T. S. Balaram, Income Tax Officer, Company Circle Iv, Bombay v. M/S. Volkart Brothers, Bombay

Case: T. S. BALARAM, INCOME TAX OFFICER, COMPANY CIRCLE IV, BOMBAY versus M/S. VOLKART BROTHERS, BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 30] (1972) T. S. BALARAM, INCOME TAX OFFICER, COI\fP~NY CIRCLE IV, BOMBAY v. MJS. VOLKA:JtT BROTHERS, BOMBAY August 5, 1971 [K. s. HEGJ?E AND A. N. GROVER, JJ.] ll. lncome tax Act~ ·t961, s. 154-Mistake apparent from tl1<· re,·ord must be a patew mistake on which there can be no two opinions-Whether s. 17(1) of Jncome-tax Act, 1922 applied to firm ... is not a question on which rher.e can be no two opinions. (' The respondent tlnn \\as duly registered under the J nco me-tax Act. 1922 as well as the lncome tax Act, 1961. In the original asses~­ments of the firm fo~ the years 19.58-59, 1960-61, 1961-62 and 1962-63 assessments were made on the sJab rates prescribed under the respective Finance Acts applicable to registered firms. In the individual asses~­ments of the partners, their re~pective shares in the income of the firm \\ere included and asses~ed at the maximum rates since their assessmcm~ l> were made in the status of non-resident. On February 1, · 1965 the re:.· pondcnt firm was served wi1h notices dated January 29, 1965 by th(! Income-tax Officer intimating to it that in its assessments for the fouf ~cars in question there were mi~takes apparent from the record inas-much as the firm l1ad not been -charged at the maximum T'!tes of tax - under s. 17(1) of the Income tax Act, 1922 and that therefore he proposed h ) rectify those assessment'!> under s. 154 of the Income tax Act, 1961. E. Thereafter the Income-tax Onicer assesstd the respondent firm by appJy-;ng the provisions of s. 17( 1) (lf the 1912 Act. The respondent challen~d the vnlidity of the said orders in n writ petition under Art. 226 of the Constitution. The High Court l1cld that s here was no obvious and patent mistake jn the <)riginnJ ~l~!:>es!ill"lent orders and therefore th~ lncomc ta" Officer wa ... not competent to pass the impugned ordcr't F \lndcr s. J54. Jn apJ')Cal by certificate, E. F 1lELD: A mistnkc apparent on the record must he an obvious a11J 11:\tent mistake and no a something "hich can be established by a long <.lrawn process or reasoning on points (ln which there may conceivabl) be two opinions. [34E) The applicability ol ~ . 17( 1) to the ~pondcnt would depend an th~ (, ~lccision of the que~tion "hc th~r a firm can be considered as 3 •person · \\ilhin the meaning of th<H section. The tc!rm 'person' \\-as defined in a he J922 Act as including a Hindu Undivided Family ond a local autho-rity. ln the 1961 Act the definition has been expanded and indud~s ~t tinn. Jt is a matter for ~\"msidcration whether the new definition con· taincd in 1. 2(31) of the lncome-tax Act, 1961 is nn nmcndm~nt of th~ law or is merely dednratory of the law tfHtl wus in f\)rce earlier. To pronounce upon this que,tioll it may be ncc6sary to examine variou' provision& in the Act as well us its scheme. The 1 ncomC·l~\X onker in »he present case wa$ not ju,tifi~d in think.ing th ~1t there could be no two Jl A . opinions about the applicability of s. 17(1) . He was therefore ,-.·holly wrong in holding that there was a mistake apparent from the rec0;d of the assessments of the respondent. [33F-34D] Satyanarayan Laxmi11arayan Hegde & Ors. v. Mi/ikm:jwz B}rava- nappa Thirumale, [1960] 1 S.C.R. 890 and Sidhramappa \'. Commf_I:.Joner of Income-tax, Bombay, 21 J.T.R. 333 referred to B CIVIL APPELLATE JURlSDICTIO~ : Civil Appeal No. 1170 of 1968. · Appeal from the judgement and ot:der dated February 3, 6, 1967 of the Bombay High Cour~ in ~ iisc. c Pethion No. _104 of 1965. · and ot:der dated S. Mitra J. Ramamurthi, R. N. Sachthey and B. D. Sharma for the Appellant. M. C. Chag!a, N.A. Palkhivala, Bhuvanesh Kumari, J. B. Dadachanji and Ravinder Nara;,1 for the respJndent. The Judgment of the Court was delivered by D Hegde, J.-This appeal by certi1icate arises f~on1 the Case: T. S. BALARAM, INCOME TAX OFFICER, COMPANY CIRCLE IV, BOMBAY versus M/S. VOLKART BROTHERS, BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 30] (1972) do UAo AATIA, MAT AMT, weIAt atea IV, gras aaa AAA RARE TIA, FFAS (T. S. Balaram, Income-Tax Officer, Company Circle IV, Bombay Vs. M/s. Volkart Brothers, Bombay) | (5 aaa, 1971) (sat0 Bo TAo FTF Ate Yo Uo waz) aigat afafaam, 1961 (1961 wt afafaaa ae 43)—erer 154—cafyse Fo sez HS wa’ —uat wa at afe srat arat fratAINE fags BAT IT AIT Taw ae A at Aa gt ATA at a Tat aa|al Cafasa & saz ae’ sat Ger AT THAT| aria araee afafaaa,1922 (1922 et afafaaa do 11)ener 17( {ate 35—B vraag araat afafram, 1961 et are 113 atzare 154(1) & ana zg ate sae neta afase a cae feat wat at afeHIS Teal qheat aTAHT fag BAT Is aT Jaw ale a st Aa gt aHat tet wa at “afeoa @ saz ya” sat Bar aT aKAT AI ATAafaaret art 17 (1) & aeta fag ag frat F gat aa BT gazare 154 & getty agt HT awat | geafaat & araat afafaan, 1961 at are i54% atta faaiayg1958-59, 60-61, 61-62 AIX 62-63 & fag araHt argat Heady alae IV, Fragater faa ae fasteat & ya gee & fag ard fee ag meat at fafaaraarqt area fear1 avd, 1965 ar araaet afxardy F ardia 29 qaad,1965 ate qaard seat wat oe arater at at frat sa ag quar at aE at fesagad fratza avf & faa sam faateat F afare awe yags aaifaareata rant afafrar, 