The Commissioner Of Income-Tax, Bombay City, Bombay v. Bipinchandra Maganlal And Co. Ltd., Bombay

Case: THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY, BOMBAY versus BIPINCHANDRA MAGANLAL AND CO. L... [[1961] 2 S.C.R. 493] (1961) the High Court in the first instance, on a statement of r96o the Civil Appeal No. case by the Tribunal. 143 of 1958, will, therefore, be dis- Suga: 5 1 ~~[[b ]]1~~1;~~1;1;;1 . missed, but without any order as to costs. v. 5 1 ~~[[b ]]1~~1;~~1;1;;1 . Ltd. The Commissioner of Income-tax, Central, Calrntta. 0. A. No. 144 of 1958 allowed. O. A. No. 143 of 1958 dismissed. H idayatullah ]. THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY, BOMBAY . v. BIPINCHANDRA MAGANLAL AND CO. LTD., BOMBAY S. K. DAS, M. HIDAYATULI,AH and J. C. SHAH, JJ. Income-tax-Profit and assessable income-Diff crcnce between -Smallness of profit-How determined-Indian Income-tax Act, z922 (II of I9zz), ss. IO (z) (vii) second proviso, 66(I). The respondent company purchased certain machinery for Rs. 89,000 and sold it for the same value, but in the books of account the written down value of the machinery was shown in the year of account as Rs. 73,392. The Income Tax Officer in computing the assessable income of the company added the difference, i.e. Rs. i5,608, between the actual value and the written down value to the profit of the company. The Income Tax Officer also passed an order under s. 23A of the Income Tax Act, and directed that the undistributed portion of the assess-able income, shall be deemed to have been distributed amongst the shareholders as dividend. Appeals against the order of the Income-tax Officer proved unsuccessful and the Appellate Tribu-nal referred the following question to the High Court under s. 66(1):- "Whether the sum of Rs. I 5,608 should have been includ-ed in the assessee company's "profit" for the purpose of deter-mining whether the payment of a larger dividend than that declared by it would be unreasonable." The High Court answered the question in the negative. On appeal by special leave, Held, that the view takrn by the High Court was correct. November r7 • 494 SUPREME COURT REPORTS [1961) r960 By the fiction in s. 10{2}(vii) second proviso, read with -s. 2{6C), what is really not income is, for the purpose of com-The Commissioner putation of assessable income, made taxable income: but on that of Income~tax, account, it does not become commercial profit, and if it is not Bombay City, commercial profit, it is not liable to be taken into account in Bombay assessing whether in view of the smallness of profits a larger v. dividend would be unreasonable. "Smallness of profit" should not be equated with "small-Co .. ness of assessable income" but should be determined in accor-dance with commercial principles. · Bipinchandra Maganlol & Ltd., Bombay Sir Kasturchand Ltd. v. Commissioner of Income-tax, Bombay City, (r949) XVII I.T.R. 493, Ezra Proprietary Estates Ltd. v. Commissioner of Income-tax, West Bengal, (r950) XVIII I.T.R. 762 and Commissioner of Income-tax, Bombay City v. F. L. Smith & Co. (Bombay) Ltd., (r959) XXXV I.T.R. r83, referred to. CIVIL APPELLATE JURISDICTION: 761of1957. Civil Appeal No. Appeal by special leave from the judgment and order dated February 24, 1955, of the former Bom-bay High Court in I.T.R. 48/X of 1954. Hardayal Hardy and D. Gupta, for the appellant. N. A. Palkhivala and I. N. Shroff, for the respon-dent. 1960. November 17. The Judgment of the Court was delivered by SHAH, J.-The Income Tax Appellate Tribunal, Shah .f. Bombay Bench "A", referred under s. 66(1) of the Indian Income Tax Act, 1922-hereinafter referred to as the Act-the following question : "Whether the sum of Rs. 15,608 should have been included in the assessee Company's "profit" for the purpose of determining whether the payment of a larger dividend than that declared by it would be un-reasonable ?" The High Court answered the question in the nega- tive. Against the ,prder of the High ~ou:t, wit!i special leave under Art. 136 of the Constitution, this appeal is preferred. . . M/s. Bipinchandra Maganlal & Co., Ltd.-herem- after referred to as the Company-is registered under the Indian Companies Act. The Company is one in Case: THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY, BOMBAY versus BIPINCHANDRA MAGANLAL AND CO. L... [[1961] 2 S.C.R. 493] (1961) અસવીકરણ:સ્થાનિકભાષામાંઅનુવાદિતઆચુકાદા/હુકમનોહેતુપક્ષકારોનેતેમનીભાષામાંજાણકારીકરાવવાછેઅનેતેનોઉપયોગથઇશકશે. તમામતેમજઉપલબ્ધમાત્રનોઅન્યથાનહિઅન્યવ્યવહારિકસરકારીમાટેમૂળચુકાદો/હુકમજતઅનેરહેશે.ઉદ્દેશોઅંગ્રેજીપ્રમાણિમાન્ય DISCLAIMER:The translated judgement in vernacular language is meant for therestricted use of the litigant to understand it in his/ her language and may not beused for any other purpose. For all practical and official purposes, the Englishversion of the judgement shall be authentic and shall hold the field for the purposeof execution and implementation. ==================================================================== આવકવેરાના આયુકત, બોમબે સિટી, બોમબે - રદ - વિ બિપિનચંદ મેગાનલ અને કંપની લિમિટેડ, બોમબે ( નયાયાધીશો-જે. સી. શાહ, એસ. કે. દાસ, એમ. હિદાયતુલા) આવકવેરો-નફો અને આકારણીપાત્ર આવક-નફાના નાના કદવચ્ચેનો તફાવત-કેવી રીતે નિર્ધારિત થાય છે-ઇન્કમ-ટેક્સએક્ટ, ૧૯૨૨ (૧૯૨૨ નો ૧૧), કલમ ૧૦ (૨) (૭) બીજીપરંતુક, ૬૬ (૧). પ્રતિવાદી કંપનીએ અમુક મશીનરી રૂ. ૮૯,૦૦૦ માં ખરીદી હતી અને તે જ કિંમતેવેચી હતી, પરંતુ ખાતાના ચોપડામાં મશીનરીની લેખિત કિંમત હિસાબી વર્ષમાં રૂ.