Shriyans Prasad Jain (Dead) By Lrs v. Income Tax Officer And Ors

Case: SHRIYANS PRASAD JAIN (DEAD) BY LRS. versus INCOME TAX OFFICER AND ORS. [[1993] SUPP. 2 S.C.R. 279] (1993) �ੀਆਨ ਪ�ਸਾਦ ਜੈਨ (ਿਮ�ਤਕ) ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ�ਤੀਿਨਧੀ ਦੁਆਰਾ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਤੰਬਰ 14, 1993 (ਬੀ. ਪੀ. ਜੀਵਨ ਰੈਡੀ ਅਤੇ ਐ�ਸ. ਪੀ. ਭਰੂਚਾ, ਜੇਜੇ.] ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961-ਸੈਕ�ਨ 245(ਸੀ)-ਸੈਟਲਮ�ਟ ਕਿਮ�ਨ-ਿਮ�ਨ ਦੁਆਰਾ ਿਨਪਟਾਰਾ, ਕੀ ਿਕਸੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਦਾ ਸਵਾਲ ਕਿਮ�ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਿਲ�ਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜ� ਨਹ�, ਕੀ ਕ�ਦਰ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਿਨਯੁਕਤ ਜ�ਚ ਕਿਮ�ਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਖੋਜ�, ਪੂਰੀ ਜ�ਚ ਤ� ਬਾਅਦ, ਕੋਈ ਪ�ਮਾਿਣਤ-ਪੱਧਰੀ ਮੁੱਲ ਨਹ� ਹੈ ਅਤੇ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਸਮੱਗਰੀ ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਮ�ਨ ਦਾ ਗਠਨ ਨਹ� ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੱਥ� ਦੀ ਖੋਜ 'ਤੇ ਕਿਮ�ਨ ਦੇ ਆਦੇ� ਿਵੱਚ ਦਖਲ ਦੇਣਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ 11 ਅਕਤੂਬਰ, 1943 ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੁਆਰਾ ਡਾਲਮੀਆ ਸੀਿਮੰਟ ਐਡ ਪੇਪਰ ਮਾਰਕੀਿਟੰਗ ਕੰਪਨੀ ਿਲਮਿਟਡ (ਡੀਸੀਪੀਐਮ) ਦੇ ਬੰਬਈ ਦਫਤਰ ਦਾ ਅਿਧਕਾਰੀ-ਇਨ-ਚਾਰਜ ਿਨਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਤਨਖਾਹ ਰੁਪਏ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 4,0000 ਪ�ਤੀ ਮਹੀਨਾ, 1 ਅਪ�ੈਲ, 1943 ਤ� ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਵੀ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਿਮਆਦ 25 ਸਾਲ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵ� ਉਕਤ ਿਮਆਦ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਤ� ਪਿਹਲ� ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜ�ਦੀਆਂ ਹਨ, ਤ� ਉਸ ਨੂੰ ਰੁਪਏ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਿਦੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। 40,000 ਪ�ਤੀ ਸਾਲ। 14 ਫਰਵਰੀ, 1950 ਦੇ ਪੱਤਰ ਰਾਹ�, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵ� 30 ਨਵੰਬਰ, 1949 ਤ� ਖਤਮ ਕਰ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ 7 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਏ.ਵਾਈ. ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਮੁਲ�ਕਣ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਿਵੱਚ 1950-51, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ� ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਕ ਉਕਤ ਰਕਮ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 7 ਦੇ ਤਿਹਤ, 7 ਲੱਖ ਟੈਕਸਯੋਗ ਨਹ� ਸੀ, ਿਕ�ਿਕ ਇਹ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਉਸ ਪਟੀ�ਨ ਨਾਲ ਸਿਹਮਤ ਨਹ� ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਰਕਮ ਨੂੰ ਅਪੀਲ-ਲ�ਟ ਦੀ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ �ਾਮਲ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਅਪੀਲ 'ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਅਪੀਲੀ ਕਿਮ�ਨਰ ਨ� ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਪਟੀ�ਨ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਿਖਆ। ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਵੱਲ� ਸਹਾਇਕ ਅਪੀਲੀ ਕਿਮ�ਨਰ ਦੇ ਹੁਕਮ� ਿਵਰੁੱਧ ਮਾਲੀਆ ਵੱਲ� ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 66(1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਮਾਲ ਦੁਆਰਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਧਾਰਾ 66(2) ਅਧੀਨ ਅਰਜ਼ੀ ਵੀ ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ� ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤੀ ਸੀ। ਮਾਲੀਆ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਅਦਾਲਤ ਨ� ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਨੂੰ ਰਾਏ ਲਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਦਾ ਿਨਰਦੇ� ਿਦੱਤਾ, ਸਵਾਲ "ਕੀ ਕੇਸ ਦੇ ਤੱਥ� ਅਤੇ ਸਿਥਤੀਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 7 ਦੇ ਤਿਹਤ 7 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਟੈਕਸ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।" ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ� ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ। ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਿਰਪੋਰਟ� [1993] ਪੂਰਕ 2 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਕਿਮ�ਨਰ ਆਫ਼ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਬੰਬੇ ਿਸਟੀ I ਬਨਾਮ ਐਸ ਪੀ ਜੈਨ, 56 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 724 ਰੈਵੀਿਨਊ ਨ� ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਹੁਕਮ� ਿਖ਼ਲਾਫ਼ ਸਪੈ�ਲ ਲੀਵ ਪਟੀ�ਨ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਿਲਆ। Case: SHRIYANS PRASAD JAIN (DEAD) BY LRS. versus INCOME TAX OFFICER AND ORS. [[1993] SUPP. 2 S.C.R. 279] (1993) a-a|| : [1994]AIT 3 3H TAT fifo AA To 197 | | | _ : aaty |arane sfearet ate see : _[14][ faaraz,][ 1993] 7 vate ato To start Test aT Va To ASAT afaara, 1950, ayes 136 [aafsa stant afafaaa, 1922— are 7,eqscteemy 2 site 66(1) (aafsa arane afefaae,-1961—aret 148) |—aaarate aa— weraaat—frat afirerd etdar ance fer a % far aang eSadits staat & eq 8 dae at od cael & afrsian art a araaz aiefrateraratt gre fafafase areola area 7welt wade art Areat—adiia FaSea IATA arate erer afafafaa cer dael frowdtl et at at gafasitaaHC THATF AT A gl aeT aaa aeay AT faa HT aKa F—Beaay waaayAKAamar & ater| orfeefaory B fregh voaet & fame Aoo oe gt aeaeta| wx afarat arate 11 waqaz, 1943 % mee are srafaar. dtie ve aqzarafen aot fafats & dag aratea at card afrerdt fagad fear varSaal Aaa aaHT ae Yaa fara fear var arfaafar a area F az Ht aqagwate % eqdta grt 8 ya aaa BT & oat % ay sa eadia + ge wafer & fareav fi fata at aafis 25 ag ahi ate sa feaft F afe gaat aed gaa40,000/- equ arfan % faara 3 sfane dare feat sear)wares feat Agfrnt e sraea al ata faare fearsaitaretl at dart artte 30 aarax,dar at wate & dafaa gales ageal ate qaqa aar aurfta at feafe F1949 & daca He aherg| attest a} ga HT 7 wre vag Huis HT Aarefear var| fraten ag 1950-51 & aafaa faater arazarigal A ariraret + agajar fear fe gam aren ater Ht TE 7 ae wae al saa ufs Htraa ae ataaifas ag fratsra ay aaifer % fa sfaac et vat ag acterat fe acaaafagara fata % rqare frat ay aaa & fac sfanze & wa Ff qaq waqHua Ta At| Aart afsara za acitea & aera sel sar a yaa cHgaat ara & afeafaa az fratadie FH agra attr argaa F achtarel atattr at He A fra ae Uses frat a afaszT A ata orga atl stataar arfest ax feat var) aaae afaftad (gfear gana faq daz,)1922 ay.are 66(1) % aeta uses feat are sige feat maT attest afew areaifest @e fear wat| are 66(2) ¥ ala aaet Sea eqrarag are Ht atfey 1922 ay. 198awaan rarataa facia afret [1994]3 sao fio qo ac feat var finer oe tres Parser 3 afeara Barges 136 F anita gaaT % qqraea feat) ga araiaa a afsarcn ay za sey BY fe “AQT ArAe F ealate ofefeafaat” 37 ara eau at cfr araae afrfram,1922 ay aren 7%ada wurde 2 1922 % afafram a are 66(2) & alt sea eaTaTaAT aura & fau fafase feardae goa eararaafee ar gat ahah ar gat ahah gat ahah ahah Sete+ate uses faut # faeg feararea aware A ge aTaT F CH Baasaranda saraaia fafaaar ate at srafaar sta ao aru fafa afar aafratRaed at ata aed F fae ata arateFH wT A fgaa fear) saa: ara 47 Ta aa $ are wae euas atae ater ofefaate (aaetar) arait(arma ate aaa) ve fareF ya fot ae aren F fares at TE x frataftardt ere seat Pro we aged at afore faeat a ata fares fear war at |Higa Frater ae 1950-51 & dafira Sattar afer Hw ge, fee ar gat ahah ar gat ahah gat ahah ahah Sete afafaatfer—ofefaater arate 2 at ga frome & anda Haq Fea on'fafaface arco fac 3 fe saa cae ar ast art afafaad at are 7 4 alamurda 2vafe at & fag dt ag ooanfer wx frat og fe sat aI HA UFfafa at afee H mran ce ora ate ae ya ay ara HT aaa eagT aTwa ora 21 vas are fag ae aa BIT sTATT & frond at gfe fag ort Ffan qua: cater Zt ae arava maT aa H hae aA AAAI HT ATT2 afe va “afafran % feet arte & ofa” ovat arar @ 1 (Te 17 ate 18) AAT AIM FIT ATT ATS VIA at waa at faaifsa fae wa FH arad_ ere waite arate sel feat var i ateaa H, Gar fret care ar ate aah fear sr>BRA aT| UH are Gataa Ta Ie aAfazara Be fae TT Te ga Mag Bray aTfasagq goa: arntfad g| aa: ara aru ag afatratica fear arar at ar fesaa THA H cater wT BT area aaat afeifaaa, 1922 sf aver 7 ¥ eacdl-.HUy.2 B adler att ETH BIT HAA arar war afer (Fer 19, 20), . . : . . y \ ~ | " T | faface feroya || ; adel (fafact) afretfcat: 1979 at fates aiter do 2702 (Gao ato), _ waa qo 6/1/59/78-maHt F aTa-Hz aaatar aa F ara 16 Ag, 4979 % facta atx area% fare arate SO : : aerate a. ——_ marae ar fasta earraia fto Ho sam test F fear|rato Peet —ae atta ofefratee (aaeitar) arte (araHT ae aa-wT):ae facet & sa fata ate area % faeg a vg 2 fad actaref aver area faemy araat ay Bfaca fatal Fara fryer fear qarari ara frater ag1950-51 & dafia2 |;7|| | Case: SHRIYANS PRASAD JAIN (DEAD) BY LRS. versus INCOME TAX OFFICER AND ORS. [[1993] SUPP. 2 S.C.R. 279] (1993) SHRIYANS PRASAD JAIN (DEAD) BY LRS. v. INCOME TAX OFFICER AND ORS. A SEPTEMBER 14, 1993 [B.P. JEEVAN REDDY AND S.P. BHARUCHA, JJ.) B Income Tax Act, 1961-Section 245(c}-Settlement by Settlement Com-mission-Whether question of genuineness of a document can be re-opened before the Commission-Whether findings recorded by Inquiry Commission appointed by Central Government, after exhaustive inquiry, have no eviden-tiary value and do not constitute relevant material for settlement by Settlement Commission-Whether this Court can inteifere with Commission's order on findings off acts. C The Appellant was appointed Officer-in-Charge, of Bombay Office of D Dalmia Cement and Paper Marketing Company Ltd.(DCPM), by order dated October 11, 1943. His salary was fixed Rs. 4,0000 per month, with effect from April 1, 1943. It was also stipulated that the term of employ-. ment shall be 25 years and that in case his services are terminated before the expiry of the said period, he shall be paid compensation at the rate of Rs. 40,000 per annum. Through letter dated February 14, 1950, services of E the appellant were terminated with effect from November 30, 1949 and he was paid Rs.7 lacs. In assessment proceedings relating to A.Y. 1950-51, the appellant claimed that the said sum of Rs. 7 lacs was not taxable, under section 7 of the Income Tax Act, 1922, as it had been paid by way of compensation for loss of employment. The Income Tax Officer did not p agree with that plea and included the amount in the income of the Appel-lant. On appeal, the Assistant Appellate Commissioner upheld the Appellant's plea. The appeal filed by the revenue against order of the Assistant Appellate Commissioner was dismissed by the Tribunal. Ap-plication filed by the Revenue under section 66(1) of the Income Tax Act, 1922 was dismissed by the Tribunal. Application under section 66(2) was G also dismissed by Bombay High Court. On approach to this Court by Revenue, the Court directed the Tribunal to refer to the High Court for opinion, the question "whether on facts and circumstances of the case, the sum of Rs. 7 lacs is liable to tax under section 7 of the Income Tax Act, 1922." The High Court answered the question in favour of the ApJ.>ellant. H 279 A Commissioner of Income Tax, Bombay City I v. S.P. lain, 56 l.T.R. 724. The Revenue filed special leave petition against the order of the High Court, but withdrew it later. B Case: SHRIYANS PRASAD JAIN (DEAD) BY LRS. versus INCOME TAX OFFICER AND ORS. [[1993] SUPP. 2 S.C.R. 279] (1993) ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਿਰਪੋਰਟ� [1993] ਪੂਰਕ 2 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਕਿਮ�ਨਰ ਆਫ਼ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਬੰਬੇ ਿਸਟੀ I ਬਨਾਮ ਐਸ ਪੀ ਜੈਨ, 56 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 724 ਰੈਵੀਿਨਊ ਨ� ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਹੁਕਮ� ਿਖ਼ਲਾਫ਼ ਸਪੈ�ਲ ਲੀਵ ਪਟੀ�ਨ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਿਲਆ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨ� ਡਾਲਮੀਆ - ਜੈਨ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਿਨਯੰਤਿਰਤ ਕੁਝ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਮਾਮਿਲਆਂ ਦੀ ਜ�ਚ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਜ�ਚ ਕਿਮ�ਨ ਿਨਯੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਡਾਲਮੀਆ ਸੀਮ�ਟ ਅਤੇ ਪੇਪਰ ਮਾਰਕੀਿਟੰਗ ਕੰਪਨੀ ਿਲਮਿਟਡ �ਾਮਲ ਹੈ। ਇਨ-ਕਵਾਇਰੀ ਕਿਮ�ਨ ਨ� ਉਪਰੋਕਤ ਭੁਗਤਾਨ ਨਾਲ ਨਿਜੱਿਠਆ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਵੀ 7 ਲੱਖ ਰੁਪਏ। ਿਵਚਾਿਰਆ ਿਗਆ ਮੁੱਖ ਸਵਾਲ ਆਰਡਰ 11, 1943 ਦੇ ਪੱਤਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਅਸਲੀਅਤ ਅਤੇ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਸੀ। ਜ�ਚ ਕਿਮ�ਨ ਨ� ਿਸੱਟਾ ਕੱਿਢਆ ਿਕ ਇਪਗਨਡ ਪੱਤਰ ਇੱਕ ਸੋਚ-ਿਵਚਾਰ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਤ� ਬਚਣ ਲਈ ਅਪਣਾਇਆ ਿਗਆ ਇੱਕ ਯੰਤਰ ਸੀ। ਉਕਤ ਿਰਪੋਰਟ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ 148 ਤਿਹਤ ਨ�ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ� ਨ�ਿਟਸ ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਿਦੰਦੇ ਹੋਏ ਬੰਬਈ ਦੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਿਰੱਟ ਪਟੀ�ਨ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਿਰੱਟ ਪਟੀ�ਨ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ� ਰਾਏ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਧਾਰਾ 147 ਅਧੀਨ ਕਾਰਵਾਈ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ ਿਜੱਥੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਪਿਹਲੀ ਨਜ਼ਰੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਜਬ ਿਵ�ਵਾਸ ਦਾ ਮਨ�ਰੰਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਮੁਲ�ਕਣ ਨ� ਅਸਲ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ ਸਾਰੇ ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਪ�ਾਇਮਰੀ ਤੱਥ� ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਜ� ਅਸਫਲ ਿਰਹਾ ਹੈ। ਬੋਰਡ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਦੁਆਰਾ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਰਨ� ਤ� ਵੀ ਸੰਤੁ�ਟ ਸੀ, ਜੋ ਹਾਈਕੋਰਟ ਨ� ਦੇਿਖਆ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਹੁਕਮ� ਿਖ਼ਲਾਫ਼ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲ� ਦਾਇਰ ਸਪੈ�ਲ ਲੀਵ ਪਟੀ�ਨ ਨੂੰ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ� ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ� ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 245 (ਸੀ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਕੇ ਸੈਟਲਮ�ਟ ਕਿਮ�ਨ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੀ। ਕਿਮ�ਨ ਨ� ਪੁੱਛਿਗੱਛ ਅਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਤ� ਬਾਅਦ ਿਸੱਟਾ ਕੱਿਢਆ ਿਕ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ 7 ਲੱਖ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪ�ਾਪਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ, ਜੋ ਿਕ ਸੰਯੁਕਤ ਚਿਰੱਤਰ ਦਾ ਸੀ। ਇਸਨ� ਉਕਤ ਰਕਮ ਨੂੰ ਰੁਪਏ ਿਵੱਚ ਵੰਡ ਿਦੱਤਾ। 2 ਲੱਖ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ (ਟੈਕਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਹ�) ਅਤੇ ਰੁਪਏ। 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 7 ਦੇ ਤਿਹਤ 5 ਲੱਖ ਟੈਕਸ ਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਗਣਨਾ ਕੀਤੇ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਿਨਰਦੇ� ਿਦੱਤਾ ਹੈ। ਕਿਮ�ਨ ਨ� ਜੁਰਮਾਨ� ਅਤੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਤ� ਛੋਟ ਨਹ� ਿਦੱਤੀ, ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਲੈ ਕੇ ਿਕ ਇਸ ਿਵੱਚ �ਾਮਲ ਮੁੱਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਹੈ। ਮੌਜੂਦਾ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਸੈਟਲਮ�ਟ ਕਿਮ�ਨ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ� ਦੇ ਿਖਲਾਫ ਤਰਜੀਹ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ� ਅਪੀਲ ਨੂੰ, ਲਾਗਤ ਸਮੇਤ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ, ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤੀ, ਜੁਰਮਾਨ� ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਿਨਰਦੇ� ਦੇਣ ਤ� ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਿਦੱਤਾ, ਅਤੇ. ਹੋਲਡ: ਿਕ ਜ�ਚ ਕਿਮ�ਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਖੋਜ�, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹ� ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਪਰ ਉਹ ਿਨ�ਿਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਿਕ ਅਦਾਲਤ ਲਈ ਇਸ ਸਵਾਲ ਿਵੱਚ ਜਾਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹ� ਹੈ ਿਕ ਕੀ, ਐਸ.ਪੀ. ਜੈਨ ਬਨਾਮ ਆਈ.ਟੀ.ਓ. [ਜੀਵਨ ਰੈ�ਡੀ, ਜੇ.] ਸੈਟਲਮ�ਟ ਕਿਮ�ਨ ਨੂੰ ਪੱਤਰ ਿਮਤੀ 11 ਅਕਤੂਬਰ, 1943 ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਅਸਲੀਅਤ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ�ਣ ਤ� ਰੋਿਕਆ ਿਗਆ ਹੈ, ਿਕ�ਿਕ ਅਸਲ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਿਵੱਚ ਪੱਤਰ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਨਹ� ਦੱਸੀ ਗਈ ਸੀ, ਿਕ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਸਬੂਤ ਦੇ ਬੋਝ ਦੇ ਸਵਾਲ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਰਾਇ ਪ�ਗਟ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹ� ਹੈ ਿਕ�ਿਕ ਸੈਟਲਮ�ਟ ਕਿਮ�ਨ ਨ� ਇਸ ਸਵਾਲ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਕਈ ਆਧਾਰ� ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਦਾਲਤ ਤੱਥ� ਦੇ ਸਵਾਲ� ਿਵੱਚ ਨਹ� ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਕਿਮ�ਨ ਦੁਆਰਾ ਦਰਜ ਤੱਥ� ਦੇ ਨਤੀਿਜਆਂ ਦੀ ਸਮੀਿਖਆ ਕਰੇਗੀ। ਇਹ ਅਦਾਲਤ ਕਿਮ�ਨ ਦੇ ਹੁਕਮ� ਿਵੱਚ ਤ� ਹੀ ਦਖ਼ਲ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੇਕਰ ਇਹ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਪਿਹਲ� ਰੱਖੇ ਗਏ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਉਪਬੰਧ ਦੇ ਉਲਟ ਹੋਵੇ।[ ਪੰਨ� 290-ਡੀ-ਐਫ; 291-ਬੀ-ਈ] ਜਯੋਤ�ਦਰ ਿਸੰਘ ਜੀ ਬਨਾਮ ਐਸ.ਆਈ. ਿਤ�ਪਾਠੀ ਅਤੇ ਹੋਰ 201 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 611, ਸ�ੀਰਾਮ ਦੁਰਗਾ ਪ�ਸਾਦ ਅਤੇ ਫਿਤਹਚੰਦ ਨਰਿ�ੰਗ ਦਾਸ ਬਨਾਮ ਸੈਟਲਮ�ਟ ਕਿਮ�ਨ, ਐਲ.ਟੀ. ਅਤੇ ਡਬਲਯੂ.ਟੀ. (1989) ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 169 (ਐਸ.ਸੀ.)। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ� ਅੱਗੇ ਿਕਹਾ ਿਕ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉਪਰੋਕਤ ਪੱਤਰ ਨੂੰ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਦੀ ਵੰਡ ਬਾਰੇ ਸੈਟਲਮ�ਟ ਕਿਮ�ਨ ਦੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। 7 ਲੱਖ ਿਬਲਕੁਲ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ। [291-ਜੀ] ਿਸਵਲ ਅਪੀਲੀ ਅਿਧਕਾਰ ਖੇਤਰ: ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ 2702 (ਐਨ.ਟੀ.) 1979 ਦਾ। ਅਰਜ਼ੀ ਨੰਬਰ 6/1/59/78-ਟੀ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਿਨਪਟਾਰਾ ਕਿਮ�ਨ, ਨਵ� ਿਦੱਲੀ ਦੇ 16.3.79 ਦੇ ਿਨਰਣੇ ਅਤੇ ਆਦੇ� ਤ�। ਬੀ ਸੇਨ, ਐਸ.ਆਰ. ਅਗਰਵਾਲ, �ੀਮਤੀ ਸਿਰਤਾ ਕਪੂਰ ਅਤੇ �ੀਮਤੀ ਬੀਨਾ ਗੁਪਤਾ ਅਪੀਲਕਰਤਾ। ਪੀ.ਐ�ਸ. ਪੋਟੀ, ਡੀ.ਐਸ.ਮਿਹਰਾ, ਵੀ.ਕੇ. ਇਰਾਡੀ, �ੀਮਤੀ ਮਾਿਲਨੀ ਪੋਡੂਵਾਲ ਅਤੇ �ੀਮਤੀ ਏ. ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਿਲਆਂ ਲਈ ਸੁਭਾਿ�ਨੀ। ਬੀ.ਪੀ. ਜੀਵਨ ਰੈ�ਡੀ, ਜੇ. ਵੱਲ� ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਿਗਆ ਇਸ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਿਨ�ਿਚਤ ਿਦ�ਾ-ਿਨਰਦੇ�� ਨਾਲ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਦਾਇਰ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਿਨਪਟਾਰਾ ਕਿਮ�ਨ (ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਤੇ ਵੈਲਥ ਟੈਕਸ), ਨਵ� ਿਦੱਲੀ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ� ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਤਰਜੀਹ ਿਦੱਤੀ ਜ�ਦੀ ਹੈ। ਮਾਮਲਾ ਮੁਲ�ਕਣ-ਸਾਲ 1950-51 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ ਅਪੀਲਕਰਤਾ, �ੀਯ�ਸ ਪ�ਸਾਦ ਜੈਨ (ਮੌਤ ਤ� ਬਾਅਦ) ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਦੇ� ਿਮਤੀ 11.10.1943 ਦੁਆਰਾ ਡਾਲਮੀਆ ਸੀਿਮੰਟ ਐਡ ਪੇਪਰ ਮਾਰਕੀਿਟੰਗ ਕੰਪਨੀ ਿਲਮਿਟਡ (ਡੀਸੀਪੀਐਮ) ਦੇ ਬੰਬਈ ਦਫ਼ਤਰ ਦਾ ਅਿਧਕਾਰੀ-ਇਨ-ਚਾਰਜ ਿਨਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਿਰਪੋਰਟ� [1993] ਪੂਰਕ 2 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. Case: SHRIYANS PRASAD JAIN (DEAD) BY LRS. versus INCOME TAX OFFICER AND ORS. [[1993] SUPP. 2 S.C.R. 279] (1993) . : . . y \ ~ | " T | faface feroya || ; adel (fafact) afretfcat: 1979 at fates aiter do 2702 (Gao ato), _ waa qo 6/1/59/78-maHt F aTa-Hz aaatar aa F ara 16 Ag, 4979 % facta atx area% fare arate SO : : aerate a. ——_ marae ar fasta earraia fto Ho sam test F fear|rato Peet —ae atta ofefratee (aaeitar) arte (araHT ae aa-wT):ae facet & sa fata ate area % faeg a vg 2 fad actaref aver area faemy araat ay Bfaca fatal Fara fryer fear qarari ara frater ag1950-51 & dafia2 |;7|| | 2. adrearif (Sate sare sta) (frat aa geq A sat 2) ada 11 MAA, 1943 % orem are srafear Hie ce sez arater sett fafars (So dito dio UMo) & tay aralaa sr card afeare faged fear qari saat aayararat & YR 4000/- era sta are faa frat vat 1 atterat & atyare fagfaerRae Fant ve Ah agag or fe fata a arafr 25 ad Ait aie va feafhH afe saat sare sat aafa Beadle ga A ge ward we at rstat aaaqeta ag wafa % fre 40,000/- ea aren % feata & sfeax dara feararear| areaoad tar aarftera FH, a tites feafe faurt F ofrae + Far F at sade aaa at & area aafaa faare gatan far agar 3| site aAT- | dS Bardia 14 ead, 1950 % oa art atari at Baw ade 30qatar, 1949 & aareay HT at TE Cattarat at ga are 7 ate eat ay 1949 & aareay HT at TE Cattarat at ga are 7 ate eat ay & aareay HT at TE Cattarat at ga are 7 ate eat ay aareay HT at TE Cattarat at ga are 7 ate eat ay HT at TE Cattarat at ga are 7 ate eat ay at TE Cattarat at ga are 7 ate eat ay TE Cattarat at ga are 7 ate eat ay Cattarat at ga are 7 ate eat ay at ga are 7 ate eat ay ga are 7 ate eat ay are 7 ate eat ay 7 ate eat ay ate eat ay eat ay ay ufar aera feat war||. qatar, 1949 & aareay HT at TE Cattarat at ga are 7 ate eat ay 1949 & aareay HT at TE Cattarat at ga are 7 ate eat ay & aareay HT at TE Cattarat at ga are 7 ate eat ay aareay HT at TE Cattarat at ga are 7 ate eat ay HT at TE Cattarat at ga are 7 ate eat ay at TE Cattarat at ga are 7 ate eat ay TE Cattarat at ga are 7 ate eat ay Cattarat at ga are 7 ate eat ay at ga are 7 ate eat ay ga are 7 ate eat ay are 7 ate eat ay 7 ate eat ay ate eat ay eat ay ay uf 4. faaten ag 1950-51 & aafaa fraten artarfeal F atrardt t ag_ arat faear fe sae sre sea at Te 7 are eae at sat uf wea ad of8aiifis gat Frater at arf % fare ofc afaag| sar ag ecita a fe aeaa faaara. fat & aqare fratsra at carta & far sfaae & eq F ada ceawere eT aT area aferard ge ala 8 agaa aet ger att ar wea atsaat ara H afeafaa at fears atta Faas adte argaa & aiardt & afrara at afirgite at att acta dae ae oft fre ox cited fran a at afirgite at att acta dae ae oft fre ox cited fran a afirgite at att acta dae ae oft fre ox cited fran a at att acta dae ae oft fre ox cited fran a att acta dae ae oft fre ox cited fran a acta dae ae oft fre ox cited fran a dae ae oft fre ox cited fran a ae oft fre ox cited fran a oft fre ox cited fran a fre ox cited fran a ox cited fran a fran a a afrPaha weaa tea ater at are 13 anea, 1956 a afer wz fearmart Sfsar seme Say dae, 1922 at arer 66(1)% afta uses frara arer Grsetfear aat aera afaacn ru arfest ae feat TAT! GTR 66(2) & seller aaaeee aaa arer at aries we fear qar faa oe used fauna + afaarta 