The Income Tax Officer, New Delhi v. Delhi Development Authority

Case: THE INCOME TAX OFFICER, NEW DELHI versus DELHI DEVELOPMENT AUTHORITY [[2001] SUPP. 5 S.C.R. 383] (2001) ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਨਵੀਂ ਧਦਿੱਲੀ ਬਨਾਮ ਧਦਿੱਲੀ ਧਵਕਾਸ ਅਧਿਕਾਰ 29 ਨਵੰਬਰ, 2001 [ਐਸ. ਪੀ. ਭਾਰੂਚਾ, ਸੀ. ਜੇ. ਵਾਈ. ਕੇ. ਸਭਰਵਾਲ ਅਤੇ ਧਬਿਜੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ, ਜੇਜੇ.] ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨਃ ਸੈਕਸ਼ਨ 194-ਏ-ਧਵਆਜ ਉੱਤੇ ਸਰੋਤ ਉੱਤੇ ਇਨਕਾਨ 1ਈ ਟੈਕਸ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਮਾਲੀਆ ਨੇ ਮਾਲੀਆ ਨੂੰ ਟੈਕਸ-ੈਅਸਸ ਅਪੀਲ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। 1 ਟੀ. ਏ. ਟੀ. ਨੇ ਧਕਹਾ ਧਕ ਅਪੀਲ 'ਤੇ ਅਸਫਲ ਹੋਣ' ਤੇ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮ ਧਵਆਜ ਦੀ ਪਿਧਕਰਤੀ ਧਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਰਕਮ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਦਾ ਧਨਰਦੇਸ਼ ਧਦਿੱਤਾ-ਧਰਿੱਟ ਪਟੀਸ਼ਨ ਦਾਇਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਸਸਜ਼-ਧਰਿੱਟ ਪਟੀਸ਼ਨ ਦੀ ਆਧਗਆ ਧਦੰਦੇ ਹੋਏ।ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਮਾਲ ਧਵਭਾਗ ਨੂੰ ਧਨਰਦੇਸ਼ ਧਦਿੱਤਾ ਧਕ ਉਹ ੈਿਾਰਾ 244 (ਆਈ. ਏ.) ਅਤੇ ਿਾਰਾ 244 (ਏ.) (ਐਕਟ ਦੀ ਅਪੀਲ ਉੱਤੇ) ਦੇ ਤਧਹਤ ਪਿਬੰਿਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾਧਤਆਂ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦਾ ਧਨਪਟਾਰਾ ਕਰੇ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਧਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਧਕ ਧਰਫੰਡ ਧਸਰਫ ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਕਰਦਾਧਤਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਧਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਧਕ ਕੋਈ ਮੁਿੱਲਾਂਕਣ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਸੈਕਸ਼ਨ 2(7)-ਮੁਲਾਂਕਣ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਉਹ ਧਵਅਕਤੀ ਹੈ ਧਜਸਨੂੰ ਕੋਈ ਟੈਕਸ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰਕਮ ਅਦਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਧਵਿੱਚ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਿਾਰਾ 201-ਡੀਮਡ ਅਸੈਸੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਿਾਰਾ 240 ਅਤੇ ਿਾਰਾ 244-ਧਵਚਕਾਰ - ਜਦੋਂ ਧਕ ਿਾਰਾ 240 ਦੇ ਉਪਬੰਿ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਐਕਟ ਦੇ ਅਿੀਨ ਅਪੀਲ/ਕਾਰਵਾਈ ਧਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਧਕਸੇ ਵੀ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਆਿਾਰ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸੀਯੋਗ ਮੰਧਨਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਿਾਰਾ 244 ਅਪੀਲ ਜਾਂ ਕਾਰਵਾਈ ਧਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਧਰਫੰਡ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਐਕਟ ਦੇ ਤਧਹਤ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਧਵਆਜ ਧਨਰਿਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 ਦੀ ਉਪ-ਿਾਰਾ (1 ਏ) ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹੀ ਉਪਬੰਿ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੁਲਾਂਕਣ, ਧਦਿੱਲੀ ਧਵਕਾਸ ਅਥਾਰਟੀ ਖਰੀਦਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹੋਏ ਸਮਝੌਧਤਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਧਨਰਿਾਰਤ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖਰੀਦਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਫਲੈਟਾਂ ਦਾ ਧਨਰਮਾਣ ਅਤੇ ਅਲਾਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰਹਾਂ, ਖਰੀਦਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਧਵਆਜ ਦੇਣ ਲਈ ਧਜ਼ੰਮੇਵਾਰ ਸੀ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਨੇ ਧਵਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਪਰ ਸਰੋਤ 'ਤੇ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਿੱਟਣ ਧਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਧਰਹਾ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਧਵਭਾਗ ਵਿੱਲੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ 1987-88, 1988-89 ਅਤੇ 1989-90 ਲਈ ਮੰਗ ਉਠਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਮਾਲੀਏ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਪੀਲੀ ਧਟਿਧਬਊਨਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਧਦਿੱਤੀ। ਧਟਿਧਬਊਨਲ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਧਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਧਕ ਅਲਾਟੀਆਂ ਨੂੰ ਜਮਹਾਂ ਰਕਮਾਂ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 2(28ਏ) ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਧਵਿੱਚ ਧਵਆਜ ਦੀ ਪਿਧਕਰਤੀ ਧਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਮਾਲੀਆ ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਆਰਡਰ ਨੂੰ ਰਿੱਦ ਕਰ ਧਦਿੱਤਾ ਧਗਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਧਵਭਾਗ ਨੂੰ ਧਨਰਦੇਸ਼ ਧਦਿੱਤਾ ਧਗਆ ਸੀ ਧਕ ਜੇਕਰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਵਸੂਲੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਰਕਮ ਵਾਪਸ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ। ਧਟਿਧਬਊਨਲ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਧਵਿੱਚ, ਮਾਲ ਨੇ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 (I) ਦੇ ਤਧਹਤ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਧਵਆਜ ਦੇ ਨਾਲ ਰਕਮ ਵਾਪਸ ਕਰ ਧਦਿੱਤੀ। ਡੀ. ਡੀ. ਏ. ਨੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਧਵਿੱਚ ਇਿੱਕ ਧਰਿੱਟ ਪਟੀਸ਼ਨ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਧਜਸ ਧਵਿੱਚ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਧਕ ਧਵਆਜ ਿਾਰਾ 244 (ਆਈ. ਏ.) ਦੇ ਤਧਹਤ ਅਤੇ ਿਾਰਾ 244 ਏ ਦੇ ਤਧਹਤ ਸਾਲ I 987-88 ਲਈ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।1988-89 ਅਤੇ 1989-90। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਧਰਿੱਟ ਪਟੀਸ਼ਨ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਧਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਮਾਲ ਧਵਭਾਗ ਨੇ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 (1) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਧਵਆਜ ਦੇ ਨਾਲ ਰਕਮ ਵਾਪਸ ਕਰ ਧਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੁਿੱਦਾ ਇਹ ਸੀ ਧਕ ਕੀ ਧਵਆਜ ਿਾਰਾ 244 (I) ਦੇ ਤਧਹਤ ਜਾਂ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 (I) ਅਤੇ 244 (ਏ) ਦੇ ਤਧਹਤ ਭੁਗਤਾਨਯੋਗ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵਿੱਲੋਂ ਇਹ ਦਲੀਲ ਧਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਧਕ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 (1) ਤਧਹਤ ਧਵਆਜ ਦੀ ਸਹੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਿਾਰਾ 244 ਦੀ ਉਪ-ਿਾਰਾ (1ਏ) ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਧਕਉਂਧਕ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਮੁਿੱਲਾਂਕਣ ਦੇ ਧਕਸੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਧਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਧਗਆ ਸੀ। ਪਟੀਸ਼ਨ ਖਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਆਯੋਧਜਤ: 1.1. ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਧਕ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਧਹਲਾਂ ਸਾਰੇ ਮਾਮਧਲਆਂ ਧਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਾ ਅਸਲ ਕਿਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਟੈਕਸ ਪਧਹਲਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਰੋਤ 'ਤੇ ਵੀ ਕਿੱਧਟਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 ਦੇ ਤਧਹਤ ਮਹਿੱਤਵਪੂਰਨ ਗਿੱਲ ਇਹ ਹੈ ਧਕ ਇਹ ਰਕਮ ਅਪੀਲ ਧਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਆਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਐਕਟ ਦੇ ਅਿੀਨ ਧਕਸੇ ਵੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਆਿਾਰ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। [387-ਬੀ] 1.2 ਇਹ ਨਹੀਂ ਧਕਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਧਕ 'ਧਰਫੰਡੀ' ਧਸਰਫ਼ ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਧਕ ਅਸਲ ਧਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ; ਸੈਕਸ਼ਨ 201 ਸਪਿੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਿਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਧਕ ਜੇਕਰ ਪਿਮੁਿੱਖ ਅਧਿਕਾਰੀ ਜਾਂ ਸਰੋਤ 'ਤੇ ਆਮਦਨ ਕਰ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਅਧਜਹਾ ਕਰਨ ਧਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਧਹੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਟੈਕਸ ਦੇ ਸਬੰਿ ਧਵਿੱਚ ਮੂਲ ਰੂਪ ਧਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਮੰਧਨਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸੈਕਸ਼ਨ 2 ਦੀ ਉਪ-ਿਾਰਾ (7) ਦੇ ਅਿੀਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸ਼ਬਦ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਪਧਰਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਸਪਿੱਸ਼ਟ ਹੈ ਧਕ ਸ਼ਬਦ 'ਮੁਲਾਂਕਣ' ਧਵਿੱਚ ਅਸਲ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮੰਧਨਆ ਧਗਆ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। 1.3 ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਸਹੀ ਧਨਰਦੇਸ਼ ਧਦਿੱਤਾ ਹੈ ਧਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1988-89 ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤੀ ਧਮਆਦ ਲਈ ਧਵਆਜ ਧਨਰਿਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 ਦੀ ਉਪ ਿਾਰਾ (1ਏ) ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਵੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਧਕ 31.3.1975 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਟੌਤੀ ਦੁਆਰਾ ਰਕਮ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਧਗਆ ਸੀ ਧਜਵੇਂ ਧਕ ਉਪ-ਿਾਰਾ ਦੇ ਅਿੀਨ ਧਦਿੱਤਾ ਧਗਆ ਸੀ Case: THE INCOME TAX OFFICER, NEW DELHI versus DELHI DEVELOPMENT AUTHORITY [[2001] SUPP. 5 S.C.R. 383] (2001) സുപ്രീം കോടതി റിപ്പോർട്ടുകൾ 2001 5 SCR 383 389 ണപനിരാകരത്രം (Disclaimer) പ്രാദേശികഭാഷയിൽ വിവർത്തനം ചെയ്ത വിധിന്യായംഭാരതസർക്കാർ സ്ഥാപനമായ എ.ഐ.സി.ടി.ഇ. യുടെ അനുവാദിനി“”എന്ന നിർമ്മിത ബുദ്ധ്യാധിഷ്ഠിത വിവർത്തന ഉപകരണത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ കേരള ഹൈക്കോടതിയിലെ ഐ.റ്റി.ഡയറക്ടറേറ്റ് സാധൂകരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ഇതിന്റെ ഉളളടക്കത്തില്ആശയപരമായോ സാംഗത്യപരമായോ വ്യാകരണപരമായോആഖ്യാനപരമായോ തെറ്റുകൾ കടന്നു കൂടാൻ സാധ്യതയുളളതാണ്. ഈതർജ്ജമ കേവലം വ്യവഹാരകക്ഷികളുടെയും പൊതുജനങ്ങളുടെയുംപൊതുവായ അറിവിലേക്ക് ഉപയോഗപ്പെടുത്തുവാന് വേണ്ടി മാത്രംഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളതുമാണ്. ഔദ്യോഗികവും പ്രായോഗികവുമായഎല്ലാ ആവശ്യങ്ങൾക്കും വിധി നിർവ്വഹണ നടപ്പാക്കലുകൾക്കും പ്രസ്ു വിധിന്യായത്തിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് പതിപ്പ് ആധികാരികവുംഅന്തിമവും ആയിരിക്കും. ൂ ഡൽഹി ആദായക ഓസർന്യനിുതിഫീ v ഡൽഹിവികസന അതോറിട്ടി നവംബർ 29, 2001 സുപ്രീം കോടതി റിപ്പോർട്ടുകൾ2001 5 SCR 383 389 ചീഫ് ജ് എസ്പി ബറ , ജ് സബർവാൾ ജ്് കർസ്റ്റിസൂച്ചസ്റ്റിസവൈകെസ്റ്റിസബ്രിജേഷുമാ ആദായനികുതി നിയമംഃ സെക്ഷൻ 194-എ-ആദായനികുതി കിഴിവ് പലിശയുടെ ഉറവിടത്തിൽ-വരുമാനം ഉയർത്തിയ നികുതി ആവശ്യം-നികുതിദായകന്റെ റവന്യൂ അപ്പീൽ പരാജയപ്പെട്ടു-അപ്പീലിൽ, ഐ. ടി. എ. ടി, വിലയിരുത്തിയ തുക പലിശയുടെ സ്വഭാവത്തിലല്ലെന്നും തുക തിരികെ നൽകാൻ നിർദ്ദേശിക്ുയും ചെയ്തു-നികുതിദായകൻ റിട്ട് പെറ്റീഷൻ ഫയൽ ചെയ്തു-റിട്ട് പെറ്റീഷൻ അനുവദിച്ച്, ഹൈക്കോടതി റവന്യൂ, സെക്ഷൻ 244 (ഐഎ), സെക്ഷൻ 244 (എ) എന്നിവ പ്രകാരം നികുതിദായകന്റെ ക്ലെയിം തീർപ്പാക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.സെക്ഷൻ 2 (7)-അസ്സെസ്സി എന്നാൽ ഏതെങ്കിലും നികുതിയോ മറ്റേതെങ്കിലും തുകയോഅടയ്ക്കേണ്ട ഒരു വ്യക്തിയെ അർത്ഥമാക്കുന്നു, അതിൽ കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന നികുതിദായകനും ഉൾപ്പെടുന്നു.