The Commissioner Oe' Income-Tax, West Bengal v. Royal Calcutta Turf Club

Case: THE COMMISSIONER OE' INCOME-TAX, WEST BENGAL versus ROYAL CALCUTTA TURF CLUB [[1961] 2 S.C.R. 729] (1961) xv 210 1951[][][][]38 19605946012051926[][]211955[]11222 1953[][][][]44819066743 1914[]14519234191958195720119561960 28 [][]166[][] [][]''61,818xv 2101948[][]1949311062,818[][]194931xv 2[][][][] [][]''''5''123 [][][][]12 Case: THE COMMISSIONER OE' INCOME-TAX, WEST BENGAL versus ROYAL CALCUTTA TURF CLUB [[1961] 2 S.C.R. 729] (1961) અસવીકરણ: સ્થાનિક ભાષામાં અનુવાદિત આ ચુકાદા/હુકમનો હેતુ પક્ષકારોને તેમની ભાષામાં જાણકારીઉપલબ્ધ કરાવવા માત્રનો છે અને તેનો અન્યથા ઉપયોગ થઇ શકશે નહિ. અન્ય તમામ વ્યવહારિક તેમજસરકારી ઉદ્દેશો માટે મૂળ અંગ્રેજી ચુકાદો/હુકમ જ પ્રમાણિત અને માન્ય રહેશે. DISCLAIMER:The translated judgement in vernacular language is meant forthe restricted use of the litigant to understand it in his/ her language and maynot be used for any other purpose For all practical and official purposes. , theEnglish version of the judgement shall be authentic and shall hold the field forthe purpose of execution and implementation. ============================================================ આવકવેરા કમિશનર, પિશ્ચમ બંગાળ રદવિ રોયલ કેલકટા ટ કલબર્ફ (જે. એલ. કપૂર, એમ. હિદાયતુલા અને જે. સી.શાહ, નયાયમૂર્તીશીઓ) --આવકવેરોવ્યવસાયની જાળવણી માટેનો ખર્ચજો સંપૂર્ણપણે વ્યવસાયના હેતુ માટેનક્કી કરવામાં આવે તો -ભારતીય આવકવરાનો કાયદો, ૧૯૨૨ (૧૯૨૨નો XI),એસ. ૧૦૨ XV.( )() પ્રતિવાદી ક્લબનો વ્યવસાય વ્યાપારી ધોરણે રેસ બેઠકો ચલાવવાનો હતો.ક્લબ પાસેકોઈ ઘોડો નહોતો અને તેથી તે જોકીઓને નોકરી પર રાખતો ન હતો.ક્લબ માટે તે થોડીમહત્વની બાબત હતી કે ત્યાં પૂરતી સંખ્યામાં જરૂરી કુશળતા અને અનુભવ ધરાવતા જોકી હતા જે માલિકો અને પ્રશિક્ષકો માટે ઉપલબ્ધ હોત કારણ કે અન્યથા રેસ મીટિંગ્સ ચલાવવીવ્યાવસાયિક રીતે નફફાકારક ન હોત અને તેના હિતને નુકસાન થતું અને જો તેણે જરૂરીક્ષમતાના જોકીને ઉપલબ્ધ કરાવવા માટે પગલાં ન લીધાં હોત તો તેણે તેનો વ્યવસાય છોડવોપડ્યો હોત.તેથી તેણે ભારતીય છોકરાઓને જોકી તરીકે તાલીમ આપવા માટે એક શાળાનીસ્થાપના કરી અને શાળા ચલાવવા પર ખર્ચવામાં આવેલી રકમને નીચે કપાતપાત્ર રકમ તરીકેદાવો કર્યો.એસ. ૧૦ ( ૨ )(XV) ભારતીય આવકવેરાનો કાયદો. પ્રશ્ન એ હતો કે શું કેસના સંજોગોમાં દાવો કરવામાં આવેલો ખર્ચ એવો હતો કે જેસંપૂર્ણપણે પ્રતિવાદીના વ્યવસાયના હેતુ માટે નક્કી કરવામાં આવ્યો હતો. એવું માનવામાં આવ્યું હતું કે, વ્યવસાયના લુપ્ત થવાને રોકવા માટે કરવામાં આવેલકોઈપણ ખર્ચ સંપૂર્ણપણે આકારણીકર્તાના વ્યવસાયના હેતુ માટે કરવામાં આવેલ ખર્ચ હશેઅને તે માન્ય કપાત હશે. તાત્કાલિક કિસ્સામાં વિવાદની રકમ સંપૂર્ણપણે પ્રતિવાદીના વ્યવસાયના હેતુ માટેનક્કી કરવામાં આવી હતી, કારણ કે જો જરૂરી કાર્યક્ષમતા અને કુશળતાના જોકીનો પુરવઠોનિષ્ફફળ જાય, તો પ્રતિવાદીનો વ્યવસાય હવે શક્ય રહેશે નહીં. ઇસ્ટર્ન ઇન્વેસ્ટમેન્ટ્સ લિમિટેડ વિ.આવકવેરાના કમિશનર, વેસ્ટ બંગાળ, [૧૯૫૧]એસ. સી. આર. ૫૯૪ અને આવકવેરાના કમિશનર વિરુદ્ધ ચંદૂલાલ કેશવલાલ એન્ડ કંપની,[૧૯૬૦] ૩૮ આઈ. ટી. આર. ૬૦૧; પર આધાર રાખે છે. બ્રિટિશ ઇન્સ્યુલેટેડ અને હેલ્સબી કેબલ્સ વિ. એથર્ટન, [૧૯૨૬] એ. સી. ૨૦૫,મોર્ગન વિ. ટેટ એન્ડ લાઇલ લિમિટેડ, [૧૯૫૫] એ. સી. ૨૧ અને બોઅરલેન્ડ વિ. ક્રેમટપુલાઈ લિમિટેડ, [૧૯૫૩] ૨ ઓલ, ઇ. આર. ૧૧૨૨, ચર્ચા કરી હતી. સ્ટ્રોંગ એન્ડ કંપની વી.વુડીફિલ્ડ, [૧૯૦૬] એ. સી. ૪૪૮ અને સ્મિથ વિ.ઇન્કૉર્પોરેટેડ કાઉન્સિલ ઓફફ લો રિપોર્ટિંગ, [૧૯૧૪] ૩ કે. બી. ૬૭૪ નો ઉલ્લેખ કરવામાંઆવ્યો છે. વોર્ડ એન્ડ કંપની લિમિટેડ વિ.કરવેરાના કમિશનર, [૧૯૨૩] એ. સી. ૧૪૫,વિશિષ્ટ. : ૧૯૫૮ની લ અપીલ નંબર ૪૧૯. સિવિલ અપીલીય હકૂમત સિવિ ૧૯૫૬ના આવકવેરાના સંદર્ભ નંબર ૧માં કલકત્તા હાઈકોર્ટના ૨૦ ઓગસ્ટ, ૧૯૫૭નાપરવાનગી.ચુકાદા અને આદેશ સામે વિશેષ દ્વારા અપીલ . .અપીલકર્તા માટે હરદ્યાલ હાર્ડી અને ડીગુપ્તા પ્રતિવાદી વતી એન. સી. ચેટર્જી, દીપક ચૌધરી અને બી. એન. ઘોષ. ૧૯૬૦, ૨૮ નવેમ્બર નો કોર્ટનો ચુકાદો ન્યાયમૂર્તીશ્રી કપૂર, દ્વારા આપવામાં આવ્યો હતો. આ કલમ ૬૬(૧) ના આવકવેરાનો કાયદોહેઠળ આવકવેરાની અપીલ ટ્રિબ્યુનલ દ્વારાકરવામાં આવેલા સંદર્ભમાં કલકત્તા ખાતેની ઉચ્ચ અદાલતના ચુકાદા અને આદેશ સામે વિશેષપરવાનગી. .રજા દ્વારા અપીલ છેનીચેના પ્રશ્ો ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો હતોઃ "શું આ કેસના તથ્યો અને સંજોગોમાં, અપીલીય ટ્રિબ્યુનલ એ ચુકાદો આપવામાં સાચોહતો કે રૂ. ૬૧,૮૧૮ ભારતીય છોકરાઓને જોકી તરીકે તાલીમ આપવા માટે આકારણીકરનાર દ્વારા ૬૧,૮૧૮ ખર્ચ કરવામાં આવ્યો હતો, જે નીચે માન્ય એસ.૧૦(૨)(૨૫)ના.? "આકારણી કરનારના વ્યવસાયનો ખર્ચ ન હતોજેનો જવાબ પ્રતિવાદીની તરફફેણમાં..આપવામાં આવ્યો હતોકમિશનર આપણી સમક્ષ અપીલકર્તા છે અને કરદાતા પ્રતિવાદી છે Case: THE COMMISSIONER OE' INCOME-TAX, WEST BENGAL versus ROYAL CALCUTTA TURF CLUB [[1961] 2 S.C.R. 729] (1961) (इंग्रजीत टंकलिखि त न्यायनिर्णयाचे मराठीत भाषांतर) आयकर आयुक्त, पश्चिम बंगाल वि. रॉयल कलकत्ता टर्फ क्लब निकालाची तारीख : २८/११/१९६० [ न्या. जे. एल, कपूर, न्या. एम हिदायतुल्लाह, आणि न्या. जे. सी शहा, जे. जे.] कायदा : आयकर — व्यवसाय टिकवण्यासाठी खर्च — जर च्या उद्देशासाठी पूर्णपणणे आणि केवळमांडलेले व्यवसाय — भारतीय आयकर कायदा, १९२२ (१९२२ चा ११), एस. १० (२) (१५) उत्तरवादी क्लबचा व्यवसाय शर्यतीच्या सभा चालवण्याचा होता व्यवसायिक स्तरावर. क्लबकडेकोणणताही घोडा नव्हता आणि त्यामुळे जॉकी कामावर घेतले नाहीत. ही काहींची बाब होती क्लबलामहत्व आहे की तिथे आवश्यक असलेले जॉकी होते पुरेशा संख्येत कौशल्य आणि अनुभव असलेलेमालकासाठी आणि प्रशिक्षकांसाठी उपलब्ध आहे कारणण अन्यथा शर्यतीच्या सभा चालवणणेव्यवसायिकरित्या फफायदेशीर होणणार नाही. आणि त्याचे हिताचे नुकसान होईल आणि ते करण्यासाठीआवश्यक पावले उचलली नाही तर आवश्यक कॅलिबरचे जॉकी उपलब्ध न झाल्यामुळे कदाचितत्याचा व्यवसाय सोडावा लागेल म्हणणून भारतीय मुलांना जॉकीच्या प्रशिक्षणणासाठी एक शाळा स्थापनकेली आणि शाळा चालविण्यावर खर्च केलेल्या रकमेचा दावा भारतीय आयकर कायद्याचे कलम १०(२) १५ अंतर्गत केला वजापत्र रक्कम म्हणणून प्रश्न असा होतो की, खटल्याच्या परिस्थितीत दावाकलेला खर्च पूर्णपणणे आणि केवळ उत्तेरवादीच्या व्यवसायाच्या उद्देशाने निर्धारित केलेला आहे का ? असे मानण्यात येते की प्रतिबंध करण्यासाठी करण्यात आलेला कोणणताही खर्च व्यवसायाचा विलोपन हा संपूर्णपणणे खर्च होईल च्या व्यवसायाच्या उद्देशासाठी विशेष घातली निवड मूल्यांकनआणि एक स्वीकार्य वाजवट असेल. झटपट प्रकारणणात वादात असलेली रक्कम मांडण्यात आली. पूर्णपणणे आणि केवळउत्तेरवादीच्या उद्देशासाठी व्यवसाय, कारणण आवश्यक जॉकी पुरवठा तर कार्यक्षमता आणि कौशल्यअयशस्वी झाले, उत्तेरवादीच्या व्यवसाय यापुढे शक्य होणणार नाही. ईस्टर्न इन्व्हेस्टमेंट्स लि. वि. आयकर आयुक्त, पश्चिम बंगाल, [१९५१] एससीआर ५९४ आणिआयकर आयुक्त व्ही. चंदुलाल केशवलाल अँड कं., [ १९६०] ३८ आय. टी. आर. ६०१; अवलंबूनवर, ब्रिटिश इन्सुलेटेड आणि हेल्स्बी केबल्स वि. एथर्टन, [ १९२६] ए. सी. २०५, मॉर्गन वि. टेटअँड लाइल लिमिटेड, [१९५५] एसी २१ आणि बोअरलँड वि. क्रमाट पुलाई लिमिटेड, [१९५३] २ऑल, ईआर ११२२, चर्चा केली. सटॉग अँड कंपनी वि. वुडीफिल्ड, [ १९०६] एसी ४४८ आणि स्मिथवि. इन्कॉर्पोरेटेड कौन्सिल ऑफफ लॉ रिपोर्टिंग, [१९१४] ३ के. बी. ६७४, संदर्भित. वॉर्ड अँड कंपनी लिमिटेड विरुद्ध कर आयुक्त, [ १९२३ ] एसी १४५,प्रतिष्ठित ७३०न्याय : सिव्हिल अपील अधिकार क्षेत्र : दिवाणणी अपील क्रमांक ४१९/१९५८ चे कलकत्ता उच्चन्यायालयाच्या २० ऑगस्ट १९५७ रोजीच्या निकाल आणि आदेशानुसार विशेष परवानगी अपील. अपिलार्थीतर्फे हरदयाल हार्डी आणि डी. गुप्ता. एनसी चटर्जी, दीपक चौधरी आणि बी. एन. घोष,उत्तेरवादीसाठी २८ नोव्हेंबर १९६० कपूर, जे. यांनी दिलेला न्यायालयाचा निकाल - आयकर अपीलीय न्यायाधिकरणणाने कलकत्ता येथील उच्च न्यायालयाचा निकाल आणि आदेशाविरुद्ध हेविशेष परवानगीने केलेले अपील आहे. एस. ६६ (१) प्राप्तिकर कायदा. खालील प्रश्नाचा संदर्भ दिलाहोता: “या प्रकरणणातील वस्तुस्थिती आणि परिस्थितीत, अपिलीय न्यायाधिकरणणाने भारतीय मुलांनाजॉकी म्हणणून प्रशिक्षित करण्यासाठी करनिर्धारणणकरतयाने खर्च केलेले रु. ६१,८१८ हे १०(२) (१५)अंतर्गत स्वीकार्य असलेल्या कारनिर्धारणणाच्या व्यवसायाच्या खर्ाा समावेश नाही असे मानणणे योग्यहोते. “ज्याला उत्तरवादीच्या बाजूने उत्तर दिले गेले. आमच्यासमोर आयुक्त अपीलकर्ता आहेत आणिकारनिर्धारक उत्तरवादी आहेत. उत्तरवादी ही व्यक्तिंची संघटना आहे ज्यांचा व्यवसाय कलकत्ता येथे व्यवसायिक आधारावरशर्यतीच्या बैठका आयोजित करणणे आहे. हे वर्षाच्या दोन हंगामात शर्यतीच्या दोन मालिकाआयोजित करते. उत्तरवादीकडे कोणणतेही घोडे नाहीत आणि म्हणणून ते जॉकी ठेवत नाहीत परंतु तेशर्यतीत चालवल्या जाणणाऱ्या घोड्यांच्या मालक आणि प्रशिक्षकांद्वारे काम करतात. उत्तरदात्यासाठीही काही महत्वाची बाब आहे की मालकांना पुरेसे कौशल्य आणि अनुभव असलेले जॉकी उपलब्धअसले पाहिजेत कारणण शर्यतींचे यश मोठ्या प्रमाणणात शर्यतीत घोडा चालवणणाऱ्या जॉकीच्याअनुभवावर आणि कौशल्यावर अवलंबून असते. कारणण असे मत होते कि जॉकी अनुपलब्धहोण्याचा धोका आहे आणि अशा अनुपलब्धतेमुळे त्याच्या व्यवसायावर गंभीर परिणणाम होईलज्यामुळे तो व्यवसाय बंद होऊ शकतो, उत्तरवादीने तो दोष दूर करणणे हितावह असल्याचे मानले.म्हणणून, १९४८ मध्ये, याने भारतीय मुलांसाठी जॉकी म्हणणून प्रशिक्षणण देण्यासाठी एक शाळा स्थापनकेली, जेणणेकरून त्यांच्या प्रशिक्षणणानंतर ते त्यांच्या आश्रयाखाली आयोजित शर्यतीच्या सभांसाठी उपलब्ध होऊ शकतील. मात्र, या शाळेला यश आले नाही आणि तीन वर्षांपासून ती बंद पडली. Case: THE COMMISSIONER OE' INCOME-TAX, WEST BENGAL versus ROYAL CALCUTTA TURF CLUB [[1961] 2 S.C.R. 729] (1961) ਪਐਛਮਸਬਗਗਲ ਬਨਗਮ ਰਗਇਲਕਲਕਐਤਗਟਰਫਕਲਐਬ (ਜ. ਐਲ. ਕਪਰ, ਐਮ. ਰਹਦਗਇਤਸਐਲਗਹਅਤਜਜ. ਸਸ. ਸਗਹ, ਜ. ਜ.)ਆਮਦਨਕਰ-ਕਗਰਕਬਗਰਦਸਸਬਭਗਲਲਈਖਰਚ-ਜਕਰਕਗਰਕਬਗਰਦਜਉਦਜਸਲਈਪਰਸਤਰਹਟਅਤਜਰਵਸਜਸਤਰ'ਤਜਰਐਰਖਆਰਗਆਹਟ-ਭਗਰਤਸਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, 1922 (1922 ਦਗXI), ਐਸ. 10(2)(xv)। ਜਵਗਬਦਜਹਕਲਐਬਦਗਕਗਰਕਬਗਰਵਪਗਰਕਪਐਧਰ'ਤਜਰਜਸਮਸਰਟਬਗਟਨਚਲਗਉਣਗਸਸ। ਕਲਐਬਕਲਕਈਘਕੜਗਨਹਸਹਸਸਅਤਜਇਸਲਈਜਤਕਸਨਹਸਹਰਐਖਜਗਏਕਲਐਬਲਈਕਸਝਮਹਐਤਵਪਰਨ। ਗਐਲਇਹਸਸਰਕਲਕੜਸਹਦਜਹਸਨਰਅਤਜਤਜਰਬਜਵਗਲਜਜਸਕਗਫਸਰਗਣਤਸਰਵਐਚਸਨਜਕਮਗਲਕਟਅਤਜ'ਟਜਨਰਟਲਈਉਪਲਬਧਹਕਣਗਜਰਕਉਹਰਕਨਹਸਹਤਟਰਜਸਮਸਰਟਬਗਟਦਗਸਬਚਗਲਨਵਪਗਰਕਤਰਤਜਲਗਭਦਗਇਕਨਹਸਹਹਕਵਜਗਗਅਤਜਇਸਦਜਰਹਐਤਟਨਨਸਕਸਗਨਹਕਵਜਗਗਅਤਜਇਹਜਇਸਨਜਲਕੜਸਹਦਸਸਮਰਐਥਗਵਗਲਜਜਤਕਸਉਪਲਬਧਕਰਗਉਣਲਈਕਦਮਨਗਚਸਐਕਜਤਟਸਗਇਦਇਸਨਆਪਣਗਕਗਰਕਬਗਰਛਐਡਣਗਪਟਸਕਦਗਸਸ। ਇਸਲਈਇਸਨਜਭਗਰਤਸਮਸਬਰਡਆਨਜਤਕਸਵਜਕਹਰਸਖਲਗਈਦਜਣਲਈਇਐਕਸਕਪਲਦਸਸਥਗਪਨਗਕਸਤਸਅਤਜਭਗਰਤਸਆਮਦਨਕਰਕਗਨਨਦਸਧਗਰਗ10 (2) (xv)ਦਜਤਰਹਤਕਟਸਯਕਗਰਕਮਵਜਕਹਸਕਪਲਨਚਲਗਉਣਲਈਖਰਚਕਸਤਸਰਕਮਦਗਦਗਅਵਗਕਸਤਗ।ਸਵਗਲਇਹਸਸਰਕਕਸਕਜਸਦਸਆਸਰਥਤਸਆਰਵਐਚਦਗਅਵਗਕਸਤਗਰਗਆਖਰਚਗਉਹਸਸਜਕਉਤਰਦਗਤਗਦਜਕਗਰਕਬਗਰਦਜਉਦਜਸਲਈਪਰਸਤਰਹਟਅਤਜਰਵਸਜਸਤਰ'ਤਜਰਐਰਖਆਰਗਆਸਸ। ਹਜਲਡ, ਇਹਮਬਰਨਆਜਟਦਗਹਟਰਕਰਕਸਜਕਗਰਕਬਗਰਦਜਰਵਨਗਸਨਰਣਲਈ'ਕਸਤਗਰਗਆਕਈਵਸਖਰਚਗਪਰਸਤਰਹਟਅਤਜਰਵਸਜਸਤਰਤਜਮਸਲਟਕਣਕਰਤਗਦਜਕਗਰਕਬਗਰਦਜਉਦਜਸਲਈਰਐਰਖਆਜਗਵਜਗਗਅਤਜਇਐਕਮਨਜਪਰਕਟਸਹਕਵਜਗਸ। 'ਤਤਕਗਲਕਜਸਰਵਐਚਰਵਵਗਦਵਗਲਸਰਕਮਪਰਸਤਰਹਟਅਤਜਰਵਸਜਸਤਰਤਜਉਤਰਦਗਤਗਦਜਕਗਰਕਬਗਰਦਜਉਦਜਸਲਈਰਐਖਸਗਈਸਸ, ਰਕਉਹਰਕਜਕਰਲਕੜਸਹਦਸਕਲਤਗਅਤਜਹਸਨਰਦਜਜਤਕਸਦਸਸਪਲਗਈਅਸਫਲਹਕਜਟਦਸਹਟ, ਤਟਜਵਗਬਦਗਤਗਦਗਕਗਰਕਬਗਰਹਸਣਸਬਭਵਨਹਸਹਹਕਵਜਗਗ। ਈਸਟਰਨਇਨਵਟਸਟਮਹਸਰਲਰਮਟਜਡਬਨਗਮਇਨਕਮਟਕਸਕਰਮਸਨਰ, ਵਟਸਟਬਗਗਲ,[1951] ਐਸ.ਸਸ.ਆਰ. 594 ਅਤਜਇਨਕਮਟਕਸਕਰਮਸਨਰਬਨਗਮਚਬਦਪਲਗਲਕਜਸਵਲਗਲਐਹਡਕਬਪਨਸ, [1960] 38 ਆਈ.ਟਸ.ਆਰ. 601 'ਤਜਭਰਕਸਗਕਸਤਗ। ਰਬਰਟਸਇਬਸਪਲਜਰਟਡਅਤਜਹਜਲਸਬਸਕਜਬਲਸਬਨਗਮਐਥਰਟਨ, [1926) ਏ.ਸਸ. 205,ਮਕਰਗਨਬਨਗਮਟਜਟਐਹਡਲਗਇਲਰਲਰਮਟਜਡ, [1955] ਏ. ਸਸ. 21 ਅਤਜਬਕਅਰਲਟਹਡਬਨਗਮਕਗਮਤਪਸਲਗਈਰਲਰਮਟਜਡ, [1953] 2 ਸਗਰਜਈ.ਆਰ. 1122, ਚਰਚਗਕਸਤਸਗਈ। ਸਟਕਹਗਐਹਡਕਬਪਨਸਬਨਗਮਵਸਡਸਫਸਲਡ, (1906) ਏ. ਸਸ. 448 ਅਤਜਸਰਮਥਬਨਗਮਇਨਕਗਰਪਕਰਜਰਟਡਕਤਹਸਲਆਫਲਗਅਰਰਪਕਰਰਟਬਗ, (1914) 3 ਕਜ.ਬਸ. 674, ਦਗਹਵਗਲਗਰਦਐਤਗਰਗਆਹਟ। ਵਗਰਡਐਹਡਕਬਪਨਸਰਲਰਮਟਜਡਬਨਗਮਟਕਸਕਰਮਸਨਰ, [1923] ਏ. ਸਸ. 145, ਵਐਖਰਗ। ਰਨਸਚਲਹਟਸਸ, ਅਨਸਵਗਦਕਦਸਆਰਗਅਨਸਵਗਦਅਤਜਟਗਈਪਕਸਤਗਰਗਆ 730 ਰਸਵਲਅਪਸਲਸਅਰਧਕਗਰਖਜਤਰ: 1958 ਦਸਰਸਵਲਅਪਸਲਨਬ. 419 1956 ਦਜਇਨਕਮਟਕਸਸਬਦਰਭਨਰ1 ਰਵਐਚਕਲਕਐਤਗਹਗਈਕਰਟਦਜ20 ਅਗਸਤ, 1957 ਦਜਫਟਸਲਜਅਤਜਆਦਜਸਤਕਹਰਵਸਜਸਛਸਐਟਸਦਸਆਰਗਅਪਸਲ। ਅਪਸਲਕਰਤਗਲਈਹਰਰਦਆਲਹਗਰਡਸਅਤਜਡਸ.ਗਸਪਤਗ। ਉਤਰਦਗਤਗਲਈਐਨਸਸਚਰਜਸ, ਦਸਪਕਚਤਧਰਸਅਤਜਬਸਐਨਘਕਸ।1960. ਨਵਰ28. ਅਦਗਲਤਦਗਫਟਸਲਗਦਸਆਰਗਰਦਐਤਗਰਗਆਸਸ ਕਪਰ, ਜ.