3%aqeae 136 % wets za eararaa F aarsad fearsa carrey F afrazoy Fyaa mea at fa “Far ara & aeat ate afefeafaal F 7 are eae at afr Sfeqq * afrara at afirgite at att acta dae ae oft fre ox cited fran a at afirgite at att acta dae ae oft fre ox cited fran a afirgite at att acta dae ae oft fre ox cited fran a at att acta dae ae oft fre ox cited fran a att acta dae ae oft fre ox cited fran a acta dae ae oft fre ox cited fran a dae ae oft fre ox cited fran a ae oft fre ox cited fran a oft fre ox cited fran a fre ox cited fran a ox cited fran a fran a a afr | | | | | | : ‘ . | seaaan earatea frora afar [1994].3 gH fate qo *200 gran cae Qaz, 1922 at are 7% aelta wea g” 1922 B dae at are 66(2)S mela sea arate at ta H fru faface fara a ) Case: SHRIYANS PRASAD JAIN (DEAD) BY LRS. versus INCOME TAX OFFICER AND ORS. [[1993] SUPP. 2 S.C.R. 279] (1993) A Commissioner of Income Tax, Bombay City I v. S.P. lain, 56 l.T.R. 724. The Revenue filed special leave petition against the order of the High Court, but withdrew it later. B The Government of India appointed a Commission of Inquiry•to look into the affairs of certain companies controlled by Dalmia - Jain group, including Dalmia Cement and Paper Marketing Company Ltd. The In-quiry Commission dealt with the aforesaid payment of Rs. 7 lacs to the appellant also. The main question considered was the truth and genuine-C ness of the letter dated Order 11, 1943 and the propriety of the transaction. The Inquiry commission concluded that the impugned letter was an after thought and a device adopted to 'evade and avoid payment of income tax. A notice u/s 148 was issued to the appellant on the basis of the said Report. The appellant filed a writ petition in the High Court at Bombay, challeng-D ing the validity of the notice. The writ petition was dismissed. The High Court opined that action under section 147 is justified where the Income Tax Officer takes a prima f acie view and entertains reasonable belief that the assessee omitted or failed to disclose truely and fully all material and primary facts. The Board was also satisfied with the reasons recorded by the Income Tax officer observed the High Court. Special leave Petition filed E by the appellant against the order of the High Court was rejected by this Court. The appellant approached the Settlement Commission by applica-tion under section 245 (c) of the Income Tax Act. The Commission after inquiry and hearing the appellant, concluded that the sum of Rs. 7 lacs, received by the Appellant was of composite character. It apportioned the F said sum into Rs. 2 lacs representing compensation for loss of employment (not subject to tax) and Rs. 5 lacs taxable under section 7 of the 1922 Act, and directed the appellant to pay the tax computed accordingly. The Commission did not grant immunity from penalty and prosecution, taking the view that the issue involved is one of law. The present appeal was preferred against the judgment and order of the Settlement Commission. G This Court dismissed the appeal, with cost, to be paid by the Appellant, declined to make direction for dropping of penalty proceedings, and. HELD : That the findings recorded by the Inquiry Commission, may not be binding on the appellant but they do certainly carry some value, that H it is not necessary for the Court to go into the question whether, the Settlement Commission is barred from re-opening the question about truth A and genuineness of the letter date October 11, 1943, in as much as genuine-ness of the letter had not been pronounced upon in the original assessment proceedings, that the Court need not express its opinion on question of burden of proof as the Settlement Commission had given several grounds, in support of its finding about the character of the amount in question, that B this Court would not go into questions of fact and review the findings of fact recorded by the Commission. This Court can interfere with the Commission's order only if it is contrary to any provision of the Income Tax Act as held by this Court earlier. [pp. 290-D-F; 291-B-E] Jyotendrasinhji v. S.l. Tripathi's & Ors., 201 ITR 611, Shreeram Durga C Prasad & Fatehchand Nurshing Das v. Settlement Commission, I.T. and W.T. (1989) ITR 169 (SC). This Court further held that once, the aforesaid letter is disbelieved the Settlement Commission's finding regarding apportionment of the sum of Rs. 7 lacs is perfectly justified. [291-G] CIVIL APPELLATE JURISDICTION Civil Appeal No. 2702 (NT) of 1979. D From the Judgment and Order dated 16.3.79 of the Income Tax Settlement Commission, New Delhi in Application No. 6/1/59178-T. B. Sen, S.R. Agarwal, Ms. Sarita Kapur and Ms. Bina Gupta fo~_the Appellant. · E P.S. Poti, D.S. Mehra, V.K. Eradi, Ms. Malini Poduval and Ms. A. Subhashini for the Respondents. F The Judgment of the Court was delivered by Case: SHRIYANS PRASAD JAIN (DEAD) BY LRS. versus INCOME TAX OFFICER AND ORS. [[1993] SUPP. 2 S.C.R. 279] (1993) ਇਸ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਿਨ�ਿਚਤ ਿਦ�ਾ-ਿਨਰਦੇ�� ਨਾਲ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਦਾਇਰ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਿਨਪਟਾਰਾ ਕਿਮ�ਨ (ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਤੇ ਵੈਲਥ ਟੈਕਸ), ਨਵ� ਿਦੱਲੀ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇ� ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਤਰਜੀਹ ਿਦੱਤੀ ਜ�ਦੀ ਹੈ। ਮਾਮਲਾ ਮੁਲ�ਕਣ-ਸਾਲ 1950-51 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ ਅਪੀਲਕਰਤਾ, �ੀਯ�ਸ ਪ�ਸਾਦ ਜੈਨ (ਮੌਤ ਤ� ਬਾਅਦ) ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਦੇ� ਿਮਤੀ 11.10.1943 ਦੁਆਰਾ ਡਾਲਮੀਆ ਸੀਿਮੰਟ ਐਡ ਪੇਪਰ ਮਾਰਕੀਿਟੰਗ ਕੰਪਨੀ ਿਲਮਿਟਡ (ਡੀਸੀਪੀਐਮ) ਦੇ ਬੰਬਈ ਦਫ਼ਤਰ ਦਾ ਅਿਧਕਾਰੀ-ਇਨ-ਚਾਰਜ ਿਨਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਿਰਪੋਰਟ� [1993] ਪੂਰਕ 2 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਤਨਖ਼ਾਹ ਰੁਪਏ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 4,000 ਪ�ਤੀ ਮਹੀਨਾ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਤ� ਮੁਕਤ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਿਨਯੁਕਤੀ ਦੇ ਆਦੇ� ਿਵੱਚ ਅੱਗੇ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਿਮਆਦ 25 ਸਾਲ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵ� ਉਕਤ ਿਮਆਦ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਤ� ਪਿਹਲ� ਖਤਮ ਹੋ ਜ�ਦੀਆਂ ਹਨ, ਤ� ਉਸ ਨੂੰ ਰੁਪਏ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਿਦੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਿਮਆਦ ਪੁੱਗਣ ਵਾਲੀ ਿਮਆਦ ਲਈ 40,000 ਪ�ਤੀ ਸਾਲ। ਮਾਲੀਆ, ਬੇ�ੱਕ, ਸੇਵਾ ਦੀ ਿਮਆਦ ਅਤੇ ਅਚਨਚੇਤੀ ਸਮਾਪਤੀ ਦੀ ਸਿਥਤੀ ਿਵੱਚ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੇ ਪ�ਬੰਧ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਉਪਰੋਕਤ �ਰਤ� ਨੂੰ ਿਵਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। 14 ਫਰਵਰੀ, 1950 ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਰਾਹ�, ਅਪੀਲ-ਲ�ਟ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵ� 30 ਨਵੰਬਰ, 1959 ਤ� ਖਤਮ ਕਰ ਿਦੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਮੌਕੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ 7 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਿਗਆ। ਮੁਲ�ਕਣ-ਸਾਲ 1950-51 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਮੁਲ�ਕਣ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਿਵੱਚ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ� ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਿਕ ਉਕਤ ਰਕਮ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਪ�ਾਪਤ ਕੀਤੇ 7 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਟੈਕਸਯੋਗ ਨਹ� ਸਨ ਿਕ�ਿਕ ਇਹ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾ�ਦਾ ਸੀ। ਉਸਨ� ਿਕਹਾ ਿਕ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਿਜਵ� ਿਕ ਇਹ ਖੜ�ਾ ਸੀ, ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਵਜ� ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮ ਟੈਕਸਯੋਗ ਨਹ� ਸੀ। ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨ� ਇਸ ਸਪੁਰਦਗੀ ਨਾਲ ਸਿਹਮਤ ਨਹ� ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਕਤ ਰਕਮ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ �ਾਮਲ ਕਰ ਿਲਆ। ਅਪੀਲ 'ਤੇ, ਸਹਾਇਕ ਅਪੀਲੀ ਕਿਮ�ਨ-ਸੀਅਰ ਨ� ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਿਖਆ ਅਤੇ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਿਦੱਤੀ, ਿਜਸ ਤ� ਬਾਅਦ ਮਾਲ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਕੋਲ ਅਪੀਲ ਿਵਚ ਿਗਆ। ਇਹ ਅਪੀਲ 13.8.1956 ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 66(1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਮਾਲੀਆ ਦੁਆਰਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇੱਕ ਅਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਸੈਕ�ਨ 66(2) ਅਧੀਨ ਇੱਕ ਅਰਜ਼ੀ ਵੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ� ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤੀ ਸੀ, ਿਜਸ ਤ� ਬਾਅਦ ਰੈਵੇਿਨਊ ਨ� ਸੰਿਵਧਾਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 136 ਦੇ ਤਿਹਤ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨ� ਿਟ�ਿਬਊਨਲ ਨੂੰ 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 66(2) ਦੇ ਤਿਹਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਰਾਏ ਲਈ ਹੇਠ� ਿਦੱਤੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਦਾ ਿਨਰਦੇ� ਿਦੱਤਾ: "ਕੀ ਕੇਸ ਦੇ ਤੱਥ� ਅਤੇ ਸਿਥਤੀਆਂ 'ਤੇ, ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 7 ਦੇ ਤਿਹਤ 7 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਟੈਕਸ ਲਈ ਦੇਣਦਾਰ ਹੈ।" 8 ਫਰਵਰੀ, 1965 ਨੂੰ, ਬੰਬਈ ਦੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ� ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਹੱਕ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਮਾਲ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਹਵਾਲਾ ਦਾ ਜਵਾਬ ਿਦੱਤਾ। ਇਸ ਿਵਚ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ. 7 ਲੱਖ ਦਫਤਰ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਟੈਕਸਯੋਗ ਨਹ� ਸੀ। ਇਹ ਫੈਸਲਾ 56 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 724 ਿਵੱਚ ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਹੈ। ਬੋਮਏ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਹੁਕਮ� ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ, ਮਾਲ ਨ� ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਿਵ�ੇ� ਛੁੱਟੀ ਪਟੀ�ਨ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਪਰ ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਇਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਿਲਆ। 11 ਦਸੰਬਰ 1956 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨ� ਜਸਿਟਸ ਡਾ ਐਸ.ਪੀ. ਜੈਨ ਬਨਾਮ ਆਈ.ਟੀ.ਓ. [ਜੀਵਨ ਰੈ�ਡੀ, ਜੇ.] ਿਵਿਵਅਨ ਬੋਸ, ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਇੱਕ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਜੱਜ, ਡਾਲਮੀਆ-ਜੈਨ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਿਨਯੰਤਿਰਤ ਕੁਝ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਮਾਮਿਲਆਂ ਦੀ ਜ�ਚ ਲਈ ਕਿਮ�ਨ f ਜ�ਚ ਵਜ�। ਕਿਮ�ਨ ਨ� ਜੂਨ, 1962 ਿਵੱਚ ਆਪਣੀ ਿਰਪੋਰਟ ਪੇ� ਕੀਤੀ। ਕਿਮ�ਨ ਨ� ਡਾਲਮੀਆ-ਜੈਨ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਿਨਯੰਤਿਰਤ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਡਾਲਮੀਆ ਸੀਮ�ਟ ਐਡ ਪੇਪਰ ਮਾਰਕੀਿਟੰਗ ਕੰਪਨੀ ਿਲਮਿਟਡ ਸਮੇਤ ਕਈ ਬੇਿਨਯਮੀਆਂ ਅਤੇ ਧੋਖਾਧੜੀ ਵਾਲੇ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਪਾਏ। ਕਿਮ�ਨ ਨ� ਰੁਪਏ ਦੇ ਉਪਰੋਕਤ ਭੁਗਤਾਨ ਨਾਲ ਵੀ ਨਿਜੱਿਠਆ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ 7 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਇਸ ਸਬੰਧ ਿਵਚ ਮੁੱਖ ਸਵਾਲ 11 ਅਕਤੂਬਰ, 1943 ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਅਸਲੀਅਤ ਦਾ ਸੀ। ਦੂਜੇ �ਬਦ� ਿਵਚ, ਸਵਾਲ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਕੀ ਕੋਈ ਅਿਜਹਾ ਿਨਯੁਕਤੀ ਪੱਤਰ ਸੀ ਿਜਸ ਿਵਚ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਿਮਆਦ 25 ਸਾਲ ਿਨਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਅਚਨਚੇਤੀ ਸਮਾਪਤੀ ਦੀ ਸਿਥਤੀ ਿਵਚ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੀ ਰਕਮ ਦੀ ਿਵਵਸਥਾ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਅਪੀਲ ਦੇ ਉਦੇ� ਨਾਲ ਸੰਬੰਿਧਤ ਕਿਮ�ਨ ਦੀਆਂ ਖੋਜ� ਹੇਠ ਿਲਖੇ ਪ�ਭਾਵ ਿਵੱਚ ਹਨ: - “ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਇਸ ਬਾਰੇ (11 ਅਕਤੂਬਰ 1943 ਦੇ ਪੱਤਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਬਾਰੇ) ਗੁਣ� ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਫੈਸਲਾ ਨਹ� ਹੋਇਆ ਸੀ ਿਕ�ਿਕ ਅਸਲ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪਰਚੀ ਕਾਰਨ ਇਸ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਦਾ ਸਵਾਲ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਬੰਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਪਰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਅਸ� ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਿਧਆਨ ਰੱਖਦੇ ਹ� ਿਕ ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਿਵਚਾਿਰਆ ਿਗਆ ਸੀ ਜ� ਨਹ�, ਇਸ 'ਤੇ ਅੰਤਮ ਫੈਸਲਾ ਹੁੰਦਾ ਜ� ਅੰਤਮ ਫੈਸਲਾ ਨਹ� ਹੁੰਦਾ। ਿਸਰਫ਼ ਉਹਨ� ਿਟ�ਿਬਊਨਲ� ਦੇ ਉਦੇ�� ਲਈ ਅੰਿਤਮ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇ� ਲਈ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਨਵ� ਿਸਰੇ ਤ� ਜ�ਚ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਰ ਿਟ�ਿਬਊਨਲ� ਜ� ਇਸ ਕਿਮ�ਨ� ਨੂੰ ਪਾਬੰਦ ਨਹ� ਕਰੇਗਾ।" XXX XXX XXX "ਆਮਦਨ-ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਵਾਲ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਕੀ 7 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਸੀਦ �ੀਆਨ ਪ�ਸਾਦ ਜੈਨ ਦੇ ਹੱਥ� ਿਵੱਚ ਟੈਕਸਯੋਗ ਸੀ ਜ� ਨਹ�। ਅਸ� ਹਾਲ�ਿਕ, ਇਸ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਨਹ� ਦੇਖ ਰਹੇ ਹ� ਿਜਵ� ਿਕ ਟੈਕਸਯੋਗਤਾ ਜ� ਹੋਰ 7 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਬਾਰੇ, ਿਜਸ ਨਾਲ ਅਸ� ਆਪਣੇ ਆਪ ਿਵੱਚ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹ�।" ਕਿਮ�ਨ ਨ� ਅੱਗੇ ਦੇਿਖਆ ਸੀ: Case: SHRIYANS PRASAD JAIN (DEAD) BY LRS. versus INCOME TAX OFFICER AND ORS. [[1993] SUPP. 2 S.C.R. 279] (1993) | | | | | | : ‘ . | seaaan earatea frora afar [1994].3 gH fate qo *200 gran cae Qaz, 1922 at are 7% aelta wea g” 1922 B dae at are 66(2)S mela sea arate at ta H fru faface fara a ) 5. atta 8 Head, 1965 al dae Tea TATA A free ar saeeae gat F ate uses aura % faces feari saa ae afafaaifea fear fe 7 araare at uta & aratea at aarita ar sfane efae & ate afar ag Hea Aeati ag fafaray 56 argo do arte 724 H aisarfagra aah seaaa& area % fees uraea fara F ea eararaa 4 fate aaa afar sree atfag are # ga aca & fear-_ yo 6. aréa 11 faaeaz, 1956 BY Mite TVA A ga PATATAT HOF Bafaaa smarter earargia fafaaa ata at srafmaraa go are frafaa strcaafaal & art at ate wetfae ate aaa H we FH fagad fear ara aart Feare Fa, 1962 H vega sti aah A srafaar HHe cs Aax araferget afga stafaar-aat qo are frafaa aafrat aren att saat mex ate afaa-facade att soeqe aergert IT| Aaa: aT7 ATE FAS aa waBuda AAT| aay Tatars at fea we 7 are wae F dara qx at farefrati sq araa faare fear mar ger et ade 11 waqay, 1943 hoa ataearg att ateafanar 8aafira at| gat weal H, set ae aT fe Fa tat Htsfrafea oa at frat fratera at arorate 25 ae fated ate oft ate frat aaa-qa dar qari an feafa H aea shaax a HA BT aT VITAL ge ATTgare aratr ar gare Frere ga rete —= . mM | | caraa # zah'art H (arate 11 aagax,1943 % 97 at atea-famar & are ¥) gorge % arare oe HE fafavaa set far war saltareas THT IT HO aH a Ts AT ate set wre gaat areafasar FTer TL Rata THAT Te fara tT feat aT aa| fag Tel TH FATTade @, sa ara & arg fate Ha sgl Teer fe aaT ATA Te farATe HAaaa: TTA Harare 1x fafavaa fear Tat agar agi afe qogT Fara1< afar fafavaa fear dt wat at, aagsa afar & sat-mart gtafar srt ate feet ser catstars ag fat & area aT aeaTTHe ater aa afncil aT ET AAT Te aASHT TMT ETAT : \ + ; | : . - x XX : XXX. XXX grat ofa. & are wet ag or fae aT Ate wae aeT | | meat 7 are eae AT THA HUT A azar aati carts, aa ga sea sais 7 are Bae H era Bl HUAAaT ayar aeagr ge fare wet HT XW J|GAT Aaa ead AeqaNre F athaea J gz 1” aay & art ag ait aatfneafeg aT — o aj: . . |a| | 2> | aro, -po” ' ° . co : _ - “aq ta ata 8 sarare aal wea Ff ft sata sare F srafaardid vs dex ataten aot fafats ¥ 1943 8 at fear ate ae fesaa ata sto fro @laat us ara HY aaITH Harte 1 As, 1952 3%qa # fafafese orfeafas fear ate a dl gaa za araaarea: finan faava wafa % chara aarafya ara-ae Hr sara far Tar| gaa UH ATcara ox frat Hl afeagaaar Fy ay oneifa fear ge fag oa fadeq¢ fagiear & aeq at seafafaa vat fear 2set ea fratsa at aaferat aratfra ca Hor ara ater ath fry sfaac se dara F yrda &dafaa frdeat aY seafafaa ax wei garth wa Fag on aefaare g1 gare ag aa g faa fede ga afaer & asl g1 ea atoagegfearal are uaa By Hazdfaa HWA Tl THA ae F Gare ay 7s aitzaraifaa oa ga ealy at ant HU at feat H Reefer ate qafeathaate|| : : , . _ “sadaa afefeafaat & fatreae frdtes grer aa Pes dane fineart & agra Tareq os farce wu a aafart ae sa avy a afheqg7ava gu fe fidera F ga cea at areafanar at areifira fear orate ze ae arerere fae & ate gaat aaa Halas at cas ezIFT aTTEoft ak Sate ware are artyaR Wr wa TT saw ore arTega HA T saat gaatar al sheers we-gy He Za Agraqt aeq|at aa gu fa ga aafa % aera aa ade aaa A oder afracTaz fara aftactn Hue & aarafes 4a % far go sfaae sara feat-qat, aH ag frog frara ana g fe ae va afaa ar oe are sarge 2HT TAT araT FH araHT H Garay F araa ale gas sar F far qqarg‘1rn‘‘| | (actterdt grat sega,aL Tg gfeaer a aga) : Case: SHRIYANS PRASAD JAIN (DEAD) BY LRS. versus INCOME TAX OFFICER AND ORS. [[1993] SUPP. 2 S.C.R. 279] (1993) CIVIL APPELLATE JURISDICTION Civil Appeal No. 2702 (NT) of 1979. D From the Judgment and Order dated 16.3.79 of the Income Tax Settlement Commission, New Delhi in Application No. 6/1/59178-T. B. Sen, S.R. Agarwal, Ms. Sarita Kapur and Ms. Bina Gupta fo~_the Appellant. · E P.S. Poti, D.S. Mehra, V.K. Eradi, Ms. Malini Poduval and Ms. A. Subhashini for the Respondents. F The Judgment of the Court was delivered by B.P. JEEVAN REDDY, J. This appeal is preferred against the judg-ment and order of the Settlement Commission (Income Tax and Wealth G Tax), New Delhi, disposing of the application filed by the appellant with certain direction. The matter pertains to the Assessment-Year 1950-51 The appellant, Shriyans Prasad Jain (since deceased) was appointed as the Officer-in-Charge of Bombay office of the Dalmia Cement & Paper Marketing Company Limited (DCPM) by an order date 11.10.1943. His H A A salary was fixed at Rs. 4,000 per month - free of Income-tax. According to the appellant, the order of appointment further stipulated that the period of employment shall be 25 years and that in case his services are terminated before the expiry of the said period, he shall be paid compensation at the rate of Rs. 40,000 per annum for the unexpired period. The revenue, of B course, disputes the aforesaid stipulations relating to period of service and the provision for compensation in case of premature termination. Through a letter dated February 14, 1950, the services of the appel-lant were terminated with effect from November 30, 1959. An amount of Rs. 7 lacs was paid to the appellant on that occasion. c In the assessment proceedings relating to Assessment-Year 1950- 51, the appellant claimed that the said sum of Rs. 7 lacs received by him was not taxable inasmuch as it represented compensation for loss of employ-ment. He submitted that according to the law as it then stood, the amount D paid by way of compensation towards loss of employment was not taxable. The Income-tax Officer did not agree with the submission and included the said amount in his income. On appeal, the Assistant Appellate Commis-sioner upheld the appellant's plea and allowed the appeal, whereupon the Revenue went in appeal to the Tribunal. This appeal was dismissed on E 13.8.1956. An application filed by the Revenue under Section 66(1) of the Indian Income-tax Act, 1922 was dismissed by the Tribunal. An application under Section 66(2) was also dismissed by the High Court, whereupon the Revenue approached this court under Article 136 of the Constitution. This Court directed the Tribunal to refer the following question for the opinion of the High Court under Section 66(2) of the 1922 Act: "whether on the F facts and circumstances of the case, the sum of Rs. 7 lacs is liable to tax under Section 7 of the Income-tax Act, 1922." On February 8, 1965, the High Court at Bombay answered the reference in favour of the appellant and against the Revenue. It held that G the sum of Rs. 7 lacs represented compensation for loss of office and was therefore not taxable. The decision is reported in 56 ITR 724. Against the order of the Bomay High Court, the Revenue filed a special leave petition in this court but withdrew it later. H On December 11, 1956, the Government of India appointed Justice Case: SHRIYANS PRASAD JAIN (DEAD) BY LRS. versus INCOME TAX OFFICER AND ORS. [[1993] SUPP. 2 S.C.R. 279] (1993) XXX XXX XXX "ਆਮਦਨ-ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਵਾਲ ਇਹ ਸੀ ਿਕ ਕੀ 7 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਸੀਦ �ੀਆਨ ਪ�ਸਾਦ ਜੈਨ ਦੇ ਹੱਥ� ਿਵੱਚ ਟੈਕਸਯੋਗ ਸੀ ਜ� ਨਹ�। ਅਸ� ਹਾਲ�ਿਕ, ਇਸ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਨਹ� ਦੇਖ ਰਹੇ ਹ� ਿਜਵ� ਿਕ ਟੈਕਸਯੋਗਤਾ ਜ� ਹੋਰ 7 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਬਾਰੇ, ਿਜਸ ਨਾਲ ਅਸ� ਆਪਣੇ ਆਪ ਿਵੱਚ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹ�।" ਕਿਮ�ਨ ਨ� ਅੱਗੇ ਦੇਿਖਆ ਸੀ: "ਅਸ� ਇਸ ਗੱਲ ਤ� ਇਨਕਾਰ ਨਹ� ਕਰਦੇ ਿਕ �ੀ ਿ�ਯ�ਸ ਪ�ਸਾਦ ਨ� 1943 ਤ� ਡੀਸੀਪੀਐਮ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨ� 1 ਮਈ, 1953 ਦੇ ਿਲਕਵੀਡੇਟਰ ਦੇ ਪੱਤਰ ਿਵੱਚ ਮੈਸਰਜ਼ ਡੀਪੀ ਖੋਸਲਾ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਏ ਿਮਹਨਤਾਨਾ ਿਲਆ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅਸ� ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਇਆ ਿਕ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਉਸ ਦੌਰਾਨ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਿਰਪੋਰਟ� [1993] ਪੂਰਕ 2 ਐਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਿਮਆਦ ਅਸ� ਇਕ ਹੋਰ ਥ� 'ਤੇ �ਰਤ� ਦੀ ਵਾਜਬਤਾ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਏ ਹਨ ਪਰ ਉਨ�� �ਰਤ� 'ਤੇ ਿਨਯੁਕਤੀ ਦੇ ਤੱਥ 'ਤੇ ਨਹ�। ਅਸ� ਇੱਥੇ ਜੋ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹ� ਉਹ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੀ ਿਮਆਦ ਬਾਰੇ �ਰਤ� ਅਤੇ ਉਲੰਘਣਾ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਬਾਰੇ ਿਵਵਸਥਾ ਹੈ ਜੋ ਇਪਗਨਡ ਪੱਤਰ ਿਵੱਚ ਪਾਇਆ ਜ�ਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਿਵਚਾਰ ਿਵੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਬਾਅਦ ਦੀ ਸੋਚ ਸੀ. ਸਾਡਾ ਿਵਚਾਰ ਹੈ ਿਕ ਉਹ �ਰਤ� ਅਸਲ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਿਵੱਚ ਿਦਖਾਈ ਨਹ� ਿਦੰਦੀਆਂ। ਇਹਨ� ਹੁਿ�ਆਰ ਯੰਤਰ� ਦੁਆਰਾ ਸਰਕਾਰੀ ਖਜ਼ਾਨ� ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਿਤਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਸਕੀਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਇਮ-ਪਗਨਡ ਪੱਤਰ ਨੂੰ ਜਾਅਲੀ ਅਤੇ ਪਿਹਲ� ਤ� ਪੇ� ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ।" “ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਵੱਲ� ਆਪਣੀ ਿਰਪੋਰਟ ਿਤਆਰ ਕਰਨ ਤ� ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਪੱਤਰ ਨੂੰ ਨ�ਟ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਿਵ�ੇ� ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਪਰੋਕਤ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਾਲਾਤ� ਿਵੱਚ, ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਨ� ਇਸ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ �ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਫਤਰ ਦੀ ਰਬੜ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲਗਾ ਿਦੱਤੀ ਸੀ; ਅਤੇ �ੀਆਂਸ ਪ�ਸਾਦ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਨੂੰ ਿਧਆਨ ਿਵੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਮ�ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਅਸਲੀਅਤ ਅਤੇ ਅਸਲੀਅਤ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਤੱਥ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਮੈਨ�ਿਜੰਗ ਏਜੰਸੀਆਂ ਦੀ ਮੰਨੀ ਗਈ ਖਰੀਦ ਅਤੇ ਏਜੰਸੀ-ਸੀਜ਼ ਐਗਰੀਮ�ਟ ਵੇਚਣ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੀਆਂ ਅਦਾਇਗੀਆਂ, ਕਈ ਹੋਰ ਮਾਮਿਲਆਂ ਿਵੱਚ, ਅਸ� ਇਹ ਿਸੱਟਾ ਕੱਢਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹ� ਿਕ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਤ� ਬਚਣ ਅਤੇ ਬਚਣ ਲਈ ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਉਪਕਰਣ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ।" (ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪ�ਦਾਨ ਕੀਤੀ ਪੇਪਰ-ਬੁੱਕ ਤ� ਹਵਾਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ)। 23 ਦਸੰਬਰ, 1965 ਨੂੰ, ਮਾਲੀਆ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਨ�ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕ ਿਵਭਾਗ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਿਵੱਚ ਆਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਮੁਲ�ਕਣ-ਸਾਲ 1950-51 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਉਸ ਦੇ ਮੁਲ�ਕਣ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਿਕ� ਨਾ ਖੋਿਲ�ਆ ਜਾਵੇ। ਜਸਿਟਸ ਿਵਵੀਅਨ ਬੋਸ ਕਿਮ�ਨ ਦੀਆਂ ਖੋਜ� ਨੂੰ ਅਿਜਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਲਈ ਆਧਾਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ� ਉਕਤ ਨ�ਿਟਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਿਜਸ 'ਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਨ ਤ� ਬਾਅਦ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 148 ਦੇ ਤਿਹਤ 26 ਮਾਰਚ 1966 ਨੂੰ ਨ�ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਉਕਤ ਨ�ਿਟਸ ਿਮਲਣ ਤ� ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ� ਧਾਰਾ 226 ਦੇ ਤਿਹਤ ਨ�ਿਟਸ ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਦੇ ਤਿਹਤ ਿਰੱਟ ਪਟੀ�ਨ ਰਾਹ� ਬੰਬੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੀ। ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 148. 04 ਜੁਲਾਈ, 1973 ਨੂੰ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਿਰੱਟ ਪਟੀ�ਨ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ� ਿਕਹਾ: ਐਸ.ਪੀ. ਜੈਨ ਬਨਾਮ ਆਈ.ਟੀ.ਓ. [ਜੀਵਨ ਰੈ�ਡੀ, ਜੇ.] "ਜੇਕਰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਮੱਗਰੀ 'ਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਨ 'ਤੇ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਪਿਹਲੀ ਨਜ਼ਰੇ ਿਵਚਾਰ ਲ�ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਜਬ ਿਵ�ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਿਕ ਮੁਲ�ਕਣ ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ ਸਾਰੇ ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਪ�ਾਇਮਰੀ ਤੱਥ� ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਿਰਹਾ ਹੈ, ਤ� ਧਾਰਾ 147 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਾਰਵਾਈ ਹਮੇ�ਾ ਜਾਇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਿਗਆਨ ਪਰ ਅਿਜਹੇ ਮਾਮਿਲਆਂ ਿਵੱਚ ਵੀ ਜੇਕਰ ਮੁਲ�ਕਣ ਨ� ਅਸਲ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਪ�ਾਇਮਰੀ ਤੱਥ� ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਫਲ ਿਰਹਾ ਹੈ, ਤ� ਉਹ ਧਾਰਾ 147 (ਏ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਧਾਰਾ 151 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਹਮੇ�ਾ ਖੁੱਲ�ਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਿਕ ਬੋਰਡ ਦੁਆਰਾ ਿਨਰਧਾਿਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤ� ਅੱਠ ਸਾਲ� ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਤ� ਬਾਅਦ ਧਾਰਾ 148 ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੋਈ ਨ�ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਨਹ� ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਦਾ ਕਿਹਣਾ ਹੈ ਿਕ ਮੌਜੂਦਾ ਕੇਸ ਿਵੱਚ ਧਾਰਾ 148 ਦੇ ਤਿਹਤ ਨ�ਿਟਸ ਮੁਲ�ਕਣ ਸਾਲ 1950-51 ਦੇ ਅੰਤ ਤ� ਅੱਠ ਸਾਲ� ਦੀ ਿਮਆਦ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤ� ਬਾਅਦ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਪਰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪੇ� ਕੀਤੀ ਗਈ ਿਰਪੋਰਟ 'ਤੇ ਕ�ਦਰੀ ਪ�ਤੱਖ ਟੈਕਸ ਬੋਰਡ ਨ� ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਲ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਿਦੱਤੀ ਹੈ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 147 (ਏ) ਅਧੀਨ 1950-51। ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਇਸ ਿਦਟੀਕੋਣ ਿਵੱਚ ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਲੈਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹ� ਹੈ ਿਕ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ �ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਸਮ�-ਬੰਦ ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੁੜ-ਮੁਲ�ਕਣ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ �ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਨ�ਿਟਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਿਕ�ਿਕ ਇਹ ਰੁਪਏ ਦੀ ਵਸਤੂ ਨਾਲ ।ਸਬੰਧਤ ਹੈ। ਕੰਪਨੀ ਵੱਲ� ਪਟੀ�ਨਰ ਨੂੰ 7 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਗਏ। " [94 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 34 ਪੰਨਾ 53] Case: SHRIYANS PRASAD JAIN (DEAD) BY LRS. versus INCOME TAX OFFICER AND ORS. [[1993] SUPP. 2 S.C.R. 279] (1993) | (actterdt grat sega,aL Tg gfeaer a aga) : 7. arate 23 faaraz, 1965 ay Umee fear gra adtaredt Fag equet-HUT HiT BC vA aes ara Prat var fe faatzo ag 1950-51 a dafira samFrater ot Sa Aaa H HAT IT TY Treg fray Ht ores FE gs wal a Ga: faarefrat are| earagfa fafaas ate arair & froagt & arent oe Vet wrtarg farary at fear at wet adttardt A ga ara oe frat Hea H Soca fe aaHxafafiam, 1961 a are 148 % ada aifer atte 26 ard,1966 at aefrat mat saat aifea at sat sega fears saa atfee orftr F Sta aeaqaiaret X aa-wt afafaay, 1961 st are 148 % aeta afer at fafraraarat gate 8a eq afaerat F arse 226 F aeta fee afar sree Bet eadat goa earataa A aaraed feat) ada 4 Gare,1973Bt Bea egraTATgrat fee atfaat afer az at 1g 1 Vea eaTaTay a ag wafaeafad aI . geaan rararaa fava fret [1994] 3 ea fio go .