૭૩,૩૯૨ દર્શાવવામાં આવી હતી. આવકવેરાના અધિકારીએ કંપનીનીઆકારણીપાત્ર આવકની ગણતરીમાં તફાવત ઉમેર્યો, એટલે કે રૂ. ૧૫, ૬૦૮, વાસ્તવિક મૂલ્ય અને લેખિત મૂલ્ય અને કંપનીના નફાની વચ્ચે. આવકવેરાનાઅધિકારીએ ઇન્કમ-ટેક્સ એક્ટની કલમ ૨૩એ હેઠળ એક આદેશ પણ પસાર કર્યોહતો અને નિર્દેશ આપ્યો હતો કે આકારણીપાત્ર આવકનો બિનવિતરિત હિસ્સોશેરધારકોમાં ડિવિડન્ડ તરીકે વહેંચવામાં આવ્યો હોવાનું માનવામાં આવશે.આવકવેરાના અધિકારીના આદેશ સામે અપીલ નિષ્ફળ સાબિત થઈ હતી અનેઅપીલ ન્યાયપંચે કલમ ૬૬ (૧) હેઠળ નીચેનો પ્રશ્ન ઉચ્ચ અદાલતને મોકલ્યોહતોઃ- "શું રકમ રૂ. ૧૫, ૬૦૮ નો સમાવેશ કરદાતાની કંપનીના "નફા" માં તે નક્કીકરવાના હેતુ માટે થવો જોઈએ કે શું તેના દ્વારા જાહેર કરવામાં આવેલાડિવિડન્ડ કરતાં વધુ ડિવિડન્ડની ચુકવણી ગેરવ્યાજબી હશે.” ઉચ્ચ અદાલતે આ સવાલનો જવાબ નકારમાં આપ્યો હતો. વિશેષષ રજા દ્વારા અપીલપર, એવું માનવામાં આવ્યું હતું કે, ઉચ્ચ ન્યાયાલય દ્વારા આપવામાં આવેલ નિર્ણયસાચો હતો. કલમ ૨ (૬સી) સાથે વાંચી શકાય તેવી કલમ ૧૦ (૨) (૭) ની બીજી પરંતુકનીકલ્પના મુજબ, જે ખરેખર આવક નથી, તે આકારણીપાત્ર આવકની ગણતરીના હેતુમાટે કરપાત્ર આવક છેઃ પરંતુ તે ખાતા પર, તે વ્યાપારી નફો બનતો નથી, અને જોતે વ્યાપારી નફો ન હોય, તો નફાના નાના પ્રમાણને ધ્યાનમાં રાખીને વધુ ડિવિડન્ડગેરવ્યાજબી હશે કે કેમ તે આકારણીમાં ધ્યાનમાં લેવું જરૂરી નથી. "નફાની નાની રકમને "આકારણીપાત્ર આવકની નાની રકમ" સાથે સરખાવવીજોઈએ નહીં પરંતુ તે વ્યાપારી સિદ્ધાંતો અનુસાર નક્કી થવી જોઈએ. આધાર રાખવામા આવયો. સર કસ્તુરચંદ લિમિટેડ-વિરુદ્ધ-આવકવેરાના આયુક્ત, બોમ્બે સિટી, (૧૯૪૯) ૧૭ આઈ. ટી. આર. ૪૯૩, એઝરા પ્રોપરાઇટરી એસ્ટેટ્સ લિમિટેડ વિ.આવકવેરાના આયુક્ત, પશ્ચિમ બંગાળ, (૧૯૫૦) ૧૮ આઇ. ટી. આર. ૭૬૨ અને આવકવેરાના આયુક્ત બોમ્બે સિટી વિરુદ્ધ એફ. એલ. સ્મિથ એન્ડ કંપની (બોમ્બે)લિમિટેડ, (૧૯૫૯) ૩૫ આઈ. ટી. આર. ૧૮૩ ======================================================================== દીવાની અપીલીય નયાયધીકારકેતસિવિલ અપીલ નંબર ૭૬૧/૧૯૫૭. પર્વ બોમબે ઉચચ અદાલતના ૨૪૧૯૫૪ ના આઈટીઆર ૪૮/૧૦ માં ભૂત ફેબુઆરી, ૧૯૫૫ ના ચુકાદા અને આદેશથી વિશે રજ દારા અપીલ હરદયાળ હાર્ડી અને ડી. ગુપ્તા-અપીલકર્તા માટે. એન. એ. પાલખીવાલા અને આઈ. એન. શ્રોફ-પ્રતિવાદી માટે. ૧૯૬૦. ૧૭નવમબર. અદાલતનો ચુકાદો નયાયાધીશ-શી શાહ દારા આપવામાં આવયો હતો. આવકવેરાની અપીલ ન્યાયપંચ, બોમ્બે ન્યાયાસન "એ", જે ઇન્ડિયન ઇન્કમટેક્સ એક્ટ, ૧૯૨૨ના ૬૬ (૧) હેઠળ ઉલ્લેખિત છે-ત્યારબાદ અધિનિયમ તરીકેઉલ્લેખિત-નીચેનો પ્રશ્ન છેઃ "શું રકમ રૂ. ૧૫, ૬૦૮ નો સમાવેશ કરદાતા કંપનીના "નફા" માં તેનક્કી કરવાના હેતુથી થવો જોઈએ કે તેના દ્વારા જાહેર કરાયેલા ડિવિડન્ડકરતાં વધુ ડિવિડન્ડની ચુકવણી ગેરવ્યાજબી હશે કે કેમ? ઉચ્ચ અદાલતે આ સવાલનો જવાબ નકારમાં આપ્યો હતો. ઉચ્ચ અદાલતનાઆદેશ સામે, બંધારણની કલમ ૧૩૬ હેઠળ વિશેષષ રજા સાથે, આ અપીલ દાખલકરવામાં આવે છે. મેસર્સ બિપિનચંદ્ર મગનલાલ એન્ડ કંપની લિમિટેડ, જેને હવે પછી કંપનીતરીકે સંદર્ભિત કરવામાં આવશે -તે ભારતીય કંપની અધિનિયમ હેઠળ નોંધાયેલીછે, આ કંપની એવી છે જેમાં કાયદાના ૨૩એ સ્પષ્ટીકરણના અર્થમાં લોકોને નોંધપાત્ર રસ નથી. તે સમયે તેની ચૂકવેલ મૂડી રૂ. ૨૦, ૮૦૦ ની રચના નીચેમુજબ હતી: ૨૦ શેરમાં ર. ૫૦ શેરની સપર્ણ ચૂકવણી કરવામાં આવીહતી અને ૧૯૮૦ શેરની ર. ૫૦, દરેકને ર. ૧૦ શેર દીઠચૂકવવામાં આવે છે. Case: THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY, BOMBAY versus BIPINCHANDRA MAGANLAL AND CO. L... [[1961] 2 S.C.R. 493] (1961) []————————xv 2101922111922xv 210 [][][][]  I.T.R.14 1946[]2361956I. T. R. 18 19505518519451I.T.R. 13 1955 55__ 1949 261,00,00050,0001,00,00018,8052631,7405219511950171949xv 210[][][][]''50,000B A[][] 50,0001,00,000xv 2101''2''[][] ''[][][][]10'''' 551 S.C.R.1956 i Case: THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY, BOMBAY versus BIPINCHANDRA MAGANLAL AND CO. L... [[1961] 2 S.C.R. 493] (1961) 2 एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयकीरिपोर्ट 493 उच्चन्यायालयनेपहलीबारमें, एकबयानपर न्यायाधिकरणद्वारामामला। 1958 कीसिविलअपीलसं. 143, इसलिए, अस्वीकृतहोगी।चूकगया, लेकिनलागतकेरूपमेंकिसीभीआदेशकेबिना। 7. कीसी. ए. सं. 144 कीअनुमतिदीगई।कासी. ए. सं. 143 खारिजकरदियागया। 1958 1958 आयआयोग-कर, बॉम्बेसिटी, बॉम्बे .. वी. लिमिटेड।, बिपिनचंद्रमैगनलऔरसी. ओ. बम्बई एस. के. डी. ए. एस., एम. हिदायतुल्लाऔरजे. सी. शाह, जे. जे. आय-कर- -लाभऔरआकलनयोग्यआयकेबीचकाअंतर लाभकीअल्पता-कितनानिर्धारित-भारतीयआय-करअधिनियम, 1922 (1922 का11), एस. एस.10 (2) (vii) दूसरापरंतुक, 66 (1)। प्रत्यर्थीकंपनीनेकुछमशीनरीखरीदी रु. 89, 000 औरइसेउसीमूल्यपरबेचदिया, लेकिनलेखापुस्तकोंमेंमशीनरीकालिखितमूल्यखातेकेवर्षमेंरु।73, 392।आयकरअधिकारीनेकंपनीकीआकलनयोग्यआयकीगणनामेंअंतरजोड़ा,यानीरु।15, 608, कंपनीकेलाभकेवास्तविकमूल्यऔरलिखितमूल्यकेबीच।आयकरअधिकारीनेभीएसकेतहतएकआदेशपारितकिया।आयकरअधिनियमकीधारा23 औरनिर्देशदियाकिनिर्धारितीयोग्यआयकेअविभक्तहिस्सेकोलाभांशकेरूपमेंशेयरधारकोंकेबीचवितरितकियागयामानाजाएगा। आय-करअधिकारीकेआदेशकेखिलाफअपीलअसफलसाबितहुईऔरअपीलीयन्यायाधिकरणनेनिम्नलिखितप्रश्नकोएसकेतहतउच्चन्यायालयकोभेजा।66 (1): "चाहेरुपयेकीराशि।15, 608 कोशामिलकियाजानाचाहिएथा। खननरोकनेकेउद्देश्यसेनिर्धारितीकंपनीके"लाभ" मेंलिखाहैकिक्याउसकेद्वाराघोषितलाभांशसेअधिककाभुगतानअनुचितहोगा। }} उच्चन्यायालयनेइससवालकाजवाबनकारात्मकदिया।विशेषषअवकाशद्वाराअपीलपर, मानलियाकिउच्चन्यायालयद्वारालियागयादृष्टिकोणसहीथा, सर्वोच्चन्यायालयरिपोर्ट [1961] 494 एसमेंकथाद्वारा।10 (2) (vii) दूसरापरंतुक, जिसेएसकेसाथपढ़ाजाताहै।2(6 सी), जोवास्तवमेंआयनहींहै, वहकॉमकेउद्देश्यकेलिएहै।करयोग्यबनाईगईनिर्धारणीयआयकाअनुमानःलेकिनउसपर खातेमें, यहवाणिज्यिकलाभनहींबनताहै, औरयदियहनहींहै यहआकलनकरनाकिक्यालाभकीअल्पताकोदेखतेहुएएकबड़ालाभांशअनुचितहोगा। "लाभकीअल्पता" को"आकलनयोग्यआयकीअल्पता" केबराबरनहींमानाजानाचाहिए, बल्किइसेएकोरमेंनिर्धारितकियाजानाचाहिए। व्यावसायिकसिद्धांतोंकेसाथनृत्यकरें। सरकस्तूरचंदलिमिटेडबनामआय-करआयुक्त, बॉम्बे सिटी, (1949) XVII I. T. R. 493, एजराप्रोपराइटटरीएस्टेट्सलिमिटेडv. आय-करआयुक्त, पश्चिमबंगाल, (1950) 18वेंआई. टी. आर. 762 औरआय-करआयुक्त, बॉम्बेसिटीबनाम।एफ. एल. स्मिथएंडकंपनी(बॉम्बे) लिमिटेड, (1959) XXXV I. T. R.183, संदर्भित। सिविलअपीलीयन्यायनिर्णयःसिविलअपीलसं। 1957 का761. निर्णयसेविशेषषअनुमतिद्वाराअपीलऔर पूर्वबमका24 फरवरी, 1955 काआदेश 1954 केआई. टी. आर. 48/10 मेंबेउच्चन्यायालय। अपीलार्थीकीओरसेहरदयालहार्डीऔरडी. गुप्ता। जवाबकेलिएएन. ए. पालखीवालाऔरआई. एन. श्रॉफ दाँत। 