-ਇਹਇਨਕਮਟਕਸਐਕਟਦਸਧਗਰਗ66(1) ਦਜਤਰਹਤਇਨਕਮਟਕਸਅਪਸਲਸਰਟਰਬਊਨਲਦਸਆਰਗਕਸਤਜਗਏਇਐਕਸਬਦਰਭਰਵਐਚਕਲਕਐਤਗਰਵਖਜਰਨਆਇਕਹਗਈਕਰਟਦਜਫਟਸਲਜਅਤਜਆਦਜਸਦਜਰਖਲਗਫਰਵਸਜਸਛਸਐਟਸਦਸਆਰਗਇਐਕਅਪਸਲਹਟ। ਹਜਠਰਦਐਤਜਸਵਗਲਦਗਹਵਗਲਗਰਦਐਤਗਰਗਆਸਸ:"ਕਸਇਸਕਜਸਦਜਤਐਥਟਅਤਜਹਗਲਗਤਟਰਵਐਚ, ਅਪਸਲਸਰਟਰਬਊਨਲਇਹਮਬਨਣਰਵਐਚਸਹਸਸਸਰਕਮਸਲਟਕਣਦਸਆਰਗਭਗਰਤਸਮਸਬਰਡਆਨਜਤਕਸਵਜਕਹਰਸਖਲਗਈਦਜਣਲਈਖਰਚਜਗਏ61,818 ਰਸਪਏ, ਕਸਧਗਰਗ10(2)(xv) ਦਜਤਰਹਤਮਨਜਪਰਸਦਗਮਸਲਟਕਣਦਜਕਗਰਕਬਗਰਦਜਖਰਚਜਨਹਸਹਬਣਗਏਗਏ?" ਰਜਸਦਗਜਵਗਬਪਤਸਵਗਦਸਦਜਹਐਕਰਵਐਚਰਦਐਤਗਰਗਆ। ਕਰਮਸਨਰਸਗਡਜਸਗਹਮਣਜਅਪਸਲਕਰਤਗਹਟਅਤਜਮਸਲਟਕਣਜਵਗਬਦਗਤਗਹਟ । ਉਤਰਦਗਤਗਉਹਨਟਰਵਅਕਤਸਆਦਸਇਐਕਐਸਕਸਸਏਸਨਹਟਰਜਨਰਹਟਦਗਕਗਰਕਬਗਰਵਪਗਰਕਅਧਗਰ'ਤਜਕਲਕਐਤਗਰਵਐਚਰਜਸਮਸਰਟਬਗਟਕਰਨਗਹਟ। ਇਹਸਗਲਦਜਦਕਮਤਸਮਟਦਤਰਗਨਦਤੜਦਸਆਦਕਲੜਸਵਗਰਮਸਰਟਬਗਟਦਗਆਯਕਜਨਕਰਦਗਹਟ । ਉਤਰਦਗਤਗਕਲਕਈਘਕਰੜਆਦਗਮਗਲਕਨਹਸਹਹਟਅਤਜਇਸਲਈਉਹਜਤਕਸਨਹਸਹਰਐਖਦਗਹਟਪਰਉਹਘਕਰੜਆਦਜਮਗਲਕਟਅਤਜਟਜਨਰਟਦਸਆਰਗਰਨਯਸਕਤਕਸਤਜਜਟਦਜਹਨਜਕਰਕਰਵਐਚਚਲਗਏਜਟਦਜਹਨ। ਨਸਲਟਉਤਰਦਗਤਗਲਈਇਹਕਸਝਮਹਐਤਵਪਰਨਗਐਲਹਟਰਕਮਗਲਕਟਲਈਕਗਫਸਹਸਨਰਅਤਜਤਜਰਬਜਵਗਲਜਜਤਕਸਉਪਲਬਧਹਕਣਜਚਗਹਸਦਜਹਨਰਕਉਹਰਕਦਤੜਦਸਸਫਲਤਗਕਗਫਸਹਐਦਤਐਕਦਤੜਰਵਐਚਘਕੜਜਦਸਸਵਗਰਸਕਰਨਵਗਲਜਜਤਕਸਦਜਤਜਰਬਜਅਤਜਹਸਨਰ'ਤਜਰਨਰਭਰਕਰਦਸਹਟ। ਰਕਉਹਰਕਇਹਰਵਚਗਰਸਸਰਕਜਤਕਸਦਜਅਣਉਪਲਬਧਹਕਣਦਗਖਤਰਗਹਟਅਤਜਅਰਜਹਸਅਣਉਪਲਬਧਤਗਇਸਦਜਕਗਰਕਬਗਰਨਬਸਰਸਤਰਹਟਪਭਗਰਵਤਕਰਜਗਸ। ਰਨਸਚਲਹਟਸਸ, ਅਨਸਵਗਦਕਦਸਆਰਗਅਨਸਵਗਦਅਤਜਟਗਈਪਕਸਤਗਰਗਆ ਰਜਸਦਜਨਤਸਜਵਜਕਹਇਹਕਗਰਕਬਗਰਬਦਹਕਸਕਦਗਹਟ, ਉਤਰਦਗਤਗਨਜਉਸਨਸਕਸਨਦਪਰਕਰਨਗਉਰਚਤਸਮਰਝਆ। ਇਸਲਈ1948 ਰਵਐਚ, ਇਸਨਜਭਗਰਤਸਮਸਬਰਡਆਨਜਤਕਸਵਜਕਹਰਸਖਲਗਈਦਜਣਲਈਇਐਕਸਕਪਲਦਸਸਥਗਪਨਗਕਸਤਸਤਟਜਕਉਹਨਟਦਸਰਸਖਲਗਈਤਕਹਬਗਅਦਉਹਇਸਦਸਸਰਪਸਤਸਹਜਠਹਕਣਵਗਲਸਆਰਜਸਮਸਰਟਬਗਟਦਜਉਦਜਸਟਲਈਉਪਲਬਧਹਕਸਕਣ। ਇਹਸਕਪਲ, ਹਗਲਟਰਕ, ਸਫਲਸਗਬਤਨਹਸਹਹਕਇਆਅਤਜਰਤਬਨਸਗਲਟ।ਤਕਹਹਕਹਦਰਵਐਚਰਰਹਣਤਕਹਬਗਅਦਇਸਨਬਦਕਰਰਦਐਤਗਰਗਆ 31 ਮਗਰਚ, 1949 ਨਖਤਮਹਕਏਸਗਲਦਤਰਗਨ, ਉਤਰਦਗਤਗਨਜ62,818ਰਸਪਏਦਸਰਕਮਖਰਚਕਸਤਸ। ਆਪਣਜਸਕਪਲਨਚਲਗਉਣ'ਤਜਅਤਜਉਸਰਕਮਨਇਨਕਮ-ਟਕਸਐਕਟਦਜਸਟਕਸਨ10(2)(xv) ਦਜਤਰਹਤਕਟਸਵਜਕਹਅਤਜ31 ਮਗਰਚ, 1949 ਨਖਤਮਹਕਣਵਗਲਸਚਗਰਜਯਕਗਲਜਖਗਰਮਆਦਲਈਵਪਗਰਕਲਗਭਟਕਸਦਜਅਧਸਨਮਸਲਟਕਣਰਵਐਚਦਗਅਵਗਕਸਤਗ। ਇਸਦਗਅਵਜਨਇਨਕਮਟਕਸਅਫਸਰਦਸਆਰਗਅਤਜਅਪਸਲਸਸਹਗਇਕਕਰਮਸਨਰਦਸਆਰਗਅਤਜਇਨਕਮਟਕਸਅਪਸਲਸਰਟਰਬਊਨਲਦਸਆਰਗਅਪਸਲ'ਤਜਨਗਮਨਜਪਰਕਸਤਗਰਗਆਸਸ। ਉਤਰਦਗਤਗਦਜਕਰਹਣ'ਤਜਪਰਹਲਟਹਸਹਵਗਲਗਰਦਐਤਗਰਗਆਸਵਗਲਹਗਈਕਰਟਨਭਜਰਜਆਰਗਆਸਸਅਤਜਜਵਗਬਦਜਹਦਜਹਐਕਰਵਐਚਜਵਗਬਰਦਐਤਗਰਗਆਸਸ। ਇਹਅਪਸਲਉਸਫਟਸਲਜਦਜਰਵਰਸਐਧਰਵਸਜਸਛਸਐਟਸਦਸਆਰਗਰਲਆਦਸਗਈਹਟ। Case: THE COMMISSIONER OE' INCOME-TAX, WEST BENGAL versus ROYAL CALCUTTA TURF CLUB [[1961] 2 S.C.R. 729] (1961) 2 S.C.R. SUPREME COURT REPORTS THE COMMISSIONER OE' INCOME-TAX, WEST BENGAL v. ROYAL CALCUTTA TURE' CLUB (J. L. KAPUR, M. HIDAYATULLAH and J. c. SHAH, JJ.) Income Tax-Expenditure for preservation of business-If wholly and exclusively laid out for the purpose of business-Indian Income Tax Act, r922 (XI of r922), s. ro (2)(xv). The business of the respondent club was to run race meet-ings on a .commercial scale. The club did not own any horse and therefore did not employ jockeys. It. was a matter of some importance to the club that there were jockeys of requisite skill and experience in sufficient numbers who would be available to the owners and trainers because otherwise the running of the race meetings would not be commercially profitable and its interest would suffer and it might have had to abandon its busi-ness if it did not take steps to make jockeys of the necessary calibre available. Therefore it established a school for the training of Indian boys as jockeys and claimed the sums spent on the running of the school as deductable amount under s. 10 (2)(xv) of the Indian Income Tax Act. Th.e question was whether in the circumstances of the case the expenditure claimed was one which was wholly and exclusi-vely laid out for the purpose of the respondent's business. Held, that any expenditure which was incurred for prevent-ing the extinction of a business would be expenditure wholly and exclusively laid out for the purpose of the business of the assessee and would be an allowable deduction. In the instant case the amount in dispute was laid out wholly and exclusively for the purpose of the respondent's busi-ness, because if the supply of jockeys of requisite efficiency and skill failed, the business of the respondent would no longer be possible. Eastern Investments Ltd. v. Commissioner of Income-tax, West Bengal, [r95r] S. C.R. 594 and Commissioner of Income-tax v. Chandulal Keshavlal & Co., [1960] 38 I.T.R. 6o1, relied on. British ltisulated and Helsby Cables v. Atherton, [1926) A. C. 205, Morgan v. Tate 0- Lyle Ltd., [1955) A. C. 21 and Boarland v. Kramat Pulai Ltd., [1953] 2 AIL E. R. n22, discussed. Strong & Co. v. Woodifield, (1906) A. C. 448 and Smith v. Incorporated Council of Law Reporting, (1914) 3 K.B. 674, referr-ed to . . Ward 0- Co. Ltd. v. Commissioner of Taxes, [1923] A. C. 145, distinguished. I960 November a8. 730 SUPREME COURT REPORTS [1961] :c960 CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeal No. The Commission" 419 of 1958. of Tncom!!·tax, West Bengal Appeal by special leave from the judgment and order dated August 20, 1957, of the Calcutta High Court in Income-tax Reference No. 1 of 1956. v. Royal Calcutta Turf Club Hardyal Hardy and D. Gupta, for the appellant. N. C. Chatterjee, Dipak Choudhri and B. N. Ghosh, for the respondent. 1960. November 28. The Judgment of the Court was delivered by Kapur J. KAPUR, J.-This is an appeal by special leave against the judgment and order of the High Court of Judicature at Calcutta in a reference made by the Income-tax Appellate Tribunal under s. 66(1) of the Income-tax Act. The following question was refer- red: "Whether in the facts and circumstances of this case, the Appellate Tribunal was right in holding that Rs. 61,818 spent by the assessee to train Indian boys as jockeys, did not constitute expenses of the business of the assessee allowable under s. 10(2)(xv)?" which was answered in favour of the respondent. The Commissioner is the appellant before us and the asses. see is the respondent. The respondent is an association of persons whose Case: THE COMMISSIONER OE' INCOME-TAX, WEST BENGAL versus ROYAL CALCUTTA TURF CLUB [[1961] 2 S.C.R. 729] (1961) 1961-2-729-736 നിരാകരണപതം (Disclaimer) പ്രാദേശിക ഭാഷയിൽ വിവർത്തനം ചെയ്ത വിധിന്യായം ഭാരതസര്‍ക്കാര്‍ സ്ഥാപനമായഎ.ഐ.സി.ടി.ഇ. യുടെ “അനുവാദിനി” എന്ന നിര്‍മ്മിത ബുദധാധിഷ്ഠിത വിവര്‍ത്തനഉപകരണത്തിന്‍റെ സഹായത്തത്തോടെ കേരള ഹൈക്ക്കോടതിയിലെ ഐ.റ്റി. ഡയറക്ടറേറസാധൂകരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ഇതിന്‍റെ ഉളളടക്കത്തില്‍ ആശയപരമായയോസാംഗത്യപരമായയോ വ്യാകരണപരമായയോ ആഖ്യാനപരമായയോ തെറ്റുകള്‍ കടന്നു കൂടാന്‍സാധ്യതയുളളതാണ്. ഈ തര്‍ജ്ജമ കേവലം വ്യവഹാരകക്ഷികളുടെയും പപൊതുജനങ്ങളുടെയുംപപൊതുവായ അറിവിലേകക ഉപയയോഗപ്പെടുത്തുവാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളതുമാണ്‌.