“afe azar afaardt art amet gega areal Tx frat ART FH(area ag TINA Aa aTAaTATgs ae ae afaagad favara waar 2 fefratfeat + aaa areal att srafaa seal at aeary Barer ate gota:wre fear eqal Beg THE HUT FT aaa Ter, TH aTe 147(1) & adaartars gota: earalfaa 21 ag ata ay aaa a anit dfs sae ae Fate ar wana & dafaa tar gfaaged favara ga oraardt B afer.caeq Jeua Bt ana @ faaar sa sar war aarfe We areal Aafe faetfedt 4 area araat ate safe aval at aears Fara ake gata:oteasta fear ada & artaré ara agat SE ar amet va HTTeb aver F qaqa 151(1) cer 3 B, A ata aver gear 147(H) Fra|zm ag at wart Fas ae Saale gt art H aaa are 148FHeTaye ft afza ga ang aa ard aét fear arom wa aa fis aS aT aT-|az afrard gre afatafad e4 MTT TT Aaa aT a aT fH ae Varafer aret far artfae Seger aaa1 adara ara F arer 148® aeita aifea Frater ad 1950-51 atcari & ars ag onda a ataH qeare wre fear war fag Pela geoewt HC ats a arate afearelarr sega fené ae faater ag 1950-51 % fae afafaaa ayara 147(%) % adie fratfetfees arranfzai arta fee ara h faearat ATA Tart HL ATUrge BT eT THT afeema Hwa gu ag Aaagar ava vat & fe araarigat site fear ara ara-afsa araaeaaqare, fraten ardarfeat aria fae art aifea at sal ae eeaTade ard} at aodt gre 7 are are aT aera fae arta 8 wae TaATgem (94 ago Ho atto 34 IS 53) —& artrarét a ge eararaaFy fate sora atfaat are fae arte 24meat, 1975 HT AAT He feat var dag Fea eqravaa H froty at aretfatHea St sar at| wane afeart 7 area 30° Bars, 1977 Ht aa Tefear. sq mH Te adheres 4 ae Ht are 245ai FH aes aaay sree qHettaraa H qaates fear ares aia ees ate adiarih a gaa F seararin FX arta 16 ara, 1979 at area ofa feo1 aati a ag afafiatieafear far artraref aren wret av 7S 7 are ere at ean afer wale a ohgaa saa ufa at frataa at aarfta & sfaat FSWT H 2 ara wae (#udiqwat) ate tae sara 7% ata wag 5 are wae a fawnfsa fears gaara 9% Baa saa fautea ad at attardl at ara al ATTA Bt ate VF axania daifas feed F gad fafafase Ola a say afer aaa awa ar freefrat) arate a antag aatfeeafaa ft at fa aalfe arate 4 aadiaa fearsfafa ar 2, wifea ate afaatart a wa veqfaa ATT BTA aT WRT At VHT aAgat g|——po —S : . > | ° pi : yy a; \7 | —_ :A : : | . : | . ) me — . : oS oe v :pO ,f_—_—|| . . : 203'/ 9. atterrtt % fagra arte oft ato Ba AA atta A i— (1) aaaitar aratr a adtarelt ot ag atfaa Hea BT ATT ateHTwere ay fe aT Aare ATA 1922 F Uae H are 7 F eqvdlHey— 2 atafterstarter faretvorar a aarrfer & caer A fear maraei Pet gafiateradartag fae att ar are omer frat az Alar @ fH foora fearmar att ara at afaa vel fear war|_(2) trea feats at agar Taare fag HAH fre ate var ufay gaa fat art at aurdaar fas wets faa fee vse a wearea sega aat fear1 vat ara earaata fafaaa ae at fede a aaafrat st attaredt oz frat ih wr FH aragaz az atorala RHfhoayyer ae afer mem aet g||; (3) ag fe aaettar aria saeafafratfer wee aed a fHcarda 11 Gta, 1943 wT TT Tet are aredian val ar ada aresaa va arias frater ariarfeat A sega fear war atc areagqmarae aia argat Tat afsaey sal a geal areafawar F year gzfare Prat ar ate ea areafas eearas orar ar saa fron aif airqar 2 att 28 gafraten ardarfeat # eaar tae & seqry XIX-c FH-ata aratfgat F aaatar wrayer. sree ga: Star sel AT THAT aT (4) aaa oa & aafae atone ar frome fret eer at ararfcaaat 21 ag oie: Hota ot area Ba:. Case: SHRIYANS PRASAD JAIN (DEAD) BY LRS. versus INCOME TAX OFFICER AND ORS. [[1993] SUPP. 2 S.C.R. 279] (1993) On February 8, 1965, the High Court at Bombay answered the reference in favour of the appellant and against the Revenue. It held that G the sum of Rs. 7 lacs represented compensation for loss of office and was therefore not taxable. The decision is reported in 56 ITR 724. Against the order of the Bomay High Court, the Revenue filed a special leave petition in this court but withdrew it later. H On December 11, 1956, the Government of India appointed Justice Vivian Bose, a retired Judge of this Court, as Commission f Inquiry to look A into the affairs of certain companies controlled by Dalmia-Jain group. The Commission submitted its report in June, 1962. The Commission found several irregularities and fraudulent transactions by and between the com-panies controlled by Dalmia-Jain group including the Dalmia Cement & Paper Marketing Company Limited. The Commission also dealt with the B aforesaid payment of Rs. 7 lacs to the appellant. The main question considered in this regard was the truth and genuineness of the latter dated October 11, 1943. In other words, the question was whether there was any such letter of appointment prescribing the period of employment as 25 years and also providing for the amount of compensation payable in case of premature termination. The findings of the Commission relevant for the purpose of this appeal are to following effect :- B c "Actually there was no decision about this (about the genuineness of the letter dated 11th October, 1943) on the merits because of a slip at the original stage, the question of its genuineness was shut D out at the later stage. But so far we are concerned, it would not have mattered whether the matter was considered and finally decided on the merits or not. Even if there was a final decision on the merits, it would be final only for the purposes of those Tribunals and would not bind other Tribunals or this Commissions E investigating the matter afresh for any other purposes." xxx xxx xxx "The question before the Income-tax authorities was whether the receipt of Rs. 7 lacs was taxable or not in the hands of Shriyans Prasad Jain. We are not however, looking into this question viz. taxability or otherwise of the payment of Rs. 7 lacs what we are concerned with is the propriety of the transaction itself." The Commission had further observed: F G "we do not deny that Shri Shriyans Prasad worked for DCPM from 1943 and that he drew remuneration specified in the Liquidator's letter of the 1st May, 1953 to Mis D.P. Khosla and Co., nor did we question that the Income-tax was paid as stated during that H A B c D E period. We have questioned in another place the reasonableness of the terms but not the fact of appointment on those terms. What we are questioning _here are the terms about period of employment and the provision about the payment of compensation for the breach that finds place in the impugned letter. In our opinion, that was an after-thought. We are of the view that those terms do not appear in the origi.nal contract. The scheme to defraud the exche-quer by these ingenious devices was devised later and the im-pugned letter was forged and antedated in furtherance of that scheme." Case: SHRIYANS PRASAD JAIN (DEAD) BY LRS. versus INCOME TAX OFFICER AND ORS. [[1993] SUPP. 2 S.C.R. 279] (1993) "In the circumstances indicated above specially regarding the destruction of the letter immediately after the Inspector had drawn up his report and in face of the fact, that the Inspector had questioned the genuineness of this document and initialled it and affixed the rubber stamp of his office to it; and also in view of the failure of Shriyans Prasad to produce before the Commission the original letter, which was with him, and the very important fact that during this period there was some payments of compensation for the supposed purchase of managing agencies and selling agen-cies agreement, in a number of other cases, we are entitled to drew the conclusion that this is one more instance of device adopted to evade and avoid payment of substantial income-tax." (Quoted from the paper-book supplied by the appellant). On December 23, 1965, a notice was issued by the Revenue calling F upon the appellant to explain why his assessment relating to the Assess-ment-Year 1950-51 be not reopend on the basis of the information which had come into possession of the department. The findings of Justice Vivian Bose Commission were sought to be made the basis for such action. The appellant submitted a reply to the said notice after considering which a G considering which a notice under Section 148 of the Income-tax Act, 1961 was issued on March 26, 1966. Soon after receiving the said notice, the appellant approached the Bomaby High Court by way of Writ Petition under Article 226 of the Constitution challenging the validity of the notice under Section 148 of the Income-tax Ac