Shree Sajjan Mills Ltd v. Commissioner Of Income Tax, M.p, Bhopal And Anr

Case: SHREE SAJJAN MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, M.P, BHOPAL AND ANR, [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 593] (1985) —_* | * ’ oe oe : Poy OO _ | - eft asaa face fafate | TAT MABE AYR, AT TTT, WaT aT TH ate | (8 ataqaz, 1985) 7 (araafa fo sto GaegTHt, aaa gait atxT7TAtg fAReT): arent afafaaa, 1961 (1961 st 43)—aret 40-m aie 37—sIa1a wt Felat ata AA F SIH aagi—are 40-5 at afafead & aq sade ae aeqretat varagiar—faatfeat gre saaftay at ada srs fag— eaaegT BT ETAT atte are 37% aeta vant Kata wt aratfeat atat—ag saa at arate salsa & fae watataq gat %, sa afar & fag a wt va ana arcalan Saa fara g fag ta aa wt gan caer at feet zatfea ata at sam gt aRat zg, cag agl F—saata F atfacaa, Wa wt ag asa Blar gs, Jer wea F fre eqazat F getat areferat arfaferat atervarefas at gan teat wetalata ate at egy wet gat | eal & faiaa at fagia facta art ar wataqaa—ag val are agiaar a, si fafey & areitea atq-84 @, feat ara atfze fad feat sage fate & sataUT aay al TATAY TATA AT AT oN poo fratfedt wa afer fafats aeqdt11984 at adieWo 4221 F faaity ay1974-75 % dass 11984 at ataHo 4222 % faatzn ay 1973-74 &1 gars Rat as FAM: 31 Ae,1974 att 31 ard, 1973 HY water gus| frattor ae 1974-75 %fau faaifeat aot a age saarfeal ay ata soera at ufia %BT HF 18,37,727 aaa at aaafa ay meldt Eftaa ate ax agMatias wr a feared ti xa atfaca ar sale farafafar g— 31 mad, 1972, 31 ard, 1973 ate 31 AT, 1974 Bt eater BA araaafaat & faa faatfedt wr arfaer 64,31,286 era fara TaT aT ¢aa ute Fa saat S ater 45,93,559 waa ar soa fear Tar art18,37,727 ead at uta & fae ate sorte asl far aat at1 HeleT& fac rar ga araix at far war ar fH ga arfaca al Haifeaqeaian are afatateaa fear qatar ateag afafaag at aver 37(1)& aela Ketdt far art aa or| atone aferardla Fae 2,65,872eqe a Ufa at Ketdl ATE He ot at aT fa fratfedt are aieafaaere daa at as ft ate Fo at afafram at eet 40-%(7) &Saal HF AAGITaAT Haare gt araae far var ari fratteat +wa atia at farg ag arent argaa (adie) are afer ae aTegaa cea faaifedl + afer al un feta ada ati.afgam 9 sfeafad arent & ag afafraifea fear fe 1973-74 &dag faatea ag % faw soar & fag afar divifan eq a afe-,_fafeaa feat war ar fais: ag goers dara afyfran, 1972 &alt veya at att aetdt F fag aga att afaaw a ag aTae aqatat fa faaifedd are age Ba A aver 40-%(7) atatestF ager sat ara-ara far ay yore & faeare F faqva afaca at aaa ara. 37 % asta etal ¥ fag ata set starfaeg wet afar ataifes er a aaeifea wwfay side setfat tar ar ar faaifedt erat wear gfeasrat & fee ae sate &afira at at gaara ute ate 37% aala afaes & eq Ft agaal at andl at aatfe are 40-4 (7) & soda saat ary vet arafaacn a ag aa afaeaaa feat fe fratfedt arer Mar gfeaaratHsaat gat He sodq fa fear15,71,855 was as eeatfaea amtaratfeatqar1aaofefeafaatFsegie15,71,855 era & faa fratfedt & at al waa var atx qaHwtaferare at afaaeg Ht ga ult a) aa HWA HF fae fetefear) wees fear at Feo gz sea eararaa at farafafad wetfaafiret fre we, rata—(1) zat ara % aeat ate ofefeafaat +afaace 28,59,431 aga, frase fac aaa eg afar & fasiagq fearqatar,at ufe # &aranxc afafeay,1961 areter 37 Harel 15,71,855 eat at Bete a) Hae awa F fafaa:dle at)(2) ear arry & aeat ate ofefeafaat FH afaawn ag hn | | ae |! | | v |! | | tw || 4 | ) | aan . | Saat ,4 } } a |a2 pow }. | :| Case: SHREE SAJJAN MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, M.P, BHOPAL AND ANR, [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 593] (1985) ਸ਼੍ਰੀ ਸੱਜਣ ਮਿੱਲਜ਼ ਲਿਮਿਟੇਡ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ,ਐਮ.ਪੀ., ਭੋਪਾਲ ਅਤੇ ਐਨਆਰ 8 ਅਕਤੂਬਰ, 1985 [ਵੀ.ਡੀ. ਤੁਲਜ਼ਾਪੁਰਕਰ, ਸਯਾਸਚੀ ਮੁਖਰਜੀ ਅਤੇ ਰੰਗਨਾਥ ਮਿਸ਼ਰਾ, ਜੇਜੇ.] ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ 1961, ਧਾਰਾ 40ਏ (7), 36 (1) (v) ਅਤੇ 37 (1) - ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ - ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ - ਕੀ ਧਾਰਾ "ਕਾਰੋਬਾਰ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ਾ" ਦੇ ਤਹਿਤ ਸੈਕਸ਼ਨ 40ਏ (7) ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉਪਬੰਧ ਤਹਿਤ ਕੱਟ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ - ਇੱਕ ਅਸਲ ਦੇਣਦਾਰੀ ਪ੍ਰੇਸੈਂਟੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੇਣਦਾਰੀ ਡੀ ਫਿਊਚਰੋ ਵਿਚਾਲੇ ਅੰਤਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਅਦਾਲਤੀ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ - ਟੈਕਸਿੰਗ ਕਾਨੂੰਨ - ਯੁਕਤੀਪੂਰਨ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ - ਲਾਗੂਪਣ - ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਵਾਕ - "ਉਪਬੰਧ" - ਅਰਥ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ-ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਲਿਮਟਿਡ ਕੰਪਨੀ ਹੈ। ਸੀ.ਏ. ਨੰਬਰ 4222 ਦੇ 1984 ਵਿੱਚ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1973-74 ਹੈ। ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਐਕਟ, 1972 ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਨਾਲ, 16 ਸਤੰਬਰ 1972 ਤੋਂ ਅਸੈਸੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਬਣ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਦੇ ਅੰਕੜਾਵਾਂ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਅਜਿਹੀ ਅੰਕੜਾਵਾਂ ਦੇ ਨਿਰਧਾਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੈਸੀ ਨੇ ਬੈਲੈਂਸ ਸ਼ੀਟ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਮਿਤੀ ਤੱਕ ਕੁੱਲ ਖਾਧਾ ਦੇਣਦਾਰੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ 20 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਾ ਉਪਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1973-74 ਲਈ ਆਮਦਨ ਦੇ ਰਿਟਰਨ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ, ਅਸੈਸੀ ਨੇ ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਲਈ 20 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੇ ਉਪਬੰਧ ਨੂੰ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ 85,49,931 ਰੁਪਏ ਦੀ ਕੁੱਲ ਦੇਣਦਾਰੀ ਦਾ ਕੱਟ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕਿ ਦੇਣਦਾਰੀ ਦੇ ਅੰਕੜਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਰਧਾਰਨ ਸੀ, ਇਸ ਆਧਾਰ ਤੇ ਕਿ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 40ਏ (7) ਦੇ ਉਪਬੰਧ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਇਸ ਅਧਾਰ ਤੇ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸੈਕਸ਼ਨ 40ਏ (7) ਦੀ ਲੋੜ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਉਸ ਰਕਮ ਤੱਕ ਦੀ ਕੱਟ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮ 24,366 ਰੁਪਏ ਸੀ। ਉਪਰੋਕਤ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਇੱਕ ਅਪੀਲ ਪਹਿਲਾਂ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਾਈ ਗਈ ਜਿਸ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਚੋਣ (40) ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਲਈ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਅਕਤੂਬਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ 20 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਬਿਆਨ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਨੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਸਿਰ 'ਤੇ 30,25,062 ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੀ। ਰਾਜਸੀ ਨੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਕੋਲ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ 20 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਕਟੌਤੀ ਵਜੋਂ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਪਰ ਜਿਸ ਲਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ 28,59,431 ਰੁਪਏ ਦੇ ਬੈਲੈਂਸ ਨੂੰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 37(1) ਤਹਿਤ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੈਕਸ਼ਨ 256(1) ਦੇ ਤਹਿਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਕੋਲ ਰਾਜਸੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਫਰੰਸ 'ਤੇ, ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 37 ਤਹਿਤ 28,59,431 ਰੁਪਏ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 40ਏ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਅਸਤਿਤਵ ਦੇ ਉਪਾਅ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੀ ਧਾਰਾ 40ਏ ਦੇ ਉਪ-ਧਾਰਾ (7)(ਏ) ਦੇ ਉਪਬੰਧਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਈ ਕਟੌਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸੇ ਧਾਰਾ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਵਾਲ ਉਸੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ-ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲਾਂ ਦੀ ਨਿਰਾਸਤਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਫੈਸਲਾ: (1) ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਰਮਚਾਰੀ ਦੀ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਜਾਂ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀਦਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨੌਕਰੀਦਾਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸਵੈ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਪਾਰ ਜਾਂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੇ ਦਬਾਅ ਕਾਰਨ, ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤੇ ਦੇ ਤਹਿਤ ਜਾਂ ਵਪਾਰ ਦੀ ਸਮਝ ਦੇ ਅਧੀਨ ਜੋ 16 ਸਤੰਬਰ, 1972 ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਹੋਈ ਸੀ, 1972 ਦੇ ਐਕਟ ਅਤੇ ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਭੁਗਤਾਨ ਐਕਟ ਦੇ ਪਾਸ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਉਸ ਐਕਟ ਦੇ ਤਹਿਤ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਜਾਂ ਸੇਵਾ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਉਸ ਮਿਆਦ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੇਵਾ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਪੂਰੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਆਸਰਾ ਅਤੇ ਗਣਨਾ ਕਈ ਕਾਰਕਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। Case: SHREE SAJJAN MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, M.P, BHOPAL AND ANR, [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 593] (1985) SllREE SAJJAN MILLS LTD, v. COMMISSIONER OF INCOME TAX, M.P, BHOPAL AND ANR, OCTOBER 8, 1985 [V.D. TULZAPURKAR, SABYASACHI MUKHARJI AND RANGANATH MISRA, JJ,] Income Tax Act 1961, ss. 40A (7), 36 (1) (v) and 37 (1) -Deduction -Payment of Gratuity -·Whether deduction can be claimed under any other provision under the head 11business or profession" without complying with the requirements of s. 40A (7) (b) - Distinction between an actual liability in praesenti and a liability de f uturo explained. Interpretation of statutes - Taxing statutes - Principle of reasonable construction -·Applicability of - Words and Phrases -11Provision11 - Meaning of. The appellant-assessee is a public limited company. The relevant assessment year in C,A, No. 4222 of 1984 is 1973-74, With the coming into force of the Payment of Gratuity Act, 1972 with effect from 16th September 1972 a statutory liability was created on the assessee to pay gratuity to its employees and the appellant arranged for actuarial determination of its liability, Pendin,; determination of such an actuarial valuation, the assessee made a provision of Rs, 20 lacs against the total accruing liability till the date of the preparation of the balance sheet. At the time of filing of the return of income for the assessment year 1973-74, the assessee added back this provision forgratuity amounting to Rs. 20 lacs and claimed deduction of the total liability of Rs. 48,59,431 which was the actuarial determination of liability on the ground that the provisions of s.40A (7) of the Income Tax Act 1961 were not applicable. The Income-Tax Officer disallowed the claim on the ground that there was non-compliance with the requirements of section 40A (7) of the Act, and allowed deduction only to the extent of JiCtual payment which csme to Rs. 24,366 towards payment of gratuity to the employees during the relevant accounting year. A B c D E F G A A Against the aforesaid order of the Income-tax Officer, an appeal waa preferred before the Appellate Assistant Commissioner who held that provisions of section 40A (7) did not constitute any bar to the assessee's claim for deduction u/s 37 of the Act aa the assessee had not made any provision in its books in respect of the 81110unt of gratuity determined actuarially and the B provision of Rs. 20 lacs had also been added bac~ in the state-ment of income. The Appellate Assistant Commissioner, however, allowed deduction of Rs, 30,25,662 on this head which according to him constituted the assessee 's liability for the relevant accounting year. The Revenue appealed to the Tribunal which held that the C sum of Rs. 20 lacs could not be allowed aa deduction, but, the balance of Rs. 28,59,431 for which no provision waa made in the books was allowable under section 37(1) of the Act. In the reference to the High Court under section 256(1) of the Act at the instance of the Revenue, it was held that the Tribunal waa not juatified in allowing the deduction of Rs. D 28,59,431 under section 37 of the Act out of the total Rs. 48,59,431 made by the assessee towards liability for gratuity on the ground that in view of the non-obstante clause in section 40A of the Act, no deduction was permissible under section 37 for the assessee's liability for payment of gratuity to its employees without complying with the provisions of sub-section (7)(a) of E section 40A of the Act. A similar question of law arose in the other appeal where the appellant - aasessee is the same. Dismissing the appeals to this Court, Case: SHREE SAJJAN MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, M.P, BHOPAL AND ANR, [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 593] (1985) hn | | ae |! | | v |! | | tw || 4 | ) | aan . | Saat ,4 } } a |a2 pow }. | :| cafafratfca act & fafea: ste a fe are 40-5(7) saa aear‘gfermrat * fac ae side alstaat st ary giat @ ale ae fewaar TW aaa, gate sears F fq 15,71,855 wat amarafafran, 1961 at ale 37% ada eatarg &1sfeafaa arent@faaita ay 1973-74 & faq at fe ancl atta at fasaaeg 2%at gaat fafaeaa ar agqacta ata gu ges eararaa 4 ag afe-fratfea fear fe fraifedt afafiaa at aren 40-7(7) % soda“ar arava fae faar stata aera afafaaa, 1972 & alt sqarat Ffag at arfger & are wetel ar gaarx at at ale aaqartMay cea pr avarceaa atefaaifedt & fees ga feat qatar1984 at fafa ater Ho 4222(uA0 sto) Frater tad 1973-74 F‘SAYA ESF 1 TVA eqrgTAT 4 ag wa satayfaar fH frathedl-aaat“431 are, 1972 aH gaara B aaa F fac waarfeal at afaaa Fareawait HUT dae fear fear sat ar) Kat ar, gaatat cafs Harta wiaray tear HT AHT aT| aTaY ATAIT y TT gaa TTMagy F ale aaa Haarfeat F fe 20,00,000 wae % faearx“TR BINT HI Gary HU H fae grat Far gferarat F sree Fearar1 16 faarat, 1972 & grata gare afafaay, 1972 saa HAFare sat afaftan F soda Se aqere aaa aT ATA aTaTfcat“BY STAT BT Fara HA B fa cH wraat aaa yor et TAT aT |aa: fraiftel-aqat t aqt aqarfal & fae sera & fag at~afaea ay ataifes arar & faq arate fear1 0a ataifan geatat% qaqa & afar wea F eters faatfedt F gaara (aaa Mic)dare faa ar at artaae stage aa ae ga afar & fag.20,00,000 aaa at saa fearatifaaizy ay1973-74 % fadwa ay farce crea wea aaa freifedt 4 20,00,000 era atifa at sqara % fac at wg gat eqacar Hl ts ate fear ar atxeral 48,59,431 ead & Har aifaea wr atar Pat at ay fe yaaawal ay A sara dara afafraa, 1972 % afta saya Ha aryarfara ar ataifea aagrey ataant afearet & ager fratfedtF 48,59,431 sag Fagot afaca Ga fe daifen wa a aaanrfea“fear qar at, ay aetal ar arar fear) staat afgardy F ga ararzTT TT BY aT TT HT fear faxaferfrae FT aver 40-4(7) Bt atertatl“HL AAZIIAT AT| arate afaare a Fay Gara var ay F eters | | | | - weyaal BY arate F fare areafay aq a fae qe dary % faearewaH gt watt wat alfaaifeal 7 araae afaarel F ade FHfase eras agar (atta) Samet ala a agaR aga(adit) er ag ua arf are 40-4(7) * soda weld& farfratizdt & art oe arg ate afsa val wea X aalfs fratfedt 1alate eo & aaefea start at uf at sree araat gferatatHy alg aoae at fear ar atc ara % faaxn F 20,00,000 arg ¥sraey at ait de sitet wat at fag agran aged (ater)wilta ta F 30,35,662 ere at werd are at at fe TAR agate Gata| ar ay & far fratfeat ar arfaca afsa aedt dycused faaa ga fafteaq % faeg adr st) ag acta Awe fe fraifedrgaara & fre feat wetat ar aware dl ar feata aeafaa wt aaaa al TE ule F aalfs afafray sy are 40-8(7) & aqordeal HT aaqarag at, afracn A ag afafaatfca fear fe arag a faa dinifss ec & waka sass fac aa afaca48,59,431 eqg ar at fag faatfeat + aferfaa st rer 40-%(7)al aterat ar creatfart faar 20,00,000 are a sader feat aralt gafrg 20 ara eae al ag Ufa Bete) F BIH agaTe aaeT aadt dtfig 28,59,431 ery ar afaita, frah fac.gferarat # arg sade aa fear var at, afafiam st aren 37(1)omelet ayaa Mt | used fear at Fear gt ga at & fre gee‘arataa at faeafafad sea fadfad feat qar at: ear area eaeat ate ofefeafeat F afiracwor scera & fae fratfedd ara aatarfaca % fagHa 48,59,431 wae F & grant afufaay, 1961 aat?arer 37 % sells 28,59,431 vay at weld at age weaF egralfaa yea eager tee TR BT TAT THT ate fathead Ffaeg feargeaaaeqiarag A adie fea ma qe ada arfear-HLT EU, cused faa afafatiza—faaifeat at armar ag at fe areas arfiz.fara Bt arer 40-%(7) avara at ataa cagot afgar at atae 40-5 F Hae fafase ate afta ate gt aafase 2, afs eamat arg we are 40-8 F saat agt art al, at tar vet at frweld F eG A sear rar faswe vt agy fear at aHar ar) saz | nh . we | | _ v Bal {| ||| . vy || | . | Pi a4 _ ? | .” . UF 4 . a)of | — Case: SHREE SAJJAN MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, M.P, BHOPAL AND ANR, [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 593] (1985) (1)(i) ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗ੍ਰੈਚੁਟੀ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੀ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਬਣ ਗਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗ੍ਰੈਚੁਟੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵੀ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਗ੍ਰੈਚੁਟੀ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੌਕਰੀਦਾਤਾ ਦੀ ਸੰਭਾਵੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਚੁੰਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਗ੍ਰੈਚੁਟੀ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ ਉਸ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਭੁਗਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਰਕਮ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀ ਰਕਮ ਹੈ, ਨੌਕਰੀਦਾਤਾ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇਹ ਲੋੜਮੰਦ ਜਾਂ ਸਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੰਭਾਵੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਜਾਂ ਗ੍ਰੈਚੁਟੀ ਲਈ ਫੰਡ ਵਜੋਂ ਹਰ ਸਾਲ ਇੱਕ ਰਕਮ ਅਲੱਗ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲਾਭ ਲਈ ਇੱਕ ਅਮੋੜ ਟਰੱਸਟ ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਫੰਡ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਸਾਲ ਇਸ ਫੰਡ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੰਭਾਵੀ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਖ਼ਰਚਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀਆਂ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਲੇਖਾਕਾਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਤਹਿਤ ਵੀ ਕੱਟਣ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੀਆਂ। ਖ਼ਰਚਾ ਜੋ ਆਮਦਨ ਕਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਕੱਟਣਯੋਗ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਦੇਣਦਾਰੀ ਵੱਲ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਘਟਨਾ ਦੇ ਵਾਪਰਨ 'ਤੇ ਖ਼ਰਚਾ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰਨਾ ਖ਼ਰਚਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। (III) 1973 ਵਿੱਚ ਧਾਰਾ 40A(7) ਦੇ ਉਪਬੰਧਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੱਕ ਸਥਿਤੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ: 1. ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਦੀ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਜਾਂ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਨੂੰ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਗ੍ਰੈਚੁਟੀ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਵਪਾਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਖ਼ਰਚਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 37 ਦੇ ਤਹਿਤ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ ਦੇ ਤਹਿਤ ਕੱਟਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਸੀ। 2. ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਗ੍ਰੈਚੁਟੀ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਪ੍ਰਬੰਧ ਜਦੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਵਪਾਰਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਖ਼ਰਚਾ ਵਜੋਂ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। 3. ਸੰਭਾਵੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਹਰ ਸਾਲ ਇੱਕ ਅਗਾਂਹ ਵਧੂ ਰਕਮ ਅਲੱਗ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਪ੍ਰਬੰਧ ਜਾਂ ਗ੍ਰੈਚੁਟੀ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਜਾਂ ਗ੍ਰੈਚੁਟੀ ਲਈ ਰਿਜ਼ਰਵ ਜਾਂ ਫੰਡ ਦੁਆਰਾ ਜਦੋਂ ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਸਾਲ ਦੇ ਖ਼ਰਚਾ ਵਜੋਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਰਕਮ ਅਲੱਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 4. ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਫੰਡ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਯੋਗਦਾਨ ਧਾਰਾ 36(1)(v) ਦੇ ਤਹਿਤ ਕੱਟਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। 