Smt. Saroj Aggarwal v. Commissioner Of Income Tax,U.p

Case: SMT. SAROJ AGGARWAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX,U.P. [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 209] (1985) | : | aaa arate (strat) GE HAH ATA, FAC TAM( 30 faaraz, 1985) | | (raraafa ato Sto guongeat att aerate Hast) * anaee afafaaa, 1961 (1961 et 43)—eret 78(2)—frat ad gS arta a oat wes ae ae B TAT FSSAT AUT FHA oy Ht TeA—T H Heart Hr TATTAATTEfazraa grat seat Feat srat—afe fret ereanz AF ay ArTaie facta grat TaTTHTT Ha HAT J, AY AZ TRA HILALMqdaz gf areal wr aa ama ad Farat HA wears:HT THAT Flat ZI| : gq”? att aitardt wat A ardtarz at. saa safer Bt AT,24 garg, 1959 at ar sae ara at 7e ate sar ay NS artfacar (aitardf-fraifedt) at tetofa at ag F TVATT arate:aret-fratfedt ga ariterdt # afer ef, frat sear ofa aitmeg & gd areitare ot 1 ag aritardt free area 30 garg, 1957er 21 gad da aeftare & frat & cw faaifedt ar qa of artfraifedt-ardtardt & wargert anitert ga} at acer afaarfre Gera Racer %, zatle a asl ar cH at gat ge ale TAaTmITaNe 9 Gas, 1956 F ailard fare F aia set ara GGAT AT TAT ed Tal ware gar ware fara arte 12 area,1959 ar & fae Fraifedt-adtaret ate wa ser aratare aT eat Afaoorfaa frat ari ga faara % faoofad far araga at fratfedtsrita & ofa at neg arta 24 garg, 1959 al et et eat | aatag sfeafad or fe oak Prardia aa ee aa gaa si waeag ease 3 fe Yat afaaaa Gera S aaea G1 sha Bl ay H aefaaifedt-artard? #27 garg,1959 at gaafar ar cae TETfear aa ead sa aniard ott mfr Aas) wa ary alee y + >| - | > | | 1 ) | : |saaot Fafra Ga A aan ars) at aan feed ara a seal atta geil % gam aan cata ga att Te gad aTMaret ail-ats amcaar Ga at aritard at safaarc sta awafar anfaer at fear war | ad: 27-7-59 & aay anMard-fara froaferfear aan alte aetterd GaaA are ara ate arfaal & argatias:¥feed ofeada az fear qari ga ata A ag ease g fe Gea aTat-art ait weit at faafer ad gf 1 arate afaard F 1962-63 aTfraten ag % fac fratfedt ar faster axa aaa araat afafraa,1961 at are 64% ata saat ga ata A aafert a feastsofa ster mwah fae astcaaa ga at afaa feat Tat aT,amiedaa sae ga H fees a gs ara gar Bas aret STiss SaTTarfaat we feat 1 agree aged (atta) & area a tar sda stara fe aa freifedt ar qa oft wiitare ar, at sa cH GAR ATTare & wr Haat 8 25,914 wae at aarafaa gifs ge ataarfa,afsart &% geqa atta ¥ fast Hag sat fear ge fe agaeargaa (atta) er ag waa garda: aal ag Fate yrwa saa Cae,1922 # art 35 % att1958-59,1959-60 att 1960-65*ara faaten auf & fare afer arent afgardt & areal F aqareaz & Qa areft arfaat at at & ef ot 1 aritareta fate ad & frefraifedt ot gat & att are arat FB fear seca Hea al SHATot att fratfedt at atc & ag actaae fe cee are aut ataa & aA ara arfeal wr adtaredta Frater ag B aad & sla ae.carat % & goer fea a at gorva at oral afar 1 ae agara Featat) aeran argad (ade)area ¥ fares atta at ae 1[fratfect]at ate 8 agin arqaa (attr)B art ag acta Fe at TE fefauifedt argaz afefara,1961at arer 78(2)% siaal &aga aitaria faster adh fae od & ga ars wat adelara & ae facet FS cee are achat wet F BIA ara arfratBT TAU HUA Ht sHare sfraifedt et etter ae at fe fratfect>oanhtart Berask ofa Bt vaufaards ate sak ga 7 A<a fear ar sacrfaatre orca Peat 2, aalfe sa age fear at aTae. aiftareteras ora at ae & ate gal wre a GAH FIT-af ar aaer adel atfaat & ot fecar at, Gast Fae faaifeeat | * J pO | Case: SMT. SAROJ AGGARWAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX,U.P. [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 209] (1985) SMT. SAROJ AGGARWAL v. COMMISSIONER OF INCOME TAX, u.p. SEPTEMllER 30, 1985 [V .D. TULZAPURKAR AND SAl!YASACHl MUKHARJI, JJ.] Income Tax Act 1961 Sections 72, 73, 74 and 78. Speculation rosiness - Loss - Set off of plilrtner' s share -Death of partner - Widow joining as partner in new partnership -Set off of loss of deceased partner against profits earned by widow - Whether permissible. Interpretation of Deeds & Statutes Partnership firm - Partner -Death of -Succession -Whether could be inferred -Whether succession could be by inheritance -Facts , being viewed in natural perspective and social milieu of country - Necessity for - Indicated. The appellant is the assessee. Her husband was a partner in three partnership firms. A partnership deed dated 30th July 1957 was executed by him alongwith two other partners. He died on 24th July 1959 leaving behind the appellant. After his death another deed of partnership dated 12th August 1959 was executed by the assessee with the wife of the second partner in the first deed and also the first partner. This deed indicated the shares of the parties in the partnership firm and alao recorded the death of the assessee's husband and that he had died leaving the assessee as his widow who had adopted the son of the second partner in the original partnership firm three days after his death. The asses see'~ bus band while he was a partner had an unabsorbed loss from the speculation business suffered by him as a partner in two firms as per the orders of the Income Tax Officer under Section 35 of the Income Tax Act 1922 for the assessment years 1958-59, 1959-60 and l96Q-6l. In the assessment year 1962-63 the appellant (assessee) was entitled to a share in the speculation profits made by the firms, and claimed that the speculation loss suffered by her· husband in the earlier years should be set ofx against her speculation profits of the assessment year under appeal. A B C D E F G Ii A The Income Tax Officer did not accept this contention and his order was confirmed in appeal by the Appellate Assistant Coomissioner who held that there could be no succession or inheritance in respect of membership of a firm, and that on the death of a husband or a father the wife or the son might be admitted into the partnership by the remainiug partners not B because they had inherited the right to join the firm but because the remainiug partners were agreeable to their joining the firm and that on such death the wife or the son might inherit the capital left by the deceased in the firm and the wife or the son might have a right to take away such capital or to allow the same to remain with the firm, but that they would not have the right of inheritance to join the partnership on the basis of that capital and held that the assessee was therefore, not entitled to c claim set off of the speculation losses sufferd by her husband. A From the decision of the Appellant Assistant Coumdssioner both the assessee and the revenue went up in appeal before the Tribunal, and the Tribunal held that readiug the partnership deed it was clear th.it the assessee and the minor adopted son were D admitted to the various partnerships after the death of the assessee's husband because they were his heirs and because of the relationship between the assessee and the other partners, the assessee had succeeded by inheritance to her husband in her capacity as partner, and that it was not provided in the partnership deed that after the death of any partner the firm would not be dissolved, and that the firm was not dissolved but E had continued, and allowed the assessees' appeal holdiug that the assessee had succeeded to the deceased in her capacity as partner by inheritance. Case: SMT. SAROJ AGGARWAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX,U.P. [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 209] (1985) ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸਰੋਜ ਅਗਰਵਾਲ, ਬਨਾਮ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਯੂ.ਪੀ. ਸਤੰਬਰ 30, 1985 [ਵੀ.ਡੀ. ਤੁਲਜਾਪੁਰਕਰ ਅਤੇ ਸਾਯਸਚੀ ਮੁਖਰਜੀ, ਜੇਜੇ.] ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ 1961 ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ 72, 73, 74 ਅਤੇ 78. ਅਟਕਲਪਿਤ ਕਾਰੋਬਾਰ – ਘਾਟਾ – ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਸੈੱਟ ਆਫ – ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਦੀ ਮੌਤ – ਵਿਧਵਾ ਦਾ ਨਵੇਂ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ – ਮ੍ਰਿਤਕ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਦੇ ਘਾਟੇ ਦਾ ਵਿਧਵਾ ਦੁਆਰਾ ਕਮਾਏ ਗਏ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੈੱਟ ਆਫ – ਕੀ ਇਹ ਆਗਿਆ ਹੈ. ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਫਰਮ – ਸਾਂਝੀਦਾਰ – ਮੌਤ – ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰ – ਕੀ ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ – ਕੀ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰ ਵਿਰਾਸਤ ਦੁਆਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ – ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣਟਰੀ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ – ਲੋੜ ਹੈ – ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਤਿੰਨ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਫਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਸੀ। 30 ਜੁਲਾਈ 1957 ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਦੋ ਹੋਰ ਸਾਂਝੀਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦਾ ਕਰਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ 24 ਜੁਲਾਈ 1959 ਨੂੰ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 12 ਅਗਸਤ 1959 ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਕਰਾਰ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਨਾਲ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦਾ ਕਰਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਾਰ ਨੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਧਵਾ ਵਜੋਂ ਛੱਡ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਮੂਲ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲਿਆ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਸੀ, ਤਾਂ ਅਟਕਲਪਿਤ ਕਾਰੋਬਾਰ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣ-ਸੋਖਿਆ ਘਾਟਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਵਜੋਂ ਉਸਨੇ ਸਹਿਣ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਇਸ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ 1958-59, 1959-60 ਅਤੇ 1960-61 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 55 ਤਹਿਤ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1962-63 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਿੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ (ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ) ਨੂੰ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਟਕਲਪਿਤ ਲਾਭਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਦਾ ਹੱਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸਹਿਣਿਆ ਗਿਆ ਅਟਕਲਪਿਤ ਘਾਟਾ ਅਪੀਲ ਹੇਠ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਦੇ ਉਸਦੇ ਅਟਕਲਪਿਤ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੈੱਟ ਆਫ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਹੁਕਮ ਆਪੀਲ ਵਿੱਚ ਉਪ-ਨਿਰਣਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੁਆਰਾ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇੱਕ ਫਰਮ ਦੀ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵਾਰਸ ਦਾ ਕੋਈ ਵਾਧਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਤੀ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਚੇ ਹੋਏ ਸਾਂਝੇਦਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਬਚੇ ਹੋਏ ਸਾਂਝੇਦਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਸਨ। ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਵੀ ਸਹਿਮਤੀ ਹੋਈ ਕਿ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਜਿਹੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੁਆਰਾ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ ਗਏ ਪੂੰਜੀ ਨੂੰ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਪੂੰਜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਜਾਂ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਵਾਰਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸਹਿਣ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਟਕਲਪਿਤ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਦੇ ਸੈਟ-ਆਫ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਪ-ਨਿਰਣਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਵਿਭਾਗ ਦੋਵੇਂ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪੀਲ ਵਿੱਚ ਗਏ, ਅਤੇ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦੇ ਕਰਾਰਨਾਮੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਅਤੇ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਗੋਦ ਲਏ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸਦੇ ਵਾਰਸ ਸਨ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਂਝੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਬੰਧਾਂ ਕਾਰਨ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸਾਂਝੇਦਾਰ ਵਜੋਂ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਾਂਝੇਦਾਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਫਰਮ ਨੂੰ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਰਮ ਨੂੰ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਜਾਰੀ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਆਪੀਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੇ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੇਦਾਰ ਵਜੋਂ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਰਾਜਸਵ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 256(2) ਤਹਿਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰੈਫਰੈਂਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਰੈਫਰੈਂਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਲਏ ਗਏ ਅਟਕਲਪਿਤ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੈੱਟ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਅਪੀਲ ਵਾਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਅਤੇ ਕਿ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਸੈੱਟ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸਿਰਫ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961 ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ 72 ਤੋਂ 74 ਤਹਿਤ ਉਪਲਬਧ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਨੁਕਸਾਨ ਸਹਿਣ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 78(2) ਤਹਿਤ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਜੋ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਅਹੁਦੇ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋਰ। Case: SMT. SAROJ AGGARWAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX,U.P. [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 209] (1985) ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆਪੀਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ, ਇਹ ਸਵਾਲ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇਦਾਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਭਾਵ ਕੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਧਿਕਾਰ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮੌਜੂਦਾ ਸਾਂਝੇਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਾਂਝੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦਾ ਕਰਾਰ ਕਰਕੇ। ਅਪੀਲ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਫੈਸਲਾ 1 "ਸੈੱਟ ਆਫ" ਜਾਂ "ਕੈਰੀ ਫੌਰਵਰਡ ਅਤੇ ਸੈੱਟ ਆਫ" ਧਾਰਾ 70 ਤੋਂ 80 ਦੇ ਚੈਪਟਰ VI ਦੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ 1961 ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਹਨ। ਕੈਰੀ ਫੌਰਵਰਡ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸਿਰਫ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਉਪਲਬਧ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਨੁਕਸਾਨ ਸਹਿਣ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਧਾਰਾ 78 ਦੇ ਉਪ-ਧਾਰਾ (2) ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ੇ ਨੂੰ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਵਾਰਸ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੈਪਟਰ VI ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਅਗਾਂਹ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੈੱਟ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਧਾਰਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ ਵਾਰਸ ਹੋਣ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਅਗਾਂਹ ਵਧਾਉਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਹ ਸਿਰਫ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਵਾਰਸ ਦੁਆਰਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਮੁਆਫ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਹੈ। 2. ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਰਸਮੀ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦਾ ਕਰਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਵਾਰਸ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਸੀ। ਮੌਜੂਦਾ ਸਾਥੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮੌਤ ਦੇ ਸਾਥੀ ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ, ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਤੋਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਸਾਥੀਆਂ ਕੋਲ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। 3. ਵਾਰਸ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ। ਵਾਰਸ ਵਾਰਸਾਨੁਕੁਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇੱਕ ਖਾਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਕਰਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਪ੍ਰਬੰਧ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਸਾਂਝੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਵਹਾਰ ਤੋਂ ਇਹ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਰਸ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਪ੍ਰਗਟ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 4. ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮਾਮਲੇ ਦੀਆਂ ਪਰਿਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਹੋਣ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ। ਜਿੱਥੇ ਤੱਥਾਂ ਤੋਂ ਦੋ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬੇਈਮਾਨ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ੇਣਾ ਦੇ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਉਣਾ ਸਹੀ ਅਤੇ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਵਿਵਹਾਰਕ ਜਾਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਆਂਪਾਲਿਕਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੁਕੰਮਲ ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਇੱਕ ਵਿਚਲਿਤ ਹੈ ਜੋ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਨੋਰਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 5. ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਾਰਾ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਕੇਸ ਦੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰੋਕਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਇੱਕ ਦਿਆਲੂ ਅਤੇ ਨਿਆਂ-ਮੁਖੀ .. ਨਿਰਣਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮਾਮਲਾ ਸੀ। ਭਾਈਵਾਲ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੇ ਭਰਾ ਸਨ। ਉਹ ਇੱਕੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਸੈਸੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਵੀਂ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਅਸੈਸੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਗੋਦ ਲਏ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਭਾਈਵਾਲਾਂ - ਉਸਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗੋਦ ਲਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਮਾਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਵੀਂ ਭਾਈਵਾਲੀ ਡੀਡ ਅਸੈਸੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਾਰ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੁਝ ਮਿੱਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਸਾਂਝੇ ਹਿੰਦੂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਦਿਨ ਸਨ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਨਵੀਂ ਫਰਮ ਵੀ ਇੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਸੀ। ਪੁਰਾਣੀ ਭਾਈਵਾਲੀ ਡੀਡ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ਰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ 27 ਜੁਲਾਈ, 1959 ਦੇ ਡੀਡ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ਰਤ ਸੀ ਕਿ ਮ੍ਰਿਤਕ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਦੇ ਵਾਰਸਾਂ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਭਾਈਵਾਲ ਵਜੋਂ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਧਿਰਾਂ ਦੇ ਆਚਰਣ ਅਤੇ ਫਰਮ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਤੋਂ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਰਤ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਉਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਹਾਲਾਤੀ ਸਬੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਅਨੁਮਾਨ ਲਗਾਉਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਬੰਧਨਕਾਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਅਰਧ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੀ ਕਿ 'ਦੂਜੇ ਭਾਈਵਾਲ ਮ੍ਰਿਤਕ ਸਾਥੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਵਾਰਸਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਥੀ ਜਾਂ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਸਾਥੀ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਵਾਰਸਾਂ ਦਾ 1. ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸੀ। · ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਲਾਏ ਸਿਟੀ ਦੇ ਕੈਮਡ.ਸੀਓਲਰ ਵੋ ਬਾਈ ਮਨੀਬੇਨ, 38 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 80., ਸੰਬੰਧਿਤ। Case: SMT. SAROJ AGGARWAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX,U.P. [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 209] (1985) Section: CONCLUSION At the instance of the Revenue a reference under Section F 256(2) of the Income Tax Act, 1961 was made to the High Court which allowed the refe~ence and held that the assessee was not entitled to the set off of the speculation losses brought forward from earlier years against the speculation profits of the asses-sment year under appeal and that the right to carry forward and set off losses in a business or profession is available under Sections 72 to 7 4 of the Income 'fax Act, 1961 only to the person G who has suffered the loss and under Section 78(2) to the person who succeeded in such capacity by inheritance and not otherwise. In the appeal to this Court, on the question whether the assessee became a partner and as such succeeded by inheritance, H that is did the wife get her right by inheritance or by enteriug into a fresh deed of partnership with .the ex.;.o~!ng partners or other partners. Allowing the appeal, HELD: 