വകുപ്പ് 201-കണക്കാക്കിയ മൂല്യനിർണ്ണയക്കാരൻ ചർച്ച ചെയ്തു. സെക്ഷൻ 240 ഉം സെക്ഷൻ 244 ഉം - 240-ാം വകുപ്പിലെ വ്യവസ്ഥ അനുസരിച്ച്, നിയമത്തിന് കീഴിലുള്ളഅപ്പീൽ/നടപടിക്രമങ്ങളിൽപാസാക്കിയഏതെങ്കിലുംഉത്തരവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നികുതിദായകന് തുക തിരികെ നൽകപ്പെടും, അതേസമയം സെക്ഷൻ 244 അപ്പീലിൽ അല്ലെങ്കിൽ നിയമത്തിന് കീഴിലുള്ള നടപടികളിൽ പാസാക്കിയ ഉത്തരവിന്റെ ഫലമായി റീഫണ്ടുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.പലിശ നിർണ്ണയിക്കുന്നതിന് നിയമത്തിലെ സുപ്രീം കോടതി റിപ്പോർട്ടുകൾ 2001 5 SCR 383 389 സെക്ഷൻ 244 ലെ 11 സബ് സെക്ഷൻ (1 എ) യിൽ ബാധകമാക്കാൻ ഹൈക്കോടതി ശരിയായി വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. വാങ്ങുന്നവരുമായുള്ള കരാർ പ്രകാരം നിശ്ചിത സമയത്തിനുള്ളിൽ ഫ്ളാറ്റുകൾ നിർമ്മിക്കാനും വാങ്ങുന്നവർക്ക് ഫ്ളാറ്റുകൾ അനുവദിക്കാനും ഡൽഹി വികസന അതോറിറ്റിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല, അതിനാൽ വാങ്ങുന്നവർക്ക് പലിശ നൽകാൻ ബാധ്യസ്ഥനായിരുന്നു. അതനുസരിച്ച്, അത് പലിശ നൽകിയെങ്കിലും ഉറവിടത്തിൽ ആദായനികുതി കുറയ്ക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. 1987-88,1988-89,1989-90 എന്നീ മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷങ്ങളിൽ ആദായ നികുതി വകുപ്പ് ഈ ആവശ്യം ഉന്നയിച്ചിരുന്നു. റവന്യൂ നികുതിദായകൻറെ അപ്പീൽ പരാജയപ്പെടുകയും ആദായനികുതി അപ്പലേറ്റ് ട്രൈബ്യൂണലിന് മുമ്പാകെ അപ്പീൽ നൽകുകയും ചെയ്തു. അലോട്ട്മെന്റുകൾക്ക് ക്രെഡിറ്റ് ചെയ്ത തുകകൾ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 2 (28 എ) യുടെ അർത്ഥത്തിൽ പലിശയുടെ സ്വഭാവത്തിലല്ലെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ട്രൈബ്യൂണൽ അപ്പീൽ അനുവദിച്ചു. റവന്യൂ പാസാക്കിയ ഉത്തരവ് റദ്ദാക്ുയും ആദായനികുതി വകുപ്പിൽ നിന്ന് വീണ്ടെടുത്താൽ തുക തിരികെ നൽകാൻ നിർദ്ദേശിക്ുയും ചെയ്തു.ട്രൈബ്യൂണലിന്റെ ഉത്തരവിന് അനുസൃതമായി, നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 244 (I) പ്രകാരം കണക്കാക്കിയ പലിശയോടൊപ്പം റവന്യൂ തുക തിരികെ നൽകി. സെക്ഷൻ 244 (ഐഎ) പ്രകാരം 987-88 വർഷത്തിനും സെക്ഷൻ 244 എ പ്രകാരം 988-89,989-90 എന്നീ വർഷങ്ങളിലും പലിശ നൽകണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ച് ഡിഡിഎ ഹൈക്കോടതിയിൽ റിട്ട് ഹർജി ഫയൽ ചെയ്തു. റിട്ട് ഹർജി ഹൈക്കോടതി അനുവദിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ അപ്പീൽ. ഇതിനിടയിൽ, നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 244 (1) അനുസരിച്ച് കണക്കാക്കിയ പലിശയോടൊപ്പം റവന്യൂ തുക തിരികെ നൽകിയിരുന്നു. അതിനാൽ, സെക്ഷൻ 244 (I) പ്രകാരമോ അല്ലെങ്കിൽ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 244 (ഐഎ), 244 (എ) പ്രകാരമോ പലിശ നൽകേണ്ടതുണ്ടോ എന്നതായിരുന്നു കോടതിയുടെ മുമ്പിലുള്ള പ്രശ്നം. സുപ്രീം കോടതി റിപ്പോർട്ടുകൾ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 244 (I) പ്രകാരം പലിശ ശരിയായി കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നും മൂല്യനിർണ്ണയത്തിനുള്ള ഒരു ഉത്തരവിനും അനുസൃതമായി നികുതി അടയ്ക്കാത്നാൽ സെക്ഷൻ 244 ലെ സബ് സെക്ഷൻ (ഐഎ) ബാധകമല്ലെന്നും അപ്പീൽക്കാരന് വേണ്ടി വാദിച്ചു. അപ്പീൽ തള്ളിക്കൊണ്ട് കോടതി വിധിച്ചു Case: THE INCOME TAX OFFICER, NEW DELHI versus DELHI DEVELOPMENT AUTHORITY [[2001] SUPP. 5 S.C.R. 383] (2001) THE INCOME TAX OFFICER, NEW DELHI v. DELHI DEVELOPMENT AUTHORITY NOVEMBER 29, 2001 [S.P. BHARUCHA, C.J., Y.K. SABH!}{WAL AND BRIJESH KUMAR, JJ.] Income Tax Act : Section 194-A-Deduction o.f Incon1e Tax at source on interest-Revenue raised demand of tax-Assessee's appeal to Revenue.failed-On appeal, !TAT held, the arnount assessed was not in the nature o,f interest and directed to r~fund the ammmt-Assessee filed Writ Petition-Allowing the Writ Petition, High Court directed Revenue, to dispose of the claim of assess·ec as per provisions under Section 244 (IA) and Section 244(A) ~{the Act-On appeal, held, it cannot be said that the r~fundee will not be an assessee only for the reason that no assessnzent proceeding had taken place. Section 2(7)-Assessee-Meaning of-Assessee means a person whom uny tax or any other siun of 1none_v is payable and includes deen1ed assessee-Section 201-Deenzed assessee discussed. Section 240 and Section 244-Distinction between-Whereas as per provision in Section 240 cunount becon1es refundable to the assessee by virtue ofanyorder passed in appeal/proceeding under the Act, Section 244 deals with refund as a result o.f an order pa.'