, কদ্ কতকন র্ুদ্ধক্ত অনু ায়ী েুদ্ কদ্সত বযথচ েন, তসব কতকন েুসদ্র উির েুদ্ কদ্সত দ্ায়বি কছসলন। অথবা অনযভাসব বলসত শগসল, খন প্রসদ্য় েুদ্ প্রদ্ান িরা েয় না, তখন তা মূলধসনর এিটট্ অংে েসয় ওসে এবং তারিসর, েুদ্ শিবল মূল মূলধসনর উিরই নয়, েুসদ্র শেই অংসের উিরও কদ্সত েয় া মূলধসনর এিটট্ অংে েসয় কগসয়কছল। এট্া বলা ায় না শ , শ েুদ্ মূলধসনর অংে েসয় ওসে তাসি মূলধন র্াজচ কেোসব কবসবর্না িরা শ সত িাসর। িরদ্াতার া শিসট্ শনওয়ার অকধিার রসয়সছ তা েল মূলধন র্াসজচর উির তাঁর দ্বারা প্রসদ্য় েুদ্ এবং অকতকরক্ত েুদ্ নয় া কনধচাকরত তাকরসখ েুদ্ িকরসোধ িরসত বযথচ েওয়ার িারসে ঋসের এিটট্ অংে কেোসব কবসবকর্ত েসয়কছল। প্রিৃতিসে, প্রিৃত মূলধন র্াজচ েল া মূলত বসিয়া কছল। অনয অংেটট্ কনছি এিটট্ েুদ্ ার উির মূলযায়নিারী ই েুদ্ কদ্সত েম্মত েসয়সছন। অতএব আমরা এই আসবদ্ন গ্রেে িরসত অেম। িরদ্াতার আইনজীবী কমঃ র্াগলা ুদ্ধক্ত কদ্সয়কছসলন শ আইন তাঁর মসেলসি শ শিানও েুদ্ শিসট্ শনওয়ার অনুমকত শদ্য়। ঋে শনওয়া বা ধার িরা মূলধসনর উির তাঁর দ্বারা প্রদ্ি অথচ এবং 'শ শিানও েুদ্' র্ক্রবৃদ্ধি েুসদ্র অন্তভুচক্ত কছল। আমাসদ্র মসত, এটট্ এিটট্ ভ্রান্ত ুদ্ধক্ত বসল মসন েয়। র্ক্রবৃদ্ধি েুদ্ মূলধন র্াসজচর উির প্রসদ্য় নয়, বরং েুসদ্র শ অংসে কতকন েুদ্ কদ্সত রাদ্ধজ েসয়সছন তার উির প্রসদ্য়। এটট্ ধারা 9 (1) (4) দ্বারা শনাট্ িরা মূলধন নয়। আমরা কদ্ কমঃ র্াগলার ুদ্ধক্ত েটেি বসল শমসন কনই, তােসল ির ফাঁকির জনয দ্রজা শখালা থািসব। ঋেগ্রেীতাসি া িরসত েসব তা েল কনয়কমত েুদ্ প্রদ্ান না িসর শেই িকরমােটট্ অনয উসেসেয বযবোর িরা এবং রাজস্বসি তার দ্বারা প্রসদ্য় র্ক্রবৃদ্ধি েুদ্ প্রদ্ান িরা এবং এইভাসব তার কনসজর বাদ্ শদ্ওয়া শথসি েুকবধা অজচন িরা। এই ধরসনর বযাখযা অগ্রেেস াগয। আমরা স্পষ্ভাসব মসন িকর শ োইসিাসট্চর শদ্ওয়া বযাখযাটট্ েটেি বযাখযা। ফলস্বরূি, এই আকিলগুকল বযথচ েয় এবং শেগুকল খরর্ েে খাকরজ িরা েয়; এিটট্ শুনাকনর মূলয । আকিল খাকরজ িসর শদ্ওয়া েয়। এে. কব. িকিউ DISCLAIMER The translated Judgment in vernacular language is meant for the restricted use of the litigant to understand it in his/her language and may not be used for any other purpose. For all practical and official purposes, the English version of the Judgment shall be authentic and shall hold the field for the purpose of execution and implementation. । Case: SHEW KISSEN BHATTAR versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, CALCUTTA [[1973] 3 S.C.R. 567] (1973) (111) ............... (iv) ਵਜੱਥੇ ਜਾਇਦਾਦ ਮੌਰਗੇਜ ਜਾਂ ਿੋਰ ਪ ੰਜੀ ਚਾਰਜ ਦੇ ਅਧੀਨ ਿੈ, ਅਵਜਿੇ ਮੌਰਗੇਜ ਜਾਂ ਚਾਰਜ 'ਤੇ ਵਕਸੇ ਵ ਆਜ ਦੀ ਰਕਮ; ਵਜੱਥੇ ਸਿੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਚਾਰਜ ਦੇ ਅਧੀਨ ਿੈ, ਨਾ ਵਕ ਇੱਕ ਪ ੰਜੀ ਚਾਰਜ, ਅਵਜਿੇ ਚਾਰਜ ਦੀ ਮਾਤਰਾ; ਵਜੱਥੇ ਜਾਇਦਾਦ ਜਮੀਨੀ ਵਕਰਾਏ ਦੀ ਰਕਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਿੈ; ਅਤੇ, ਵਜੱਥੇ ਸੰਪਤੀ ਨ ੰ ਉਧਾਰ ਪ ੰਜੀ ਨਾਲ ਗਰਵਿਣ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਿੈ, ਉਸਾਵਰਆ ਵਗਆ ਿੈ, ਮੁਰੰਮਤ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਿੈ, ਨਵ ਆਇਆ ਵਗਆ ਿੈ ਜਾਂ ਪੁਨਰਗਠਨ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਿੈ, ਅਵਜਿੀ ਪ ੰਜੀ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਵ ਆਜ ਦੀ ਰਕਮ: ........................" ਸ ਾਲ ਇਿ ਿੈ ਵਕ ਕੀ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਪਵਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਵਮਸ਼ਵਰਤ ਵ ਆਜ ਨ ੰ ਕੱਟਣ ਦਾ ਿੱਕਦਾਰ ਿੈ ਜਾਂ ਕੀ ਉਿ ਵਸਰਫ 6 3/4% ਪਰਤੀ ਸਾਲ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਸਧਾਰਨ ਵ ਆਜ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਿੱਕਦਾਰ ਿੈ। ਇਿ ਵਧਆਨ ਵ ੱਚ ਰੱਿਣਾ ਚਾਿੀਦਾ ਿੈ ਵਕ ਕਾਨ ੰਨ ਵਜਸ ਚੀਜ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਵਦੰਦਾ ਿੈ ਉਿ ਅਵਜਿੇ ਮੌਰਗੇਜ ਜਾਂ ਚਾਰਜ 'ਤੇ ਵਕਸੇ ਵ ਆਜ ਦੀ ਰਕਮ 'ਤੇ ਕਟੌਤੀ ਿੈ। ਪ ੰਜੀ ਚਾਰਜ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਵ ਆਜ 6 3/4% ਪਰਤੀ ਸਾਲ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਸੀ। ਪਰ ਜੇ ਉਿ ਠੇਕੇ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵ ੱਚ ਅਸਫਲ ਰਵਿੰਦਾ ਿੈ, ਤਾਂ ਵਮਸ਼ਰਤ ਵ ਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਜ ਾਬਦੇਿ ਿੋ ੇਗਾ। ਦ ਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵ ਚ, ਜੇਕਰ ਉਿ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵ ਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵ ਚ ਅਸਫਲ ਰਵਿੰਦਾ ਿੈ, ਤਾਂ ਉਿ ਵ ਆਜ 'ਤੇ ਵ ਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਜ ਾਬਦੇਿ ਸੀ ਜਾਂ ਇਸ ਨ ੰ ੱਿਰੇ ਤੌਰ' ਤੇ ਕਵਿਣ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਵ ਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨਿੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਿੈ, ਤਾਂ ਉਿੀ ਮ ਲ ਦਾ ਵਿੱਸਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਿੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵ ਆਜ ਨਾ ਵਸਰਫ਼ ਮ ਲ ਮ ਲ 'ਤੇ, ਸਗੋਂ ਵ ਆਜ ਦੇ ਉਸ ਵਿੱਸੇ 'ਤੇ ੀ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਿੀਦਾ ਿੈ ਜੋ ਵਕ ਮ ਲ ਦਾ ਵਿੱਸਾ ਬਣ ਵਗਆ ਸੀ। ਇਿ ਨਿੀਂ ਵਕਿਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿੈ ਵਕ ਜੋ ਵ ਆਜ ਮ ਲ ਦਾ ਵਿੱਸਾ ਬਣ ਵਗਆ ਿੈ, ਉਸ ਨ ੰ ਪ ੰਜੀ ਚਾਰਜ ਮੰਵਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਿੈ। ਜੋ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਟੌਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਿੱਕਦਾਰ ਿੈ ਉਿ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਪ ੰਜੀ ਚਾਰਜ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਵ ਆਜ ਿੈ ਨਾ ਵਕ ਾਧ ਵ ਆਜ ਜੋ ਵਕ ਵਨਯਤ ਵਮਤੀ 'ਤੇ ਵ ਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਵ ੱਚ ਅਸਫਲ ਰਵਿਣ ਨ ੰ ਕਰਜੇ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿੱਸਾ ਮੰਵਨਆ ਵਗਆ ਸੀ। ਅਸਲ ਵ ੱਚ, ਅਸਲ ਪ ੰਜੀ ਚਾਰਜ ਉਿ ਿੈ ਜੋ ਅਸਲ ਵ ੱਚ ਬਕਾਇਆ ਸੀ। ਦ ਜਾ ਵਿੱਸਾ ਵਸਰਫ਼ ਇੱਕ ਵ ਆਜ ਿੈ ਵਜਸ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵ ਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸਵਿਮਤ ਿੋ ਵਗਆ ਿੈ ਇਸਲਈ ਅਸੀਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਸਬੰਧ ਨ ੰ ਸ ੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵ ੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਿਾਂ ਵਕ ਵ ਆਜ ਪ ੰਜੀ ਚਾਰਜ 'ਤੇ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਵਗਆ ਵ ਆਜ ਿੈ। ਸਰੀ ਚਾਗਲਾ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਾਲੇ ਦੇ ਕੀਲ ਨੇ ਦਲੀਲ ਵਦੱਤੀ ਵਕ ਕਾਨ ੰਨ ਉਸ ਦੇ ਮੁ ੱਵਕਲ ਨ ੰ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਉਧਾਰ ਲਈ ਗਈ ਪ ੰਜੀ ਜਾਂ ਚਾਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਕਸੇ ੀ ਵ ਆਜ ਨ ੰ ਕੱਟਣ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਵਦੰਦਾ ਿੈ ਅਤੇ 'ਵਕਸੇ ਵ ਆਜ ਵ ੱਚ ਵਮਸ਼ਵਰਤ ਵ ਆਜ ੀ ਸ਼ਾਮਲ ਿੁੰਦਾ ਿੈ। ਇਿ, ਸਾਡੇ ਮਨਾਂ ਲਈ, ਇੱਕ ਝ ਠੀ ਦਲੀਲ ਜਾਪਦੀ ਿੈ। ਵਮਸ਼ਵਰਤ ਵ ਆਜ ਪ ੰਜੀ ਚਾਰਜ 'ਤੇ ਨਿੀਂ ਬਲਵਕ ਵ ਆਜ ਦੇ ਉਸ ਵਿੱਸੇ 'ਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਿੈ ਵਜਸ 'ਤੇ ਉਿ ਵ ਆਜ ਦੇਣ ਲਈ ਸਵਿਮਤ ਿੋਇਆ ਿੈ। ਇਿ ਧਾਰਾ 9(l)(iv) ਦੁਆਰਾ ਨੋਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਪ ੰਜੀ ਨਿੀਂ ਿੈ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਸਰੀ ਚਾਗਲਾ ਦੀ ਦਲੀਲ ਨ ੰ ਸਿੀ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਿਾਂ ਤਾਂ ਟੈਕਸ ਚੋਰੀ ਦਾ ਦਰ ਾਜਾ ਿੁੱਲਹ ਜਾ ੇਗਾ। ਕਰਜਦਾਰ ਨ ੰ ਵਸਰਫ਼ ਇਿ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਿੈ ਵਕ ਉਿ ਵਨਯਮਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵ ਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਨਾ ਕਰੇ ਪਰ ਉਸ ਰਕਮ ਦੀ ਰਤੋਂ ਵਕਸੇ ਿੋਰ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਆਮਦਨੀ ਦਾ ਵਮਸ਼ਵਰਤ ਵ ਆਜ ਅਦਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਬਣਾ ੇ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭੁੱਲ ਦਾ ਲਾਭ ਪਰਾਪਤ ਕਰੇ। ਅਵਜਿੀ ਵ ਆਵਿਆ ਅਯੋਗ ਿੈ। ਅਸੀਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਰਾਏ ਦੇ ਿਾਂ ਵਕ ਿਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਰੱਿੀ ਗਈ ਵ ਆਵਿਆ ਿੀ ਸਿੀ ਵ ਆਵਿਆ ਿੈ। ਨਤੀਜੇ ਜੋਂ, ਇਿ ਅਪੀਲਾਂ ਅਸਫ਼ਲ ਿੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਿਨ ਅਤੇ ਉਿਨਾਂ ਨ ੰ ਿਰਵਚਆਂ ਨਾਲ ਿਾਰਜ ਕਰ ਵਦੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਿੈ; ਇੱਕ ਸੁਣ ਾਈ ਦੀ ਫੀਸ। ਪਟੀਸਨਾਂ ਖਾਰਜ ਿਰ ਕ ੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਐਸ. ਬੀ. ਡਬਲਯੂ. ਡਿਸਕਲੇਮਰ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸਾ ਡ ਿੱਚ ਅਨੁ ਾਦ ਕੀਤਾ ਡਿਆ ਡਨਆ ਡਨਰਣਾਂ ਕੇ ਲ ਮੁਕਿੱਦਮੇਬਾਜਾਂ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸਾ ਡ ਿੱਚ ਸਮਝਣ ਤਿੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਡਕਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇਸ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਸਾਰੇ ਡ ਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਡਿਕਾਰਤ ਮੰਤ ਾਂ ਲਈ ਡਨਆਂ ਡਨਰਣੇ ਦਾ ਅੰਿਰੇਜੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪਰਮਾਡਣਕ ਹੋ ੇਿਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਿੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਡਦਿੱਤੀ ਜਾ ੇਿੀ। Tarun Mehra Advocate