1960 में।17 नवंबर।न्यायालयकानिर्णय द्वारादियागयाथा एसएचएएच, जे.-आयकरअपीलीयन्यायाधिकरण, भारतीयआयकरअधिनियम, 1922-इसकेबादसंदर्भित -अधिनियमकेरूपमेंनिम्नलिखितप्रश्नः "चाहेरुपयेकीराशि।15, 608 होनाचाहिएथा निर्धारितीकंपनीके"लाभ" मेंशामिलकियागयाहैयहनिर्धारितकरनेकाउद्देश्यकिक्याभुगतानइसकेद्वाराघोषितलाभांशसेबड़ालाभांशएकहोगाउचित? "उच्चन्यायालयनेनकारात्मकमेंप्रश्नकाउत्तरदियाआप।उच्चन्यायालयकेआदेशकेविरुद्ध,कलाकेतहतविशेषषअवकाश।संविधानका136, यहअपीलकोप्राथमिकतादीजातीहै।-एम/एस।बिपिनचंद्रमगनलालएंडकंपनीलिमिटेडयहाँ-कंपनीकेरूपमेंसंदर्भितहोनेकेबादकेतहतपंजीकृतहैभारतीयकंपनीअधिनियम। कंपनी2 एस. सी. आर. सर्वोच्चन्यायालयरिपोर्टोंमेंसेएकहै। 495 जिनमेजनताकीविशेषषरुचिनहींहै।एसकेअर्थमें।23कअधिनियमकस्पष्टीकरण।इसकाभौतिकसमयमेंचुकतापूंजीरु।20, 800 निम्नलिखितरूपमेंबनायागयाः रुपयेके20 शेयर।50 प्रत्येककोपूराभुगतानकियागयाऔर1980रु. केशेयर।प्रत्येककेलिए50 रुपये।10 प्रतिशेयरकाभुगतानकियाजारहाहै।दिसंबर1945 मेंकंपनीनेकुछचीज़ेंखरीदलीं।मशीनरीकेलिएरु।89, 000 औरइसेकिसीसमयमेंबेचदिया।मार्च, 1947, उसकीमतकेलिएजिसकेलिएयहमूलरूपसेथाखरीदागया।कंपनीकीलेखापुस्तकोंमें,वर्षमेंमशीनरीकालिखितमूल्यजैसाकिवर्ष1946 केलिएइसकीलेखापुस्तकोंद्वाराप्रकटटकियागयाहै47 रु. थे।33,245।आयोजितआमबैठकमें 21 अक्टूबर, 1947 कोकंपनीनेलाभांशकीघोषषणाकी।रु. खातेकेवर्षकेलिए12,000।करनिर्धारणमेंनिर्धारणवर्ष1947-48 केलिए, आयकरअधिकारीनेनिगमकीआकलनयोग्यआयकीगणनाकीखातेकेवर्ष1946-47 केलिएरु।48, 761रुपयेकेलाभमेंवापसजोड़नेकेबाद।33, 245 लौटटआए।कंपनीद्वारा, रु।15, 608 सेअधिकप्राप्तकियागयामार्चमेंबेचीगईमशीनरीकालिखितमूल्य, 1947 में।आयकरअधिकारीनेएकआदेशपारितकियाएस. अधिनियमका23एकिरु।15, 429 (उंडिस्त्रीहोनेकेनाते)निगमकीनिर्धारणीयआयकाअनुमानितहिस्सादेयकरोंद्वाराकमकीगईराशि) मानीजाएगी। केबीचलाभांशकेरूपमेंवितरितकियागयाहै Case: THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY, BOMBAY versus BIPINCHANDRA MAGANLAL AND CO. L... [[1961] 2 S.C.R. 493] (1961) നിരാകരണപത്രം (Disclaimer) പ്രാദേശികഭാഷയില്‍ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്ത വിധിന്യായം ഭാരതസര്‍ക്കാര്‍ സ്ഥാപനമായ എ.ഐ.സി.ടി.ഇ. യുടെ “അനുവാദിനി”എന്ന നിര്‍മ്മിത ബുദധാധിഷ്ഠിത വിവര്‍ത്തന ഉപകരണത്തിന്‍റെസഹായത്തത്തോടെ കേരള ഹൈക്ക്കോടതിയിലെ ഐ.റ്റി.ഡയറക്ടറേറ് സാധൂകരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ് . എന്നിരുന്നാലും, ഇതിന്‍റെഉളളടക്കത്തില്‍ ആശയപരമായയോ സാംഗത്യപരമായയോ വ്യാകരണപരമായയോആഖ്യാനപരമായയോ തെറ്റുകള്‍ കടന്നു കൂടാന്‍ സാധ്യതയുളളതാണ്. ഈതര്‍ജ്ജമ കേവലം വ്യവഹാരകക്ഷികളുടെയും പപൊതുജനങ്ങളുടെയുംപപൊതുവായ അറിവിലേകക ഉപയയോഗപ്പെടുത്തുവാന്‍ വേണ്ടി മാത്രംഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളതുമാണ്‌. ഔദ്യ്യോഗികവും പ്രായയോഗികവുമായഎല്ലാ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കും വിധി നിര്‍വഹണ നടപ്പാക്കലുകള്‍ക്കുംപ്രസ്ു വിധിന്യായത്തിന്‍റെ ഇംഗ്ലീഷ് പതിപപ ആധികാരികവുംഅന്തിമവും ആയിരിക്കും. ആദായ നികുതി കമ്മീഷണർ, ബോംബെ സിറ്റി, ബോംബെ v. ബിപിൻചന്ദ്ര മഗൻലാൽ ആൻഡ് കമ്പനി ലിമിറ്റഡ്, ബോംബെ ജസ്റ്റിസ് എസ് .കെ.ദാസ്,ജസ്റ്റിസ് എം.ഹിദായത്തുള്ള,ജസ്റ്റിസ് ജെ.സി.ഷാഹ് ആദായ നികുതി - ലാഭവും വിലയിരുത്താവുന്ന വരുമാനവും - തമ്മിലുള്ള ഇനവ്യത്യാസം - ലാഭത്തിൻറെ കുറവ് - എങ്ങനെ നിർണ്ണയിക്കും - 1922 ലെതൻആദായ നികുതി നിയമം (1922 ലെ II) - വകുപ്പുകൾ 10 (2)(vii) രണ്ടാം വ്യവസ്ഥ,66(1). അപ്പീൽവാദി കമ്പനി 89,000 രൂപകക ചില യന്ത്രസാമഗ്രികൾവാങ്ങുകയും അതേ വിലയിൽ തന്നെ വിൽക്ുയും ചെയ്തു. എന്നാൽ 73,392രൂപയാണ് കണകക വർഷത്തിൽ യന്ത്ര സാമഗ്രികളുടെ എഴുതപ്പെട്ട മൂല്യമായികണകക പുസ്തകത്തിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്.ആദായ നികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥൻകമ്പനിയുടെ വിലയിരുത്താവുന്ന വരുമാനം കണക്കാക്കിയപ്പോൾ ,യഥാർത്ഥമൂല്യവും എഴുതപ്പെട്ട മൂല്യവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസമായ 15,608 രൂപ ലാഭത്തിൽകൂട്ടിച്ചേർത്തു. ആദായ നികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥൻ ആദായ നികുതി നിയമത്തിലെവകുപപ 24 പ്രകാരം ഒരു ഉത്തരവ് പാസ്സാക്ുയും നികുതി ചുമത്താവുന്നവരുമാനത്തിലെ വിതരണം ചെയ്യാത്ത ഭാഗം ഓഹരി ഉടമസ്ഥന്മാർകലാഭവിഹിതമായി വിതരണം ചെയ്യണമെനന നിർദേശിക്ുയും ചെയ്തു.ആദായ നികുതി ഉദ്യ്യോഗസ്ഥന്റെ ഉത്തരവിനെതിരായ അപ്പീലുകൾ പരാജയപ്പെടുകയുംവകുപപ 66 (1) പ്രകാരം ഹൈകോടതിയിലേകക പരാമർശിക്ുയും ചെയ്തു: - “നികുതിദായക കമ്പനി പ്രഖ്യാപിച്ചതിനേക്കാൾ വലിയ ലാഭവിഹിതംനൽകുന്നത് യുക്തിരഹിതമാണണോ എനന നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനായി 15,608 രൂപനികുതിദായക കമ്പനിയുടെ "ലാഭത്തിൽ" ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ടതായിരുന്നന്നോ .” ഹൈകോടതി ഈ ചോദ്യത്തിന് നിഷേധാത്മകമായി മറുപടി നൽകി.പ്രത്യേകഅനുമതി മുഖേനയുള്ള ഈ അപ്പീലിൽ, കനഹൈോടതി സ്വീകരിച്ച നിലപാട് ശരിയാണെന വിധിച്ചു.വകുപപ 10 (2)(vii)ലെ രണ്ടാം വ്യവസ്ഥയിലെ സങ്കൽപ്പവും വകുപപ 2 (6സി )യും ചേർതത വായിക്കുമ്പമ്പോൾ,വിലയിരുത്താവുന്ന വരുമാനംകണക്കാക്കുന്നതിനുള്ള ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി, യഥാർത്ഥത്തിൽ വരുമാനമല്ലാത്നികുതി നൽകേണ്ട വരുമാനമാക്കി മാറ്റുന്നു:എന്നാൽ അതിന്റെ ഫലമായി, അത്വാണിജ്യ ലാഭമായി മാറുന്നില്ല, അത് വാണിജ്യ ലാഭമല്ലെങ്കിൽ, ലാഭത്തിന്റെകുറവ് കണക്കിലെടുക്കുമ്പമ്പോൾ ഒരു വലിയ ലാഭവിഹിതം യുക്തിരഹിതമാണണോഎനന നിർണ്ണയിക്കുന്നതിന് ഇത് കണക്കിലെടുക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥമല്ല. "ലാഭത്തിന്റെ കുറവ് "വിലയിരുത്താവുന്ന വരുമാനത്തിന്റെ കുറവ് "എന്നതുമായി തുല്യമായി ഗണിക്കരുത്, മറിചച വാണിജ്യ തത്വങ്ങൾകഅനുസൃതമായി നിർണ്ണയിക്കപ്പെടണം. സർ കസ്തൂർചനദ ലിമിറ്റഡ് v . ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ, ബോംബെസിറ്റി, (1949) XVII ഐ .ടി .ആർ . 493, എസ്രാ പ്രപ്രൊപ്രൈറ്ി എസ്്റേ്സ്ലിമിറ്റഡ് v. ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ, പശ്ചിമ ബംഗാൾ, (1950) XVIII ഐ.ടി .ആർ . 762, ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ, ബോംബെ സിറ്റി v.എഫ്.എൽ. സ്മിതത ആൻഡ് കമ്പനി (ബോംബെ) ലിമിറ്റഡ്, (1959) XXXV ഐ .ടി .ആർ .183 പരാമർശിക്കപ്പെട്ടു. സിവിൽ അപ്പീൽ അധികാരപരിധി: 1957 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പർ 761. 1954 ലെ ഐ.ടി.