ഔദ്യ്യോഗികവും പ്രായയോഗികവുമായ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കും വിധി നിര്‍വഹണനടപ്പാക്കലുകള്‍ക്കും പ്രസ്ു വിധിന്യായത്തിന്‍റെ ഇംഗ്ലീഷ് പതിപപ ആധികാരികവും അന്തിമവുംആയിരിക്കും. കമീഷണർ ഓഫ് ഇൻകം-ടാക, പശിമ ബംഗാൾ v. റോയൽ കൽകട ടർഫ് കബ് (ജസിസ് .എൽ. കപർ, ജസിസ് എം. ഹിദായതള, ജസിസ് . സി. ഷാ)ജെജെ - -ആദായനികുതി വ്യവസായം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള ചെലവ് വ്യവസായ - ഇനആവശ്യത്തിനായി പൂർണ്ണമായും പ്രത്യേകമായും സജ്ജീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽതൻആദായനികുതി നിയമം, 1922 (1922-ലെ XI) വകുപപ 10 (2) (xv). വാണിജ്യ തലത്തിൽ കുതിര പന്തയങ്ങൾ നടത്തുക എന്നതായിരുന്നു എതിർകക്ഷിയായക്ലബ്ബിൻ്റെ വ്യവസായം. ക്ലബ്ബിന് സ്വന്തമായി കുതിരയയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നതിനാൽപന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാരെ നിയമിച്ചിരുന്നില്ല. കുതിര പന്തയങ്ങൾ നടത്തുന്നത്വാണിജ്യപരമായി ലാഭകരമാകില്ലെന്നതിനാൽ ആവശ്യമുള്ള വൈദഗ്ധ്യവും പരിചയവുമുള്ളപന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാർ മതിയായ എണ്ണത്തിൽ ഉടമകൾക്കും പരിശീലകർക്കുംലഭ്യമാകുന്നുണ്ടെന്നത് ക്ലബ്ബിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തത്തോളം പ്രാധാന്യമുള്ള കാര്യമായിരുനെന്നുംഇത് ക്ലബ്ബിൻ്റെ താൽപ്പര്യത്തെ ബാധിക്കുമെന്നും ആവശ്യമായ കഴിവുള്ളപന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാരെ ലഭ്യമാക്കാൻ നടപടികൾ സ്വീകരിച്ചില്ലെങ്കിൽ ക്ലബിന് അതിൻ്റെവ്യവസായം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നേക്കാം. അതിനാൽ ഇനതൻ ആൺകുട്ടികളെപന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാരായി പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതിനായി ഒരു സ്കൂൾ സ്ഥാപിക്ുയും സ്കൂൾ 1961-2-729-736 നടത്തുന്നതിന് ചെലവഴിക്കുന്ന തുക ഇനതൻ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 10 (2)(xv) പ്രകാരം കുറയ്ക്കാവുന്ന തുകയായി അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്തു. കേസിൻ്റെ സാഹചര്യങ്ങളിൽ അവകാശവാദം ഉന്നയിച്ച ചെലവ് എതിർകക്ഷിയുടെവ്യവസായത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി പൂർണ്ണമായും പ്രത്യേകമായും നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ടണ്ടോഎന്നതായിരുന്നു ചോദ്യം. വിധി: ഒരു വ്യവസായം ഇല്ലാതായിത്തീരുന്നത് തടയുന്നതിനായി ചെലവഴിച്ച ഏതതൊരുചെലവും നികുതിദായകന്റെ വ്യവസായ ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി പൂർണ്ണമായും പ്രത്യേകമായുംനിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള ചെലവായിരിക്കുമെന്നും അതിന് കിഴിവ് അനുവദനീയവുമാണ്. പ്രത്യക്ഷകേസിൽആവശ്യമായകാര്യക്ഷമതയുംവൈദഗ്ധ്യവുംഉള്ളപന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാരുടെ സജ്ജീകരണം പരാജയപ്പെട്ടാൽ എതിർകക്ഷിയുടെ വ്യവസായംഇനി സാധ്യമാകില്ല എന്നതിനാൽ തർക്കത്തിലുള്ള തുക എതിർകക്ഷിയുടെവ്യവസായത്തിനായി പൂർണ്ണമായും പ്രത്യേകമായും നീക്കിവച്ചിരുന്നു. ഈസ്റ്റേൺ ഇൻവെസറ്റമെനറസ് ലിമിറ്റഡ് v. ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ, പശ്ചിമ ബംഗാൾ,[1951] എസ്.സി.ആർ. 594, ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ v. ചന്ദുലാൽ കേശവ്ലാൽ & കമ്പനി,[1960] 38 ഐ.ടി.ആർ. 601 എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ചു. ബ്രിട്ടീഷ് ഇൻസുലേറ്റഡും ഹെൽസ്ബി കേബിൾസും v. ആതർട്ടൺ, [1926] എ.സി. 205, മമോർഗൻv. ടേററ & ലൈൽ ലിമിറ്റഡ്, [1955] എ.സി. 21, ബബോർലാൻഡ് v. ക്രാമത് പുലായ് ലിമിറ്റഡ്, [1953]2 എഎൽഎൽ. ഇ.ആർ. 1122 എന്നിവ ചർച്ച ചെയ്തു. പരാമർശം: സ്ട്രോങങ & കമ്പനി v. വുഡിഫീൽഡ്, [1906] എ.സി. 448, സ്മിതത v.ഇൻകോർപറേറ്റഡ് കൗൺസിൽ ഓഫ് ലോ റിപ്പോർട്ടിംഗ്, [1914] 3 കെ.ബി. 674.വാർഡ് & കമ്പനി ലിമിറ്റഡ് v. ടാകസ കമ്മീഷണർ, [1923] എ.സി. 145, വേര്‍തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സിവിൽ അപ്പീൽ അധികാരിത: 1958-ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പർ 419. 1956-ലെ ആദായനികുതി റഫറൻസ് നമ്പർ 1-ൽ കൽക്കട്ട ഹൈക്ക്കോടതിയുടെ 1957 ഓഗസ20-ലെ വിധിയിൽ നിന്നും ഉത്തരവിൽ നിന്നും പ്രത്യേക അനുമതിയയോടെയുള്ള അപ്പീൽ. അപ്പീൽവാദികക വേണ്ടി ഹർഡ്യാൽ ഹാർഡിയും ഡി. ഗുപ്തയും. എതിർകക്ഷികക വേണ്ടി എൻ. സി. ചാറ്റർജി, ദീപക് ചൌധരി, ബി. എൻ. ഘോഷ് എന്നിവർ. 1961-2-729-736 1960 നവംബർ 28. കോടതിയുടെ വിധി പ്രസ്താവിച്ചത് ജസ്റ്റിസ് കപൂർ - ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ 66 (1) വകുപപ പ്രകാരം ആദായനികുതി അപ്പലേററ ട്രൈബ്യൂണൽനൽകിയ പരാമർശത്തിൽ കൽക്കട്ടയിലെ ഹൈക്ക്കോടതി വിധിക്കും ഉത്തരവിനുമെതിരെപ്രത്യേക അനുമതിയയോടെയുള്ള അപ്പീലാണിത്. താഴെപ്പറയുന്ന ചോദ്യം വിവരത്തിനായിഅന്വേഷിക്കപ്പെട്ടു. Case: THE COMMISSIONER OE' INCOME-TAX, WEST BENGAL versus ROYAL CALCUTTA TURF CLUB [[1961] 2 S.C.R. 729] (1961) 2 S.C.R. 729 ఆదాయపు పన్ను - వ్యాపార పరిరక్షణకు ఖర్చు - పూర్తిగా మరియు-ప్రత్యేకంగా వ్యాపార ప్రయోజనం కోసం నిర్దేశించబడి ఉంటే భారతీయ ఆదాయపు పన్ను చట్టం, 1922 (XI ఆఫ్ 1922), సెక్షన్ 10 (2)(XV). ప్రతివాదిక్లబయొక్కపనివాణిజ్యస్థాయిలోరేససమావేశాలనునిర్వహించడం. క్లబకు సొంతంగా ఏగుర్రంలేదు,మరియుఅందువల్లజాకీలనునియమించుకోలేదు. యజమానులకుమరియుశిక్షకులకుతగినంతసంఖ్యలోనైపుణ్యంమరియుఅనుభవంఉన్నజాకీలుఅందుబాటులోఉండటంక్లబకుకొంతప్రాముఖ్యతఉన్నవిషయం,ఎందుకంటేలేకపోతేరేససమావేశాలనిర్వహణవాణిజ్యపరంగాలాభదాయకంగాఉండదుమరియుదానిప్రయోజనాలుదెబ్బతింటాయిమరియుఅవసరమైనసామర్థ్యంకలిగినజాకీలనుఅందుబాటులోఉంచడానికిచర్యలుతీసుకోకపోతేదానివ్యాపారాన్నినిలిపివేయవలసిఉంటుంది. అందువల్ల, ఇదిభారతీయబాలురనుజాకీలుగాశిక్షణఇవ్వడానికిఒకపాఠశాలనుస్థాపించిందిమరియుపాఠశాలనిర్వహణకుఖర్చుచేసినమొత్తాలనుభారత ఆదాయపుపన్నుచట్టంలోనిసెక్షన్10 (2) (XV)కిందమినహాయించదగినమొత్తంగాక్లెయిమచేసింది. కేసుపరిస్థితులలోపేర్కొన్నఖర్చుపూర్తిగామరియుప్రతివాదివ్యాపారంయొక్కప్రయోజనంకోసంప్రత్యేకంగాకేటాయించినదాఅనేదిప్రశ్న. తక్షణకేసులోవివాదంలోఉన్నమొత్తాన్నిప్రతివాదివ్యాపారంయొక్కప్రయోజనంకోసంపూర్తిగామరియుప్రత్యేకంగాకేటాయించారు, ఎందుకంటేఅవసరమైనసామర్థ్యంమరియునైపుణ్యంకలిగినజాకీలసరఫరావిఫలమైతే, ప్రతివాదివ్యాపారంఇకపైసాధ్యంకాదు. ఈస్టర్న్ఇన్వెస్ట్మెంట్స్లిమిటెడ్v. కమీషనర్ఆఫ్ఇన్‌కమ్టాక్స్, వెస్ట్బెంగాల్, [1951] ఎస. సి. ఆర. 594 మరియుకమీషనర్ఆఫ్ఇన్‌కమ్టాక్స్v. చందూలాల్కేశవలాల్& కో, [1960]38 ఐ. టి. ఆర. 601, పైఆధారపడ్డారు. బ్రిటిష్ఇన్సులేటెడ్అండ్హెల్స్బీకేబుల్స్v. అథర్టన్,[1926] ఎ. సి. 