>~.•ed in appeal or proceeding under the Act-High Court has _rightly provided for applyin11 sub-section ( 1 A) qf Section 244 qf the Act.for determining interest. Assessee, the Delhi Development Authority could not construct and allot flats to the buyers within the stipulated time as per agreements with the buyers, and was thus, liable to pay interest to buyers. Accordingly, it paid interest but failed to deduct Income Tax at source. Demand was raised by the Income Tax Department for the assessment years 1987-88, 1988-89 and 1989-90. Assessee's appeal to Revenue failed and it preferred an appeal before the Income Tax Appellate Tribunal. The appeal was allowed by the Tribunal holding that amounts credited to the allottees were not in the nature of interest within the meaning of Section 2(28A) of the Act. The order passed by t!le Revenue was quashed and the Income A B c D E F G H A Tax Department was directed to refund the amount, if recovered from the assessee. In compliance with the Tribunal's order, Revenue refunded the. amount with interest calculated under Section 244(I) of the Act. D.D.A. ' filed a Writ Petition before the High Court praying that interest should have been for the year I987-88 as per provision under Section 244 (IA) and under Section 244A for th~ years I988-89 and I989-90. High Court allowed the Writ Petition. Hence this appeal. In the meantime, Revenue had refunded the amount with interest calculated in accordance with Section 244(1) of the Act. Therefore, the issue before the Court was as to whether interest was payable under Section 244(I) or under Section 244(IA) and 244(A) of the Act. B C It was contended for the appellant that interest had rightly been calculated under Section 244(I) of the Act; and that sub-section (IA) of Section 244 would not be applicable since the payment of tax was not made in pursuance of any order on assessment. D Dismissing the appeal, the Court HELD : I.I. It would not be necessary that in all cases before pay-ment is made, there nmst always be an actual order of assessment. Tax is payable in advance as well; it is deducted at source also. What is important under Section 244 of the Income Tax Act is that the amount becomes refundable to the assessee by virtue of an order passed in appeal or any proceeding under the Act. [387-B] E 1.2. It cannot be said that 'refundee' will not be an assessee only for the reason that actually no assessment proceeding had taken place; Section 20I clearly provides that if the principal officer or the company liable to deduct the Income Tax at source fails to do so, he shall be deemed to be assessee in default in respect of the tax. Further, it is clear as per definition of the word assessee as contained under sub-section (7) of Section 2 that term 'assessee' includes actual assessee as well as deemed assessee. F G [388-D; E; HJ Case: THE INCOME TAX OFFICER, NEW DELHI versus DELHI DEVELOPMENT AUTHORITY [[2001] SUPP. 5 S.C.R. 383] (2001) आयकर अधिकारी, नई दिल्ली बनाम दिल्ली विकास प्राधिकरण29 नवंबर, 2001 (मुख्य न्यायमूर्ति एस0 पी0 भरूचा, न्यामूर्तिगण वाई0 के0 सभरवाल और बृजेश कुमार) -आयकर अधिनियम धारा 194-ए-ब्याज की स्रोत पर आयकर की कटौती-राजस्व ने कर की मांग उठाई-राजस्वनिर्धारित की अपील विफल अपील पर, आई.