1922 at arer17 (1) Balt GH TT MTT FHafanan ex wafer sat al ae ot ate gafay ag arrax afaftaa, 1961 at . : | 774 gvaam earatag faata afaet = [1971] 3 gH fto Yo art154 % ala sa fasteay F qa gare wer at wears wear gt—omeafaal toa gaarasae Hea araa gare feat fe frail F vamaa F sez at asa ae ya aly arene afaard F seafaat a aeatTTATT BT A ste 1922 B afafaae at are 17 (1) ¥ eraeat at ay HRBa zt fautcy az fearmeafaat A za frat ge seqcararaTFH aAarag feat) sea eqraraa tag aa aqarat fe seafaal at fac ay qafaaiza saagsert fafs & aqare & ate aie Prato } sat areatA feat aWHIT BY BM Case qT aeseT Wea aal at a: arvHe alsa seq ged BaF—faa mere ar| ga eqraraa A acta at art oe adie afte Bt gg,|afafaatica—aranz afafiam, 1961 at arer 154% afta ada Fmaar afaare at afafraa & gaat siaeat FB set faeare ae fase HA aTafaare aat ari afawea a she gs Wa ease Ae sea qa sal afer AIKag ga wart at aa aa aifee fad as F are arat Ptaara ae west ofagiz Oa seat at araa fag wear os fare are A araga:at aqat aadat (Tat 6)||| arate afafaag, 1961 a arer 154 8 afaa afar at ‘afara &mae He wat (feeds) qarey’ at fea sea eaarag at va afer a afarat & at gea rararag at ‘afaya at Fea a gt sae fat aaa (vez) ¥marae av’ fre fadiaa azar atafae sea g1za Alaa H gat far‘ofaaa at tara a sae feat aadate cafaaa a sae fay aa’qarafaat & sla ote ararar Tee wal Ft fag gaat wear st gater ghar faarant afaare a ag afufaatiia ace fe san seal & faaical } ‘afaa”aq wHE ME Ta A’ ga eT a qaal ss (Tew9)1 . aaatea faata : qe [1960]1960 (1) Wao alo AI<o 890:AaAATTAN «Tala TAN gs AM HS Wy aaaafeaata ataacat faeAs (Satyanarayan Laxmi- narayan Hegde and Others. Vs, Millikarjun Bhava-.nappa Tirumale); Z | 6 21 HT¥0 zo AlTo' 333:° —6 | fagerrear sara aKet oIgaa, grag (Sidhramappa Vs, Commissioner of Income-tax, Bombay);_ ge | : , | | | : x | . 1965 F wala facing Fo 104 H grag goa eararaa F ava3/6meat, 1967 H faa ate area H faze aire1 anaal Bt MTswaa wtofrat, Ho wAAls,AIXo UaeWAZ Alt GloFlo WAT. Teast at weaWaal UAo Uo BA,dlo ToWeaRAATHAT AAA HAT WI Mt sraraait eararay et fauta earaifagta Ao Vato gas F fear| mmaifatia gas— | Case: T. S. BALARAM, INCOME TAX OFFICER, COMPANY CIRCLE IV, BOMBAY versus M/S. VOLKART BROTHERS, BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 30] (1972) ਟੀ ਐਸ ਬਲਰਾਮ, ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ, ਕੰਪਨੀ ਸਰਕਲ IV, ਬੰਬੇ ਬਨਾਮ ਮੈਸਰਜ਼ ਵੋਲਕਾਰਟ ਬ:ਦਰਜ਼, ਬੰਬੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1961 ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵO। 154 - ਿਰਕਾਰਡ ਤT ਸਪੱVਟ ਗਲਤੀ ਇੱਕ ਪੇਟWਟ ਗਲਤੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਿਜਸ Zਤੇ ਕੋਈ ਦੋ ਨਹ\ ਹੋ ਸਕਦੇ ਿਵਚਾਰ-ਭਾਵ^ ਐਸ. 17 ਆਮਦਨ-ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1922 ਦਾ 10 ਫਰਮO ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਅਿਜਹਾ ਸਵਾਲ ਨਹ\ ਹੈ ਿਜਸ Zਤੇ ਕੋਈ ਦੋ ਰਾਏ ਨਹ\ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਫਰਮ ਨੂੰ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਤਿਹਤ ਰਿਜਸਟਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। 1922 ਨਾਲ ਹੀ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961। ਰਿਜਸਟਰਡ ਫਰਮO Zਤੇ ਲਾਗੂ ਸਬੰਧਤ ਿਵੱਤ ਕਾਨੂੰਨO ਤਿਹਤ ਿਨਰਧਾਰਤ ਸਲੈਬ ਦਰO Zਤੇ ਸਾਲ 1958-59,1960-61,1961-62 ਅਤੇ 1962-63 ਲਈ ਫਰਮ ਦੇ ਮੂਲ ਮੁੱਲOਕਣ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਭਾਈਵਾਲO ਦੇ ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਮੁਲOਕਣO ਿਵੱਚ, ਫਰਮ ਦੀ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ ਉਹਨO ਦੇ ਸਬੰਧਤ VੇਅਰO ਨੂੰ Vਾਮਲ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਵੱਧ ਤT ਵੱਧ ਦਰO 'ਤੇ ਮੁਲOਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਿਕfਿਕ ਉਹਨO ਦਾ ਮੁਲOਕਣ ਗੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ ਦੀ ਸਿਥਤੀ ਿਵੱਚ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। 1 ਫਰਵਰੀ, 1965 ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨh 29 ਜਨਵਰੀ, 1965 ਨੂੰ ਇਸ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਨi ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕਰਕੇ ਦੱਿਸਆ ਸੀ ਿਕ ਇਸ ਦੇ ਚਾਰ ਸਾਲO ਦੇ ਮੁਲOਕਣO ਿਵੱਚ ਿਰਕਾਰਡ ਿਵੱਚ ਇੰਨੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਸਪੱVਟ ਸਨ ਿਜੰਨੀਆਂ ਿਕ ਕੰਪਨੀ ਤT ਵੱਧ ਤT ਵੱਧ ਦਰO Zਤੇ ਟੈਕਸ ਨਹ\ ।ਵਸੂਿਲਆ ਿਗਆ ਸੀ 17 ( 1 ) ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1922 ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹਨO ਨh ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਉਹਨO ਮੁਲOਕਣO ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦਾ ਪ:ਸਤਾਵ ਿਦੱਤਾ। 154 ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961. ਇਸ ਤT ਬਾਅਦ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨh ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਕੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਫਰਮ ਦਾ ਮੁਲOਕਣ ਕੀਤਾ।ਐਸ ਦੇ ਪ:ਬੰਧO ਨੂੰ Vਾਮਲ ਕਰਨਾ. 17 ( 1 ) 1922 ਐਕਟ. ਜਵਾਬਦੇਹ ਨh ਆਰਟੀਕਲ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇੱਕ ਿਰੱਟ ਪਟੀVਨ ਿਵੱਚ ਕਿਥਤ ਆਦੇVO ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਿਦੱਤੀ। 226 ਦੇ ਸੰਿਵਧਾਨ. ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨh ਿਕਹਾ ਿਕ ਮੁੱਢਲੇ ਮੁਲOਕਣ ਆਦੇVO ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਸਪੱVਟ ਅਤੇ ਪੇਟWਟ ਗਲਤੀ ਨਹ\ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਇਤਰਾਜ਼ਯੋਗ ਆਦੇV ਪਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹ\ ਸੀ।ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ, ਰੱਖੀ ਗਈ: ਿਰਕਾਰਡ Zਤੇ ਸਪੱVਟ ਗਲਤੀ ਇੱਕ ਸਪੱVਟ ਅਤੇ ਪੇਟWਟ ਗਲਤੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਨਾ ਿਕ ਅਿਜਹੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਿਜਸ ਨੂੰ ਉਹਨO ਿਬੰਦੂਆਂ Zਤੇ ਤਰਕ ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਿਖੱਚੀ ਗਈ ਪ:ਿਕਿਰਆ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਿਜਸ Zਤੇ ਦੋ ਿਵਚਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। [ 34ਈ] ਐਸ ਦੀ ਵਰਤTਯੋਗਤਾ. 