205, మోర్గాన్v. టేట్& లైల్లిమిటెడ్, [1955] ఎ. సి. 21 మరియుబోర్లాండ్v. క్రామత్పులాయ్లిమిటెడ్, [1953] 2ఆల్. ఇ. ఆర. 1122, చర్చించబడ్డాయి. స్ట్రాంగ్& కో. v. వుడీఫీల్డ్, [1906] ఎ. సి. 448 మరియుస్మిత్v. ఇన్కార్పొరేటెడ్కౌన్సిల్ఆఫ్లారిపోర్టింగ్, [1914] 3 కె.బి. 674, సూచించారు. వార్డ్& కో. లిమిటెడ్v. కమీషనర్ఆఫ్ టాక్సెస్, [1923] ఎ. సి.145, ప్రత్యేకించబడింది. సివిల్అప్పీల్అధికారపరిధి:సివిల్అప్పీల్నెంబరు419 ఆఫ్ 1958.ఆదాయపుపన్నురిఫరెన్సనం.1 ఆఫ్1956 లోకలకత్తాహైకోర్టు1957 ఆగస్టు20నఇచ్చినతీర్పు మరియుఉత్తర్వులపైప్రత్యేకఅనుమతిద్వారాఅప్పీల్.హార్దయాల్హార్డీ మరియుడి. గుప్తా, అప్పీలుదారుతరఫున. ఎన్. సి. ఛటర్జీ, దీపక్చౌదరి మరియుబి. ఎన్. ఘోష్, ప్రతివాదితరఫున.1960. నవంబర28. కోర్టుఇచ్చినతీర్పును వెలువరించినది కపూర, జె. - ఆదాయపుపన్నుచట్టంలోనిసెక్షన్66(1) కిందఆదాయపుపన్నుఅప్పీలేటట్రిబ్యునల్చేసినరిఫరెన్స లోకలకత్తాహైకోర్టుఇచ్చినతీర్పు మరియుఉత్తర్వులపైప్రత్యేకఅనుమతిద్వారాచేసినఅప్పీలుఇది. ఈక్రిందిప్రశ్నరిఫరె చేయబడింది: “ఈకేసువాస్తవాలు మరియుపరిస్థితులదృష్ట్యాభారతీయకుర్రాళ్లకుజాకీలుగాశిక్షణఇచ్చేందుకుమదింపుదారుఖర్చుచేసినరూ.61,818 సెక్షన్10(2)(xv) ప్రకారంఅనుమతించేమదింపుదారువ్యాపారఖర్చులుకావనిఅప్పిలేటట్రిబ్యునల్నిర్ణయించడంసరైనదేనా?” దీనికిప్రతివాదికిఅనుకూలంగాసమాధానంఇచ్చారు. కమిషనరమనముందుఅప్పీలుదారుమరియుమదింపుదారుప్రతివాది.ప్రతివాదివాణిజ్యప్రాతిపదికనకలకత్తాలోరేససమావేశాలునిర్వహించేవ్యక్తులసంఘం. అదిసంవత్సరంలోనిరెండుసీజన్లలోరెండువరుసరేససమావేశాలనునిర్వహిస్తుంది. ప్రతివాదికిసొంతంగాగుర్రాలులేవుమరియుఅందువల్లజాకీలనునియమించుకోలేదు, కానీవారినిరేసులలోనడిపేగుర్రాలయజమానులుమరియుశిక్షకులునియమించుకుంటారు.యజమానులకుతగినంతసంఖ్యలోనైపుణ్యంమరియుఅనుభవంఉన్నజాకీలుఅందుబాటులోఉండాలనేదిప్రతివాదికికొంతప్రాముఖ్యతఉన్నవిషయం,ఎందుకంటేరేసులవిజయంగణనీయమైనస్థాయిలోరేసులోగుర్రపుస్వారీచేసేజాకీయొక్కఅనుభవంమరియునైపుణ్యంపైఆధారపడిఉంటుంది. జాకీలుఅందుబాటులోలేకుండాపోయేప్రమాదంఉందని,అటువంటిలభ్యతలేకపోవడందానివ్యాపారాన్నితీవ్రంగాప్రభావితంచేస్తుందని, ఫలితంగావ్యాపారాన్నిమూసివేయడానికిదారితీయవచ్చనిప్రతివాదిఅభిప్రాయపడినందున, ప్రతివాదిఆలోపాన్నిసరిదిద్దడంసముచితమనిభావించింది. అందువలన, 1948 లో,భారతీయబాలురకుజాకీలుగాశిక్షణఇవ్వడానికిఒకపాఠశాలనుస్థాపించింది,తద్వారావారిశిక్షణతరువాతవారుదానిఆధ్వర్యంలోజరిగేరేసుసమావేశాలప్రయోజనాలకుఅందుబాటులోఉంటారు. అయితేఆపాఠశాలవిజయవంతంకాలేదుమరియుమూడు సంవత్సరాలుఉనికిలోఉన్నతరువాతఅదిమూసివేయబడింది. Case: THE COMMISSIONER OE' INCOME-TAX, WEST BENGAL versus ROYAL CALCUTTA TURF CLUB [[1961] 2 S.C.R. 729] (1961) 2 S.C.R. SUPREME COURT REPORTS THE COMMISSIONER OE' INCOME-TAX, WEST BENGAL v. ROYAL CALCUTTA TURE' CLUB (J. L. KAPUR, M. HIDAYATULLAH and J. c. SHAH, JJ.) Income Tax-Expenditure for preservation of business-If wholly and exclusively laid out for the purpose of business-Indian Income Tax Act, r922 (XI of r922), s. ro (2)(xv). The business of the respondent club was to run race meet-ings on a .commercial scale. The club did not own any horse and therefore did not employ jockeys. It. was a matter of some importance to the club that there were jockeys of requisite skill and experience in sufficient numbers who would be available to the owners and trainers because otherwise the running of the race meetings would not be commercially profitable and its interest would suffer and it might have had to abandon its busi-ness if it did not take steps to make jockeys of the necessary calibre available. Therefore it established a school for the training of Indian boys as jockeys and claimed the sums spent on the running of the school as deductable amount under s. 10 (2)(xv) of the Indian Income Tax Act. Th.e question was whether in the circumstances of the case the expenditure claimed was one which was wholly and exclusi-vely laid out for the purpose of the respondent's business. Held, that any expenditure which was incurred for prevent-ing the extinction of a business would be expenditure wholly and exclusively laid out for the purpose of the business of the assessee and would be an allowable deduction. In the instant case the amount in dispute was laid out wholly and exclusively for the purpose of the respondent's busi-ness, because if the supply of jockeys of requisite efficiency and skill failed, the business of the respondent would no longer be possible. Eastern Investments Ltd. v. Commissioner of Income-tax, West Bengal, [r95r] S. C.R. 594 and Commissioner of Income-tax v. Chandulal Keshavlal & Co., [1960] 38 I.T.R. 6o1, relied on. British ltisulated and Helsby Cables v. Atherton, [1926) A. C. 205, Morgan v. Tate 0- Lyle Ltd., [1955) A. C. 21 and Boarland v. Kramat Pulai Ltd., [1953] 2 AIL E. R. n22, discussed. Strong & Co. v. Woodifield, (1906) A. C. 448 and Smith v. Incorporated Council of Law Reporting, (1914) 3 K.B. 674, referr-ed to . . Ward 0- Co. Ltd. v. Commissioner of Taxes, [1923] A. C. 145, distinguished. I960 November a8. 730 SUPREME COURT REPORTS [1961] :c960 CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeal No. The Commission" 419 of 1958. of Tncom!!·tax, West Bengal Appeal by special leave from the judgment and order dated August 20, 1957, of the Calcutta High Court in Income-tax Reference No. 1 of 1956. v. Royal Calcutta Turf Club Hardyal Hardy and D. Gupta, for the appellant. N. C. Chatterjee, Dipak Choudhri and B. N. Ghosh, for the respondent. 1960. November 28. The Judgment of the Court was delivered by Kapur J. KAPUR, J.