1. "Set Off" or "carry forward and set off" are the subject matters of Section 70 to 80 of Chapter VI of the Income Tax Act 1961. Right to carry forward is available only to the persons Who had suffered losses. Sub-s. (2) of section 78 stipulat~ that Where any person carrying on any business or profession has been succeeded in such capacity by another person otherwise than by way of inheritance, nothing in Chapter VI shall entitle any person other than the person incurring the loss to have it carried forward and set off against his income. An analysis of the section indicates that mere succession will not pet"lllit or bestow the right to carry forward losses in speculation. It is only Where succession is by inheritance that the right is given to that person to set off the loss against the profits. [218 E-<;] 2. Though there was no formal partnership deed for four days, there was no vacuum in the succession. The wife, the assessee of the deceased partner, could not get out of the obligation to share in the partnership and she had indeed the right tc share in the partnership. Similarly the other partners, did not have any right to deny her that right. [223H - 224A] 3. Succession does not remain in vacuum. Succession must be by inheritance. But it is posssible in a particular case without any express provision either in the deed, or in writing to infer from the conduct of the. parties that there was succession, and if such a view is possible in spite of the absence of express provision, such an inference could be and should be drawn. [223F] 4. Facts should be viewed in natural perspective, having regard to the compulaion of the circumstances of a case. Where it is possible to draw two inferences from the facts and Where there is no evidence of any dishonest or improper 1110tive on the part of the assessee, it would be just and equitable to draw such inference in such a manner that would lead to equity and justice. Too hypertechnical or legalistic approach should be avoided in looking at a provision which must be equitably interpreted and justly administered. [223 E] 5. Court should, whenever possible, unless prevented by the express language of any section or compelling circumstances of A B c D F G H :1 . any particular case, make a benevolent and justice oriented .. inference. Facts lllWlt be viewed in the social milieu of a country. [223 G] A Case: SMT. SAROJ AGGARWAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX,U.P. [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 209] (1985) | * J pO | ale fratieat & asreaaa ga F adtareta Frater ag F aek aaehtwrat & feet & & fear stat argu ar | agra argaa (arte) 3,faathcat at ga acta oz faare aw guage afafaatfcafeat feoa at aeeTaT F Tada Fay Toerfnsre ar freraa set a watate ag fr off at fear at meq oz cedt ar ga at te ated arewatered # gata aria agt fears aaa, aa eet otFenfrafeat qat saat afaare fata F orca fear 3, afen cafere aditsae arailarz, seg ga Tae afar wer ¥ fae aan stare ateae fae Rat weg Te aed ar ga Ge A TIF se Blet Te Fait ayfruaaFo areat at aaa { alt cet ar ga a tet ist aa aR|OT sa oa H TAT Tea at eorae BF ar afgere greg al amar &,Prey ag fe aE Ge Got F arare ae aard F mfaa BAS farefrwrad at afirare sree aél tr) aa: welrs agra (attr) #fratfedt at a@ acta, oat am fe saat daa ga ada a 8, aeBIT HT at atv ag afafraifea fear fe Fratfedd adtardta faater-ay % qed aat avy ara FA ava ofa at azt a eg aifaal arFAT BUA BY ERAT aa Bi saraH arqaa (attr)® fafavaa JFratfeat ate user fear data afreer&® ama atte ayafasco at freifedt at cefter edtert at at ate ae afafratfeaFear fe wntterdl fate at et gc ag case 8 fs faaifedt ateAMAT STH TT BT GT at Heyeae faea-faer artlarfeata afar fear war ar, aaife 3 a” B aries F ate ga ander %merem arferer fear qar ar, at Prati ate ag anterdldha fre.ara at, fratfedt aritare & eq ¥ agat Bfaaa & ace ofe ® aferSer F saat vaufaard a| aa: afaner & gaa fread ¥ Paezaaa afafiam,1961 at are 56(2) % adta uses fara aa a, sea earaa st uafae freafafaa ser fafzsr wtBe sagas sea eqrararT } aaer ag fata fear war fe eal ATABacal FH arare gz ate gaat afefeafaal #,faaifedd adtardta|fraten ad & aed dae areal Fa aee at qaadf aah & amiteeifrat ar gate azary SY eRATe aTTea eaTATAT A sa geal aerating fra fred faerie & arate % xa arare oe akdt BAat aificr at ot fix sifirsior oor 3 ag & ois afew X Free | ;. OW | } a > | | , ; | | a | | > | || | | | | Sa | a | — | oy _| i —, Y | « . | : \ geaae eoraraa F fralfedt & fares acar farvia feat 1 seit favaO® faeg fratfedtartard? 3 dfaert B aqeBe136 F setafate gata Fat TeaaA eataaT F atest Grea FT1 ateaT AGTBUF ET, afafaaifea—arae & aedl @ ag eqse & fae werd oAger eran var Breare aaa HB HET HT ATA aT| ATAgan “9g” & are a, 3 get wart Hee |S Aae afar GH aTreat “q" at oot alte caw oa afer Gas arer cas TET feu matBarer cererel & aor aaftardl ake areal & feat A arawayania wee Fro qatar) ada aiterd-fare “7? FB wre Fga} wan gen far ot Bee saat eye AT fea F arfasnfza fear gatart ga dae F ang at aren sel & fe ea ats& fedtd cfs cada at arafan ate ofan cfeat F aqarefeat afaraa gerd F ate art H far gla FZ, BE STAT FATTat at ate warfaq ag it rears va feat at AaTAT ST AHATat ag oa afeaaa Gera ar ageata a1 wafe gua writerfate % avg vit fracas adt at, ate a at oer ae fara & feaarate 27 garg, 1959 am fava & arg tar fda ar fe Fasafari & arfeat at aS od F aetarti & er A oafka fearsium, carta, cerare & ara etx waaoa 8 Tar fader ett“at aad fasay frprerar aaa aTqiffeafas ated art ae atfaapzat at fasnd fraraar daa ar fe ara aritartl & fa ae arag-apg atemar at, APE ga aaa F fafrwned ft, fe Iga aTitar<#y qeat BY oT arfeadl a aftere ar antterel BETHanfreay Heafte ma atalare @t qed ar areal at aeftardy gat F arfaer eteapr afrare at 1 (4eT 25) gata are feat az até ot cttearfes faa agt at, carta;gerufaare Has ot fefea adh at qa ates at gett sealfaaifedt urftardt H aay feed at arevat at ofefs & arex Fatfant aaedy at ate ok areca Fo arttardy FT fees wr afaare seaav’) sat ware area aritardl at BB ge afaare & afaa wet aT ATae afaare aa att (Ter 26) . | nd |> | fafarr ariteit aifirenfeat : 1974 a fafae ait do 542(gre ato)... 1965 % waar faam Fo 44HF Rares Gea aayBade 21af, 1971 aa fia atx aaah fave fataa-ANT|.: adterdt ata 2sftwaoaloHaar,saladoo|Sfaar age atestadt ayameaat at atteceMt ato Uto Fars MT FATT| Ue -gafact | rqraras at fava earagia wena gait + fear): varaata Hastt— _ ag atta 1965 % aan fret do 44H ara 21 Ae,-1971 ae zargiare sea rates & frag ale are % fava”fatter garata Fat Het FY TZ SI * 4/|*|!»