17 ( 1 ) ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ ਪ:Vਨ ਦੇ 6 ਫੈਸਲੇ 'ਤੇ ਿਨਰਭਰ ਕਰੇਗਾ ਿਕ ਕੀ ।ਇੱਕ ਫਰਮ ਨੂੰ ਉਸ ਸੈਕVਨ ਦੇ ਅਰਥ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ "ਿਵਅਕਤੀ" ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ'ਿਵਅਕਤੀ' Vਬਦ ਦੀ ਪਿਰਭਾVਾ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਿਹੰਦੂ ਅਟੁੱਟ ਪਿਰਵਾਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਲੇਖਕ ਨੂੰ Vਾਮਲ ਕਰਨ ਵਜT ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਿਵੱਚ ਪਿਰਭਾVਾ ਦਾ ਿਵਸਤਾਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਫਰਮ Vਾਮਲ ਹੈ। ਇਹ ਿਵਚਾਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਨਵ\ ਪਿਰਭਾVਾ ਸ ਿਵੱਚ ਹੈ। 2 ( 31 ) ਆਮਦਨ-ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1961 ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਸੋਧ ਹੈ ।ਜO ਿਸਰਫ਼ ਉਸ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਘੋVਣਾ ਹੈ ਜੋ ਪਿਹਲO ਲਾਗੂ ਸੀ 11 ਇਸ ਪ:Vਨ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਐਕਟ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਸ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ:ਬੰਧO ਦੀ ਜOਚ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦਾ ਇਹ ਸੋਚਣਾ ਜਾਇਜ਼ ਨਹ\ ਸੀ ਿਕ ਕੋਈ ਦੋ ਟੀ. ਐDਸ. ਬਾਲਾਰਾਮ, ਆਈ. ਟੀ. ਓ. ਬਨਾਮ ਨਹ\ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਐਸ ਦੀ ਵਰਤT ਬਾਰੇ ਿਵਚਾਰ. 17 ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਹ ਮੰਨਣ ਿਵੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰuO ਗਲਤ ਸੀ ਿਕ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਮੁਲOਕਣO ਦੇ ਿਰਕਾਰਡ ਤT ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਸਪੱVਟ ਸੀ। [ 33ਐDਫ-34ਡੀ] ਸਿਤਆਨਾਰਾਇਣ ਲਕVਮੀਨਾਰਾਇਣ ਹੇਗFੇ ਅਤੇ ਓਰਸ। ਵੀ. ਿਮਿਲਕਾਰਜੁਨ ਭਵ -ਨੱਪਾ ਿਥਰੂਮਲੇ, [1960] 1 ਐਸ. ਸੀ. ਆਰ. 890 ਅਤੇ ਿਸਧਾਰਮੱਪਾ ਬਨਾਮ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਿਮVਨਰ, ਬੰਬਈ, 21 ਆਈ. ਟੀ. ਆਰ. 333. ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ ਿਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 1170 1968 ਿਵੱਚ। ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਿਮਤੀ ਦੇ ਆਦੇV ਤT ਅਪੀਲ 3 ਫਰਵਰੀ, 6,1967 ਨੂੰ ਬੰਬੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਮਿਲਆਂ ਿਵੱਚ। 1965 ਦੀ ਪਟੀVਨ ਨੰਬਰ 104। ਐDਸ. ਿਮੱਤਰਾ ਜੇ. ਰਾਮਮੂਰਤੀ, ਆਰ. ਐDਨ. ਸਚਥੀ ਅਤੇ ਬੀ. ਡੀ. ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ Vਰਮਾ। ਐDਮ. ਸੀ. ਚਗਲਾ, ਐDਨ. ਏ. ਪਾਲਖੀਵਾਲਾ, ਭੁਵਨh V ਕੁਮਾਰੀ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ ਜੇ. ਬੀ. ਦਾਦਾਚੰਜੀ ਅਤੇ ਰਿਵੰਦਰ ਨਰੇਨ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਹੇਗFੇ, ਜੇ.-ਸਰਟੀਿਫਕੇਟ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਅਪੀਲ ਤT ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਿਮਸਕ ਿਵੱਚ ਬੰਬਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦਾ ਫੈਸਲਾ। ਪਟੀVਨ ਇਸ ਦੀ ਫਾਈਲ Zਤੇ 1968 ਦਾ ਨੰਬਰ 104 ਹੈ। ਇਹ ਹੇਠ ਇੱਕ ਪਟੀVਨ ਸੀ ਕਲਾ. 226 ਸੰਿਵਧਾਨ. ਇਸ ਿਵੱਚ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੁਧਾਰ ਦੇ ਆਦੇVO ਦੀ ਵੈਧਤਾ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਿਦੱਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961. ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੰ. 2 ਅਤੇ 3 ਪਿਹਲੇ ਜਵਾਬਦੇਹ-ਫਰਮ ਿਵੱਚ ਭਾਈਵਾਲ ਹਨ। ਸਭ ਤT ਪਿਹਲO ਜਵਾਬਦੇਹ-ਫਰਮ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ 1922 ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਵੀ ਰਿਜਸਟਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਐਕਟ 1961. ਲਈ ਫਰਮ ਦੇ ਮੂਲ ਮੁਲOਕਣO ਿਵੱਚ ਸਬੰਧਤ ਮੁੱਲOਕਣ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁੱਲOਕਣ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਸਬੰਧਤ । ਫਰਮ ਅਧੀਨ ਿਨਰਧਾਰਤ ਸਾਲਬ ਦਰO ਰਿਜਸਟਰਡ ਫਰਮO Zਤੇ ਿਵੱਤੀ ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨਦੀ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ ਭਾਈਵਾਲO ਦੇ ਪ:ਭਾਵੀ ਿਹੱਸੇ ਲਈ ਿਵਅਕਤੀਗਤ ਮੁਲOਕਣO ਨੂੰ Vਾਮਲ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨO ਦੇ ਮੁਲOਕਣO ਤT ਬਾਅਦ ਵੱਧ ਤT ਵੱਧ ਦਰO 'ਤੇ ਮੁਲOਕਣ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਗੈਰ-ਿਨਵਾਸੀ ਦੇ ਰੁਤਬੇ ਿਵੱਚ ਬਣਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ, 1 ; 1965 , ਪਿਹਲੀ ਜਵਾਬਦੇਹ ਫਰਮ ਨੂੰ ਨi ਿਟਸ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਵੱਲT ਿਮਤੀ 29 ਜਨਵਰੀ, 1965 Case: T. S. BALARAM, INCOME TAX OFFICER, COMPANY CIRCLE IV, BOMBAY versus M/S. VOLKART BROTHERS, BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 30] (1972) CIVIL APPELLATE JURlSDICTIO~ : Civil Appeal No. 1170 of 1968. · Appeal from the judgement and ot:der dated February 3, 6, 1967 of the Bombay High Cour~ in ~ iisc. c Pethion No. _104 of 1965. · and ot:der dated S. Mitra J. Ramamurthi, R. N. Sachthey and B. D. Sharma for the Appellant. M. C. Chag!a, N.A. Palkhivala, Bhuvanesh Kumari, J. B. Dadachanji and Ravinder Nara;,1 for the respJndent. The Judgment of the Court was delivered by D Hegde, J.-This appeal by certi1icate arises f~on1 the decision of the High Court of Bombay in Misc. Petition No. 104 of 1968 on its file. That was a petition under_ Art. 226 :.of the Constitution. Therein the respondents E challenged the validity of the orders of rectification made by the Income- tax Officer. Company Circle, Bombay in the assessments of the respondents for the assessment years 1958-591 1960-61, 1961-62 acd 1962-63 under s. 154 of the Income-tax Act, 1961. Respondents Nos. 2 and 3 are the partners in the first respondent-firm. The first F, respondent-firm was duly registered under the Indian Income-tax Act 1922 a'5 well as under the Tncome-tax Act 1961. In the original assessments of the firm for the concerned assessment vears assessments were made on the salb rates prescribed under the respective Finance Acts applicable to registered Firms. In the G individual a~sessments of the partners for their res-pective share in the income of the finn was included and assessed at the maximum rates since their assessments were made in the status of non~resident. On· Febn1ary, . 