-This is an appeal by special leave against the judgment and order of the High Court of Judicature at Calcutta in a reference made by the Income-tax Appellate Tribunal under s. 66(1) of the Income-tax Act. The following question was refer- red: "Whether in the facts and circumstances of this case, the Appellate Tribunal was right in holding that Rs. 61,818 spent by the assessee to train Indian boys as jockeys, did not constitute expenses of the business of the assessee allowable under s. 10(2)(xv)?" which was answered in favour of the respondent. The Commissioner is the appellant before us and the asses. see is the respondent. The respondent is an association of persons whose Case: THE COMMISSIONER OE' INCOME-TAX, WEST BENGAL versus ROYAL CALCUTTA TURF CLUB [[1961] 2 S.C.R. 729] (1961) 31 ਮਗਰਚ, 1949 ਨਖਤਮਹਕਏਸਗਲਦਤਰਗਨ, ਉਤਰਦਗਤਗਨਜ62,818ਰਸਪਏਦਸਰਕਮਖਰਚਕਸਤਸ। ਆਪਣਜਸਕਪਲਨਚਲਗਉਣ'ਤਜਅਤਜਉਸਰਕਮਨਇਨਕਮ-ਟਕਸਐਕਟਦਜਸਟਕਸਨ10(2)(xv) ਦਜਤਰਹਤਕਟਸਵਜਕਹਅਤਜ31 ਮਗਰਚ, 1949 ਨਖਤਮਹਕਣਵਗਲਸਚਗਰਜਯਕਗਲਜਖਗਰਮਆਦਲਈਵਪਗਰਕਲਗਭਟਕਸਦਜਅਧਸਨਮਸਲਟਕਣਰਵਐਚਦਗਅਵਗਕਸਤਗ। ਇਸਦਗਅਵਜਨਇਨਕਮਟਕਸਅਫਸਰਦਸਆਰਗਅਤਜਅਪਸਲਸਸਹਗਇਕਕਰਮਸਨਰਦਸਆਰਗਅਤਜਇਨਕਮਟਕਸਅਪਸਲਸਰਟਰਬਊਨਲਦਸਆਰਗਅਪਸਲ'ਤਜਨਗਮਨਜਪਰਕਸਤਗਰਗਆਸਸ। ਉਤਰਦਗਤਗਦਜਕਰਹਣ'ਤਜਪਰਹਲਟਹਸਹਵਗਲਗਰਦਐਤਗਰਗਆਸਵਗਲਹਗਈਕਰਟਨਭਜਰਜਆਰਗਆਸਸਅਤਜਜਵਗਬਦਜਹਦਜਹਐਕਰਵਐਚਜਵਗਬਰਦਐਤਗਰਗਆਸਸ। ਇਹਅਪਸਲਉਸਫਟਸਲਜਦਜਰਵਰਸਐਧਰਵਸਜਸਛਸਐਟਸਦਸਆਰਗਰਲਆਦਸਗਈਹਟ। ਕਗਰਕਬਗਰਸਲਗਭਟਕਸਐਕਟਦਜਅਧਸਨਫਟਸਲਗਇਨਕਮਟਕਸਐਕਟਦਜਅਧਸਨਕਟਸਦਜਫਟਸਲਜਦਜਨਤਸਜਵਜਕਹਹਕਵਜਗਗ। ਰਟਰਬਊਨਲਨਜਪਗਇਆਰਕਮਗਲਕਟਅਤਜਟਜਨਰਟਨਜਤਕਸਪਦਗਨਕਰਨਗਉਤਰਦਗਤਗਦਗਕਗਰਕਬਗਰਨਹਸਹਹਟ, ਰਕਉਤਰਦਗਤਗਦਜਸਕਪਲਰਵਐਚਰਸਖਲਗਈਪਗਪਤਜਤਕਸਰਸਰਫਉਤਰਦਗਤਗਦਸਆਰਗਚਲਗਈਆਜਗਰਹਸਆਦਤੜਟਰਵਐਚਸਵਗਰਸਕਰਨਲਈਪਗਬਦਨਹਸਹਸਨਅਤਜਇਹਲਗਭ, ਜਕਰਕਈਹਟ,ਜਕਰਕਜਮਰਹਗਇਐਕਸਥਗਈਸਭਗਅਦਗਸਸ। ਇਸਨਜਇਹਵਸਪਗਇਆਰਕਉਤਰਦਗਤਗਲਜਸਮਜਹਤਕਹਰਜਸਮਸਰਟਬਗਟਦਗਆਯਕਜਨਕਰਰਰਹਗਸਸ, ਰਕਇਹਮਸਲਟਕਣਦਗਮਗਮਲਗਨਹਸਹਸਸਰਕਜਕਰਉਹਜਤਕਸਨਰਸਖਲਗਈਨਹਸਹਰਦਬਦਗਹਟਤਟਉਹਉਪਲਬਧਨਹਸਹਹਕਜਗਣਗਜਅਤਜਕਲਭਗਰਤਸਜਤਕਸਪਟਦਗਕਰਨਦਸਰਸਰਫਨਸਤਸਹਸਕਗਫਸਨਹਸਹਸਸ। ਜਵਗਬਦਜਹਦਜ। ਕਗਰਕਬਗਰਲਈਕਸਤਜਖਰਚਜਨਸਮਝਣਗਸਸਇਨਰਹਟਕਗਰਨਟਕਰਕਜਖਰਚਜਨਮਨਜਪਰਸਨਹਸਹਰਦਐਤਸਗਈਸਸ। ਅਪਸਲਸਸਹਗਇਕਕਰਮਸਨਰਦਜਸਗਹਮਣਜ, ਉਤਰਦਗਤਗਦਸਆਰਗਇਹਦਲਸਲਰਦਐਤਸਗਈਸਸਰਕਖਰਚਜਦਗਕਗਰਨ"ਕਲਭਗਰਤਸਜਤਕਸਨਉਤਸਗਰਹਤਕਰਨਗ"ਸਸਅਤਜਇਹਦਜਖਣਗਉਤਰਦਗਤਗਦਜਰਹਐਤਰਵਐਚਸਸਰਕਜਤਕਸਦਸਘਗਟਕਗਰਨਦਤੜਛਐਡਸਨਹਸਹਜਟਦਸ। ਰਨਸਚਲਹਟਸਸ, ਅਨਸਵਗਦਕਦਸਆਰਗਅਨਸਵਗਦਅਤਜਟਗਈਪਕਸਤਗਰਗਆ 732 ਸਪਰਸਮਕਰਟਦਸਆਰਰਪਕਰਟਟ[1961] ਰਟਰਬਊਨਲਦਜਹਸਕਮਟਰਵਐਚਰਕਹਗਰਗਆਹਟਰਕਅਰਜਹਗਨਹਸਹਸਸਉਤਰਦਗਤਗ, ਉਸਸਮਜਹਜਦਕਹਉਤਰਦਗਤਗਰਬਆਨਦਜਪਟਰਗ5 ਨਹਜਠਰਲਰਖਆਦਸਆਰਗਬਦਲਣਗਚਗਹਸਬਦਗਸਸ: "ਇਹਮਸਲਟਕਣਦਗਮਗਮਲਗਸਸਰਕਜਦਕਹਤਐਕਉਹਭਗਰਤਸਜਤਕਸਨਰਸਖਲਗਈਨਹਸਹਰਦਬਦਗ, ਸਮਟਆਸਕਦਗਹਟਜਦਕਹਮਸਲਟਕਣਦਸਆਰਗਕਰਵਗਈਆਜਗਣਵਗਲਸਆਰਜਸਟਰਵਐਚਘਕਰੜਆਦਸਸਵਗਰਸਕਰਨਲਈਕਗਫਸਰਗਣਤਸਰਵਐਚਰਸਖਲਗਈਪਗਪਤਜਤਕਸਨਹਸਹਹਕਣਗਜ।" ਰਟਰਬਊਨਲਅਰਜਹਗਕਰਨਲਈਸਰਹਮਤਨਹਸਹਹਕਇਆ। ਅਪਸਲਕਰਤਗਦਜਵਕਸਲਨਜਸਗਡਜਸਗਹਮਣਜਰਤਬਨਨਸਕਤਜਉਠਗਏ; (1) ਇਹ'ਸਵਗਲਰਕਕਸਖਰਚਜਦਸਕਈਵਸਤਪਪਰਸਤਰਹਟਅਤਜਰਵਸਜਸਤਰਤਜਕਗਰਕਬਗਰਦਜਉਦਜਸਟਲਈਰਐਖਸਗਈਹਟਜਟਨਹਸਹ, ਇਹਤਐਥਦਗਸਵਗਲਹਟ; (2) ਮਸਲਟਕਣਦਜਖਰਚਜਅਤਜਮਸਨਗਫਜਦਸਕਮਗਈਰਵਚਕਗਰਸਬਧਰਸਐਧਜਅਤਜਮਹਐਤਵਪਰਨਹਕਣਜਚਗਹਸਦਜਹਨਨਗਰਕਦਪਰ-ਦਸਰਗਡਜਅਤਜ(3) ਮਗਲਸਆਖਰਚਜਵਜਕਹਮਬਨਣਯਕਗਹਕਣਲਈਇਹਪਬਜਸਗਤਖਰਚਜਦਸਪਰਕਰਤਸਰਵਐਚਨਹਸਹਹਕਣਗਚਗਹਸਦਗਹਟ, ਭਗਵ, ਇਹਇਐਕਸਬਪਤਸਨਇਐਕਸਥਗਈਸਭਗਅਦਗਹਕਹਦਰਵਐਚਨਹਸਹਰਲਆਉਣਗਚਗਹਸਦਗਹਟ। ਪਰਹਲਜਸਵਗਲਦਜਤਰ'ਤਜਇਸਅਦਗਲਤਨਜਈਸਟਰਨਇਨਵਟਸਟਮਹਸਰਲਮਰਟਡਬਨਗਮਇਨਕਮਟਕਸਕਰਮਸਨਰ, ਪਐਛਮਸਬਗਗਲ(1) ਰਵਐਚਰਐਰਖਆਹਟਰਕ"'ਹਗਲਟਰਕਸਵਗਲਦਗਫਟਸਲਗਹਰਜਕਕਜਸਦਜਤਐਥਟਤਜਕਸਤਗਜਗਣਗਚਗਹਸਦਗਹਟ, ਅਬਤਮਰਸਐਟਗ"। ਕਗਨਨਦਗਇਐਕਹਟਇਨਕਮਟਕਸਕਰਮਸਨਰਬਨਗਮਚਬਦਪਲਗਲਕਜਸਵਲਗਲਐਹਡਕਬਪਨਸ(2), ਇਸਅਦਗਲਤਨਜਰਕਹਗ:-"ਇਕਹਕਰਟਸਟਇਹਹਟਰਕਕਸਟਟਜਟਕਸਨਨਸਹਸਢਬਗਨਗਲਮਸਲਟਕਣਕਰਤਗਦਜਜਗਇਜਵਪਗਰਕਕਬਮਦਜਰਹਐਸਜਵਜਕਹਦਗਖਲਕਸਤਗਰਗਆਹਟਤਟਜਕਇਸਦਜਕਗਰਕਬਗਰਨਜਗਰਸਰਐਖਣਦਸਸਹਪਲਤਰਦਐਤਸਜਗਸਕਜ; ਅਤਜਇਹਜਰਪਰਸਨਹਸਹਹਟਰਕਇਐਕਤਸਜਸਰਧਰਨਵਸਇਸਨਗਲਫਗਇਦਗਹਸਬਦਗਹਟ। ਈਸਟਰਨਇਨਵਟਸਟਮਹਰਲਰਮਟਜਡਬਨਗਮਇਨਕਮਟਕਸਕਰਮਸਨਰ, (1951) 20 ਆਈ.ਟਸ.ਆਰ. 1). ਪਰਹਰਮਗਮਲਜਰਵਐਚ'ਇਹਇਐਕਤਐਥਦਗਸਵਗਲਹਟਰਕਕਸਇਹਖਰਚਗਪਰਸਤਰਹਟਅਤਜਰਨਵਜਕਲਜਤਰਤਜਮਸਲਟਕਣਦਜਵਪਗਰਜਟਕਗਰਕਬਗਰਦਜਉਦਜਸਲਈਖਰਚਕਸਤਗਰਗਆਸਸ। ਮਤਜਪਦਗਕਜਸਰਵਐਚਖਕਜਇਹਹਟਰਕਇਹਮਸਲਟਕਣਦਜਕਗਰਕਬਗਰਦਜਉਦਜਸਲਈਰਐਖਸਗਈਸਸਅਤਜਇਸ।" ਖਕਜਦਗਸਮਰਥਨਕਰਨਲਈਸਬਪਤਮਤਜਪਦਹਨਪਰਉਹਨਟਰਨਰਸਖਣਟਨਸਬਦਰਭਰਵਐਚਪਰੜਰਹਆਜਗਣਗਚਗਹਸਦਗਹਟ। ਉਸਕਜਸਰਵਐਚਮਸਲਟਕਣਫਰਮਦਗਪਬਧਕਸਏਜਬਟਸਸ।'ਇਐਕਕਬਪਨਸਅਤਜਬਗਅਦਦਜਡਗਇਰਟਕਟਰਟਦਸਬਜਨਤਸਤਜਖਗਤਜਦਜਸਗਲਲਈਇਸਦਜਹਐਕਦਗਰਨਗਲਕਹਘਐਟਕਰਮਸਨਸਵਸਕਗਰਕਰਨਲਈਸਰਹਮਤਹਕਏ।(1) [1951] ਐਸ.ਸਸ.ਆਰ. 594. 598. (2) [1960] 38 ਆਈ.ਟਸ.ਆਰ. 601, 610 ਰਨਸਚਲਹਟਸਸ, ਅਨਸਵਗਦਕਦਸਆਰਗਅਨਸਵਗਦਅਤਜਟਗਈਪਕਸਤਗਰਗਆ ਉਥਜਅਪਸਲਸਰਟਰਬਊਨਲਦਸਆਰਗਇਹਪਗਇਆਰਗਆਰਕਇਹਰਕਮਵਪਗਰਕਖਰਚਜਦਜਕਗਰਨਟਕਰਕਜਖਰਚਕਸਤਸਗਈਸਸਅਤਜਇਐਕਇਨਗਮਵਜਕਹਨਹਸਹਰਦਐਤਸਗਈਸਸ, ਪਰਪਬਰਧਤਕਬਪਨਸਨਮਜਬਪਤਕਰਨਲਈਰਦਐਤਸਗਈਸਸਤਟਜਕਜਕਰਉਸਦਸਰਵਐਤਸਸਰਥਤਸਮਜਬਪਤਹਕਜਟਦਸਹਟਤਟਮਸਲਟਕਣਕਰਤਗਨਇਸਨਗਲਫਗਇਦਗਹਸਬਦਗਹਟ, ਅਤਜ''ਸਬਪਤਦਜਆਧਗਰਤਜਰਟਰਬਊਨਲਇਸਰਸਐਟਜਤਜਪਹਸਬਰਚਆਰਕਇਹਰਕਮਪਰਸਤਰਹਟ''ਅਤਜਰਵਸਜਸਤਰਤਜਅਰਜਹਜਕਗਰਕਬਗਰਦਜਉਦਜਸਲਈਸਸ। ਇਹਇਸਸਬਪਤਦਜਆਧਗਰਤਜ'ਸਸਰਕਖਰਚਜਨਪਰਸਤਰਹਟਅਤਜਰਵਸਜਸਤਰਤਜਮਸਲਟਕਣਦਜਕਗਰਕਬਗਰਦਜਉਦਜਸਲਈਰਐਰਖਆਰਗਆਸਸਅਤਜਇਹਖਕਜਦਗਹਵਗਲਗਰਦਐਤਗਰਗਆਸਸ। ਉਸਕਜਸਰਵਐਚ"ਰਟਰਬਊਨਲਨਜਮਸਲਟਕਣਕਰਤਗਦਜਕਗਰਕਬਗਰਦਜਉਦਜਸਲਈਪਰਸਤਰਹਟਅਤਜਰਨਵਜਕਲਜਤਰ'ਤਜਰਐਖਜਗਏ" ਸਬਦਟਦਜਅਸਲਦਗਇਰਜਅਤਜਅਰਥਟਬਗਰਜਆਪਣਜਆਪਨਗਲਤਰਨਰਦਜਰਸਤਨਹਸਹਕਸਤਗਸਸ। ਮਤਜਪਦਗਕਜਸਰਵਐਚਇਨਕਮਟਕਸਅਪਸਲਸਰਟਰਬਊਨਲਨਜਆਪਣਜਆਪਨਇਨਰਹਟਸਬਦਟਦਜਸਹਸਦਗਇਰਜਅਤਜਅਰਥਟਬਗਰਜਗਲਤਰਦਸਗਰਨਰਦਜਸਰਦਐਤਜਸਨ। ਸਗਡਸਰਗਏਰਵਐਚ, ਇਸਕਜਸਦਸਆਸਰਥਤਸਆਰਵਐਚ, ਇਹਨਹਸਹਰਕਹਗਜਗਸਕਦਗਰਕਰਟਰਬਊਨਲਦਸਖਕਜਇਐਕਤਐਥਸਸ। Case: THE COMMISSIONER OE' INCOME-TAX, WEST BENGAL versus ROYAL CALCUTTA TURF CLUB [[1961] 2 S.C.R. 729] (1961) "શું આ કેસના તથ્યો અને સંજોગોમાં, અપીલીય ટ્રિબ્યુનલ એ ચુકાદો આપવામાં સાચોહતો કે રૂ. ૬૧,૮૧૮ ભારતીય છોકરાઓને જોકી તરીકે તાલીમ આપવા માટે આકારણીકરનાર દ્વારા ૬૧,૮૧૮ ખર્ચ કરવામાં આવ્યો હતો, જે નીચે માન્ય એસ.૧૦(૨)(૨૫)ના.? "આકારણી કરનારના વ્યવસાયનો ખર્ચ ન હતોજેનો જવાબ પ્રતિવાદીની તરફફેણમાં..આપવામાં આવ્યો હતોકમિશનર આપણી સમક્ષ અપીલકર્તા છે અને કરદાતા પ્રતિવાદી છે પ્રતિવાદી એ વ્યક્તિઓનું એક સંગઠન છે જેનો વ્યવસાય વ્યાવસાયિક ધોરણે.કલકત્તામાં રેસ બેઠકો યોજવાનો છેતે વર્ષની બે ઋતુઓ દરમિયાન રેસ મીટિંગ્સની બે.શ્રેણીનું આયોજન કરે છેપ્રતિવાદી પાસે કોઈ ઘોડા નથી અને તેથી તે જોકીઓને નોકરી પરરાખતો નથી પરંતુ તેઓ ઘોડાઓના માલિકો અને પ્રશિક્ષકો દ્વારા કાર્યરત છે જે રેસમાં દોડેછે.પ્રતિવાદી માટે તે થોડી મહત્વની બાબત છે કે માલિકો માટે પૂરતી કુશળતા અને અનુભવસાથે જોકી ઉપલબ્ધ હોવા જોઈએ કારણ કે રેસની સફફળતા નોંધપાત્ર પ્રમાણમાં જોકીના અનુભવ અને કુશળતા પર આધાર રાખે છે જે રેસમાં ઘોડા પર સવારી કરે છે.કારણ કે તેનોઅભિપ્રાય હતો કે જોકી અનુપલબ્ધ થવાનું જોખમ છે અને આવી અનુપલબ્ધતા તેનાવ્યવસાયને ગંભીર રીતે અસર કરશે જેના પરિણામે તે વ્યવસાય બંધ થઈ શકે છે, પ્રતિવાદીએતે ખામીને દૂર કરવાનું અનુકૂળ માન્યું.તેથી ૧૯૪૮ માં, તેણે ભારતીય છોકરાઓને જોકી તરીકેતાલીમ આપવા માટે એક શાળાની સ્થાપના કરી જેથી તેમની તાલીમ પછી તેઓ તેના આશ્રયહેઠળ યોજાયેલી રેસ બેઠકોના હેતુઓ માટે ઉપલબ્ધ થઈ શકે.