5. ਲਾਭ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਵੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਦੇ ਅੰਦਾਜ਼ਨ ਵਰਤਮਾਨ ਮੁੱਲ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਪ੍ਰਬੰਧ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਅਤੇ ਛੂਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 28 ਜਾਂ ਧਾਰਾ 37 ਤਹਿਤ ਕਟੌਤੀ ਯੋਗ ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਸਾਲ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਉੱਤੇ ਪੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। (1) ਕਿਉਂਕਿ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅਪਣਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਐਕਟ ਤਹਿਤ ਜੋ ਇਲਾਜ ਮਿਲੇਗਾ ਉਹ ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਉਸਨੇ ਅਪਣਾਇਆ ਹੈ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਸਿਰਫ ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹਨ ਜੋ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਜਾਂ ਨਿਰਧਾਰਨ ਜਾਂ ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵਿਧਾਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਜਾਂ ਨਿਰਧਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤਾਂ ਐਕਟ ਤਹਿਤ ਕਟੌਤੀ ਜਾਂ ਛੋਟ ਦੀ ਆਗਿਆ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। 2(i)ਕਿਹਾ ਪ੍ਰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਉਪ-ਧਾਰਾ (ਏ) ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਧਾਰਾ 40ਏ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸਾਲ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਕੁੱਲ ਲਾਭਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਲਈ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਮੌਕੇ ਲਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੇ ਸਮਾਪਤੀ ਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਲ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਵਿੱਚ ਲਾਭ ਅਤੇ ਲਾਭ ਦੀ ਗਣਨਾ ਵਿੱਚ ਕਟੌਤੀ ਵਜੋਂ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਉਪ-ਧਾਰਾ (ਏ) ਦਾ ਪ੍ਰਵਿਧਾਨ ਉਪ-ਧਾਰਾ (ਬੀ) ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੱਟਣ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਖਰਚਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਾਬੰਦੀ। ਉਪ-ਧਾਰਾ (ਬੀ) (1) ਉਪ-ਧਾਰਾ (ਏ) ਜਾਂ ਧਾਰਾ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਨਜ਼ੂਰ ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਫੰਡ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਲ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਪ-ਧਾਰਾ (ਬੀ) (4) ਇੱਕ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਕਿਹਾ ਪ੍ਰਵਿਧਾਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਉਪ-ਧਾਰਾ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣ ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਵਿਧਾਨ ਉਪ-ਧਾਰਾ (ਏ) ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਵੇਗਾ। Case: SHREE SAJJAN MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, M.P, BHOPAL AND ANR, [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 593] (1985) Section: CONCLUSION Dismissing the appeals to this Court, HELD: l(i) Payment of gratuity aa COlllDlnly understood is F the payment made to the employee by the employer on his retire-ment or termination of his service for any reason. It is made voluntarily by the employer as a regular practice or pressure of trade or business either under an agreement with the employees or on the understanding of the trade and after the enactment of the Payment of Gratuity Act, 1972 whicn came into force on 16th G September, 1972 as a statutory liability under the said Act. Although payment of gratuity is made on retirement or termination of service, it was not for the service rendered during the year in which the payment is made but it is made in consideration of the entire length of service and its ascertainment a.'ld computa-tion depend upon several factors. (608 H; 609 A-B] H l(ii) The right to receive the payment accrued to the employees on their retirement or termination of their services and the liability to pay gratuity became the accrued liability of the assessee when the employees retire or their services were terminated. Until then the right to receive gratuity is a contingent right and the liability to pay gratuity continues to be a contingent liability qua the employer. Since the aoount of gratuity payable in any given year would be a variable aoount depending upon the number of employeea who would be entitled to receive the payment during the year, the aoount being a large one in one year and a small one in another year, the employer often finds it desirable and/or convenient to set apart for future use a sum every year to meet the contingent liability as a provision for gratuity or a fund for gratuity. He might create an approved gratuity fund for the exclusive benefit of his employees under an irrevocable trust and make contributions to such fund every year. Contingent liabilities do not constitute expenditure and cannot be the subject matter of deduction even under the mercantile system of accounting. Expenditure which was deductible for income tax purposes is towards a liability actually existing at the time but setting apart money which might become expenditure on the happening of an event is not expenditure. (609 C-<;] l(iii) The position till the provisions of section 40A(7) were inserted in the Act in 1973 was as follows :- 1. Payments of gratuity actually made to the employee on his retirement or termination of his service were expenditure incurred. for the purpose of business in the year in which the payments were made and allowed under section 37 of the Act. . 2. Provision made for payment of gratuity which would become due and payable in t~e previous year was allowed as an upenditure of the previous year on accrued basis when mercantile system was followed by the assessee. 3. Provision made by setting ·aside an advance sum every. ,..,, to meet the contingent liability and gratuity as and when it accrued by way of provision for gratuity or by way of reserve or fund for gratuity was not allowed as an expenditure of the year in which such sum was set apart. 4. Contribution made to an approved gratuity fund in the previous year was allowed as deduction under section 36(l)(v). 5. Provision made in the Profit and Loss Account for the estimated present value of the contingent liability properly A B C D E F G · H A B c D E F G H ascertained and diacounted on an accrued baaia as falling on the asaessee in the year of account could be deductible either under aection 28 or section 37 of the Act. [610 E-H; 611 A] Case: SHREE SAJJAN MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, M.P, BHOPAL AND ANR, [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 593] (1985) cused faa afafatiza—faaifeat at armar ag at fe areas arfiz.fara Bt arer 40-%(7) avara at ataa cagot afgar at atae 40-5 F Hae fafase ate afta ate gt aafase 2, afs eamat arg we are 40-8 F saat agt art al, at tar vet at frweld F eG A sear rar faswe vt agy fear at aHar ar) saz | nh . we | | _ v Bal {| ||| . vy || | . | Pi a4 _ ? | .” . UF 4 . a)of | — faadha, afe eer 40-4 ary aet ate at at at at are 28 Faear ae 37 & seta Halal F wT A aTBT aay Hw sr facHe:Wa asa at aramd fe ag arate F satea s faq quae:ANT TAT STGITT at 1 eaH afaheaa ag faaea fear aay arfae are 40-4 (7) at aaa: wea aral F ara-ara, srara H farametal Fate at ated age afgar agt Arar at waar aT attaener 40-6(7) arate % farq ara srde wedt ¢ afte faethe errsqaia & fac caacar at as sti vat ag adt wer aarg faSierat a aaa HE Heldt aa aH aqaraTel BY HTTAT Ta THwfara nat qth aat at oral(Tet 22) STA HT Fara, Tar fe |rareaa: FART Fars, ag aera TSY frataa