1; 1965, the first respondent firm was served with notices dated January 29, 1965 by the Income-tax Officer in-~ timating to it that in its assessments for the assessment years 1958-59, 1960-61 , 19()1-62 an.d 1962-63, there are mistakes apparent from the record 1 nasmuch as the fin11 ( 1972 J I S.C.R. tax had not been under s. 17( cl1arged I) .... of the fndjan at the maximum rates I nco me-tax Act, of income-192~ and therefore he proposes to rectify those assessments under s. 154 of the l nco me-tax Act, 1961. The. res-pondents in their reply to those notices denied that ther~ W~)S any 1nistc.J ke apparent or otherwise in those orders ol" assessment. They disputed the I ncome~tgx Officer's authority to n1a.ke any correction. The lncome~tax Officer did not accept the conte'ntion of the respondenh and assessed then1 by applying the provisions of s. l7(1) of t.he 1922 Act. The respondents challenged the validity of the orders rectifying the assessments) before the High Court of Bombay as mentioned earlier. The High Court took the vie\v that the ori~ina1 assessments made on th~ :respondents were prima .fiu1e in accordance with law and at any rate as the·re was no obvious or patent mistake-in those orders of assessn1ent, the Income-tax Officer was .\ R C 0 i.,ncotnpetent to pass the impugned orders. The first that we have to decide is wherner question Oil the facts and in the circumstances of the case. Th~ Income·tax Officer was within his in powers making the in1pugned rectifications. He purported to make those recti-fications under s. 154 of the Income-tax Act, 1961. That section to the extent material for our present purpose reads: E "154 (l) With a view to rectifying any mistake apparent from the record - F (a) the Income-tax Officer may amend any order of assessment or of refund or anv other order passed by him: " , The corresponding section in the Indian Income-tH\ G Act, 1922 is s. 35. We have now to see whether the Income-tax Officer was that in the of ass-justified in opining original orders essment, there was any apparent mistake. As seen ear~ lier in the origina! assess1nents of the firm for the relevant assesstnent years, the IncoJne-tax Officer adopted the slab rates applicable to regjstered firms. The ques~ tion for decision is whether the first respondent's finn H A ca1ne within the mischief of s. L7('1) of the Indian lncom·:~ tax Act. 1922. Section 17(1) reads: Case: T. S. BALARAM, INCOME TAX OFFICER, COMPANY CIRCLE IV, BOMBAY versus M/S. VOLKART BROTHERS, BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 30] (1972) | 6 21 HT¥0 zo AlTo' 333:° —6 | fagerrear sara aKet oIgaa, grag (Sidhramappa Vs, Commissioner of Income-tax, Bombay);_ ge | : , | | | : x | . 1965 F wala facing Fo 104 H grag goa eararaa F ava3/6meat, 1967 H faa ate area H faze aire1 anaal Bt MTswaa wtofrat, Ho wAAls,AIXo UaeWAZ Alt GloFlo WAT. Teast at weaWaal UAo Uo BA,dlo ToWeaRAATHAT AAA HAT WI Mt sraraait eararay et fauta earaifagta Ao Vato gas F fear| mmaifatia gas— | ag aia yrag Jaq araray S alata Te H 1968FH gala faciawear (04 F feu ae fafayaq faeg sarca wat aT WE 2) az fadluaaaa H aqzaz 226 H aela Grea fear qat ary saw seafagt A araatafafaaa, 196) at are 154% adia fratza ay 1958-59, 1960-61, 1961-62Wit 1962-63 % faa qrant wIgaT Arag alee, yeas gre faa aa faatzal& yt gare f fag ard fae we meat at fatearaar oz areta fear artTAA eT 2 WIT 3 WIAA geal BA H arta Zi gam seadl wa wedialan afatsaa, 1922 & ada ale araax afafaaa, 1961 & oda At arayeq & tfseding a1 fratea ufsecing wat al ary ata ary faa afafarata ucla fafer cae tel & agar argad faaiza act $ faa wat ¥ ga fasterfac ma XGA A arta & qaa-aga aa at ara B fav dafean faatcayat afeatad fear qatar at gee ufawan ax ot faaifea fear car at aalhegaat faatta afraret at tfaaa (srfeafa) & agare fear mar ari{ wzazt,1965 BT alaazt afaard + atta 29 waa, 1965 areal qaare vam seatGH I ama af faa¥ oa ag eferar a a? al fe featza agf 1958-59,1960-61, 1961-62 BYX 1962-63 % fag sah frateat A afeaa a yar qa@ waite ada wane atafaay, 1922 at aren 17( 1)wala HA IT HITHTat afanan az sarfea vat at ae at are gafan ag amarafafaan, 1961al are 154% aeata ga faaizai et garewaalgeargat aca é1 weafaatTVA qaqa F Jat H za ata B genre far fe faateay H sa great FWHE AT aTHS HIS WA Ay Sela IaH sefsrey a Hat At ware HY aaaal gg wut & sifamie oe fase goratarene afsard a seafaal ataati catare vet aT afte 1922 & alataan at are 17(1) & saaeathat wTatm sa Tt faaiea az fearsat fe gaze afara fear var @ scataal 4 faateat& ye gat far ara h areal at fafearaar se grag sea aaa He amargig fear 1 Sea wararaa A ag ne asara fH seafaat ot faa ae ya fastagaaecegr ffs ® agare Bale aexgias Ah fate F sa ae H BT ease | - | = [1971] 3 Sao fo qo aT reaet et Aa a safe araat afsaret aretfta weet at qifea Heafore erm aT| ate2. Tear seq faaar eh fafavag azar @ ad fH aor arae R aeat ofefeafaat & oretfaa wa gare Ha H araat afer & aaell afeaaee wate ara fHar gs 1 aaa