જોકે, શાળા સફફળ સાબિત થઈ.ન હતી અને ત્રણ વર્ષ સુધી અસ્તિત્વમાં રહ્યા પછી તેને બંધ કરી દેવામાં આવી હતી ૩૧ માર્ચ, ૧૯૪૯ના રોજ પૂરા થયેલા વર્ષ દરમિયાન પ્રતિવાદીએ રૂ. ૬૨, ૮૧૮ તેની એસ.૧૦૨xvશાળા ચલાવવા પર અને તે રકમ હેઠળ કપાત તરીકે દાવો કર્યો()()આવકવેરાના કાયદાની જોગવાઈ અને ૩૧ માર્ચ, ૧૯૪૯ના રોજ પૂરા થતા ચાર્જપાત્ર હિસાબીસમયગાળા માટે બિઝનેસ પ્રોફિટ ટેક્સ હેઠળ આકારણીમાં પણ.આ દાવાને આવકવેરાનાઅધિકારી દ્વારા અને અપીલ સહાયક કમિશનર દ્વારા અને આવકવેરાની અપીલ ટ્રિબ્યુનલ.દ્વારા પણ નામંજૂર કરવામાં આવ્યો હતોપ્રતિવાદીના તાત્કાલિક સમયે પહેલેથી જ ટાંકવામાંઆવેલા પ્રશ્ે ઉચ્ચ અદાલતમાં મોકલવામાં આવ્યો હતો અને પ્રતિવાદીની તરફફેણમાં જવાબ.પરવાનગીઆપવામાં આવ્યો હતોઆ અપીલ તે ચુકાદા સામે વિશેષ દ્વારા લાવવામાં આવેછે. આ અંતર્ગત લેવાયેલો નિર્ણય બિઝનેસ પ્રોફિટ ટેક્સ એક્ટ હેઠળ કપાતના નિર્ણય પરઆવકવેરાનો કાયદો.પરિણામી હશે ટ્રિબ્યુનલને જાણવા મળ્યું કે માલિકો અને પ્રશિક્ષકોનેજોકી પૂરી પાડવાનું પ્રતિવાદીનું કામ નથી, પ્રતિવાદીની શાળામાં તાલીમ પામેલા જોકી માત્રપ્રતિવાદી દ્વારા ચલાવવામાં આવતી રેસમાં સવારી કરવા માટે બંધાયેલા નથી અને જો કોઈ.લાભ હોય તો તે સ્થાયી પ્રકૃતિનો હતોતેમાં એવું પણ જાણવા મળ્યું હતું કે પ્રતિવાદી લાંબાસમયથી રેસ બેઠકોનું આયોજન કરી રહ્યો હતો, જો તે જોકીઓને તાલીમ નહીં આપે તો તેઓઅનુપલબ્ધ થઈ જશે અને માત્ર કાર્યક્ષમ ભારતીય જોકી તૈયાર કરવાની નીતિ પ્રતિવાદીના.વ્યવસાય માટે ખર્ચ તરીકે ગણવા માટે પૂરતી વિચારણા ન હતીઆ કારણોસર ખર્ચની મંજૂરીન હતી. અપીલ સહાયક કમિશનર સમક્ષ, પ્રતિવાદી દ્વારા દલીલ કરવામાં આવી હતી કે, ખર્ચકરવાનું કારણ "કાર્યક્ષમ ભારતીય જોકીઓને પ્રોત્સાહન આપવાનું" હતું અને જોકીઓની.અછતને કારણે સ્પર્ધાઓ ત્યજી ન શકાય તે જોવું તે પ્રતિવાદીના હિતમાં હતુંટ્રિબ્યુનલનાઆદેશમાં જણાવવામાં આવ્યું છે કે આ પ્રતિવાદીનો કેસ ન હતો, અને તેથી જ્યારે પ્રતિવાદીઇચ્છે છે કે નિવેદનના ફફકરા ૫ ને નીચેની બાબતો દ્વારા બદલવામાં આવેઃ "તે આકારણી કરનારનો કેસ હતો કે જ્યાં સુધી તે ભારતીય જોકીઓને તાલીમ આપતોનથી, ત્યાં સુધી એવો સમય આવી શકે છે જ્યારે આકારણી કરનાર દ્વારા હાથ ધરવામાં.આવતી રેસમાં ઘોડા પર સવારી કરવા માટે પૂરતી સંખ્યામાં પ્રશિક્ષિત જોકી ન હોયટ્રિબ્યુનલ.આમ કરવા માટે સંમત થયું ન હતું ૧અપીલકર્તાના વકીલે અમારી સમક્ષ ત્રણ મુદ્દાઓ ઉઠાવ્યા; () ખર્ચની કોઈ વસ્તુસંપૂર્ણપણે વ્યવસાયના હેતુઓ માટે નક્કી કરવામાં આવી છે કે નહીં તે પ્રશ્ન હકીકતનો પ્રશ્નછે; (૨) કરદાતાના ખર્ચ અને નફફાની કમાણી વચ્ચેનું જોડાણ સીધું અને નોંધપાત્ર હોવુંજોઈએ અને દૂર ન હોવું જોઈએ અને (૩) મહેસૂલ ખર્ચ તરીકે સ્વીકાર્ય હોવું જોઈએ, તે મૂડીખર્ચના સ્વરૂપમાં ન હોવું જોઈએ, એટલે કે, તે સ્થાયી પ્રકૃતિની સંપત્તિને અસ્તિત્વમાં લાવવી.જોઈએ નહીં પ્રથમ પ્રશ્ન અંગે આ અદાલતે જે ચુકાદો આપ્યો છે ઇસ્ટર્ન ઇન્વેસ્ટમેન્ટ્સ લિમિટેડવિ.આવકવેરાના કમિશનર, પશ્ચિમ બંગાળ(૧) કે "જોકે પ્રશ્ો નિર્ણય દરેક કેસની હકીકતોપર થવો જોઈએ, અંતિમ નિષ્કર્ષ કાયદાનો એક છે".ઈન આવકવેરાના કમિશનર વિ. ચંદૂલાલ.૨- કેશવલાલ એન્ડ કંપની (), આ કોર્ટે કહ્યુંઃ Case: THE COMMISSIONER OE' INCOME-TAX, WEST BENGAL versus ROYAL CALCUTTA TURF CLUB [[1961] 2 S.C.R. 729] (1961) അപ്പീൽവാദികക വേണ്ടി ഹർഡ്യാൽ ഹാർഡിയും ഡി. ഗുപ്തയും. എതിർകക്ഷികക വേണ്ടി എൻ. സി. ചാറ്റർജി, ദീപക് ചൌധരി, ബി. എൻ. ഘോഷ് എന്നിവർ. 1961-2-729-736 1960 നവംബർ 28. കോടതിയുടെ വിധി പ്രസ്താവിച്ചത് ജസ്റ്റിസ് കപൂർ - ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ 66 (1) വകുപപ പ്രകാരം ആദായനികുതി അപ്പലേററ ട്രൈബ്യൂണൽനൽകിയ പരാമർശത്തിൽ കൽക്കട്ടയിലെ ഹൈക്ക്കോടതി വിധിക്കും ഉത്തരവിനുമെതിരെപ്രത്യേക അനുമതിയയോടെയുള്ള അപ്പീലാണിത്. താഴെപ്പറയുന്ന ചോദ്യം വിവരത്തിനായിഅന്വേഷിക്കപ്പെട്ടു. ഇന"ഈ കേസിന്റെ വസ്ുകളിലും സാഹചര്യങ്ങളിലും,തൻ ആൺകുട്ടികളെപന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാരായി പരിശീലിപ്പിക്കാൻ നികുതിദായകൻ ചെലവഴിച്ച 61,818 രൂപ,സെക്ഷൻ 10 (2) (xv) പ്രകാരം നികുതിദായകന്റെ വ്യവസായത്തിന്റെ അനുവദനീയമായചെലവുകളല്ലെനന അപ്പലേററ ട്രൈബ്യൂണൽ വിധിച്ചത് ശരിയാണണോ?" ഈ ചോദ്യത്തിന് എതിർകക്ഷികക അനുകൂലമായി ഉത്തരം നൽകി. കോടതിയുടെ മുമ്പിലുള്ളഅപ്പീൽവാദി കമ്മീഷണറും എതിർകക്ഷി നികുതിദായകനുമാണ്. വാണിജ്യപരമായ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കൽക്കട്ടയിൽ കുതിരപ്പന്തയങ്ങൾ നടത്തുകയെന്ന രണവ്യവസായം നടത്തുന്ന വ്യക്തികളുടെ ഒരു സംഘമാണ് എതിർകക്ഷി. വർഷത്തിലെസീസണുകളിൽ ഇത് രണട കുതിരപ്പന്തയ പരമ്പരകൾ നടത്തുന്നു. എതിർകക്ഷികക സ്വന്തമായികുതിരകളളൊന്നുമില്ലെന്നതിനാൽ പന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാരെ നിയമിച്ചിരുന്നില്ലെന്നും എന്നാൽപന്തയത്തിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്ന കുതിരകളുടെ പരിശീലകരും ഉടമസ്ഥരും അവരെനിയമിച്ചിരുന്നു. മത്സരങ്ങളുടെ വിജയം ഗണ്യമായ അളവിൽ മത്സരത്തിലെകുതിരയയോട്ടക്കാരന്റെഅനുഭവത്തെയുംനൈപുണ്യത്തെയുംആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നുഎന്നതിനാൽ ഉടമകൾകക മതിയായ വൈദഗ്ധ്യവും പരിചയവുമുള്ള പന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാർലഭ്യമായിരിക്കേണ്ടത് എതിർകക്ഷികക പ്രാധാന്യമുള്ള കാര്യമാണ്. പന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാർലഭ്യമാകാതിരിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടെന്നും അത്തരം ലഭ്യതക്കുറവ് അതിന്റെവ്യവസായത്തെ സാരമായി ബാധിക്കുമെന്നും അത് വ്യവസായം അടച്ചുപൂട്ടുന്നതിലേക ആതകരാർനയിച്ചേക്കാമെന്നുംഅഭിപ്രായപ്പെട്ടതിനാൽ,പരിഹരിക്കേണ്ടത്പ്രായയോഗികമാണെന്നും എതിർകക്ഷി കരുതി. അതിനാൽ 1948-ൽ, ഇനതൻ ആൺകുട്ടികളെപന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാരായി പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതിനായും അവരുടെ പരിശീലനത്തിന് ശേഷംഅതിന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തിൽ നടക്കുന്ന കുതിരപ്പന്തയങ്ങൾക്കായി അവരെ ലഭ്യമാക്കുന്നതിനായിഒരു സ്കൂൾ സ്ഥാപിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, സ്കൂൾ വിജയിക്കാതിരിക്ുയും മൂനന വർഷത്തിന് ശേഷംഅത് അടച്ചുപൂട്ടുകയും ചെയ്തു. 