(“ Case: SMT. SAROJ AGGARWAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX,U.P. [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 209] (1985) 5. Court should, whenever possible, unless prevented by the express language of any section or compelling circumstances of A B c D F G H :1 . any particular case, make a benevolent and justice oriented .. inference. Facts lllWlt be viewed in the social milieu of a country. [223 G] A In the instant case, the business .carried on by the partnership firm was a family concern of the partners. The B partners were brothers of the deceased. They were living in the same house. After the death of the assessee's husband the new partnership firm was constituted with the assessee 's wife and the adopted son with necessary adjustlllent in the shares of the part-ies due , to the adoption by her as well ·as the partners -his brothers. The new partnership deed was executed within four days after the death of the assessee 's husband, and after the adoption C of a son of his brother. There was no evidence that any business was carried on in these few clays which, according to the social and religious customs of the country, were the days of lllOUrning in a joint Hindu family and no business possibly could have been carried on these days. The new 'firm was also a joint family concern. There was / no term in the old partnership deed nor was there any term in the deed dated 27th July, 1959 that the heirs D of the deceased partners would be taken as partners in the new firm. It is possible to infer such a term from the conduct of the parties and the constitutiotl of the firm. It is possible by the circumstantial evidence to establish or to infer that there was a binding obligation quasi legal that 'the. other partners take the deceased partner's wife or heirs as a partner or p.ll'tners and E ·.· there was. a right of· the deceased parter'& wife or heirs to join the partnership firm. [222H - 223DJ · · -Camd.ssioller of Income Tax llaa!>ay City Vo Bai Maniben, 38 I.T.R. 80., re.lied-on. Gclwl .J:risl:na Ilaas & Ors. v. Sbash1m[1]kh1 Daa, (1912) 16 c.w.N. 299 •• !lam £u::ar v. lisbore Lii.l. & Ors. I.L.R. (1946) All. • 309., Jupudi.J:esavs Rao v. Camdssfcaer of Income tax lladras, 3 I.T.R. 339, E=tors of the Estate of J,L Dubaah v. Canfasfc:Oer of lDcme · Tax Baobay City, 19 I;T.R. 182., Ccmdssfoner of ~. w..,.t Bengal. v. A.W. Ffggiea and Ccmpany aDd others, 24 I.T.R. 405., Cmmissfooer of Incaaie-Ta:, &Gbay City-I v. SbamsuDder Juthalal 112 I.T.R· 927•, referred .to. F G C"nmrfsaJDDer of IDcaae T.u:, -Gujarat v. Halnzrkant M. Mehta, . 132 I.T.R. · 159., distinguished. • H CIVIL APPELLATE JURISDICTION CIVIL APPEAL NO. 542 (NT) OF 1974. From the Judgment and Order dated 2l.5.l97l of the Allaha-bad High Court in Income Tax Reference No. 44 of 1965. S. C. Manchanda, Mrs • Urmila Kapoor and Mrs. Amri ta Kashyap for the Appellant. v.s. Desai, and Miss A. Subhashini for the Respondent. The Judgment of the Court·was delivered by SABYASACHI MUKHARJI, J. This appeal by special leave is from the judgment and order of the Allahabad High Court dated 21st May, 1971 in Income Tax Reference No. 44 of 1965. nrl.s reference arose in respect of the assessment year 1962-63. One Prem Shankar was a partner in three partnership firms namely ( 1) M/ s Bari Shankar Gauri Shankar, ( 2) M/ s Bari Shankar Gauri Shankar Rice and Dal Mill and (3) Sri Ram Mahadeo Mills. The said Prem· Shankar died on or about 24th July, 1959 leaving his widow Smt. Saro j Agarwal who is the assessee in the present appeal. After the death of Prem Shankar, Smt. Saro j Agarwal, the assessee herein, joined the partnership in which her husband was a partner before his death. It is necessary, in view of the contention raised in this appeal, to refer to the partnership deed between the deceased husband of the assessee and his partners. The deed was dated 30th July 1957. It described the three partners - one being L. Bari Shankar and the others being L. Gauri Shankar and the third ~ng L. Prem Shankar, the deceased husband of the assessee. Case: SMT. SAROJ AGGARWAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX,U.P. [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 209] (1985) . | nd |> | fafarr ariteit aifirenfeat : 1974 a fafae ait do 542(gre ato)... 1965 % waar faam Fo 44HF Rares Gea aayBade 21af, 1971 aa fia atx aaah fave fataa-ANT|.: adterdt ata 2sftwaoaloHaar,saladoo|Sfaar age atestadt ayameaat at atteceMt ato Uto Fars MT FATT| Ue -gafact | rqraras at fava earagia wena gait + fear): varaata Hastt— _ ag atta 1965 % aan fret do 44H ara 21 Ae,-1971 ae zargiare sea rates & frag ale are % fava”fatter garata Fat Het FY TZ SI * 4/|*|!»(“ |2. ne fade 1962-63 ara faater ay & daa H aes gat ne fade 1962-63 ara faater ay & daa H aes gat fade 1962-63 ara faater ay & daa H aes gat 1962-63 ara faater ay & daa H aes gat ara faater ay & daa H aes gat faater ay & daa H aes gat ay & daa H aes gat & daa H aes gat daa H aes gat H aes gat aes gat gatatt ax afar amar un ected da ariterdt oat #, arate”(1) dae eet cae ata saz, (2) Tra seh Tae TA THT TA TSara faa ate (3) ait a agra face ¥ anitere at) saa TTgat at Ay 24 Tag, 1959 Fi ar sas ATAT Bt TE ae Far"amt RS aa faaar stadt ate axara sl Stet, aT fe TeTT”arta & fraifed) & 1 Sa gaz at acy FR eae Maal aes AAA,sifeagi ox fratfedt 2, ca aniterd 3 mfaa ge, fat saatafer amet Hey& qa araitare ary ce adler Hae at we ceili ats«Sad gu ag aravafe fraifeet & aoe ofa ate TAF arantareis:& ata anftard-fare & ofa fee frat are. ag aritardt fareatta 30 wars, 1957 ate) sad aa aarti aaig gee AATau wat & ate gat arar Ttet tat &, ale Tae aay GT THE&, sitfe fratfedt & aa ofa a, at araa soafora o1| 2. ne fade 1962-63 ara faater ay & daa H aes gat ne fade 1962-63 ara faater ay & daa H aes gat fade 1962-63 ara faater ay & daa H aes gat 1962-63 ara faater ay & daa H aes gat ara faater ay & daa H aes gat faater ay & daa H aes gat ay & daa H aes gat & daa H aes gat daa H aes gat H aes gat aes gat gat 3. fraffeet at ate & gare aaa ga ata Te te feat TAT,dar fe fata & eqs 3, fe oa oat ar us dra 3, we aE \ aMttardl fare % afar 81 ga gad ae ate 23 F fae ag ara garsme fe a afawaa fez gera hacen1 gaa fate oe fre ae“art FT ag ara aars aE at fiz J 9 TAS, 1956 F st HVAT WaTFe ¢ aT aTlard fata 9 garg, 1956 at fori FRAT TAT aTa gah Tea Fear ate Br oH aafea, wt at garg, 1956 ary‘fave # anitart ar, Sarfiqe gt var at ate va fata F afeafeaTea tse MMe Harare satRade F fafsaa atxBUT fear ara wake faye F fader fetta fer ae JTT Ta H ATTA Gs 6 H ag aarat aa arf ag artardRorelaglat ward8 ate se area aiterd afafran, 1932 aryat)g 1 ave 7-H ag aarar mar at fin areit (gifeat, afs ae at & cerardl & fara freafafer eq ¥ At afer fae aga4. aq artes ave wat 88 2 aga4. aq artes ave wat 88 24. aq artes ave wat 88 2 aq artes ave wat 88 2 artes ave wat 88 2 ave wat 88 2 wat 88 2 88 2 2 oifre anita ave &,| st sega afeare “fatoS. antlertt ar gaa fare arte 12 area, 1949 ar aT,a facts aritarzaciara Pratfeat 3, aan afte cam are aatare aba aiae ait at ga cet ae 3, a site ot get Pasarfea fate“frat ari ag fate 12 anea, 1959 at faonfea Prat aa aT;wafe ia wee stag 24 garg, 1959 at aaés ea fata &“eat forrest at aaa ae avi fear wat ar fe sak frardia qe,ag get & aif gah gF ofeafiaa fata FG, fred ae orafinaySlatfe 788 afsaaa Rera e 8, Teaeae ae fraraBWA F1 BAT Ha THT st ag S TVA afafafer at atx gaat“ag ada fraifedt at faaeo F tsk et es, faaa zatattart iH gat anitere araah week ga geile gHamare TH % UR eater ar arta 27 garg, 1959 at, sate ta‘aet at aeg he dt fer are, cae gen fear1 adara fautfedtarmardt oa FH enfer ge atc ahd dae aniterdt wt & ae y| ** >» ¥a|\ | | | ad| a 7 | es. od . | ||||| » | Tar ale saat oat, Maat aHeaar ania F “sah ara ge”afar ge ate saat asrcaaa ga ta avara age fran at aera|Hat qh PAT aaa TAH TET BA are aT Arar aaiq:adara Pratfedt at aternar F Ua afeara ate afaeal afea, Hhareata arftarat afafaaa at are 30 % ata soafaa &, arilara at cafaard srca ata & far ata faq we| gas aaa vafara Hag ofeafna at fe sodaa aadlfral& ary ag erage etwat ot fe siaterttat fara ac fat a facrfea faar are atc:fede grata fre ait i ara areal & ara-araques’ (2) az (7)ag scafaa at fe—| — Case: SMT. SAROJ AGGARWAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX,U.P. [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 209] (1985) ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਲਾਏ ਸਿਟੀ ਦੇ ਕੈਮਡ.