afar ar ana maa afafiay,1961at aren 154 & afta sa yah a garea sr ary sa are ar faaat aie garzTeGI casa H fry arfers fF az sa ware B— *154(1) facta & sae frat yar #1 garea at afee | :(=) araat afaard fratia % at sfacrr & feet aaat feat wea area at, at sar ofa fear 2, datfar wx ada,xxxx" | waredia araae afafan, 1922 F vat are Bana area 3581 3. Ha et ge ara oe feat Hear g fe aay graat afrard are agHa came ST Tatas ar fe frat} qe areal F Mg At sere ya atwat fe cet sarar vars gana fratea aat & faa we F qa frateil Fmaar afaare a uaelga wat at ary Ha are eta cd } agarc frateafear at1 fafasaa % fag sea ae 2 fe aor cae geared at ot area oraazafafiam, 1922 at aren 17(1) at cae F aratF1 aer 17(1) ga THIET F—|cael fa alg cafes Buda Usq-eia aT faarat adl 2 ate az| BEAT aal , Fat Taal FA ATT TL SAH gre ar saat Med ada az,faut sata afar ag, Vel wee a mM faeafafesr & acrazelit, —| aT,(%) raat ST saat gaa are oe afraam at 8 aaa Alar, (a) ar al afaat at saat ga arr at 19 sfama ad ax& Haq gr ar ag afsat Ht geal ga ara qe dda Alar afe | ‘age Hag ga Tat the record—*154(1) With a view to rectifying any mistake apparent from (a) the income-tax officer may amend any order of assess-ment or of refund or any other order passed by him:xXxxxis**“Where a person is not resident in the taxable territories and not a company, the tax, including super-tax, payable by him or onhis behalf on his total income shall be an amount equal to— x (a) the income-tax which would be payable on his total._ income at the maximum rate, plus:total(b) either the super-tax which would be payable on his income at the rate of nineteen percent, or the super-tax | : | ‘6. . } ‘ aan a ad ¥ Oo » x Case: T. S. BALARAM, INCOME TAX OFFICER, COMPANY CIRCLE IV, BOMBAY versus M/S. VOLKART BROTHERS, BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 30] (1972) 1958-59,1960-61,1961-62 ਅਤੇ 1962-63 ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਮੁਲOਕਣO ਿਵੱਚ, ਇਹ ਹਨ ਿਰਕਾਰਡ ਤT ਸਪੱVਟ ਗਲਤੀਆਂ ਿਜਵ^ ਿਕ ਫਰਮ ਆਮਦਨ ਦੀਆਂ ਵੱਧ ਤT ਵੱਧ ਦਰO Zਤੇ ਟੈਕਸ ਨਹ\ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। 17 ( 1 ) ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉਹਨO ਮੁਲOਕਣO ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦਾ ਪ:ਸਤਾਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਐਸ ਦੇ ਅਧੀਨ. 154 ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961. ਇਨu O ਨi ਿਟਸO ਦੇ ਜਵਾਬ ਿਵੱਚ ਿਵਰੋਧੀ ਿਧਰ ਨh ਇਸ ਗੱਲ ਤT ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਿਕ ।ਬੀ ਮੁੱਲOਕਣ ਦੇ ਉਨu O ਆਦੇVO ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਸਪੱVਟ ਜO ਹੋਰ ਸੀ ਉਨu O ਨh ਆਮਦਨ-ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨਾਲ ਿਵਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਕੋਈ ਵੀ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਅਿਧਕਾਰ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨh ਪ:ਤੀਵਾਦੀਆਂ ਦੀ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹ\ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਐਸ ਦੇ ਪ:ਬੰਧO ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਕੇ ਉਨu O ਦਾ ਮੁਲOਕਣ ਕੀਤਾ। 17 ( 1 )1922 ਐਕਟ ਪ:ਤੀਵਾਦੀਆਂ ਨh ਮੁਲOਕਣO ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦੇ ਆਦੇVO ਦੀ ।ਵੈਧਤਾ ਨੂੰ ਬੰਬਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੁਣੌਤੀ ਿਦੱਤੀ, ਿਜਵ^ ਿਕ ਪਿਹਲO ਦੱਿਸਆ ਿਗਆ ਹੈਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨh ਇਹ ਿਵਚਾਰ ਰੱਿਖਆ ਿਕ ਪ:ਤੀਵਾਦੀਆਂ Zਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੂਲ ਮੁਲOਕਣ ਪਿਹਲੀ ਨਜ਼ਰ ਿਵੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਤਰuO ਦੇ ਸਨ ਿਕfਿਕ ਕੋਈ ਸਪੱVਟ ਜO ਪੇਟWਟ ਗਲਤੀ ਨਹ\ ਸੀ। ਮੁੱਲOਕਣ ਦੇ ਉਨu O ਆਦੇVO ਿਵੱਚ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਸੀ ਇਤਰਾਜ਼ਯੋਗ ਆਦੇV ਪਾਸ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਅਸਮਰੱਥ। ਮW ਪਿਹਲਾ ਸਵਾਲ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਤੱਥO ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਹਾਲਾਤO ਬਾਰੇ ਹੈ।। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਿਵਵਾਦਗ:ਸਤ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਿਵੱਚ ਆਪਣੀਆਂ Vਕਤੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੀਉਸ ਨh ਐਸ ਦੇ ਤਿਹਤ ਉਹ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀਤਾ। 154 ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961. ਉਹ ਈ ਸੈਕVਨ ਸਾਡੇ ਮੌਜੂਦਾ ਉਦੇV ਲਈ ਸਮੱਗਰੀ ਤੱਕ ਿਲਖਦਾ ਹੈ: " 154 ( 1 ) ਿਕਸੇ ਵੀ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਦੇ ਉਦੇV ਨਾਲ ਿਰਕਾਰਡ ਤT ਸਪੱVਟ (ਏ) ਆਮਦਨ-ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਿਕਸੇ ਵੀ ਸੋਧ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।ਮੁਲOਕਣ ਜO ਿਰਫੰਡ ਦਾ ਆਦੇV ਜO ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੋਰ ਆਦੇV: ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਿਵੱਚ ਅਨੁਸਾਰੀ ਸੈਕVਨ-ਟੈਕਸਐਕਟ, 1922 ਐਸ ਹੈ. ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵੇਖਣਾ ਪਵੇਗਾ ਿਕ ਕੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਦੀ ਇਹ ਰਾਏ ਜਾਇਜ਼ ਸੀ ਿਕ ਅਸਲ ਆਦੇVO ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਸਪੱVਟ ਗਲਤੀ ਸੀ। ਿਜਵ^ ਿਕ ਸੰਬੰਧਤ ਲਈ ਫਰਮ ਦੇ ਮੂਲ ਮੁਲOਕਣO ਿਵੱਚ ਦੇਿਖਆ ਿਗਆ ਹੈ ਮੁੱਲOਕਣ ਸਾਲO ਿਵੱਚ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਨh ਰਿਜਸਟਰਡ ਫਰਮO । ਫੈਸਲੇ ਲਈ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਪਿਹਲੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੀ ਲਈ ਲਾਗੂ ਸਲੈਬ ਦਰO ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆਫਰਮਐਸ ਦੀ Vਰਾਰਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆ ਿਗਆ. 17 ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਸੈਕVਨ 17 (1) ਿਵੱਚ ਿਲਿਖਆ ਹੈ: " ਿਜੱਥੇ ਕੋਈ ਿਵਅਕਤੀ ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰO ਿਵੱਚ ਵਸਨੀਕ ਨਹ\ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਨਹ\ ਹੈ, Zਥੇ ਟੈਕਸ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਸੁਪਰ-ਟੈਕਸ Vਾਮਲ ਹੈ, ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਜO ਉਸ ਦੀ ਤਰਫT ਉਸ ਦੇ ਕੁੱਲ -ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਰਕਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇਗੀ (ਏ) ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਜੋ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ ਉਸ ਦੀ ਵੱਧ ਤT ਵੱਧ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ Zਤੇ ਦਰ, ਪਲੱਸ ( ਅ) ਜO ਤO ਸੁਪਰ-ਟੈਕਸ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ ਉਸ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ Zਤੇ 19 ਪ:ਤੀVਤ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ, ਜO ਸੁਪਰ ਟੈਕਸ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ Zਤੇ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ।ਆਮਦਨ ਜੇਕਰ ਇਹ ਇੱਕ ਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਸੀ ਟੈਕਸਯੋਗ ਖੇਤਰ ਿਵੱਚ ਰਿਹਣ ਵਾਲਾ ਿਵਅਕਤੀ ਟੋਰੀ ਜੋ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ। ( ਸੈਕVਨ ਦਾ ਪ:ਬੰਧ ਢੁਕਵO ਨਹ\ ਹੈ ਸਾਡੇ ਮੌਜੂਦਾ ਉਦੇV ਲਈ)ਧਾਰਾ 17(1) ਇੱਕ "ਿਵਅਕਤੀ" ।। 2 ਭਾਰਤੀ Zਤੇ ਲਾਗੂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਸਮੀਕਰਨ "ਿਵਅਕਤੀ" ਨੂੰ ਿਵੱਚ ਪਿਰਭਾਿVਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਇਸ ਪ:ਕਾਰ ਹੈ: ।ਜਦT " ਿਵਅਕਤੀ ਿਵੱਚ "ਇੱਕ ਿਹੰਦੂ ਅਟੁੱਟ ਪਿਰਵਾਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਅਥਾਰਟੀ Vਾਮਲ ਹੈ"ਤੱਕ ਿਕਸੇ ਫਰਮ ਨੂੰ "ਿਵਅਕਤੀ" ਨਹ\ ਮੰਿਨਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਐਫ 17 (1) ਪਿਹਲੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਮੁਲOਕਣ ਨੂੰ ਿਨਯੰਤਿਰਤ ਨਹ\ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਿਵੱਚ। 2 ਸਮੀਕਰਨ ।"ਿਵਅਕਤੀ" ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਿਰਭਾਿVਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ ਇਹ ਪਿਰਭਾVਾ ਇਸ ਤਰuO ਹੈ: 66 " ਿਵਅਕਤੀ 'ਿਵੱਚ Vਾਮਲ ਹਨ - (i) ਇੱਕ ਿਵਅਕਤੀ, । (ii) ਇੱਕ ਿਹੰਦੂ ਅਟੁੱਟ ਪਿਰਵਾਰ (iii) ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ, (iv) ਇੱਕ ਫਰਮ, ( v) ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ ਜO ਿਵਅਕਤੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ, ਭਾਵ^ ਇਹ ਸੰਗਿਠਤ ਹੋਵੇ -ਦਰਜਾ ਿਦੱਤਾ ਜO ਨਹ\। ( vi) ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਅਥਾਰਟੀ ਅਤੇ ( vii) ਹਰੇਕ ਨਕਲੀ ਿਨਆਂਇਕ ਿਵਅਕਤੀ, ਨਹ\ ਿਪਛਲੇ ਉਪ ਦੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਅੰਦਰ ਿਡੱਗਣਾ ਕਲਾਜ਼. ਇਹ ਿਵਚਾਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਪਿਰਭਾVਾ ਿਵੱਚ Vਾਮਲ ਹੈ। 2 ( 31 ) ਆਮਦਨ-ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, ।।1961 ਦੀ ਸੋਧ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਸੋਧ ਹੈ ਜO ਿਸਰਫ਼ 'ਬੀ' ਦੀ ਘੋVਣਾ ਹੈ ਕਾਨੂੰਨ ਜੋ ਪਿਹਲO ਲਾਗੂ ਸੀਇਸ ਪ:Vਨ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਐਕਟ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਿਵੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ:ਸਤਾਵO ਦੀ ।ਜOਚ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 113 ਇਸ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖOਦੀ ਹੈ। 17 ( 1 ) ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਿਵੱਤ ਐਕਟ, 1965 ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜT 1 ।ਅਪ:ੈਲ, 1965 ਤT ਇਸ ਧਾਰਾ ਨੂੰ ਹਟਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਹੈ Zਪਰ ਜੋ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਉਸ ਤT ਇਹ ਸਪੱVਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਸਵਾਲ ਕਰੋ ਿਕ ਕੀ ਐਸ. 17 ( 1 ) ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦਾ ਪਿਹਲਾ ਜਵਾਬਦੇਹ Vੱਕ ਤT ਮੁਕਤ ਨਹ\ ਹੈ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਲਾਗੂ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਡੀ ਦਾ ਇਹ ਸੋਚਣਾ ਜਾਇਜ਼ ਨਹ\ ਸੀ ਿਕ ਇਸ ਸਵਾਲ Zਤੇ ਕੋਈ ਦੋ ਿਵਚਾਰ ਨਹ\ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਬੰਧਤ ਪ:ਸਤਾਵO ਦੇ ਸਹੀ ਦਾਇਰੇ ਿਵੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਖੁੱਲu ਨਹ\ ਸੀ। 154 ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961. ਇੱਕ ਸਪVਟ ਗਲਤੀ ਿਰਕਾਰਡ ਇੱਕ ਸਪੱVਟ ਅਤੇ ਪੇਟWਟ ਗਲਤੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਨਾ ਿਕ ਅਿਜਹੀ Case: T. S. BALARAM, INCOME TAX OFFICER, COMPANY CIRCLE IV, BOMBAY versus M/S. VOLKART BROTHERS, BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 30] (1972) We have now to see whether the Income-tax Officer was that in the of ass-justified in opining original orders essment, there was any apparent mistake. As seen ear~ lier in the origina! assess1nents of the firm for the relevant assesstnent years, the IncoJne-tax Officer adopted the slab rates applicable to regjstered firms. The ques~ tion for decision is whether the first respondent's finn H A ca1ne within the mischief of s. L7('1) of the Indian lncom·:~ tax Act. 1922. Section 17(1) reads: "Where a person is not resident in the taxable territories and is not a company, the tax, including su per~tax, payable by B him or on his behalf on his total. in---come shall be an amount equal to (b) the income-tax which would be pa.yahlc on his total income at the maximum ra!e, plus c (h) either the super-tax which would be payable on his total income at the rate of nineteen per cent. or the super-tax which would be payable on his total income if it were the total income of a resident in the taxable terri-person n tories whichever is ~rcater. .... ·· (Provisicn to the section is not relevant for our present purpose). ). Section 17(1) can apply to a •·person". The exprcs-~ion "person~' is defined .in s. 2(9) of the Indian Income-· E tax A ct~ 1922 thus: '""person" includes a Hindu undivided family and a local authorhi'· Unless a firm can be considered as a ··person·~, s. I' 17(1) can not govern the assessment of the first respondent.. In the Income-tax Act. 1961 [s. 2(3l)]., the expression ' · "person '' is defined differently. That definition reads: " "person" inc1udes- (vii) every artificial juridicial person, not faJling within ai1y of the preceding sub clause5., A It is a matter for consideration whether the definition contained in s. 2(31) of the Income-tax Act, 1961 is an an1endment of the law or is merely declaratory of the Iaw that was in force ear1ier. To pronounce upon this question, it may b.; necessary to examine various pro-\ !