ആർ 48/X കേസിൽ ബോംബെ ഹൈക്ക്കോടതിയുടെ1955 ഫെബ്രുവരി 24 ലെ വിധിന്യായത്തിൽ നിന്നും ഉത്തരവിൽ നിന്നുംപ്രത്യേക അനുമതി മുഖേനയുള്ള അപ്പീൽ. അപ്പീൽവാദികക വേണ്ടി ഹർദയാൽ ഹാർദിയും ഡി.ഗുപ്തയും. എതിർകക്ഷികക വേണ്ടി എൻ.എ. പാൽഖിവാലയും ഐ.എൻ. ഷ്രോഫും. 1960. നവംബർ 17. കോടതിയുടെ വിധി പ്രസ്താവിച്ചത് ജസ്റ്റിസ് ഷാഹ് - 1922 ലെ ഇനതൻ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ (ഇനിആകട എനന പരാമർശിക്കപ്പെടും) വകുപപ 66 (1) പ്രകാരം ആദായനികുതിഞഅപ്പലേററ ട്രൈബ്യൂണൽ, ബോംബെ ബെച "എ" ഇനിപ്പറയുന്ന ചോദ്യംപരാമർശിച്ചു : “നികുതിദായക കമ്പനി പ്രഖ്യാപിച്ചതിനേക്കാൾ വലിയ ലാഭവിഹിതംനൽകുന്നത് യുക്തിരഹിതമാണണോ എനന നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനായി 15,608 രൂപനികുതിദായക കമ്പനിയുടെ "ലാഭത്തിൽ" ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ടതായിരുന്നന്നോ .” ചോദ്യത്തിന് നിഷേധാത്മകമായാണ് ഹൈക്ക്കോടതി മറുപടി നൽകിയത്.ഭരണഘടനയുടെ അനുച്ഛേദം 136 പ്രകാരമുള്ള പ്രത്യേക അനുമതിയിലൂടെഹൈക്ക്കോടതി ഉത്തരവിന് എതിരായി അപ്പീൽ ഫയൽ ചെയ്തു. Case: THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY, BOMBAY versus BIPINCHANDRA MAGANLAL AND CO. L... [[1961] 2 S.C.R. 493] (1961) , , , , এ . . , এ . এ . . - - - - - - ই , ১৯২২ (১৯২২ ১১), ১০ (২) (vii) , ৬৬(১)। ৮৯,০০০ ই , ৭৩,৩৯২ । , ১৫,৬০৮, । ই ২ , , । ই ই ৬৬(১) :- "১৫,৬০৮ " " ।" ই । , ই , ১০(২)(vii) , ২(৬ ) , , , : , , , , , । " " " " । , , (১৯৪৯) ১৭ ই. . . ৪৯, ই . , , (১৯৫০) ১৮ I ই. . . ৭৬২ , . . & . ( ) ., (১৯৫৯) ৩৫ ই. . . ১৮৩, . : ১৯৫৭ ৭৬১। ই. . - ই ২৪ , ১৯৫৫ ১৯৫৪ ৪৮/১০ , . । ই । ১৭ ১৯৬০.. - ই , " ", ই ১৯২২ ৬৬(১) - ই ই : "১৫,৬০৮ " " ?" ই । ই , ১৩৬ ই । & ., .- - ই । ই ২৩ । ২০,৮০০ : ৫০ ২০ ৫০ ১৯৮০ . , ১০ । ১৯৪৫ , ৮৯,০০০ ১৯৪৭ , । , ১৯৪৬-৪৭ ( ১, ১৯৪৬ ৩১ , ১৯৪৭) ৭৩,৩৯২ । ১৯৪৬-৪৭ ই ৩৩,২৪৫। ২১ , ১৯৪৭ ১২,০০০ । ১৯৪৭-৪৮ , ১৯৪৬-৪৭ ৪৮,৭৬১ ৩৩,২৪৫ , , ১৯৪৭ ১৫,৬০৮ । ই ২ ১৫,৪২৯ ( ) । ই , ই ই ই ৬৬(১) । ই ২৩ (১) ( ) :- Case: THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY, BOMBAY versus BIPINCHANDRA MAGANLAL AND CO. L... [[1961] 2 S.C.R. 493] (1961) 493_500 ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਬੰਬਈ ਸਿਟੀ, ਬੰਬਈ ਬਨਾਮ ਬਿਪਿਨਚੰਦਰ ਮਗਨਲਾਲ ਐਡ ਕੰਪਨੀ ਲਿਮਟਿਡ, ਬੰਬਈ ਐਸ. ਕੇ. ਦਾਸ, ਐਮ. ਹਿਦਾਇਤੁਲਾਹ ਅਤੇ ਜੇ. ਸੀ. ਸ਼ਾਹ, ਜੇ. ਜੇ. ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ-ਮੁਨਾਫਾ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ ਆਮਦਨ- ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਦਾ ਛੋਟਾਪਣ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ - ਕਿੰਨਾ ਨਿਰਧਾਰਤ-ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਕਰ ਐਕਟ, 1922 (11 of 1922), ਦੀਆਂ ਧਰਾਵਾਂ 10 (2) (VII) ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਬੰਧ, 66(1). ਜਵਾਬਦੇਹ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਕੁਝ ਮਸ਼ੀਨਰੀ 89,000 ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦੀ ਅਤੇ ਉਸੇ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਖਾਤੇ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਦੀ ਲਿਖਤੀ ਕੀਮਤ ਖਾਤੇ ਦੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ 73,392 ਰੁਪਏ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਮੁੱਲ ਅਤੇ ਲਿਖਤੀ ਮੁੱਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ, ਭਾਵ 15,608 ਰੁਪਏ ਜੋੜ ਦਿੱਤੇ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 23 ਏ ਤਹਿਤ ਇਕ ਆਦੇਸ਼ ਵੀ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ ਆਮਦਨ ਦੇ ਅਣਵੰਡੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸ਼ੇਅਰਧਾਰਕਾਂ ਵਿਚ ਲਾਭਅੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾI ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਵਿਰੁੱਧ ਅਪੀਲਾਂ ਅਸਫਲ ਸਾਬਤ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਅਪੀਲ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਧਾਰਾ 66 (1) ਤਹਿਤ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ: "ਕੀ 15,608 ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਕ ਕੰਪਨੀ ਦੇ "ਮੁਨਾਫੇ" ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਕੀ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲਾਭਅੰਸ਼ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੇ ਲਾਭਅੰਸ਼ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਗੈਰ-ਵਾਜਬ ਹੋਵੇਗਾ। " ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਨਾਂਹ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੋਟ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ 'ਤੇ,ਦੱਸਿਆ ਕਿ, ਕਿ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਨਜ਼ਰੀਆ ਸਹੀ ਸੀ। ਸੈਕਸ਼ਨ 10 (2) (7) ਦੇ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਾਰਾ 2 (6 ਸੀ) ਦੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਮਦਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ ਆਮਦਨ ਦੀ ਗਣਨਾ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਕਰਯੋਗ ਆਮਦਨ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਪਰ ਇਸ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਵਪਾਰਕ ਮੁਨਾਫਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ, ਅਤੇ ਜੇ ਇਹ ਵਪਾਰਕ ਮੁਨਾਫਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਕੀ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਛੋਟੇਪਣ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਲਾਭਅੰਸ਼ ਗੈਰ-ਵਾਜਬ ਹੋਵੇਗਾ. "ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਛੋਟੇਪਣ" ਦੀ ਤੁਲਨਾ "ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ ਆਮਦਨ ਦੇ ਛੋਟੇਪਣ" ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਬਲਕਿ ਵਪਾਰਕ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈI ਸਰ ਕਸਤੂਰਚੰਦ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਬੰਬਈ ਸਿਟੀ, (1949) XVII I.T.R. 493, ਏਜ਼ਰਾ ਪ੍ਰੋਪਰਾਈਟਰੀ ਅਸਟੇਟਸ ਲਿਮਟਿਡ ਬਨਾਮ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, (1950) XVIII ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 762 ਅਤੇ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਬੰਬਈ ਸਿਟੀ ਬਨਾਮ ਐਫ.ਐਲ. ਸਮਿਥ ਐਡ ਕੰਪਨੀ, (ਬੰਬਈ) ਲਿਮਟਿਡ.,(1959) XXXV ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ. 183, ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੀਵਾਨੀ ਅਪੀਲ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: ਦੀਵਾਨੀ ਅਪੀਲ ਨੰਬਰ. 761 ਆਫ਼ 1957. ਸਾਬਕਾ ਬੰਬਈ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 24 ਫਰਵਰੀ, 1955 ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੋਟ ਰਾਹੀਂ ਆਈ.