1961-2-729-736 1949 മാർചച 31-ന് അവസാനിച്ച വർഷത്തിൽ, എതിർകക്ഷി അതിന്റെ സ്കൂൾ നടത്തുന്നതിന്62,818 രൂപ ചെലവഴിക്ുയും ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 10 (2) (xv) പ്രകാരവും1949 മാർചച 31-ന് അവസാനിക്കുന്ന അകൗണ്ടിംഗ് കാലയളവിലെ ബിസിനസ് പ്രപ്രോഫിററ ടാകപ്രകാരമുള്ള മൂല്യനിർണ്ണയത്തിലും ആ തുക കിഴിവായി അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഈഅവകാശവാദം ആദായനികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥനും അപ്പലേററ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണറുംആദായനികുതി അപ്പലേററ ട്രൈബ്യൂണലും നിരസിച്ചു. എതിർകക്ഷിയുടെ ആവശ്യപ്രകാരംഇതിനകം ഉദ്ധരിച്ച ചോദ്യം ഹൈക്ക്കോടതിയിലേകക വിവരത്തിനായി അന്വേഷിക്ുയുംഎതിർകക്ഷികക അനുകൂലമായി ഉത്തരം നൽകുകയും ചെയ്തു. ആ വിധിക്കെതിരെ പ്രത്യേകഅനുമതിയയോടെയുള്ള അപ്പീലാണിത്. ആദായനികുതി നിയമത്തിന് കീഴിലുള്ള കിഴിവ് തീരുമാനത്തിന്റെ അനന്തരഫലമായിരിക്കുംബിസിനസ് പ്രപ്രോഫിററ ടാകസ ആക്ടിന് കീഴിലുള്ള തീരുമാനം. ഉടമകൾക്കും പരിശീലകർക്കുംപന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാരെനൽകുന്നത്എതിർകക്ഷിയുടെ ജജോലിയല്ലെന്നും,എതിർകക്ഷിയുടെ സ്കൂളിൽ പരിശീലനം നേടിയ പന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാർ എതിർകക്ഷിനടത്തുന്ന കുതിരപ്പന്തയങ്ങളിൽ മാത്രം കുതിരയയോടിക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരല്ലെന്നും എന്തെങ്കിലുംനേട്ടമുണ്ടെങ്കിൽ അത് ശാശ്വത സ്വഭാവമുള്ളതാണെന്നും ട്രൈബ്യൂണൽ കണ്ടെത്തി.എതിർകക്ഷിവളരെക്കാലമായികുതിരപന്തയങ്ങൾനടത്തുന്നുണ്ടെന്നും,പന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാരെ പരിശീലിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽ അവർ ലഭ്യമാകില്ല എന്നത്ഇനനികുതിദായകനെസംബന്ധിക്കുന്നകാര്യമല്ലെന്നുംകാര്യക്ഷമമായതൻപന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാരെ സൃഷ്ടിക്കുമെന്ന നയം ഈ ചെലവ് എതിർകക്ഷിയുടെവ്യവസായത്തിനായി ചെലവഴിച്ചതായി കണക്കാക്കാൻ മാത്രം പര്യാപ്തമല്ലെന്നും കണ്ടെത്തി.ഈ കാരണങ്ങളാൽ ചെലവ് അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. അപ്പലേററ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണർകക മുന്നിൽ, ചെലവ് വഹിക്കാനുള്ള കാരണം"കാര്യക്ഷമമായ ഇനതൻ പന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാരെ പ്രപ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനാണ്" എന്നുംപന്തയക്കുതിരയയോട്ടക്കാരുടെ കുറവ് കാരണം പന്തയങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടാതിരിക്എന്നതാണ് എതിർകക്ഷിയുടെ താൽപ്പര്യമെന്നും എതിർകക്ഷി വാദിച്ചു. ട്രൈബ്യൂണലിന്റെ 5-ാംഉത്തരവിൽ ഇത് എത്തികക്ഷിയുടെ കാര്യമല്ലെന്നും അതിനാൽ പ്രസ്താവനയുടെഖണ്ഡിക ഇനിപ്പറയുന്നവ ഉപയയോഗിച മാറ്റിസ്ഥാപിക്കണമെനന എതിർകക്ഷിആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ട്രൈബ്യൂണൽ അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ സമ്മതിച്ചില്ലെന്നും പ്രസ്താവിക്കുന്നു. Case: THE COMMISSIONER OE' INCOME-TAX, WEST BENGAL versus ROYAL CALCUTTA TURF CLUB [[1961] 2 S.C.R. 729] (1961) उपलब्ध होऊ शकतील. मात्र, या शाळेला यश आले नाही आणि तीन वर्षांपासून ती बंद पडली. ३१ मार्च १९४९ रोजी संपलेल्या वर्षात उत्तरवादीने रु. ६२, ८१८ ची शाळा चालविण्यावरआणि त्या रकमेवर प्राप्तिकर कायद्याच्या १०(२)(१५) अंतर्गत वजावट म्हणणून दावा केला आणि ३१मार्च १९४९ रोजी संपलेल्या चार्जेबल लेखा कालावधीसाठी व्यवसाय नफफा कर अंतर्गतमूल्यांकनामध्ये. हा दावा आयकर अधिकाऱ्याने नाकारला होता आणि अपील सहायक आयुक्तांनीअपील केले होते आणि आयकर अपील न्यायाधिकरणणाद्वारे देखील. प्रतिवादीच्या तत्काळत आधीचउद्धृत केलेला प्रश्न उच्च न्यायालयाकडे पाठवला गेला आणि प्रतिवादीच्या बाजूने उत्तर दिले गेले. त्यानिकालाविरुद्ध विशेष परवानगीने हे अपील केले आहे. आयकर कायद्यांतर्गत वाजवटीच्या निर्णयावर व्यवसाय नफफा कर कायद्याखालील निर्णयपरिणणामकारक असेल. न्यायाधिकरणणाला असे आढळून आले आहे की मालक आणि प्रशिक्षकांनाजॉकी पुरवणणे हा उत्तेरवादीचा व्यवसाय नाही, उत्तरवादीच्या शाळेत प्रशिक्षणण घेतलेले जॉकी केवळउत्तरवादीने चालवलेल्या शर्यतींमध्येच घोडे चालवण्यास बांधील नाहीत आणि फफायदा, जर असेलतर, ज्याचा जमा एक स्थायी स्वरूपाचा होता असे देखील आढळले की प्रतिवादी बऱ्याचकाळापासून शर्यतीच्या बैठका आयोजित करत आहे, असे आढळून आले की जर जॉकींना प्रशिक्षणणदिले नाही तर ते अनुपलब्ध होतील आणि कार्यक्षम भारतीय जॉकी तयार करण्याचे केवळ धोरणणपुरेसे विचारात घेतले जात नाही. उत्तरवादीच्या व्यवसायासाठी झालेला खर्च मानणणे. या कारणणांमुळेखर्चास मान्यता देण्यात आली. अपीलीय सहाय्यक आयुक्तांसमोर, उत्तरवादीने असा युक्तिवादकेला होता की, खर्च करण्याचे कारणण “कार्यक्षम भारतीय जॉकींना प्रोत्साहन देणणे” होते आणिटंचाईमुळे शर्यती सोडल्या जाणणार नाहीत हे पाहणणे उत्तरवादीच्या हिताचे होते. जॉकीच्या न्यायाधिकरणणाच्या आदेशात असे नमूद केले आहे की हे उत्तरवादीचे प्रकरणण उत्तरे नव्हते आणिम्हणणून जेव्हा उत्तरवादीला विधानाचा परिच्छेद 5 खालील गोष्टींद्वारे बदलायचा होता: "हे असे प्रकरणण होते की जोपर्यंत त्याने भारतीय जॉकिंना प्रशिक्षित केले नाही, तोपर्यंत वेळयेऊ शकते जेव्हा मूल्यांकनकरतयाने आयोजित केलेल्या शर्यतींमध्ये घोडे चालवण्यासाठी पुरेसेप्रशिक्षित जॉकी नसतील. " न्यायाधिकरणणाने तसे करण्यास सहमती दर्शविली नाही. अपीलकरतयाच्या वकिलांनी आमच्यासमोर तीन मुद्दे मांडले; (१) खर्ाी बाब पूर्णपणणे आणिकेवळ व्यवसायाच्या उद्देशाने मांडलेली आहे की नाही हा प्रश्न वस्तुस्थितीचा आहे; (२) करदात्याचाखर्च आणि नफफा-कमाई यांच्यातील संबंध थेट आणि भरीव असावा आणि दूरस्थ नसावा आणि (३)महसूल खर्च म्हणणून स्वीकार्य असावा, तो भांडवली खर्ा स्वरूपाचा नसावा, म्हणणजे, तो नसावा.चिरस्थायी निसर्गाची संपत्ती अस्तित्वात आणणा. या न्यायालयाने ईस्टर्न इन्व्हेस्टमेंट्स लिमिटेड विरुद्ध आयकर आयुक्त, पश्चिम बंगाल (१) मध्येविचारलेल्या पहिल्या प्रश्नाबाबत “प्रश्नाचा निर्णय प्रत्येक प्रकरणणातील तथ्यावर असला पाहिजे, तरीअंतिम निष्कर्ष कायद्यातील एक आहे”. आयकर आयुक्त वि. चंदुलाल केशवलाल अँड कंपनी. (२)या न्यायालयाने म्हटले :- "आणणखी एक चाचणणी म्हणणजे कारनिर्धारकाच्या कायदेशीर व्यावसायिक उपक्रमाचा एकभाग म्हणणून व्यवहार योग्यरित्या केला गेला आहे की नाही, त्याचा व्यवसाया चालू ठेवण्यासाठी;आणि त्याद्वारे तृतीय पक्षाला देखील फफायदा होतो हे अवास्तव आहे. ( इस्टर्न इन्व्हेस्टमेंट लि. वि.आयकर आयुक्त, (१९५१) 20. आय. टी. आर. 1) परंतु पत्येक बाबतीत हा खर्च संपूर्णपणणे आणि केवळ करदात्याच्या व्यापारासाठी किंवा व्यवसायासाठी खर्च करण्यात आला होता का हा प्रश्न आहे. सध्याच्या प्रकरणणात निष्कर्ष असा आहेकी ते करदात्याच्या व्यवसायाच्या उद्देशाने मांड