ਸੀਓਲਰ ਵੋ ਬਾਈ ਮਨੀਬੇਨ, 38 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 80., ਸੰਬੰਧਿਤ। ਗੋਕੁਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਨਾਮ ਸ਼ਸ਼ੀਮੁਖੀ ਦਾਸ, (1912) 16 ਸੀ.ਡਬਲਯੂ.ਐਨ. 299., ਰਾਮ ਕਮਾਰ ਬਨਾਮ ਕਿਸ਼ੋਰ ਲਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਈ.ਐਲ.ਆਰ. (1946) ਸਾਰੇ। 309., ਜੁਪੁੜੀ। ਕੇਸ਼ਵ ਰਾਓ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਹਦਰਾਸ, 3 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 339, ਜੇ.ਕੇ. ਦੁਬਾਸ਼ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਬੌਸਬੇ ਸਿਟੀ, 19 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 182 ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ-ਟੈਕਸ, ਵੈਸਟ ਬੰਗਾਲ ਬਨਾਮ ਏ.ਡਬਲਯੂ. ਫਿਗੀਜ਼ ਏ ਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ, 24 1.ਟੀ.ਆਰ. 405., ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਆਫ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ, ਬੰਬੇ ਸਿਟੀ-1 ਬਨਾਮ ਸ਼ਾਂਸੁੰਦਰ ਜੁਠਾਲਾਲ 112 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 927., ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਗੁਜਰਾਤ ਬਨਾਮ ਹਧੂਕਾਂਤ ਐਮ. ਮਹਿਤਾ, 132 ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 159., ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਵਾਨ। ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਸਿਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 542 (ਐਨਟੀ) ਆਫ 1974। 21.5.1971 ਨੂੰ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਆਏ ਆਮਦਨ ਕਰ ਰੈਫਰੰਸ ਨੰਬਰ 44 。ਦੇ 1965 ਵਿੱਚੋਂ 。ਐਸ.ਸੀ. ਮਾਂਚੰਦਾ, ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਉਰਮਿਲਾ ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਅਨ੍ਰਿਤਾ ਕਾਇਪ ਅਪੀਲਾਂਟ ਲਈ 。ਵੀ.ਐਸ. ਦੇਸਾਈ, ਅਤੇ ਮਿਸ ਏ. ਸੁਭਾਸ਼ਿਨੀ ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਸਬਿਆਸਾਚੀ ਮੁਖਰਜੀ, ਨਾਇਬ ਨਿਆਂਕਾ ਇਹ ਅਪੀਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ 1 ਮਈ, 1971 ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਰੈਫਰੰਸ ਨੰਬਰ 44 ਦੇ 1965 ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ। ਇਹ ਰੈਫਰੰਸ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1962-63 ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰੀ। ਪ੍ਰੋਮ ਸ਼ੰਕਰ ਤਿੰਨ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਫਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੇਦਾਰ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ (1) ਮਿਸਟਰ ਰਿਆਰ ਸ਼ੰਕਰ ਗੌਰੀ ਸ਼ੰਕਰ, (2) ਮਿਸਟਰ ਹਰਦ ਸ਼ੰਕਰ ਗੌਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਤੇਲ ਮਿੱਲ ਅਤੇ (3) ਸੂਤੀ ਕਾ ਮਜ਼ਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਵਿਧਵਾ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸਰੋਜ ਅਗਰਵਾਲ ਜੋ ਇਸ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਮ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸਰੋਜ ਅਗਰਵਾਲ, ਅਪੀਲਾਂਟ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਂਝੇਦਾਰ ਸੀ। ਇਸ ਅਪੀਲ ਵਿੱਚ ਉਭਰੇ ਵਿਵਾਦ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਪਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦੇ ਕਰਾਰ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇੱਕ 30 ਜੁਲਾਈ 1957 ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ - ਜੋਰਾਤ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਗੌਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਪ੍ਰੇਮ ਸ਼ੰਕਰ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦਾ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਤੀ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਵੱਲੋਂ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਕੋ ਪਤੇ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦੇ ਕਰਾਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਜੰਟ ਹਿੰਦੂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨ। ਕਰਾਰ ਦੇ ਖੰਡਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ 9 ਜੁਲਾਈ, 1956 ਤੋਂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚਲਾ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦਾ ਕਰਾਰ 9 ਜੁਲਾਈ, 1956 ਨੂੰ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਬਲਰਾਜ ਜੋ ਜੁਲਾਈ 1956 ਦੇ ਕਰਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਾਂਝੇਦਾਰ ਸੀ, ਨੇ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਰਾਰ ਦੇ ਮਧ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਧਾਰਾ 6 ਨੇ, ਹੋਰਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਐਕਟ, 1932 ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ… ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ. ਧਾਰਾ 7 ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ੇਅਰ ਲਾਭ (ਜਾਂ ਘਾਟੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਵੇ) ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: ਹੋਰ ਧਾਰਾਵਾਂ ਆਮ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਸਨ ਜੋ ਮੌਜੂਦਾ ਵਿਵਾਦ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਦਦੇਨਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਸਨ. ਅਗਲਾ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦਾ ਡੀਡ 12 ਅਗਸਤ, 1959 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਮੌਜੂਦਾ, ਅਸੈਸੇਸੀ ਅਤੇ ਐਲ. ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਗੌਰੀ ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਡੀਡ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਭਾਈਵਾਲ ਸੀ ਅਤੇ ਸੀ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਲ ਸ਼ੰਕਰ, ਪਹਿਲਾ ਭਾਈਵਾਲ• ਇਹ ਡੀਡ 12 ਅਗਸਤ 1959 ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪ੍ਰੇਮ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ 24 ਜੁਲਾਈ, 1959 ਨੂੰ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਡੀਡ ਦੇ ਸਾਰੇ ਐਗਜ਼ੀਕਿਊਟੈਂਟਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਡੀਡ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਤੇ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸੇ ਜਗ੍ਹਾ `ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇ ਹਿੰਦੂ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਆਏ ਸਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਮੌਤ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਮੌਜੂਦਾ ਅਸੈਸੇਸੀ ਨੂੰ ਵਿਧਵਾ ਵਜੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸਨੇ ਇੱਕ ਸੁਧੀਰ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲਿਆ ਸੀ ਕੁਮਾਰ ਅਗਰਵਾਲ ਪੁੱਤਰ ਐਲ. ਗੌਰੀ ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਭਾਈਵਾਲ ਸੀ, 27 ਜੁਲਾਈ, 1959 ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਭਾਵ ਪ੍ਰੇਮ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਬਾਅਦ। ਮੌਜੂਦਾ ਅਸੈਸੀ ਭਾਈਵਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਭਾਈਵਾਲੀ ਤੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ 'ਉਸਦੀ ਜਗ੍ਹਾ' ਭਾਈਵਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਨਾਬਾਲਗ ਪੁੱਤਰ ਰਵੀ ਅਗਰਵਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ ਅਤੇ ਸੁਧੀਰ ਕੁਮਾਰ ਅਗਰਵਾਲ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ, ਮੌਜੂਦਾ ਅਸੈਸੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਭਾਈਵਾਲੀ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 30 ਦੇ ਤਹਿਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਡੀਡ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਪਰੋਕਤ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਾਈਵਾਲੀ ਦੇ ਨਵੇਂ ਡੀਡ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਤਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਧਾਰਾ (2) ਅਤੇ (7), ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ: Case: SMT. SAROJ AGGARWAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX,U.P. [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 209] (1985) "(2) ਕਿ ਉਕਤ ਫਰਮ ਦੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ 27.7.59 ਤੋਂ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਨਾਬਾਲਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ:- (1) ਐਲ. ਹਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਅਗਰਵਾਲ -/5/4 -/5/4 (2) ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਅਗਰਵਾਲ -/2/8 -/5/4 (3) ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸਰੋਜ ਅਗਰਵਾਲ -/5/4 -/5/4 (4) ਰਵੀ ਅਗਰਵਾਲ -/2/8 x ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ (5) ਸੁਧੀਰ ਕੁਮਾਰ ਅਗਰਵਾਲ -/2/8 x (7) ਕਿ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਕਿਸੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਮੌਤ ਦੇ ਮਗਰੋਂ ਉਸ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਸਾਂਝੇਦਾਰ ਵਜੋਂ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣਗੇ। ਇਸ ਕੰਮ ਨੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਫਰਮ ਉੱਪਰਲੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀ ਹੇਠ ਚਲਦੀ ਰਹੇਗੀ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਕਾਨਪੁਰ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਪਾਰਟੀਆਂ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਤੈਅ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਨੇ ਲਾਭ ਅਤੇ ਘਾਟੇ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕਿ ਕੁਝ ਨਵੇਂ ਸਾਂਝੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਾਅਦ ਦਾ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਮੌਜੂਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। 1962-63 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਲਈ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਐਕਟ, 1961 ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਿੱਚ ਸੈਕਸ਼ਨ 66 ਦੇ ਬੋਨਸ ਨੂੰ ਕਾਨਪੁਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ। ਮੁਲਾਂਕਣ ਟੂਲ ਆਮਦਨ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਘਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਦੁਆਰਾ ਕਮਾਈ ਗਈ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨੇ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ, ਮੌਤ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਅਫਸਰਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਅਣਗਿਣਤ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਇਰਾ ਸ਼ੰਕਰ ਗੌੜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਰਮ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਸੀ। ਸ਼ੰਕਰ ਰੈਂਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਮਲਕੀਅਤ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਲੀਜ਼ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਅਪੀਲੀ ਅਪੀਲ ਲਈ ਬਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਿਆਨ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੁਆਰਾ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1962 ਦੀ ਧਾਰਾ 35 ਦੇ ਤਹਿਤ 1958-59, 1959-60 ਅਤੇ 1960-61 ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਸਪੈਕੂਲੇਸ਼ਨ ਘਾਟੇ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਐਚ ਸ਼ੰਕਰ ਗੌੜ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਤੋਂ ਸਨ। ਬੀਏ ਮਿਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਫਰਮ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲਾਭ ਵਰਗੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅਪੀਲ ਦੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਪੈਕੂਲੇਸ਼ਨ ਲਾਭਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਪੈਕੂਲੇਸ਼ਨ ਘਾਟੇ ਨੂੰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਪੈਕੂਲੇਸ਼ਨ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਰਾਖਵੇਂਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਦੇ ਖਰੜੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅਪੀਲ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਸੀ। ਅਪੀਲੀ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਚੁੱਕੀ ਗਈ ਦੂਜੀ ਦਲੀਲ, ਜੋ ਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਗਿਕ ਹੈ, ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਪੈਕੂਲੇਸ਼ਨ ਘਾਟੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਰਾਖਵੇਂਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1961 (ਹੇਠਾਂ ਇਸਨੂੰ ਐਕਟ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ) ਦੀ ਧਾਰਾ 78(2) ਦੇ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਅਪੀਲ ਹੇਠ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ ਲਈ ਫਰਮ ਤੋਂ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾਭਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 78 ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ: "78. ਫਰਮ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਰਤਨ ਜਾਂ ਸਫਲਤਾ 'ਤੇ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਦੀ ਅਗਲੀ ਤਾਰੀਖ ਅਤੇ ਸੈੱਟ ਆਫ਼। - (1) ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਫਰਮ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਅਧਿਆਏ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਫਰਮ ਨੂੰ ਇਹ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਕਿ ਰਿਟਾਇਰਡ ਜਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਾਥੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਲਿਆਇਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸੈੱਟ ਆਫ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਾਰਾ 67 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਾਲ ਦੇ ਫਰਮ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਉਸਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਲਾਭ ਦੇਣ ਦਾ ਹੱਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਧਾਰਾ 67 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਅਲਾਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। (2) ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਸੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ੇ ਨੂੰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਵਾਰਸ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਫਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਅਧਿਆਏ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਲਿਆ ਕੇ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੈੱਟ ਆਫ਼ ਕਰੇ।" Case: SMT. SAROJ AGGARWAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX,U.P. [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 209] (1985) On behalf of the assessee it was stressed before us as was apparent from the deed that they all had the same address as described in the said partnership deed. This was pointed out to stress the point that they were members of a joint Hindu family. The recital of the