~ions in the Act as well as its scheme. B Section 113 of the Income-tax Act, 1961 corresponded ro · ~. 17(1) of the Indian lncon1e-tax Act, 1922 but that c ~eclion has now been omitted with effect from April I, 1965 as a result of the Finance Act, 1965. From what has b~en said above, it is dear that the question whether s. 17(1) -of the Indian Incmne-tax Act, t 922 was applicable to the case of the first respondent is not free fro1n doub~. Therefore the Incon1e-tax Officer D was not in tha! on justified thinking that question there ..:an b~ no two opinions. It was not open to the Tnco1ne-I3\ Officer to go into the true scope of the relevant pro-visions of ~he Act in a procee~ing under s. 15·~ of the Income-tax Act, 1961. A mtstake apparent on the E record 1nust be an obrious and patent !nistake and not ~on1ething whcih can b~ established by a long drav .. 'n pro-L:ess of reasoning on points on which there 1nay conceivably b~ two opinions. As seen earlier, the High Court of B:)!Ubay opined that the original assesstnents were in · ~1ccordance with law though in our opinion the High Court F was not justified in going into that question. Tn Sat-rwzaraycm Laxminatayan Hegde and ors. v. MilUkarjUJl Bhavanappa Tirumale(l) this Court while spelJing out the scope of the power of a High Court under Art. 226 of the Constitution ruled that an error which has to be es-tablished by a long drawn process of reasoning on points G where there may conceivably be two opinions cannot b~ said to be an error apparent on the fa~e of the record . . -\ decision on a debatable point of Jaw is not a mistake apparent from the record-see Sidh,·amappa v. Corn-missioner of Income-tax. Bmnbay([2]). The power of the officers mentioned in s. 154 of the Income-tax Act, 1961 H to correct "any tnistake apparent from the record'' is D E G H ¥ .. ·- -~ (1) [1960] ·--- - --1 S.C.R. 890. (2) 21 I.T.R. 333. 1 . Case: T. S. BALARAM, INCOME TAX OFFICER, COMPANY CIRCLE IV, BOMBAY versus M/S. VOLKART BROTHERS, BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 30] (1972) x (a) the income-tax which would be payable on his total._ income at the maximum rate, plus:total(b) either the super-tax which would be payable on his income at the rate of nineteen percent, or the super-tax | : | ‘6. . } ‘ aan a ad ¥ Oo » x ag U8 cafeat at ga aa aa MN Huda usa-da st faa a,.saad2 at wt afar al, tST 1|ee Sy (gare sega sate & fare ga are ar aeegH gana AE 2) | 4. att 17 (1) frat ‘eafaa’ at arg at aad 21 aredia maaz.afafaam, 1922 a aren 2 (9) ¥ aa ‘onfaa’ ga gare afonfea— “onfan’ & arate arg ferg afawaa gzra ate ae carasiferarey at1” | wat aan fe ae Get cafea’ hw F vat aril anata aH sam seat ®fret fem at are 17 (1) mq aa A aaaharaax ufafaay, 1961 atare 2 (31) F eafea’ oe gaa wr & oforfes fear qar @t ag oftarg gaTat 3||a- ° A eae & areata freafafad vt e— 7 (i) at eafee, (ii) ae feg afaaaa gare, | (iii) FYE weaeth, : (iv) A= GA,| & (v) aaferat ar arg daa ar cafceat ar ag fraia ard azfanfaa ataraat,-|| | (vi) ME carta srfsard, aa fret(vii) @t tar afaa fafes safer st qdadf gravel FR & seaia aval aan & 1” Hot5. 8 are at fray wear gfe sraae afafaay, 1961 Aare 2731) afer wafacz 8 ag aaa & saa fafa ar amar wet @ aTwa fafa at Saat aoa wet 81 ga ova oe fala gant & fae afafaaa ®fafaer sqaeat at ate saat eala st Wt gta wear graves tar || el6. araae afafiaa, 1961 at ara 113 wredia araant afafaam, 1922 Att 17 (1)wart g Be ag ara Bede J gr wal & fe ag ara say"geaelf 3 aray at aT at| gafae araae afeart ar ag frare caratfaaae g fe ga wer aT at wa oat ay andl) araax alafaam, 1961atat 154% wala Hraargt A oraae afar at afefaaeqatar saat% wal faeare 9% fare wert ar afsare ad ar afata & sae HE waease AIT Teme Ya eat aifeq at ag ga wart aT ad aa afer faa as which would be payable on his total income if it were the totalincome of a person resident in the taxable territories whichever:IS Qreater....cesecseeessevseee?- (Proviso to the section is not relevant for our present purpose), | | | . : : 778 Sm aie aight aiaarar az aed afear gic ta wel al aaa feg stefaq at f aeaga: dt wa Hawa glHar cat aqarar war @APaR SAAsaraiat 3 az na saga fear fe qa faaice fafaagar fec wet fec wet wet Ggaah AaTqare Bea atarag ater wa wea 7e faaie Pear sear earaifag qatqr, MER ATTATT GEMIATTAT BAS WIL FS wea aaa fasiseya waaayfaca (+) art wae Hea area 8 diasayeaE 226B HAT Geacqiajaa #4 faa & faeare ar fata wea gq ag falawa fear ar Pe ee azai alga faaw ate acuaa: dina giana f, Pedi vad) wi ae aT erstacd gfeat waar at fag wear gear 2 at ea alee sl sat a ai anemadt aa wer at away1 fats & feet Pearse 3? ge fear aat fatagaaafuag i tat a dt waz wad wal z [shag fagacat sala WAR WAI,grag (2)|1 wiaAt afafaan, 1961at are154HF afaa afanint aegfaaa aane re ya (fate) gard”at