arer seared aw vas Farad sa re at Hat sreeY vaat Faraarta ae fear sat &1ag faaeH are at arSAMA FH ArT HAT FH aesAT sarge Bl ATATAAT A AITaT wrzare al oH faafaa cafe ar zara F wT A aie Boats Taraufefram, 1972 at 16 faaraz, 1972 at cae gar, at afafrafafe& qed cad afafiae Fata madl arfaer % wr A acer &fear stat1 cafe grata at aaa aat-frafe oz ar aar-aarfetat faat stat %, fat dt ag sa ads cher al ag Bar % farmet at frat dara fear arar & fag ag ge ar vata % shane& eq F fear star 2 ate gaat afafasaa ate aaa aaa areqe fade Heat J 1 (TU 24). : saat tar-frafes at gaat Bar-aarfta ox araftal atMaya say st orca Hwa F fae afanre ate sora sr gayww ar atfara featfiat ar ga aaa Meqa afaea et Tal al Taaay dar-fraa at aT Far saat Bare aarca at ae at| GaWAT aH SIs AT sca HUA H fan afsnre cH arafens afarf alt Sala HI Sarg Heat ar afaca faaraa % far uy araferaafge & wah aq watei ate faaan soa arya aaaaa at waar e sa amar satfaqa gat gar vaal earaaa at arate ate faa ae dara ar atar aie 37 F alyRITA FH TMT F faa wT eae H wT A HT HAT Z1 ahs aTatfafsan sort ararar gat ag a SIA F Aaa F fry eqaear —SeaaTA eaTaTaT fereta afrat [1986] 3 Tao Fite qo MUHATht ae F chs aaa gh. aaa ate gaat awaysaa afairam ay art 37% welt Mera eat Tt aaa F eq Awt aRaTgi aie fad ay fae t dea soar at uf freTafa eit at fe ga ararftal st dear age fade ath ot ae Fatea dara at ote HWA H BHare Vl) gafae ag ufs cH ay@ afm ate feat va aq ay F ay gl andl & gafac fatawat sree & faq eaaeat argqaa % fay fafe Fer Farafers arfaea at ger Het % fae cata ag ow qaufa afacr% saat F fag gay waar aiedla ate/ar gfaaraas aanat 8agua anfodaema wate se adla aga aaarfeal F aaea wae& fac um aqatfad scars fafa gee wz arar & ate tat fafa Fman ag afrara at amar?) arafeas afacal & cag aT 137wet ata ate afafsae tear garet & seta at ett at fasaaegwel Bt GHA| ae aay, TT araHT F gatsal F far weal azz ar,‘ea afaca & far gat ga aaa areafan wr a faa 2 fag daaa a gaa waar at fe feat czar & afea ga ot eae at aHaT@, oma wal &1 faaara areafan afaca ate afacana arfaea, atwaaay saa aafeun 3,8 aa aaaz aax fear mart &)‘gdadt welat ate § fag qearqadt agt 1 (Fe 25) srara & afar at, wa it ag daa Mar’, ge awa ferg eqaear & arer arareferdt ar faferat aren area ay gaVaat selay ata ate ateqa aa saraaft sei we asfa-aewly cara SF aha ayarfeal F aay Grae Rfare un aqaifaafarfir ase ay oral 3 aat wat ag & atera fafafac fear varafaara ar 36(1)(v) Fate sett & fac agara fearmeat1 (Ft 26) — 1973 # afafaaa # are 40-5(7) % yaaa % aa-eenfea‘far srt aa feaft sa sare at: (1) aatard a gaat aarhraftaU ar gaal Qar-aarita qe fea qu aeafan scar % dara vaae Para & saat ae faq sora cag a feat afafaae atart 37 & ata dara fee ag & ate aagra fee ae &1 (2) Tefrathedd are aifiisas sore agarg at wt dt at soar &waa & fag fee qe sede A gd at F ater ate gaa Mt var aT, | || Sas _ ad 4oy . : ¥ =e : 4 | —) wa i + a —, » » 7 Case: SHREE SAJJAN MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, M.P, BHOPAL AND ANR, [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 593] (1985) ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਫੰਡ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਲ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਪ-ਧਾਰਾ (ਬੀ) (4) ਇੱਕ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਕਿਹਾ ਪ੍ਰਵਿਧਾਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਉਪ-ਧਾਰਾ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣ ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਵਿਧਾਨ ਉਪ-ਧਾਰਾ (ਏ) ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਵੇਗਾ। 2 (ii) ਉਪ-ਧਾਰਾ (ਏ) ਵਿੱਚ 'ਪ੍ਰਵਿਧਾਨ' ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਅਤੇ ਕੁਝ ਕਲਪਿਤ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਧਾਰਨ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਉਪ-ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦਾਂ (ਚਾਹੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਮ ਨਾਲ) ਤੋਂ। 'ਪ੍ਰਵਿਧਾਨ' ਦਾ ਸਧਾਰਨ ਅਰਥ 'ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਕੁਝ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ' ਹੈ। 2(iii) ਧਾਰਾ 40ਏ ਚੌਥੇ ਅਧਿਆਏ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਲੇਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ 'ਕੁਝ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮਦਨ ਦੇ ਖਰਚੇ ਅਤੇ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਖਰਚੇ ਜੋ ਕਟੌਤੀ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ' ਹੇਠਾਂ ਹੈ। ਇਸ ਧਾਰਾ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਸੰਕੇਤ ਹੈ... ਕਿ ਕੁਝ ਭੁਗਤਾਨ ਅਤੇ ਖਰਚੇ ਜੋ ਹੋਰ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਕਟੌਤੀ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕੁਝ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਟੌਤੀ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਾਰਾ 40ਏ ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (1) ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਨਾਨ-ਓਬਸਟੈਂਟ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ। ਧਾਰਾ 40ਏ ਦੇ ਪ੍ਰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਵੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਐਕਟ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਉਲਟ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਭੁਗਤਾਨ ਜਾਂ ਪ੍ਰਵਿਧਾਨ ਕਟੌਤੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਧਾਰਾ 28 ਜਾਂ ਧਾਰਾ 37 ਦੇ ਤਹਿਤ ਕਟੌਤੀ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਨਾਨ-ਓਬਸਟੈਂਟ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਧਾਨਕ ਅਧਾਰ ਪ੍ਰਵਿਧਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਐਕਟ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਪ੍ਰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗਾ। ,2(iv) ਮਾਰਜਨਲ ਨੋਟਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੈਕਸ਼ਨ 40ਏ ਦੇ ਸਬ-ਸੈਕਸ਼ਨ (1) ਦੇ ਗੈਰ-ਓਬਸਟੈਂਟ ਕਲਾਜ਼ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਸੈਕਸ਼ਨ ਦੇ ਉਪਬੰਧਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ। ਖਰਚੇ ਜਾਂ ਭੱਤੇ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਉਪਬੰਧ ਦੇ ਤਹਿਤ 'ਕਾਰੋਬਾਰ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ਾ' ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਕਟਾਉਣਯੋਗ ਹਨ, ਇਸ ਸੈਕਸ਼ਨ ਦੇ ਉਪਬੰਧਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਕਾਰੇ ਜਾਣਗੇ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ-ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾਵਾਂ ਦੇ ਸਬਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਵਲੋਂ ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਲਈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਕਟਾਉਣਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਸ. 40ਏ(7) ਦਾ ਕੋਈ ਉਪਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਕਿ ਸ. 40ਏ(7) ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਬਣਾ ਦੇਵੇਗਾ। 3. ਫਿਸਕਲ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਸੰਰਚਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖਾਸ ਉਪਬੰਧ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਕਾਨੂੰਨੀ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। 'ਵੈਬਸਟਰ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਡਿਕਸ਼ਨਰੀ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਕਸੀਰ ਸੁਲਤਾਨ ਤੰਬਾਕੂ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ ਆਦਿ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ਼ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਹੈਦਰਾਬਾਦ, [1982] 1 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. 