said deed stated that they had been carrying on business since 9th July, 1956 and the partnership deed was executed on 9th July, 1956 and thereafter one Baijnath who was also a partner in the deed of July, 1956 had retired and the parties mentioned in the deed had decided and agreed to carry on busl.ness in partnership and the terms were reduced to writing. Clause 6 stated, inter alia, that the partnership was a partnership at will and the Indian Partnership Act, 1932 applied A B c D E F G H A to it. Clause 7 stated that shares of the parties in the profits (or losses, if any) should be as under:- II The other clauses were the usual partnership clauses not very material for the present controversy. The next deed of partnership was dated 12th August, 1959 which was executed by the present ,assessee and the wife of L. Gauri Shankar, the second partner in the original deed and also C Shri Harl Shankar, the first partner• This deed was executed on 12th August 1959 while Prem Shankar had died on 24th July, 1959. All the executants to this deed were described as residents of the same old address as in the first mentioned deed indicating thereby that they came from a joint Hindu family residing at the same place. It recorded the death of Prem Shankar and he died leaving the present assessee as widow who had adopted one Sudhir D Kumar Agarwal s/o L. Gauri Shankar, the second partner in the original partnership firm as a son on 27th July, 1959 i.e. three days after the death of Prem Shankar. The present assessee had joined the partnership and Gauri Shankar retired from the partnership and his wife Smt. Shakuntala had joined the partnership 'in his place' and his minor son Ravi Agarwal under E the Guardianship of his father and Sudhir Kumar Agarwal under the Guardianship of his adoptive mother, the present assessee, had been admitted to the benefits of partnership with such rights and liabilities as were provided under Section 30 of the Indian Partnership Act. The deed further recited that due to the above changes it had become necessary for fresh deed of partnership to F be executed and set out the terms. Clause (2) and (7), inter alia, provided: C D E "(2) That the profits and losses of the said firm shall be shared by the partners and the minors since 27.7.59 as under:- G H (5) Sudhir Kumar Agarwal -/2/8 x (7) That partnership shall not dissolve on the death of a partner. The legal representative of the deceased shall come in his place as partner." This deed clearly stipulated that the firm would continue to be run under the above name and style and/or in such other names at Kanpur or at such other places as the parties might from time to time determine, and would not be dissolved on the death of a partner. It altered the proportionate share of profits and loss which became necessary due to admission to the benefits of partnership of some minor partners. There is another subsequent deed of partnership, which it is not material for our present purpose, to be referred to. Case: SMT. SAROJ AGGARWAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX,U.P. [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 209] (1985) | Tar ale saat oat, Maat aHeaar ania F “sah ara ge”afar ge ate saat asrcaaa ga ta avara age fran at aera|Hat qh PAT aaa TAH TET BA are aT Arar aaiq:adara Pratfedt at aternar F Ua afeara ate afaeal afea, Hhareata arftarat afafaaa at are 30 % ata soafaa &, arilara at cafaard srca ata & far ata faq we| gas aaa vafara Hag ofeafna at fe sodaa aadlfral& ary ag erage etwat ot fe siaterttat fara ac fat a facrfea faar are atc:fede grata fre ait i ara areal & ara-araques’ (2) az (7)ag scafaa at fe—| — "(2) ag fe anftardt at ‘ate arater at aria:27-7-59 & gt farafafad wo F gaa ae al eu ara otea-ait ate gS arfaat sort gsay— | - . (7) ag fe feetanitare at meg aa ae aerafaufea sat diti aaa % fafan sfafafis anitare & eq FSaHT CITT TT 1”_ . 6. aa fata Fee wT A ag aqag oT fe Ga sTaaa aTate afwara & aftz/at Ba aa aa a rageoar BS seg canal:Gz, Ga fr TaHTT TAT AaT TT aaTfWT HL, AAS Hat Wat atefret anilart at eq ela Te faafed set shit sat sa aay ateatfaat & aranifan fara 4 ofrada ax fear, wt go astetaTatteardi at ariterad & gad frat F aren araywa at ae F |fatase fac ora % fare aritardt et vw ae at ara ata fare B,.ot fr gare sega sata F fae atfeaa wat Fs - | eee 478SeaTA rataraa Foray afast [1986] 2 Tao fixe qo :7. 1962-63ata faa ag & fae aranz afeara 3,“Pratedt at Frater wwe ana, aranr afafian, 1961 at ate 64“H elt saat Fa ara Hy staTilerfeail a, frre vgfaard seatwet & fag amrcaga ga at anfaa fear war on, asreatay ean ga“& fara a gs ata gat sas area saisa eae arfae ax fearTH THT HT, Mis aa gaH st ants, awafe as aratert ar, Faee Mat A THT WET Tos ara fee GT HF alert F wT A ae“325,914 wae a aarafat|@rfa ge ftaera argaa (atte)Rata se targa gareanls, afrawr jee ada se|“fare tag sat faar oie agin aged (ate) at aE Haq-qaraa: Tal wat & alte gran Zaza daz, 1922 8 are 35 ¥ aeita1958-59, 1959-60 att 1960-61 ara faaien ast % fa ofa araat afar & areal F agare as Aer at frat aaa<a vat ay wat gE Ws ara fares F gar ga aT AY THeat wal & ge at| acttatedta frater ag % fae, faaifedt war ag“& ata ara areal FB fear great Hey ay sHare At ate fated aMTS ag acter A ag fe ges ars aut at as BAA areit arfaatar atareta fratwr ag eae 8 gaara wal Fa gore favara al garg at areal arferi ae agara val ar) aglaw agra(atte) & artes fees acter at TE- — 8, gett acta, af amt adara saiteta % fac gana&ale ott fraifedt at ax 8 agras argaa (ada)FH anet Iq at“7S Ot, ae at fe faatfeal araax afaftaa, 1961 (faa sat saagear afafian & wr A fafece fear wat?) at are 78(2) %erat F agart adatadta fra ag & fae Gea at aa aeaaet art Farge feel FFags ats aah atlas J PDA araitgifaat ar aa Ua at eRe s 1 afafaam at are 78 farafafaa er Ft e— .“78, oH F ToT FT gece Ht amrFH ar saafsareqt alfqat ar aadta fear oiat ate saat yore fararat—(1) set fret nad & war F aE aadlelt ga @ detqa sea wl aly aa GH wl sas fae sHart aal aareay | vy,7 | a | »* | >» | | - am»a — Poo +> | , | py py « : : | fe ag fraa at qa aiitart B 67 F agart aafna ste FHange gaat gfe at audit sue att saat gamuy frat fe at ga ad Sarai},afe até a, vaam & afire & ar feat arattart at saa aha[&][ feat][ 0][ art]BT FY Ie 67H aehlat Gaal TaTST al s, GAS Tory aTSHAT Fel TATTTT|||| Case: SMT. SAROJ AGGARWAL versus COMMISSIONER OF INCOME TAX,U.P. [[1985] SUPP. 3 S.C.R. 209] (1985) For the assessment year 1962-63, the Income Tax Officer while making the assessment of the assessee included under Section 64 of the Income Tax Act, 1961, in her total incomes the share income as well as the interest earned by the minor adopted son from the partnerships to the benefits of which the minor son was admitted. Prem Shankar, since deceased, while he was a partner had an unabsorbed loss of Rs. 25,914 from speculation suffered as a partner of the firm M/s llari Shankar Gauri Shankar Rice & Dal Mills. It so appears from the order of the Appellate Assistant Conmis