aa yea eaiatad 31 oaafsq 3 fan adi 2 ot ssa qravaa at Cafaae Heat ae a wae feamadt (eet)® arare oe” fee Fadia aaa wea H fae grey Fl ee AAAHeart far afada Hi taa BQ see fadl aad ax afaes a THzfeet qa’ qarafaal > ala wae aaa FEU agi zifarg Zaal BRAT ZTqaica ditt fe migaz afsard Aag afafasifa wH fe saF qed &fagicalt & afate Fone HE ya a, gel eT a aad HTI agar fec wet fec wet wet Gg ' | can an J. mac aima erat & aa ag adie ag afza afta Fed Z 1 To /fFo mois SiH BC a AE| oy (1) 1960 (1) 8H ato Fixe £90. (2) 21 ago te AIto 333. | Case: T. S. BALARAM, INCOME TAX OFFICER, COMPANY CIRCLE IV, BOMBAY versus M/S. VOLKART BROTHERS, BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 30] (1972) Zਪਰ ਜੋ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਉਸ ਤT ਇਹ ਸਪੱVਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਿਕ ਸਵਾਲ ਕਰੋ ਿਕ ਕੀ ਐਸ. 17 ( 1 ) ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਐਕਟ, 1922 ਦਾ ਪਿਹਲਾ ਜਵਾਬਦੇਹ Vੱਕ ਤT ਮੁਕਤ ਨਹ\ ਹੈ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਲਾਗੂ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਡੀ ਦਾ ਇਹ ਸੋਚਣਾ ਜਾਇਜ਼ ਨਹ\ ਸੀ ਿਕ ਇਸ ਸਵਾਲ Zਤੇ ਕੋਈ ਦੋ ਿਵਚਾਰ ਨਹ\ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਸਬੰਧਤ ਪ:ਸਤਾਵO ਦੇ ਸਹੀ ਦਾਇਰੇ ਿਵੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਖੁੱਲu ਨਹ\ ਸੀ। 154 ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961. ਇੱਕ ਸਪVਟ ਗਲਤੀ ਿਰਕਾਰਡ ਇੱਕ ਸਪੱVਟ ਅਤੇ ਪੇਟWਟ ਗਲਤੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਨਾ ਿਕ ਅਿਜਹੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਿਜਸ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮ^ ਤT ਿਤਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤਰਕ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਜਸ Zਤੇ ਦੋ ਿਵਚਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਿਜਵ^ ਿਕ ਪਿਹਲO ਦੇਿਖਆ ਿਗਆ ਹੈ, ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨh ਬੰਬੇ ਨh ਰਾਏ ਿਦੱਤੀ ਿਕ ਅਸਲ ਮੁਲOਕਣ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਨ ਹਾਲOਿਕ ਸਾਡੀ ਰਾਏ ਿਵੱਚ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਇਸ ਸਵਾਲ ਿਵੱਚ ਜਾਣਾ ਜਾਇਜ਼ ਨਹ\ ਸੀ। ਸਤ-ਯਨਾਰਾਇਣ ਿਵੱਚ ਲਕVਮੀਨਾਰਾਇਣ ਹੇਗFੇ ਅਤੇ ਓਰਸ। ਵੀ. ਿਮਿਲਕਾਰਜੁਨ ਭਵਨੱਪਾ ਿਤਰੂਮਲੇ (1) ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਨh ਆਰਟੀਕਲ ਦੇ ਤਿਹਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ Vਕਤੀ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾfਦੇ ਹੋਏ। 226 ਸੰਿਵਧਾਨ ਨh ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਕ ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਿਜਸ ਨੂੰ ਿਬੰਦੂ ਜੀ Zਤੇ ਤਰਕ ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਿਖੱਚੀ ਗਈ ਪ:ਿਕਿਰਆ ਦੁਆਰਾ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਿਜੱਥੇ ਦੋ ਿਵਚਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਿਰਕਾਰਡ ਦੇ ਿਚਹਰੇ Zਤੇ ਇੱਕ ਸਪVਟ ਗਲਤੀ ਿਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਇੱਕ ਿਵਵਾਦਪੂਰਨ ਿਬੰਦੂ Zਤੇ ਫੈਸਲਾ ਿਰਕਾਰਡ ਤT ਸਪੱVਟ ਗਲਤੀ ਨਹ\ ਹੈ-ਿਸਧਾਰਮੱਪਾ ਬਨਾਮ ਵੇਖੋ। ਆਮਦਨ ਦੇ ਿਮVਨਰੀ-ਟੈਕਸ। ਬੰਬਈ (2)। ਐਸ ਿਵੱਚ ਿਜ਼ਕਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਦੀ Vਕਤੀ "ਿਰਕਾਰਡ ਤT ਸਪੱVਟ ਿਕਸੇ ਵੀ ਗਲਤੀ" ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲਈ (1) [1960] 1 ਐਸ. ਸੀ. ਆਰ. 890 ਹੈ। ਿਬਨO Vੱਕ "ਿਰਕਾਰਡ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਪੱVਟ ਗਲਤੀ" ਦੇ ਅਧਾਰ Zਤੇ ਇੱਕ ਿਰੱਟ ਪਟੀVਨ Zਤੇ ਿਵਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਤT ਵੱਧ ਨਹ\। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਸਾਡੇ ਲਈ "ਿਰਕਾਰਡ ਦੇ ਿਚਹਰੇ Zਤੇ ਸਪੱVਟ ਗਲਤੀ" ਅਤੇ "ਿਰਕਾਰਡ ਤT ਸਪੱVਟ ਗਲਤੀ" ਸਮੀਕਰਨ ਦੇ ਿਵੱਚ ਅੰਤਰ ।ਦੱਸਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹ\ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਕਿਹਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ ਿਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ ਇਹ ਮੰਨ ਕੇ ਪੂਰੀ ।ਤਰuO ਗਲਤ ਸੀ ਿਕ ਪਿਹਲੇ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੇ ਦੋVO ਦੇ ਿਰਕਾਰਡ ਤT ਇੱਕ ਗਲਤੀ ਸਪੱVਟ ਸੀ। Zਪਰ ਦੱਸੇ ਕਾਰਨO ਕਰਕੇ ਅਸ\ ਇਸ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਖਰਿਚਆਂ ਨਾਲ ਖਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹO ਜੀ. ਸੀ. ਅਪੀਲ ਖਾਰਜ ਕਰ ਿਦੱਤੀ ਗਈ। ਿਡਸਕਲੇਮਰ ਸਥਾਨਕ ਭਾ.ਾ ਿਵੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਿਨਆ ਿਨਰਣ: ਕੇਵਲ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼: ਲਈ ਉਹਨ: ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾ.ਾ ਿਵੱਚ ਸਮਝਣ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇ. ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਹE ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ । ਸਾਰੇ ਿਵਹਾਰਕ ਅਤੇ ਅਿਧਕਾਰਤ ਮੰਤਵ: ਲਈ ਿਨਆਂ ਿਨਰਣੇ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪKਮਾਿਣਕ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਅਮਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਿਦੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। Tarun Mehra Advocate Case: T. S. BALARAM, INCOME TAX OFFICER, COMPANY CIRCLE IV, BOMBAY versus M/S. VOLKART BROTHERS, BOMBAY [[1972] 1 S.C.R. 30] (1972) D E G H ¥ .. ·- -~ (1) [1960] ·--- - --1 S.C.R. 890. (2) 21 I.T.R. 333. 1 . A undoubtedly not more· than thAt of the High Court to· entertain a writ petition on the basis of an "error apparent on the face of the record''. In this case it is not necessary for us to spell out the distinction between the expressions "error apparent on the face of the record'' and "mistake n apparent from the record". But suffice it to say that the Inoome -tax Officer was wholly wrong in holding that there was a mistake apparent from the record of the ass-· essments of the first respondent. For the reasons mentioned above we dismiss this appeal with costs. c 0 G.C. Appeal disntissed ..