ਟੀ.ਆਰ.. 48/X of 1954. ਹਰਦਿਆਲ ਹਾਰਡੀ ਅਤੇ ਡੀ. ਗੁਪਤਾ , ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ। ਐਨ.ਏ. ਪਾਲਖੀਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਈ. ਐਨ. ਸ਼ਰਾਫ, ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ। 17 ਨਵੰਬਰ, 1960 ਨੂੰ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸ਼ਾਹ, ਜੇ- ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ, ਬੰਬੇ ਬੈਂਚ "ਏ" ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 66 (1) ਦੇ ਤਹਿਤ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ - ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਕਟ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ- ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ: "ਕੀ 15,608 ਰੁਪਏ ਦੀ ਰਕਮ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਕ ਕੰਪਨੀ ਦੇ "ਮੁਨਾਫੇ" ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਕੀ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲਾਭਅੰਸ਼ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੇ ਲਾਭਅੰਸ਼ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਗੈਰ-ਵਾਜਬ ਹੋਵੇਗਾ?" ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਨਾਂਹ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 136 ਤਹਿਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਛੋਟ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਸਰਜ਼ ਬਿਪਿਨਚੰਦਰ ਮਗਨਲਾਲ ਐਡ ਕੰਪਨੀ, ਲਿਮਟਿਡ - ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੰਪਨੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਭਾਰਤੀ ਕੰਪਨੀ ਐਕਟ ਦੇ ਤਹਿਤ ਪੰਜੀਕ੍ਰਿਤ ਹੈ I ਕੰਪਨੀ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 23 ਏ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ ਦੀ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤੀ ਪੂੰਜੀ 20,800 ਰੁਪਏ ਸੀ ਜੋ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ: 20 ਸ਼ੇਅਰ 50 ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ੇਅਰ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰਾਹ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1980 ਸ਼ੇਅਰ, ਜੋ 50 ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ੇਅਰ ਸਨ, ਦਾ 10 ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ੇਅਰ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ I Case: THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY, BOMBAY versus BIPINCHANDRA MAGANLAL AND CO. L... [[1961] 2 S.C.R. 493] (1961) 2 S.C.R.అత్యున్నత న్యాయస్థానాల నివేదికలు ఆదాయం-పన్ను - లాభం మరియు అంచనా వేయదగిన ఆదాయం - లాభం యొక్క చిన్నతనం - ఎలా నిర్ణయించబడింది - భారతీయ ఆదాయపు పన్ను చట్టం , 1922 (II ఆఫ్ 1922), సెక్షన్లు 10 (2) (vii) రెండవ నిబంధన, 66(I). ప్రతిస్పందించిన కంపెనీ కొన్ని యంత్రాలని రూ.89,000/- కిమరియు అదే విలువకు విక్రయించారు, కానీ ఖాతా పుస్తకాలలోయంత్రాల యొక్క విలువను వ్రాసిన ఖాతా సంవత్సరంలో రూ.73,392/-.కంపెనీ అంచనా వేయదగిన ఆదాయాన్ని గణించడంలో ఆదాయపు పన్నుఅధికారి వ్యత్యాసాన్ని జోడించారు, అంటే రూ.15,608/-, కంపెనీలాభాలకు వాస్తవ విలువ మరియు వ్రాసిన విలువ మధ్య. ఆదాయపుపన్ను అధికారి ఆదాయపు పన్ను చట్టంలోని సె.23 ఎ కింద ఒకఆర్డర్‌ ను కూడా ఆమోదించారు మరియు అంచనా వేయదగిన ఆదాయంలోపంపిణీ చేయని భాగాన్ని డివిడెండ్‌ గా షేర్‌ హోల్డర్‌ ల మధ్యపంపిణీ చేసినట్లుగా భావించాలని ఆదేశించారు. ఆదాయపు పన్నుఅధికారి ఉత్తర్వుకు వ్యతిరేకంగా చేసిన అప్పీలు విఫలమైందిమరియు అప్పిలేట ట్రిబ్యునల్ కింది ప్రశ్నను హైకోర్టుకుకింద సూచించింది సె.66 (I) :- "రూ.15,608/- మొత్తాన్ని అసెస్సీ కంపెనీ "లాభం"లో చేర్చిఉండాల్సింది, అది ప్రకటించిన దాని కంటే ఎక్కువ డివిడెండ్చెల్లించడం అసమంజసంగా ఉంటుందో లేదో నిర్ణయించడానికి." ప్రశ్నకు హైకోర్టు ప్రతికూలంగా సమాధానం ఇచ్చింది.స్పెషల్ లీవ అప్పీల్‌పై, హైకోర్టు తీసుకున్న అభిప్రాయంసరైనదని పేర్కొంది. సెక్షన్ 10(2)(vii) సెకండ్ ప్రొవిసోలోని కల్పన ద్వారా,సెక్షన్ 2(సి) తో చదవండి, నిజంగా ఆదాయం కాదంటే, అంచనావేయదగిన ఆదాయాన్ని లెక్కించడం కోసం,పన్ను విధించదగినఆదాయం: కానీ ఆ ఖాతాలో, అది వాణిజ్య లాభంగా మారదు మరియు అదివాణిజ్య లాభం కాకపోతే, చిన్నతనాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని అంచనావేయడంలో అది పరిగణనలోకి తీసుకోబడదు. లాభాల యొక్క పెద్దడివిడెండ్ అసమంజసమైనది. "లాభం యొక్క చిన్నతనం" "అంచనా వేయదగిన ఆదాయం యొక్కచిన్నతనంతో సమానంగా ఉండకూడదు, కానీ వాణిజ్య సూత్రాలకుఅనుగుణంగా నిర్ణయించబడాలి. ్సర్ కస్తూ‌ర్ చందలిమిటెడ్వరసెస్ కమీషనర్ ఆఫ్ఇన్‌కమటాక్స్, బాంబేసిటీ, (1949) XVII ఐ.టి.ఆర్493, ఎజ్రా్్్్పరొపరైటరీ ఎస్టేటస్లిమిటెడ్. వరసెస్ కమీషనర్ ఆఫ్ఇన్‌కమటాక్స్, పశ్చిమంబెగాల్ , (1950) XVIII ఐ.టి.ఆర్762్-మరియు కమీషనర్ ఆఫ్ ఇన్‌కమటాక్స్బాంబేసిటీవరసెస్ఫ్.ఎల్.. స్మిత్& కో. (బాంబే) లిమిటెడ్ ., (1959) XXXV ఐ.టి.ఆర్ 183,సూచించబడింది. సివిల్ అప్పీలేట అధికార పరిధి: సివిల్ అప్పీల్ నం. 761/1957. 1954 ఐ.టి.ఆర్48/X లో మాజీ బొంబాయి హైకోర్టు యొక్కఫిబ్రవరి 24, 1955 నాటి తీర్పు మరియు ఆర్డర్ నుండి ప్రత్యేకసెలవు ద్వారా అప్పీల్. అప్పీలుదారు కోసం హర్దయాల్ హార్డీ మరియు డి. గుప్తా.ప్రతివాది తరపున ఎన్. ఎ. పాల్కివాలా మరియు ఐ. ఎన్. ష్రాఫ్. 1960. నవంబర్ 17. కోర్టు తీర్పును షా,జె. -ది ఇన్‌కమ ట్యాక్స్ అప్పిలేట ట్రిబ్యునల్,బాంబే బెంచ"ఎ" కింద సూచించబడింది. భారతీయ ఆదాయపు పన్ను-చట్టం, 1922 లోని సె.66(1) -ఇకపై చట్టంగా సూచించబడిందిక్రిందిప్రశ్న:"రూ.15,608/- మొత్తాన్ని అసెస్సీ కంపెనీ "లాభం"లో చేర్చి,అది ప్రకటించిన దానికంటే ఎక్కువ డివిడెండ్ చెల్లించడంఅసమంజసంగా ఉంటుందా?" అనే ప్రశ్నకు హైకోర్టు ప్రతికూలంగాసమాధానం ఇచ్చింది. రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్136కిందప్రత్యేక సెలవుతో, హైకోర్టు ఉత్తర్వుకు వ్యతిరేకంగా ఈఅప్పీల్‌కు ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడింది. కుమారి. బిపిన్‌చంద్ర మగన్‌లాల్ మరియు కో., లిమిటెడ్ - ఇకపైకంపెనీగా సూచించబడుతుంది - భారత కంపెనీల చట్టం కింద రిజిస్టర్చేయబడింది, కంపెనీ అంటే సె.23 ఎ అర్థంలో ప్రజలకు గణనీయమైనఆసక్తి లేదు. సె.23 ఎ చట్టం యొక్క వివరణ. మెటీరియల్ సమయంలోదాని చెల్లింపు మూలధనం రూ.20,800/-ఈ క్రింది విధంగారూపొందించబడింది: 20 షేర్లు రూ.50 ఒక్కొక్కటి పూర్తిగా చెల్లించబడ్డాయిమరియు1980 షేర్లు రూ.50ఒక్కొక్కరికి, రూ.10ఒక్కో షేరుకుచొప్పున చెల్లిస్తున్నారు. డిసెంబర్1945 లో, కంపెనీ కొన్ని యంత్రాలను రూ.89,000మరియు దానిని మార్చి, 1947 లో ఎప్పుడో విక్రయించారు, అది మొదటకొనుగోలు చేసిన ధరకు.