789 ਐਟ 800 ਐਡ 804 132 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 559 ਐਟ 568, ਮੈਟਲ ਬਾਕਸ ਕੰਪਨੀ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਰਕਰ, 73 1.ਟੀ.ਆਰ. 53 ਐਟ 67-68. ਅਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਮੋਲਾਸੇਸ ਕੰਪਨੀ (ਪੀ) ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ਼ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, 37 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 66 ਪੰਨੇ 76 ਅਤੇ 80 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ। ਪੀਪਲਜ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਐਡ ਮੋਟਰ ਵਰਕਸ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ਼ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ-II, 130 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 174 ਅਤੇ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ਼ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਸੈਂਟਰਲ-, ਕਲਕੱਤਾ ਬਨਾਮ ਨਿਊ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਮਿੱਲਜ਼ ਆਫ਼ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਲਿਮਟਿਡ, 147 ਐਲ.ਆਈ.ਆਰ. 163 ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਟਾਟਾ ਆਇਰਨ ਐਡ ਸਟੀਲ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਡੀ.ਵੀ. ਬਾਪਟ, ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ, ਕੰਪਨੀਆਂ ਸਰਕਲ I (2) ਬੰਬੇ ਅਤੇ ਐਨ.ਆਰ., 101 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 292 ਅਤੇ ਸੀ.ਆਈ.ਟੀ. ਕੇਰਲਾ ਬਨਾਮ ਹਾਈ ਲੈਂਡ ਪ੍ਰੋਡਿਊਸ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ, 102 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 803 ਵੱਖਰਾ। ਕੇਦਾਰਨਾਥ ਜੂਟ ਐਮ.ਐਫ.ਜੀ. ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ (ਕੇਂਦਰੀ), ਕਲਕੱਤਾ, 82 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 363 ਅਤੇ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਮਦਰਾਸ (ਕੇਂਦਰੀ) ਬਨਾਮ ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਭਾ ਪੀ. ਲਿਮਟਿਡ 123 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 760 ਐਟ 772 ਅਤੇ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਕਾਟਨ ਮਿੱਲਜ਼ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਆਈ.ਟੀ.ਓ., 1978 112 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 1038 (ਸਾਰੇ) ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 4221-22 (ਐਨ.ਟੀ) ਆਫ਼ 1984। 1980 ਦੇ ਮਿਕਸ ਸਿਵਲ ਗੈਸ ਨੰਬਰ 240, 263 ਵਿੱਚ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 29.11.1982 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲੋਂ ਸੋਲੀ ਜੇ, ਸੋਰਾਬਜੀ, ਪੀ.ਐਚ. ਪਾਰੇਖ, ਪੀ.ਕੇ. ਮਨੋਹਰ ਅਤੇ ਐੱਸ. ਗਣੇਸ਼। ਉੱਤਰਦਾਤਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ. ਐਸ. ਦੇਸਾਈ, ਗੌਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਮਿਸ ਏ. ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ... ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। Case: SHREE SAJJAN MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, M.P, BHOPAL AND ANR, [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 593] (1985) 4. Contribution made to an approved gratuity fund in the previous year was allowed as deduction under section 36(l)(v). 5. Provision made in the Profit and Loss Account for the estimated present value of the contingent liability properly A B C D E F G · H A B c D E F G H ascertained and diacounted on an accrued baaia as falling on the asaessee in the year of account could be deductible either under aection 28 or section 37 of the Act. [610 E-H; 611 A] l(iv) As there were several method& which the assaaaee might choose to adopt in meetiug his liability to pay gratuity, the treatment whicb he would receive under the Iru:ome-tax Act would depend upon the method adopted by him. The aaaesaee ia only under an obligation to pay gratuity when it became dne and payable. The other method& adopted by the assessee for meeting the liability for gratuity as and when it aroae are proviaiona or arraugemente made by him at his option. It is not obligatory on him to make any such provision and if no such arraugement or proviaion was made, no question arose to coD8ider its deductibility or allowance under the Act. [611 B-C] 2(i) On a plain construction of clause (a) of sub-section (7) of section 40A of the Act, it means that whatever is provided for future use by the assessee out of the gross profits of the year of account for payment of gratuity to employees on their retirement or on the termination of their services would not be allowen as deduction in the computation of profits and gains of the year of account. The provision of clause (a) was made subject to clause ( b) • The embargo is on deductions of amounts provided for future use in the year of account for meetiug the ultimate liability to payment of gratuity. Clause (b)(i) excludes from the operation of clause (a) contribution to an approved gratuity fund any amount provided for or set apart for payment of gratuity whicb would be payable duriug the year of account. Clause ( b) (ii) deals with a situation that the assessee might provide by the spread over method and provides that such provision would be excluded from the operation of clause (a) provided the three conditions laid down by the sub-clauses are satisfied. [612 E-H] 2(ii) The expression 'provision' in clause (a) of the said sub-section has not been defined in the Act and is not used in any artificial sense but in its ordinary meaning. This is clear from the words (whether called as such or by any other name) occurring in sub-section. 'Provision' in its ordinary senae means 'somethiug provided for future use•. [612 D] 2(iii) Sectiou 40A is in Chapter IV which deala with computation of total income. It is with the marginal note under the headiug "expenses or payments not deductible in certain circ1DDStances", The headiug of this section ia a clear indication that certain payment and expenses which would be otherwise deductible would not be deductible except in certain circumstan-ces indicated in the section. This is abundantly made clear by the non-obstante expression used in sub-section (l) of section 40A. The provision of section 40A shall have effect notwithstand-ing anything to the contrary contained in any other provision of the Act. Payments or provisions for deduction could have been eligible for deduction or could have been deducted either under section 28 or under section 37 of the Act. But the use of the non-obstante expression makes it clear that if there is any legislative base dealing with the provisions for gratuity then the same would be applicable iu spite of and notwithstanding any other provisiou of the Act. [608 B-E] Case: SHREE SAJJAN MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, M.P, BHOPAL AND ANR, [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 593] (1985) — 1973 # afafaaa # are 40-5(7) % yaaa % aa-eenfea‘far srt aa feaft sa sare at: (1) aatard a gaat aarhraftaU ar gaal Qar-aarita qe fea qu aeafan scar % dara vaae Para & saat ae faq sora cag a feat afafaae atart 37 & ata dara fee ag & ate aagra fee ae &1 (2) Tefrathedd are aifiisas sore agarg at wt dt at soar &waa & fag fee qe sede A gd at F ater ate gaa Mt var aT, | || Sas _ ad 4oy . : ¥ =e : 4 | —) wa i + a —, » » 7 MATT AAT AT gt at } sag F VT FH aqara art (3) arafeayafar ate grata Fa A ate ga as soe % fae sede H areat areata aera grara & fay fafa rer Mega gar ar, aQtr Hwy H fay get ae oH afey arufe at aan tant goa:feat wat at, a ag Foqy Fears aged wat ar fat Tearia aam tat Te M1 (4) ga adaqaifer erat fate &fac feat mar xfaarqa aren 36(1)(v) Badia sett ® eq Fagers att (5) arafens arfaca ar staafra ada yea % farare att aft ae A feat aa sade ofaa era afafafeag atzwar ag F fraffedt oz at ae Mega arere ot afafaaa at araT ITT 28 aT gee 37 FH aes wets at ar aaa a| (Tr 28) |afa tet ata cafeat at fara fratfedd overt ar darewea % fae age arfaea at ge ate F aqar swat ar, cafacaaat afafraa & ala GY eraare SA orea git ag gawk geraqTars Te Tafa ot fate Har| faatfedd sara ser dara Heal qed & Faq wa any aia g safe ag wer att ada ataTat g1 srara F fare arfara HU Hea F faa FF A ate aeae seq at, fratfedt are agarg ag aca gefaat gah faaerqt sas are feu qe sae ar gaa &1 sas fare Hat WW saaderel Het at aremar agl gate afe ate Var seq ar wide watfeat srat ¢ at afafaan & ata saatwetdt wee at ale qefaare wut % far seq saga aa rat t (Te 29) faqiaaosa & gaaraatisaiaawf afafsag % aasqaeat Tt aeqTVal cara wt gfafesa Heh are 40-5 F sagrer(7) aaearfra Hh carat waar qarataa: ga sade aTfadaat et at gaat at aaafaa atfem wea 4H, afe daeGl, att ga aaa Hag faegawd} areag aél3, fe feat a vaaay AT THA HAT F ate sa arma Hl farts Hrar wal 2 tBIT GIGI F Que (H) F ag soda fear vars fae fraifedd aterara sHafeat at sas Farfaaa ga ce ar feat sia sayfratra & haar Te waa HF aaa ¥ faa at as feat sqaear(ate sa ag ar args ate arafear arg) at ataa ate aetatagara vet at arett1 afafrar A afacafea “oraeor” ofearfee aa at ag 2 ate feat afaa eg a sear salt ae fear Wat zFR CAH AATWT gest F aHT TAT gat Fl ag Tiare F we ga(Are Sa sal ar He ate ary fear are) sal F eqee gly star FtSAAT H HTAT “aqaeay” HA ArT eT A afacy F BITfara ardfine ag ater” afta 31 (Fer 31) afafran at ater 40-9 st srarer (7) % aoe (#) % areat.Ww aglaryT HA TT Baa Ti aS alata & ag ag 2 fe aca HA-aifeal at gah tatfaaasta gt ar vant aarat H qdaaa gegaa & aaah faa xaray sanaarat Fa faaifead areafasy % soaty & fae at eo soda feat qrat % sk va Bar ayBaral ate afaarat at aaa F Hela FETA arama at Pearaga| ave(H) at sida ee(|@) F senile far aa ar |ae da Bratt at aay HUA H fae aaa: arfaea a ge Hafau wat ag F afar & goat & fae soafgea ufe at wets cz@1ae (@)(i) aos (w) @ sata & agafaa 8 ot fe oH aa-afer soara fafa & fae afaara ate va qe 8 dara Fh farerafaa uit ae faq arse ufa at gaa waa a face at fewar ays aha aq ait) Se (a) (ii) Tat feafe a dag & fefaatfeal ae met F fawaa wey att cafa are sqaeat Ht wat@ att gat ag erda feat mat g fe tal eqaeat de (mH) Fsada & agataa ait and fe steel t afeafad da ad qe at‘ardt&1 (Fa 32)_ fratfeat at acther ag & fe afe soar & fan fratfedd averHrs eqaeat at at andl,at at ag wetdt ata ait atxaver 40-5(7) aig vet etait fae arer 40-87) ar salaa attweer et fama st seatate gaat vars sar Sar1 fagifed?aie garat wat fataa va faatftal st gare aarea ay Hetatal gar wa a far ale sodaagl Hraré safe tar freatfedtfrat eraeur at 2, sa aya ae etd ster adt Ha aa aa fpeaterswaar H afeafos aterg ge vet et ort8 1 afe ag fadag BT frat oar BAT xaw asia ofeory fawat ate afe wer‘SIG at greateta. oftware git ate aet ah cat fretted X ateae F fanaa Her a corel wal aos & att arafens arfaeg & ve |S|a||y||:|. an 4 - an m4 | <A. “ a 7: > ——! “ — faera yea 3 fag ga ag ® ara F gare are Far ag } facle woae vel fears at feaifedt ga at F awa arat F watt% eq F ara Hwy sr zane tar faraat qs SACI] BT BHAT ATfaeg sat Var wear wel ater8 1 (de 33)| Case: SHREE SAJJAN MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, M.P, BHOPAL AND ANR, [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 593] (1985) ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 4221-22 (ਐਨ.ਟੀ) ਆਫ਼ 1984। 1980 ਦੇ ਮਿਕਸ ਸਿਵਲ ਗੈਸ ਨੰਬਰ 240, 263 ਵਿੱਚ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 29.11.1982 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲੋਂ ਸੋਲੀ ਜੇ, ਸੋਰਾਬਜੀ, ਪੀ.ਐਚ. ਪਾਰੇਖ, ਪੀ.ਕੇ. ਮਨੋਹਰ ਅਤੇ ਐੱਸ. ਗਣੇਸ਼। ਉੱਤਰਦਾਤਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ. ਐਸ. ਦੇਸਾਈ, ਗੌਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਮਿਸ ਏ. ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ... ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਬਿਆਸਾਚੀ ਮੁਖਰਜੀ, ਜੇ. ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੁੱਟੀ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਅਪੀਲਾਂ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 29 ਨਵੰਬਰ, 1982 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961 (ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 'ਐਕਟ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਦੀ ਧਾਰਾ 256(1) ਦੇ ਅਧੀਨ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਸੈਸੀ ਇੱਕ ਪਬਲਿਕ ਲਿਮਟਿਡ ਕੰਪਨੀ ਹੈ। 1984 ਦੇ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 4221 ਵਿੱਚ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1974-75 ਹੈ। 1984 ਦੇ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 4222 ਵਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1973-74 ਹੈ। ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੇਖਾ ਸਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 31 ਮਾਰਚ, 1974 ਅਤੇ 31 ਮਾਰਚ, 1973 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਏ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1974-75 ਲਈ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ 18,37,727 ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕੱਟ ਲਈ, ਕਿਉਂਕਿ 31 ਮਾਰਚ, 1972, 31 ਮਾਰਚ, 1973, ਅਤੇ 31 ਮਾਰਚ, 1974 ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ। 64,31,286 ਕਰਕੇ। ਇਸ ਰਕਮ ਵਿੱਚੋਂ, ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ। 14,91,559 ਇਹਨਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਰੁਪਏ ਦੇ ਸੰਤੁਲਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 45,39,559। ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਦੇ ਬਾਕੀ ਰਕਮ ਲਈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 18,37,727। ਕੱਟ ਲਈ ਦਾਅਵਾ ਇਸ ਅਧਾਰ ਤੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਦੇਣਦਾਰੀ ਐਕਚੂਏਰੀਅਲ ਗਣਨਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 37(1) ਤਹਿਤ ਕੱਟਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਰੁਪਏ ਦੀ ਕੱਟ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਅਸੈਸੀ ਦੁਆਰਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮ 2,65,572 ਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 40A(7) ਦੇ ਉਪਬੰਧਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਸੈਸੀ ਨੇ ਇੱਕ ਅਪੀਲ ਆਪੀਲ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕੋਲ ਪਾਈ ਅਤੇ ਇਹ ਆਪੀਲ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ (ਆਪੀਲਾਂ) ਦੁਆਰਾ ਖਾਰਜ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਸੈਸੀ ਨੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਅਪੀਲ ਪਾਈ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ, ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਵਜ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ, ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ 1973-74 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਲਈ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗ੍ਰੈਚੁਇਟੀ ਐਡਮਨ ਐਕਟ, 1972 ਇੱਕ ਪਰਵਾਨਗੀ ਯੋਗ ਕੱਟ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਇਸ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਸੈਸੀ ਉਸ ਦੇਣਦਾਰੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਧਾਰਾ 37 ਤਹਿਤ ਕੱਟ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਸ ਲਈ ਅਸੈਸੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖਾਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਪਰ ਇਕ ਹੀ ਸਮੇਂ ਧਾਰਾ 40(A)7 ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਦੇਣਦਾਰੀ ਲਈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਾਂ ਅਸੈਸੀ ਦੁਆਰਾ ਖਾਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਦਾਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ, ਤਾਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਰਕਮ ਨੂੰ ਧਾਰਾ 37 ਤਹਿਤ ਦੇਣਦਾਰੀ ਵਜੋਂ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਧਾਰਾ 40(A)7 ਦੇ ਉਪਬੰਧ ਇਸ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਣਗੇ। 1974-75 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਿੱਚ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਤੱਥਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਰੁਪਏ 15,71,855 ਦੀ ਵਧੀ ਹੋਈ ਦੇਣਦਾਰੀ ਨੂੰ ਅਸੈਸੀ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਸੈਸੀ ਦੇ ਰੁਪਏ 15,71,855 ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਇਸ ਰਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੇਣਦਾਰੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਸੀ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਸਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਰੈਫਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ: "(I) ਕੀ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਕੇਸ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੁਪਏ 15,71,855 ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 37(1) ਦੇ ਤਹਿਤ ਗ੍ਰੈਚੁਟੀ ਲਈ ਦੇਣਦਾਰੀ ਲਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। "(II) ਕੀ ਤੱਥਾਂ ਅਤੇ ਕੇਸ ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਧਾਰਾ 40(A)7 ਸਿਰਫ ਖਾਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗ੍ਰੈਚੁਟੀ ਲਈ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਬਾਕੀ ਦੇਣਦਾਰੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰੁਪਏ 15,71,855 ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 37 ਦੇ ਤਹਿਤ ਕਟੌਤੀ ਯੋਗ ਹੈ।" ਦੱਸੇ ਗਏ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1973-74 ਲਈ ਜੋ ਕਿ ਅਗਲੀ ਅਪੀਲ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਕਤ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਐਕਟ, 1972 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਈ ਕਟੌਤੀ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਕਟੌਤੀ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 4221 (ਐਨ.ਟੀ) ਦੇ 1984 ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। Case: SHREE SAJJAN MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, M.P, BHOPAL AND ANR, [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 593] (1985) ,2(iv) Read with the marginal notes of section 40A the non-obstante clause of sub-section (l) of section 40A has' an overriding effect over the provisions of any other section. Expenditures or allowances which are deductible under any other provision relating to the head 'Business or profession' will be disallowed in cases to which these provisions of the section apply. The submission of the appellant-assessee that if no provi-sion is made by the assessee for gratuity, still the same will be deductible and s. 40A(7) will have no application, would defeat the very purpose and object of s. 40A(7) and render it nugatory. (608 E-G] 3. The principle that fiscal atatutes should be strictly construed does not rule out the application of the principles of reasonable construction to give effect to the purpose or intention of any particular provisions as apparent from the scheme of the Act with the assistance of such external aids as are permissible under the law. (614 G] "Webster's English Dictionary referred to. Yazir Sultan Yobscco Co. LU. Etc. Etc. v. C.-i&Bioner of ~ Tax, Andhra Pradesh, Hyderabad, [1982] l S.C.R. 789 at 800 & 804 • 132 I.T.R. 559 at 568, Metal Box Cclat>anY of India LU. v. 'J:heir Woi:ben, 73 I,T.R. 53 at 67-68. and Indian llola8aes Co. (P) LU. v. Comri88looer of Income Tax, West Bengal, 37 I.T.R. 66 at pages 76 & 80. relied upon. Peoples &lgineeriDg & Motor Works LU. v. C<wrissioaer of Income Tax, West Bengal-II, 130 I.T.R. 174 and eo.dasiooer of Inc...-tax, Central-\', Calcutta v. llew Sndeshi llUls of Ahmedabad LU., 147 I.T.R. 163 approved. A B C D E F H A Tata Iron & Steel Co. Ltd. v. D.V. Bapat, lDCaE Tax Officer, Caopanies Circle l (2) ..i.ay and Anr., 101 1.T.R. 292 and c.1.T. ierala v. High Land Produce eo. Ltd., 102 l.T.R. 803 distinguished. Kedarnath Jute Mfg. Co. Ltd. v. Con'ssioner of lDcolle-tax (Central), Calcutta, 82 l.T.R. 363 and ramfsstoner of IDCaE Tax, lladras (Central) v. Andbra Prabba P. Ltd. 123 l.T.R. 760 at 772 and Swadeshi Cotton llilla eo. Ltd. v. 1.T.o., 1978 112 I.T.R. 1038 (All) referred to. CIVIL APPELLATE JURISDICTION Ci Vil Appeal Nos. 4221-22 (NT) of 1984. B c From the Judgment and Order dated 29.11.1982 of the Madhya Pradesh High Court in Misc. Civil Gase No. 240, 263 of 1980. Soli J, Sorabjee, P.H. Parekh, P.K. Manohar and s. Ganesh for the Appellant. D V. S. Desai, Gauri Shankar and Miss A. Subhashini for the Respondents. The Judgment of the Court was delivered by SABYASACHI MUKHARJI, J. These appeals by special leave E arise from the judgment and order of the High Court of Madhya Pradesh dated 29th November, 1982, in reference under Section 256(1) of the Income-tax Act, 1961 (hereinafter referred to as the 'Act'). The assessee is a public limited company. The related assessment year in Appeal No. 4221 of 1984 is 1974-75. In Appeal No. 4222 of 1984, the assessment year is 1973-74. The relevant F accounting years ended on 31st March, 1974 and 31st March, 1973 respectively. E For the assessment year 1974-75, the assessee company sought to deduct a sum of Rs. 18,37,727 towards the amount of gratuity payable to its employees and worked out actuarially. The G break up of this liability was as follows :- for periods ending on 31st March, 1972, 31st March, 1973 and 31st March, 1974, assessee's liability was worked out at Rs. 64,31,286. Out of this amount, provision had been made during these years to the tune of Rs. 45,93,559. No provision had been made for the balance amount of Rs. 18,37,727. The claim for deduction was set up on H the ground that this liability was ascertained by actuarial G Case: SHREE SAJJAN MILLS LTD. versus COMMISSIONER OF INCOME TAX, M.P, BHOPAL AND ANR, [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 593] (1985) ve |S|a||y||:|. an 4 - an m4 | <A. “ a 7: > ——! “ — faera yea 3 fag ga ag ® ara F gare are Far ag } facle woae vel fears at