కంపెనీ ఖాతా పుస్తకాలలో, 1946-47 ఖాతా(ఏప్రిల్ 1, 1946 నుండి ˇ మార్చి 31, 1947) సంవత్సరంలో యంత్రాల యొక్క వ్రాసిన విలువరూ.73,392.1946-47 సంవత్సరానికి కంపెనీ ఖాతా పుస్తకాల ద్వారా Case: THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY, BOMBAY versus BIPINCHANDRA MAGANLAL AND CO. L... [[1961] 2 S.C.R. 493] (1961) ( इंग्रजी टंकलिखित न्यायनिर्णयाचे मराठी भाषांतर ) १९६१ - २ - ४९३ आयकर आयुक्त, बॉम्बे ( मुंबई ) शहर , बॉम्बे वि. बिपिनचंद्र मगनलाल आणि कंपनी लि., बॉम्बे एस. के. दास, एम. हिदायतुल्लाह आणि जे. सी. शाह, न्या. न्या. आयकर-नफा आणि मूल्यांकन करण्यायोग्य उत्पन्न- मधला फरक - नफ्याचा तुटपुंजापणणा - कसा ठरवला- भारतीय आयकर कायदा १९२२ (१९२२ चा २), एस एस १० (२) (VII) दुसरी तरतूद, ६६(१). प्रतिवादी कंपनीने ठराविक मशिनरी रु. ८९,०००/- ला खरेदी केली आणि त्याच किमतीला ती विकली , परंतु लेखा - पुस्तकात यंत्राचे, घसारा झाल्यावरून कमी करून दाखवलेले मूल्य हे ७३,३९२/- नोंदवलेले होते. आयकर अधिकाऱ्याने कंपनीच्या मूल्यांकनयोग्य उत्पन्नाची गणणना करताना वास्तविक मूल्य आणि दरम्यान कंपनीच्या नफ्याचे लिखित मूल्य यामधील पडणणारा फरक म्हणणजे रु. १५,६०८/- हा कंपनीच्या फायद्यामध्ये समायोजित करून अधिक केला. आयकर अधिकाऱ्याने आयकर कायद्याच्या कलम २३ अ अन्वये एक आदेश पारित केला आणि असे निर्देश दिले की मूल्यमापन योग्य उत्पन्नाचा अवितरित भाग लाभांश म्हणणून भागधारकांमध्ये वितरित केला गेला असे मानले जाईल. आयकर अधिकाऱ्याच्या आदेशाविरोधातील अपील अयशस्वी ठरले आणि अपीलीय न्यायाधिकरणणाने खालील प्रश्न उच्च न्यायालयाला निर्देशित केला. ६६(१) :- करदात्या कंपनीने जाहीर केलेल्या लाभांशापेक्षा मोठा लाभांश देणणे अवाजवी ठरेल का, हे ठरविण्याच्या हेतूने करदात्या कंपनीच्या नफ्यात १५,६०८ रुपयांची रक्कम समाविष्ट करायला हवी होती का? विशेष परवानगीच्या याचिकेवर उच्च न्यायालयाने नकारार्थी उत्तर देताना उच्च न्यायालयाने घेतलेले मत योग्य असल्याचे मत नोंदवले. कलम १०(२)(७) या तरतुदीतील कल्पिल्याप्रमाणणे, ते एस. २(६ सी) या परंतुकासह वाचले असता, करपात्र उत्पन्नाची गणणना करताना कोणणते उत्पन्न खरोखरच उत्पन्न नाही: परंतु त्या प्राप्त परीस्थितीत तो व्यावसायिक नफाच नाही आणि जर तो व्यावसायिक नफा नसेल तर तो कमी आहे हे लक्षात घेता त्याचे मूल्यमापन करताना नफ्याचा जास्तीच्या रकमेचा लाभांश अवाजवी ठरेल हे विचारात घेतले जाणणार नाही. "नफ्याची न्यूनता ( नफ्याची कमी दाखवलेली रक्कम )" याची तुलना मूल्यमापनाची रक्कम कमी असणणे याच्याशी करता कामा नये" परंतु ते व्यावसायिक तत्त्वांच्यानुसार निश्चित केले पाहिजे. सर कस्तुरचंद लि. वि. आयकर आयुक्त, मुंबई शहर, (१९४९) XVII आय. टी. आर. ४९३, एज्रा प्रोप्रायटरी इस्े लि. वि. आयकर आयुक्त, पश्चिम बंगाल, (१९५०) XVIII आय. टी. आर. ७६२ आणि आयकर आयुक्त मुंबई शहर वि. एफ. एल. स्मिथ अँड कंपनी (बॉम्बे) लिमिटेड, (१९५९) एक्स एक्स व्ही आय.टी.आर. १८३ दिवाणणी अपील अधिकार क्षेत्र दिवाणणी अपील क्रमांक ७६१ / १९५७ सदरचे अपील हे मुंबई उच्च न्यायालय यांनी तत्कालीन आय. टी . आर. ४८ / एक्स / १९५४ मध्ये दिनांक २४ फेब्रुवारी, १९५५ रोजी पारित केलेल्या न्यायनिर्णय आणि आदेश यावरून विशेष अनुमतीद्वारे पारित करण्यात आलेले आहे. अपिलार्थीसाठी हरदयाल हार्डी आणि डी. गुप्ता. उत्तरवादी साठी एन. ए. पालखीवाला आणि आय. एन. श्रॉफ. १७ नोव्हेंबर, १९६० रोजी न्यायालयाचा निकाल खालीलप्रमाणणे देण्यात आला . शाह, न्या. - आयकर अपील न्यायाधिकरणण, मुंबई खंडपीठ "अ", भारतीय आयकर अधिनियम, १९२२ च्या कलम ६६ (१) अन्वये संदर्भित - पुढे अधिनियम म्हणणून संबोधले जाते - खालील प्रश्न: “करदात्या कंपनीने जाहीर केलेल्या लाभांशापेक्षा मोठा लाभांश देणणे अवाजवी ठरेल का, हे ठरविण्याच्या हेतूने करदात्या कंपनीच्या नफ्यात १५,६०८ रुपयांची रक्कम समाविष्ट केली गेली असती का?” उच्च न्यायालयाने या प्रश्नाचे नकारार्थी उत्तर दिले. उच्च न्यायालयाच्या आदेशाविरुद्ध राज्यघटनेच्या कलम १३६ अन्वये विशेष अनुमती घेऊन हे अपील केलेले आहे. मेसर्स बिपीनचंद्र मगनलाल अँड कंपनी, लिमिटेड - ज्याला यापुढे कंपनी म्हणणून संबोधले आहे - जी भारतीय कंपनी कायद्याअंतर्गत नोंदणणीकृत आहे. कंपनी संदर्भात अशी गोष्ट आहे कि ज्यामध्ये कायद्याच्या कलम २३ ए मधील स्पष्टीकरणणाच्या अर्थामध्ये जनतेला फारसा रस नसतो. संदर्भित वेळी तिचे चुकते भांडवल खालीलप्रमाणणे २०,८०० रुपये होते. प्रत्येकी ५० रुपयांचे २० शेअर्स पूर्ण चुकते आणि प्रत्येकी ५० रुपयांचे १९८० शेअर्स, प्रति शेअर १० रुपये चुकते केलेल्या स्थितीमध्ये. Case: THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY, BOMBAY versus BIPINCHANDRA MAGANLAL AND CO. L... [[1961] 2 S.C.R. 493] (1961) 2 ଏସ.ସି.ଆର. ସୁପ୍ରିମ କ ୋର୍ଟ ରିକ ୋର୍ଟସ୍ ଏସ୍. କ . ଦୋସ, ଏମ୍. ହିଦୋୟତୁଲ୍ଲୋ ଏବଂ କେ.ସି. ଶୋହ, ନୟୋୟମୂର୍ତ୍ତିଗଣ ଆୟ ର- ଲୋେ ଏବଂ ରକ ୋଗୟ ଆୟ- ମଧ୍ୟକର ୋର୍ଟ ୟ- ଲୋେର ସ୍ୱଳ୍ପତୋ - ି ରି ନିର୍ଦ୍ଟୋରିତ ହୁଏ-।େୋରତୀୟ ଆୟ ର ଅଧିନିୟମ, 1922 (1922 ର 11), ଧୋରୋ 10 (2) (vii) ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରୋବଧୋନ, 66(1) ପ୍ରତିବୋଦୀ ମ୍ପୋନୀ ିଛି ନ୍ତ୍ର ୋତି 89, 000 ର୍ଙ୍କୋକର ିଣିଥିଲୋ ଏବଂ ଏହୋ ୁ କସହି ସମ ମୂଲୟକର ।ବିକ୍ରି ରିଥିଲୋ, ିନ୍ତୁ ହିସୋବ ବହିକର ନ୍ତ୍ର ୋତିର ଲିଖିତ ମୂଲୟ ହିସୋବ ବର୍ଟକର 73, 392 ର୍ଙ୍କୋ ଦଶଟୋ ୋଇଥିଲୋ ମ୍ପୋନୀର ରକ ୋଗୟ ଆୟ ଗଣନୋ ରିବୋକବକେ ଆୟ ର ଅଧି ୋରୀ ମ୍ପୋନୀର ଲୋେ ସହିତ ପ୍ର ୃତ ମୂଲୟ ।ଏବଂ ଲିଖିତ ମୂଲୟ ମଧ୍ୟକର ଥିବୋ ୋର୍ଟ ୟ ୁ, ଅର୍ଟୋତ୍ 15, 608, ର୍ଙ୍କୋ, କ ୋଡ଼ିକଲ ଆୟ ର ଅଧି ୋରୀ ମଧ୍ୟ ଆୟ ର ଅଧିନିୟମର ଧୋରୋ 23A ଅଧୀନକର ଏ ଆକଦଶ ୋରିତ ରିଥିକଲ ଏବଂ ନିକଦଟଶ କଦଇଥିକଲ କ ରକ ୋଗୟ ଆୟର ଅବିତରିତ ଅଂଶ ଅଂଶୀଦୋରମୋନଙ୍କ ମଧ୍ୟକର ଲୋେୋଂଶ େୋବକର ବଣ୍ଟନ ରୋ ୋଇଛି କବୋଲି ବିକବଚନୋ ରୋ ିବ । ଆୟ ର ଅଧି ୋରୀଙ୍କ ଆକଦଶ ବିରୁର୍ଦ୍କର ରୋ ୋଇଥିବୋ ଆକବଦନଗୁଡ଼ି ଅସଫେ ପ୍ରମୋଣିତ କହକଲ ଏବଂ ଆକବଦନ ନୟୋୟୋଧି ରଣ ନିକମନୋକ୍ତ ପ୍ରଶନ ୁ ଧୋରୋ 66(1) ଅଧୀନକର ଉଚ୍ଚ ନୟୋୟୋେୟ ୁ ଠୋଇଥିକଲ:— " ରଦୋତୋ ମ୍ପୋନୀ ଦ୍ୱୋରୋ କ ୋର୍ିତ ଲୋେୋଂଶଠୋରୁ ଅଧି ଲୋେୋଂଶ ପ୍ରଦୋନ ଅକ ୌକ୍ତି କହବ ି ନୋହିଁ ତୋହୋ ନିର୍ଦ୍ଟୋରଣ ରିବୋ ଉକଦଶୟକର ରଦୋତୋ ମ୍ପୋନୀର "ଲୋେ" କର 15,608 ର୍ଙ୍କୋର ରୋଶି ୁ ଅନ୍ତେଟୁକ୍ତ ।” ରୋ ିବୋ ଉଚିତ୍ ଥିଲୋ ି ନୋହିଁ ।ଉଚ୍ଚ ନୟୋୟୋେୟ ଏହି ପ୍ରଶନର ଉର୍ତ୍ତର ନ ୋରୋତ୍ମ ରୂକ କଦଇଥିକଲ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଅନୁମତି ଦ୍ୱୋରୋ ଆକବଦନ ଉ କର, । ୁହୋଗଲୋ, ଉଚ୍ଚ ନୟୋୟୋେୟଙ୍କ ଦ୍ୱୋରୋ ନିଆ ୋଇଥିବୋ ମତ ସଠି ଥିଲୋ ଧୋରୋ 2(6C) ସହିତ ଠିତ ଧୋରୋ 10(2)(vii) ର ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରୋବଧୋନର ରି ଳ୍ପନୋକର ୋହୋ ପ୍ର ୃତକର ଆୟ ନୁକହେଁ, ତୋହୋ ରକ ୋଗୟ ଆୟର ଗଣନୋ ଉକଦଶୟ ନିମିର୍ତ୍ତ, ରକ ୋଗୟ ଆୟ ଅକର୍: ିନ୍ତୁ ଏହି ୋରଣରୁ, ଏହୋ ବୋଣିେିୟ ଲୋେକର ରିଣତ ହୁଏ ନୋହିଁ, ଏବଂ ଦି ଏହୋ ବୋଣିେିୟ ଲୋେ ନୁକହେଁ, କତକବ ମୂଲୟ 1960 ନକେମବର, 17 ନିର୍ଦ୍ଟୋରଣ ରିବୋ ସମୟକର ଲୋେର ସ୍ୱଳ୍ପତୋ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଏ ବଡ଼ ଲୋେୋଂଶ ଅକ ୌକ୍ତି କହବ ି ନୋହିଁ, ଏହୋ ବିଚୋର ୁ ।ନିଆ ିବୋ ଉଚିତ ନୁକହେଁ 1960 ଆୟ ର ଆୟୁକ୍ତ,ବକମବ ସିର୍ି, ବକମବ ବନୋମ ବି ିନଚନ୍ଦ୍ର ମଗନଲୋଲ ଏବଂ ମ୍ପୋନୀ ଲିମିକର୍ଡ଼, "ଲୋେର ସ୍ୱଳ୍ପତୋ" ୁ “ ରକ ୋଗୟ ଆୟର ସ୍ୱଳ୍ପତୋ" ସହିତ ତୁେନୋ ରୋ ିବୋ ଉଚିତ ନୁକହେଁ, ବରଂ ଏହୋ ।ବୟବସୋୟି ନୀତି ଅନୁସୋକର ନିର୍ଦ୍ଟୋରିତ କହବୋ ଉଚିତ ବକମବ ସୋର୍ ସ୍ତୁରଚୋନ୍ଦ ଲିମିକର୍ଡ୍ ବନୋମ ଆୟ ର ଆୟୁକ୍ତ ବକମବ ସିର୍ି, (1949) XVII ଆଇ.ର୍ି.ଆର. 493, ଏଜ୍ରୋ କପ୍ରୋପ୍ରୋଇର୍ୋରୀ ଇକଷ୍ଟ ଲିମିକର୍ଡ଼ ବନୋମ ଆୟ ର ଆୟୁକ୍ତ ଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ, (1950) XVIII ଆଇ.ର୍ି.ଆର. 762 ଏବଂ ଆୟ ର ଆୟୁକ୍ତ ବକମବ ସିର୍ି ବନୋମ ଏଫ.ଏଲ. ସ୍ମିଥ୍ ଆଣ୍ଡ କ ୋ. (ବକମବ) ଲିମିକର୍ଡ଼, ।(1959) XXXV ଆଇ.ର୍ି.ଆର. 183, ଉକଲ୍ଲଖ ରୋ ୋଇଛି : କଦୱୋନୀ ଆକବଦନ ସଂଖୟୋ 761/1957 କଦୱୋନୀ ଅ ିଲ ଅଧି ୋରିତୋ ଆଇ.ର୍ି.ଆର. 48/X /1954 କର ୂବଟତନ ବକମବ ଉଚ୍ଚ ନୟୋୟୋେୟର 24 କଫବୃଆରୀ, 1955 ର ।ରୋୟ ତର୍ୋ ଆକଦଶରୁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଅନୁମତି ଦ୍ୱୋରୋ ଆକବଦନ ।ଆକବଦନ ୋରୀଙ୍କ କ୍ଷରୁ ହରଦୟୋଲ ହୋର୍ଡି ଏବଂ ର୍ଡି. ଗୁପ୍ତୋ ।ପ୍ରତିବୋଦୀଙ୍କ କ୍ଷରୁ ଏନ୍. ଏ. ୋଲଖିୱୋଲୋ ଏବଂ ଆଇ. ଏନ୍. ଶ୍ରଫ୍ 1960 । ନକେମବର 17 । ନୟୋୟୋେୟର ରୋୟ ପ୍ରଦୋନ ରିଥିକଲ, ଶୋହୋ, ନୟୋୟମୂର୍ତ୍ତି ଶୋହ, ନୟୋୟମୂର୍ତ୍ତି- ଆୟ ର ଆକବଦନ ନୟୋୟୋଧି ରଣ, ବକମବ ଖଣ୍ଡ ୀଠ "A", େୋରତୀୟ ଆୟ ର ଅଧିନିୟମ, 1922 ର ଧୋରୋ 66(1) ଅଧୀନକର ସୂଚିତ- ଏହୋ କର ଅଧିନିୟମ େୋବକର ସୂଚିତ- ନିମନଲିଖିତ ପ୍ରଶନ: " ମ୍ପୋନୀ ଦ୍ୱୋରୋ କ ୋର୍ିତ ଲୋେୋଂଶଠୋରୁ ଅଧି ଲୋେୋଂଶ ପ୍ରଦୋନ ଅକ ୌକ୍ତି କହବ ି ଏହୋ ସ୍ଥିର ରିବୋ ଉକଦଶୟୋକର୍ଟ 15,608 ର୍ଙ୍କୋର ରୋଶି ୁ ରଦୋତୋ ମ୍ପୋନୀର "ଲୋେ" କର ଅନ୍ତେଟୁକ୍ତ ରୋ ିବୋ ଉଚିତ୍ ଥିଲୋ ି ।" ନୋହିଁ ।ଉଚ୍ଚ ନୟୋୟୋେୟ ଏହି ପ୍ରଶନର ଉର୍ତ୍ତର ନ ୋରୋତ୍ମ କର କଦଇଥିକଲ ଉଚ୍ଚ ନୟୋୟୋେୟର ଆକଦଶ ବିରୁର୍ଦ୍କର, ସମ୍ବିଧୋନର ଅନୁକେଦ 136 ଅଧୀନକର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଅନୁମତି ସହିତ, ଏହି ଆକବଦନ ୁ ଚୟନ ରୋ ୋଇଛି । କମସସଟ ବି ିନଚନ୍ଦ୍ର ମଗନଲୋଲ ଆଣ୍ଡ ମ୍ପୋନୀ, ଲିମିକର୍ଡ଼- ଏହୋ କର ମ୍ପୋନୀ େୋବକର ସୂଚିତ-।େୋରତୀୟ ମ୍ପୋନୀ ଅଧିନିୟମ ଅଧୀନକର ଞ୍ଜୀ ୃତ ଏହି ମ୍ପୋନୀ ଏ ରି ଏ ସଂସ୍ଥୋ ଅକର୍ କ ଉେଁଥିକର ।େନସୋଧୋରଣଙ୍କ ସ୍ୱୋର୍ଟ ଅଧିନିୟମର ଧୋରୋ 23A ବୟୋଖୟୋର ଅର୍ଟ ମଧ୍ୟକର ଟୟୋପ୍ତ େୋକବ େଡ଼ିତ ନଥିଲୋ ଏହୋର ରିକଶୋଧିତ ମୂେଧନ କସ’ ସମୟକର ଥିଲୋ 20, 800 ର୍ଙ୍କୋ ୋହୋ ନିମନମକତ ଗଠିତ: ପ୍ରତି ଅଂଶ ିଛୋ 50 ର୍ଙ୍କୋ ରି 20 ର୍ି ଅଂଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଟ ରିକଶୋଧ ରୋ ୋଇଛି ଏବଂ 50 ର୍ଙ୍କୋ ରି ।1980 ର୍ି ଅଂଶ ୋଇେଁ, ପ୍ରତି ଅଂଶ ିଛୋ 10 ର୍ଙ୍କୋ ରି ରିକଶୋଧ ରୋ ୋଇଛି Case: THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY, BOMBAY versus BIPINCHANDRA MAGANLAL AND CO. L... [[1961] 2 S.C.R. 493] (1961) मेसर्स बिपीनचंद्र मगनलाल अँड कंपनी, लिमिटेड - ज्याला यापुढे कंपनी म्हणणून संबोधले आहे - जी भारतीय कंपनी कायद्याअंतर्गत नोंदणणीकृत आहे. कंपनी संदर्भात अशी गोष्ट आहे कि ज्यामध्ये कायद्याच्या कलम २३ ए मधील स्पष्टीकरणणाच्या अर्थामध्ये जनतेला फारसा रस नसतो. संदर्भित वेळी तिचे चुकते भांडवल खालीलप्रमाणणे २०,८०० रुपये होते. प्रत्येकी ५० रुपयांचे २० शेअर्स पूर्ण चुकते आणि प्रत्येकी ५० रुपयांचे १९८० शेअर्स, प्रति शेअर १० रुपये चुकते केलेल्या स्थितीमध्ये. डिसेंबर १९४५ मध्ये कंपनीने काही यंत्रसामग्री ८९,०००/- रु.ला खरेदी केली आणि ती ज्या किंमतीला मूळत: खरेदी केले होती त्याच किमतीला साधारणणपणणे मार्च १९४७ मध्ये विकली. कंपनीच्या हिशोबाच्या पुस्तकांमध्ये, १९४६-४७ (१ एप्रिल १९४६ ते ३१ मार्च १९४७) च्या खात्यातील यंत्रसामग्रीचे घसाऱ्या नंतरचे घेतलेले मूल्य ७३,३९२ रुपये होते. सन १९४६ - ४७ साठी कंपनीच्या लेखापुस्तकांद्वारे उघड झालेला कंपनीचा व्यापारिक नफा रु. ३३,२४५ होता. २१ ऑक्टोबर १९४७ रोजी झालेल्या सर्वसाधारणण सभेत कंपनीने वित्तीय वर्ष्यासाठीचा लाभांश रु. १२,०००/- जाहीर केला होता. कर निर्धारणण १९४७-४८ या वर्षासाठी कर निर्धारणण करताना आयकर अधिकाऱ्याने कंपनीने परत केलेल्या ३३,२४५ रुपयांच्या नफ्यात परत जोडून कंपनीचे १९४६-४७ या वर्षाचे करनिर्धारणणयोग्य उत्पन्न ४८,७६१ रुपये इतके मोजले, कारणण त्यामध्ये मार्च १९४७ मध्ये विकल्या गेलेल्या यंत्रसामग्रीच्या लेखी मूल्यापेक्षा १५,६०८ रुपये हि घसाऱ्यानंतरची कमी दाखवलेली रक्कम, नमूद होती. आयकर अधिकाऱ्याने कायद्याच्या कलम २३ अ अन्वये असा आदेश पारित केला कि १५,४२९ रुपये (देय करांद्वारे कमी झालेल्या कंपनीच्या मूल्यमापन योग्य उत्पन्नाचा अवितरित भाग असल्याने) सर्वसाधारणण सभेच्या तारखेपर्यंत भागधारकांमध्ये लाभांश म्हणणून वितरित केल्याचे मानले जाईल आणि प्रत्येक भागधारकाचा आनुपातिक वाटा त्याच्या एकूणण उत्पन्नात समाविष्ट केला जाईल. त्यांच्या आदेशाविरोधात अपीलीय सहाय्यक आयुक्त आणि आयकर अपील लवादाकडे केलेले अपील अयशस्वी ठरले, परंतु कंपनीच्या म्हणणण्यानुसार अपिलीय लवादाने कायद्याच्या कलम ६६ (१) अन्वये येथे नमूद केलेला प्रश्न मुंबई येथील उच्च न्यायालयाकडे निर्देशित केला. या कायद्याचे कलम २३ अ (१) हे संबंधित वेळी (जेवढे लागू आहे तेवढे) खालीलप्रमाणणे होते. "कोणणत्याही कंपनीने मागील वर्षाचा हिशेब सर्वसाधारणण सभेत कंपनीसमोर ठेवल्यानंतर सहाव्या महिन्याच्या अखेरपर्यंत लाभांश म्हणणून वितरित केलेला नफा त्या मागील वर्षाच्या कंपनीच्या मूल्यमापन योग्य उत्पन्नाच्या ६०% पेक्षा कमी आहे, असे आयकर अधिकाऱ्याचे समाधान झाले असेल तर त्यासंदर्भात कंपनीने देय असलेल्या आयकर आणि सुपर टॅक्सच्या रकमेत कपात केल्यानुसार, आधीच्या वर्षांत कंपनीला झालेल्या तोट्याचा विचार करता किंवा केलेल्या नफ्याच्या कमी रकमेचा विचार करता, जाहीर केलेल्या लाभांशापेक्षा जास्त लाभांश देणणे अवाजवी ठरेल, असे समाधान झाल्याशिवाय, निरीक्षक सहाय्यक आयुक्तांच्या पूर्वसंमतीने त्या मागील वर्षाच्या कंपनीच्या मूल्यमापन योग्य उत्पन्नाचा अवितरित भाग आयकराच्या उद्देशाने मोजला जातो असे लेखी आदेश देईल. आणि त्यासंदर्भात कंपनीने देय असलेल्या आयकर व अतिकराच्या रकमेत कपात केल्यास वरील सर्वसाधारणण सभेच्या तारखेपर्यंत भागधारकधारकांमध्ये लाभांश म्हणणून वितरित केल्याचे समजले जाईल............... स्पष्टपणणे, कलम २३ अ नुसार, आयकर अधिकाऱ्याला आदेश देणणे आवश्यक आहे की कोणणत्याही कंपनीच्या मूल्यमापन योग्य उत्पन्नाचा अवितरित भाग (ज्यात जनतेला फारसा रस नसतो) भागधारकांमध्ये लाभांश म्हणणून वितरित केला गेला आहे असे मानले जाईल जर त्याला समाधान असेल की (१) कंपनीने आयकर आणि देय अति-कराद्वारे कमी केलेल्या मागील वर्षाच्या मूल्यांकन योग्य उत्पन्नाच्या ६०% भाग वितरित केले नाही, (२) जोपर्यंत (अ) कंपनीला आधीच्या वर्षांत झालेला तोटा किंवा (ब) मागील वर्षी झालेल्या नफ्यातील न्यूनता लक्षात घेता लाभांश किंवा जाहीर केलेल्या लाभांशापेक्षा मोठा लाभांश देणणे अवाजवी ठरणणार नाही. आर्थिक वर्षासाठी कंपनीचे एकूणण मूल्यमापन योग्य उत्पन्न ४८,७६१ रुपये होते आणि त्यावर देय कर २१,३३२ रुपये होता: २७,२४९ रुपयांच्या ६०% (आयकर आणि सुपर-टॅक्स देय रकमेने कमी केलेले Case: THE COMMISSIONER OF INCOME-TAX, BOMBAY CITY, BOMBAY versus BIPINCHANDRA MAGANLAL AND CO. L... [[1961] 2 S.C.R. 493] (1961) ਮੈਸਰਜ਼ ਬਿਪਿਨਚੰਦਰ ਮਗਨਲਾਲ ਐਡ ਕੰਪਨੀ, ਲਿਮਟਿਡ - ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੰਪਨੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਭਾਰਤੀ ਕੰਪਨੀ ਐਕਟ ਦੇ ਤਹਿਤ ਪੰਜੀਕ੍ਰਿਤ ਹੈ I ਕੰਪਨੀ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 23 ਏ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ ਦੀ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤੀ ਪੂੰਜੀ 20,800 ਰੁਪਏ ਸੀ ਜੋ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ: 20 ਸ਼ੇਅਰ 50 ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ੇਅਰ ਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰਾਹ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1980 ਸ਼ੇਅਰ, ਜੋ 50 ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ੇਅਰ ਸਨ, ਦਾ 10 ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ੇਅਰ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ I ਦਸੰਬਰ 1945 ਵਿਚ, ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਕੁਝ ਮਸ਼ੀਨਰੀ 89,000 ਰੁਪਏ ਵਿਚ ਖਰੀਦੀ ਅਤੇ ਮਾਰਚ, 1947 ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜਿਸ ਕੀਮਤ ਲਈ ‘ਤੇ ਇਹ ਖਰੀਦੀ ਗਈ ਸੀ ਉਸੇ ਕੀਮਤ ‘ਤੇ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ I ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਖਾਤੇ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ, ਖਾਤੇ 1946-47 (1 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1946 ਤੋਂ 31 ਮਾਰਚ, 1947) ਦੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਦਾ ਲਿਖਤੀ ਮੁੱਲ 73,392 ਰੁਪਏ ਸੀ। ਸਾਲ 1946-47 ਲਈ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਵਪਾਰਕ ਮੁਨਾਫਾ 33,245 ਰੁਪਏ ਸੀ। 21 ਅਕਤੂਬਰ, 1947 ਨੂੰ ਹੋਈ ਆਮ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ, ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਖਾਤੇ ਦੇ ਸਾਲ ਲਈ 12,000 ਰੁਪਏ ਦੇ ਲਾਭਅੰਸ਼ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਮੁਲਾਂਕਣ 1947-48 ਦੇ ਸਾਲ ਲਈ ਟੈਕਸ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਵਾਪਸ ਕੀਤੇ ਗਏ 33,245 ਰੁਪਏ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1946-47 ਦੇ ਖਾਤੇ ਦੇ ਸਾਲ ਲਈ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ ਆਮਦਨ 48,761 ਰੁਪਏ ਗਿਣੀ, ਜੋ ਮਾਰਚ,1947 ਵਿੱਚ ਵੇਚੀ ਗਈ ਮਸ਼ੀਨਰੀ ਦੇ ਲਿਖਤੀ ਮੁੱਲ ਤੋਂ 15,608 ਰੁਪਏ ਵੱਧ ਸੀ। 1947. ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 23 ਏ ਤਹਿਤ ਇੱਕ ਆਦੇਸ਼ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਕਿ 15,429 ਰੁਪਏ (ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਟੈਕਸਾਂ ਦੁਆਰਾ ਘਟਾਏ ਗਏ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ ਆਮਦਨ ਦਾ ਅਣਵੰਡਿਆ ਹਿੱਸਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ) ਨੂੰ ਆਮ ਮੀਟਿੰਗ ਦੀ ਮਿਤੀ ਤੱਕ ਸ਼ੇਅਰਧਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਭਅੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਸ਼ੇਅਰਧਾਰਕ ਦਾ ਅਨੁਪਾਤ ਹਿੱਸਾ ਉਸਦੀ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਪੀਲ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਅਤੇ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਕੋਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਪੀਲਾਂ ਅਸਫਲ ਸਾਬਤ ਹੋਈਆਂ, ਪਰ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ ਅਪੀਲ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਨੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 66 (1) ਦੇ ਤਹਿਤ ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਬੰਬਈ ਵਿਖੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 23 ਏ (1) ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਸੀ (ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ) ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀ: "ਜਿੱਥੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਖਾਤੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਛੇਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਲਾਭਅੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਮੁਨਾਫਾ ਅਤੇ ਲਾਭ ਆਮ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 60٪ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ। ਉਸ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ ਆਮਦਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਆਮਦਨ-ਕਰ ਅਤੇ ਸੁਪਰ-ਟੈਕਸ ਦੀ ਰਕਮ ਦੁਆਰਾ ਘਟਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਹੋਏ ਘਾਟੇ ਜਾਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਛੋਟੇਪਣ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਲਾਭਅੰਸ਼ ਜਾਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਲਾਭਅੰਸ਼ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਗੈਰ-ਵਾਜਬ ਹੋਵੇਗਾ, ਨਿਰੀਖਣ ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਨਾਲ ਲਿਖਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਣਾ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਮੁਲਾਂਕਣਯੋਗ ਆਮਦਨ ਦਾ ਅਣਵੰਡਿਆ ਹਿੱਸਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਮਦਨ ਕਰ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਅਤੇ ਸੁਪਰ-ਟੈਕਸ ਦੀ ਰਕਮ ਦੁਆਰਾ ਘਟਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਉਪਰੋਕਤ ਆਮ ਮੀਟਿੰਗ ਦੀ ਮਿਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੇਅਰ ਧਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਭਅੰਸ਼ ਵਜੋਂ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਧਾਰਾ 23 ਏ ਦੁਆਰਾ, ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਦੇਸ਼ ਪਾਸ