टी.ए.टी. ने अभिनिर्धारित किया गया कि निर्धारित राशि ब्याजकी प्रकृति में नहीं थी और राशि को वापस करने का निर्देश दिया गया--निर्धारिती द्वारा दायर रिट याचिका,को अनुमति देते हुए उच्च न्यायालय ने राजस्व को निर्धारिती के दावे को अधिनियम की धारा 244( आई.ए.)और धारा 244(ए.) के तहत प्रावधान के अनुसार निपटान करने का निर्देश दिया। अपील पर यह नहीं कहाजा सकता है कि धनवापसी केवल इस कारण से निर्धारिती नहीं होगा कि कोई मूल्यांकन कार्यवाही नहीं हुईथी। धारा 2(7)-निर्धारिती का अर्थ-निर्धारिती से ऐसा व्यक्ति अभिप्रेत है, जो कोई भी कर या कोईअन्य राशि देय है और इसमें मानित निर्धारिती-धारा 201-पर चर्चा की गयी है।धारा 240 और धारा 244 के बीच अंतर के अनुसार- धारा 240 और धारा 244 के बीच अन्तर में धारा 240 प्रावधान राशि अधिनियम के तहतअपील/कार्यवाही में पारित किसी भी आदेश के आधार पर निर्धारिती को वापसी योग्य हो जाती है, धारा 244अधिनियम के तहत अपील या कार्यवाही में पारित आदेश परिणाम स्वरूप धनवापसी अधिनियम के तहतकार्यवाही से संबंधित है। उच्च न्यायालय ने ब्याज निर्धारित करने के लिए अधिनियम की धारा 244 की उप-धारा (1 ए) को लागू करने का उचित प्रावधान किया है। निर्धारिती, दिल्ली विकास प्राधिकरण ने खरीदारों को संविदा के अनुसार निर्धारित समय के भीतरफ्लैट का निर्माण और आवंटन नहीं कर सका और इस प्रकार खरीदारों को ब्याज का भुगतान करने के लिएउत्तरदायी था। तदनुसार, ब्याज का भुगतान किया, लेकिन स्रोत पर आयकर की कटौती करने में विफलरहे। आयकर विभाग द्वारा निर्धारण वर्षों 1987-88, 1988-89 और 1989-90 के लिए मांग की गयी थी।राजस्व के लिए निर्धारिती की अपील विफल हो गई और उसको प्राथमिकता दी गयी। आयकर अपीलीयन्यायाधिकरण के समक्ष एक अपील। याचिका अपील को ट्रिव्यूनल ने यह कहते हुए स्वीकार कर लिया किआबंटियों को जमा की गई राशि धारा 2(28 ए) के अर्थ के भीतर ब्याज की प्रकृति में नहीं थे। राजस्व द्वारापारित आदेश को रद्द कर दिया गया और आयकर विभाग को राशि वापस करने का निर्देश दिया गया था, यदिनिर्धारिती से राशि वसूल की जाती है, तो उसे वापस किया जाए। न्यायाधिकरण के आदेश के अनुपालन में राजस्व प्रावधान के अनुसार वर्ष 1988-89 और 1989-90 वर्षों के लिए धारा 244 ए के तहत और वर्ष 1987-88 के लिए धारा 244(1 ए) के तहत राशि वापस करदी और उच्च न्यायालय ने रिट याचिका को मंजूरी दे दी। इसलिए यह अपील की गयी। इस बीच राजस्वअधिनियम की धारा 244(1) के अनुसार गणना की गई ब्याज के साथ राशि वापस कर दी थी। अतःन्यायालय के समक्ष मुद्दा यह था कि क्या ब्याज धारा 244(1) के तहत या अधिनियम की धारा 244(1 ए)और धारा 244(ए) के तहत देय था। अपीलार्थी के लिए यह तर्क दिया गया था कि अधिनियम की धारा244(1) के तहत ब्याज की सही गणना की गयी, ब्याज सही था और धारा 244 की उपधारा (1 ए) लागू नहींहोगी, क्योंकि कर का भुगतान मूल्यांकन पर किसी भी आदेश के अनुसरण में नहीं किया गया था। याचिका खारिज करते हुए कोर्ट ने कहा माना 1.1. यह आवश्यक नहीं होगा कि सभी मामलों मेंभुगतान से पहले यदि ऐसा किया जाता है, तो मूल्यांकन का एक वास्तविक क्रम हमेशा होना चाहिए। करभुगतान अग्रिम रूप से भी किया जाता है। आयकर अधिनियम की धारा 244 के तहत यह राशि अपील मेंपारित आदेश या कार्यवाही में पारित आदेश के आधार पर निर्धारिती अधिनियम की धारा (387-बी) केतहत वापस की जाती है। 1.2. यह नहीं कहा जा सकता है कि ‘धनवापसी‘ केवल इसके लिए निर्धारिती का नहीं होगा। इसकारण से कि वास्तव में कोई मूल्यांकन कार्यवाही नहीं हुई थी, धारा 201 में स्पष्ट रूप से प्रावधान है कियदि प्रमुख अधिकारी या स्रोत पर आयकर की कटौती करने के लिए उत्तरदायी कंपनी ऐसा करने मेंविफल रहती है, तो उसे कर के संबंध में चूक में निर्धारिती माना जाएगा। इसके अलावा, धारा 2 की उपधारा(7) के तहत निर्धारिती शब्द की परिभाषा के अनुसार यह स्पष्ट है कि ‘निर्धारिती‘ शब्द में वास्तविक-निर्धारिती के साथसाथ मानित निर्धारिती भी शामिल है। (388-डी.ई.एच.) 1.3. उच्च न्यायालय ने सही निर्देश दिया है कि धारा 244 की उप-धारा (1 ए) उन्होंने मूल्यांकन वर्ष1988-89 द्वारा कवर की गई अवधि के लिए ब्याज निर्धारित करने के लिए अधिनियम का उपयोग कियाजाएगा। यह भी कारण है कि राशि का भुगतान 31.03.1975 के बाद कटौती के रूप में किया गया था जैसा-कि उपधारा के तहत प्रदान किया गया था।385 (1 ए) अधिनियम की धारा 244 (389-सी.डी.) Case: THE INCOME TAX OFFICER, NEW DELHI versus DELHI DEVELOPMENT AUTHORITY [[2001] SUPP. 5 S.C.R. 383] (2001) 1.3 ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਸਹੀ ਧਨਰਦੇਸ਼ ਧਦਿੱਤਾ ਹੈ ਧਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1988-89 ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤੀ ਧਮਆਦ ਲਈ ਧਵਆਜ ਧਨਰਿਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 ਦੀ ਉਪ ਿਾਰਾ (1ਏ) ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਵੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਧਕ 31.3.1975 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਟੌਤੀ ਦੁਆਰਾ ਰਕਮ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਧਗਆ ਸੀ ਧਜਵੇਂ ਧਕ ਉਪ-ਿਾਰਾ ਦੇ ਅਿੀਨ ਧਦਿੱਤਾ ਧਗਆ ਸੀ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਨਾਮ ਧਦਿੱਲੀ ਧਵਕਾਸ ਅਥਾਰਟੀ [ਧਬਿਜੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ, ਜੇ.] 385 (1ਏ) ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 ਦੀ ਿਾਰਾ [389-ਸੀ-ਡੀ] ਧਸਵਲ ਅਪੀਲੀ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ: 1998 ਦੀ ਧਸਵਲ ਅਪੀਲ ਨੰ. 3544। 31.7 ਦੇ ਧਨਰਣੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ। ਧਦਿੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ 97 ਸੀ.ਐਮ. ਨੰ: 4990/95 ਸੀ.ਡਬਧਲਊ.ਪੀ. 1995 ਦਾ 2996 ਨੰ. ਐਮ.ਐਲ. ਵਰਮਾ ਪੀ.ਐਸ. ਨਰਧਸਮਹਾ, ਪੀ.ਸਿੀਿਰ, ਬੀ.ਵੀ.ਬੀ. ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਸਿੀਮਤੀ ਸੁਸ਼ਮਾ ਸੂਰੀ ਲਈ ਦਾਸ. ਜੀ. ਸੀ. ਸ਼ਰਮਾ, ਵੀ. ਬੀ. ਸਹਾਰੀਆ, ਅਨੂਪ ਸ਼ਰਮਾ ਅਤੇ ਆਰ. ਕੇ. ਰਾਘਵਨ, ਮੈਸਰਜ਼ ਲਈ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਲਈ ਸਹਾਰੀਆ ਐਡ ਕੰਪਨੀ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਧਦਿੱਤਾ ਧਗਆ ਸੀ ਬ੍ਰਿਜੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ, ਜੇ. ਇਹ ਧਸਵਲ ਅਪੀਲ 31 ਜੁਲਾਈ, 1997 ਨੂੰ ਧਦਿੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਧਜਸ ਧਵਿੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਅਰਥਾਤ ਮਾਲ ਨੂੰ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੁਆਰਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਧਵਆਜ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦਾ ਧਨਪਟਾਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਧਨਰਦੇਸ਼ ਧਦਿੱਤਾ ਧਗਆ ਸੀ। ਡੀ. ਡੀ. ਏ., ਧਰਫੰਡ ਦੀ ਰਕਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਕਮ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਨਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਕ ਧਵਿੱਚ। ਜੋ ਤਿੱਥ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਧਕ ਕੋਈ ਧਵਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਧਕ ਧਦਿੱਲੀ ਧਵਕਾਸ ਅਥਾਰਟੀ (ਸੰਖੇਪ ਧਵਿੱਚ 'ਡੀ. ਡੀ. ਏ.') ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਮਝੌਧਤਆਂ ਧਵਿੱਚ ਧਨਰਿਾਰਤ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖਰੀਦਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਫਲੈਟ ਬਣਾਉਣਾ ਅਤੇ ਅਲਾਟ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਅਧਜਹਾ ਕਰਨ ਧਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਧਹਣ ਉੱਤੇ, ਡੀ. ਡੀ. ਏ. ਦੇਰੀ ਦੀ ਧਮਆਦ ਲਈ ਖਰੀਦਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮ ਉੱਤੇ ਧਵਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਧਜ਼ੰਮੇਵਾਰ ਸੀ। ਡੀ. ਡੀ. ਏ.ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਧਡਫਾਲਟ ਕੀਤਾ ਧਗਆ ਧਜਸ ਨੇ ਖਰੀਦਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਧਵਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ। ਸਬੰਿਤ ਆਈ. ਟੀ. ਓ. (ਟੀ. ਡੀ. ਐੈੱਸ.) ਨੇ ਪਾਇਆ ਧਕ ਡੀ. ਡੀ. ਏ. ਖਰੀਦਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਧਦਿੱਤੇ ਗਏ ਧਵਆਜ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ 'ਤੇ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਕਰਨ ਧਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਧਰਹਾ, ਧਜਵੇਂ ਧਕ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 1 94 ਏ ਤਧਹਤ ਧਦਿੱਤਾ ਧਗਆ ਹੈ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੁਿੱਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1987-88 ਲਈ ਇਿੱਕ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ,1988-89 ਅਤੇ 1989-1990। ਸੀ. ਆਈ. ਟੀ. ਨੂੰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਪੀਲ ਅਸਫਲ ਰਹੀ ਅਤੇ ਇਹ ਪਾਇਆ ਧਗਆ ਧਕ ਮੁਿੱਲਾਂਕਣ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 201 (1) ਅਤੇ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 201 ਦੀ ਉਪ-ਿਾਰਾ (1ਏ) ਤਧਹਤ ਟੈਕਸ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ ਸੀ। ਡੀ. ਡੀ. ਏ. ਨੇ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਅਪੀਲ ਧਟਿਧਬਊਨਲ ਅਿੱਗੇ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ। ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਧਮਤੀ 24.1.95 ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਆਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਧਗਆ ਸੀ ਅਲਾਟਰਾਂ ਦੇ ਖਾਧਤਆਂ ਧਵਿੱਚ ਜਮਹਾਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਰਕਮ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 2 (28ਏ) ਦੇ ਅਰਥ ਦੇ ਅੰਦਰ ਧਵਆਜ ਦੀ ਪਿਧਕਰਤੀ ਧਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਵਿੱਲੋਂ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਆਦੇਸ਼ ਰਿੱਦ ਕਰ ਧਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਹ ਵੀ ਧਵਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਧਕ ਜੇ ਡੀ. ਡੀ. ਏ. ਤੋਂ ਰਕਮ ਬਰਾਮਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਵਾਪਸ ਕਰ ਧਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। 386 ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੀਆਂ ਧਰਪੋਰਟਾਂ [2001] ਪੂਰਕ 5 ਐੈੱਸ.ਸੀ.ਆਰ. ਇਹ ਵੀ ਸਪਿੱਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਧਕ ਧਵਭਾਗ ਨੇ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੂੰ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਲਈ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 256 (1) ਦੇ ਤਧਹਤ 1ਟੈਟ ਨੂੰ ਅਿੱਗੇ ਵਿਾਇਆ ਅਤੇ 13.12.1995 1ਟੈਟ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਪਿਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਭੇਧਜਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਅਪੀਲ ਧਟਿਧਬਊਨਲ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸਬੰਿਤ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 (1) ਦੇ ਤਧਹਤ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਧਵਆਜ ਦੇ ਨਾਲ ਰਕਮ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਲਈ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਧਗਆ ਸੀ। ਡੀ.ਡੀ.ਏ. ਨੇ ਧਦਿੱਲੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਿੱਕ ਧਰਿੱਟ ਪਟੀਸ਼ਨ ਦਾਇਰ ਕਰਕੇ ਧਸ਼ਕਾਇਤ ਉਠਾਈ ਧਕ ਆਮਦਨ ਕਰ ਧਵਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਧਗਧਣਆ ਧਗਆ ਧਵਆਜ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਨੁਸਾਰ ਡੀ.ਡੀ.ਏ. ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 (1ਏ) ਅਿੀਨ ਸਾਲ 1987-88 ਲਈ ਅਤੇ ਿਾਰਾ 244ਏ ਦੇ ਉਪਬੰਿਾਂ ਦੇ ਤਧਹਤ ਸਾਲ 1988-89 ਅਤੇ 1989-90 ਲਈ ਧਵਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਮਦਨ ਕਰ ਧਵਭਾਗ ਨੇ ਇਸ ਆਿਾਰ 'ਤੇ ਦਾਅਵੇ ਦਾ ਧਵਰੋਿ ਕੀਤਾ ਧਕ ਡੀ.ਡੀ.ਏ. ਟੈਕਸ ਦੀ ਰਕਮ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਐਡਵਾਂਸ ਟੈਕਸ ਜਾਂ ਡੀ.ਡੀ.ਏ. ਦੁਆਰਾ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਟੈਕਸ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਤਾਂ ਜੋ ਿਾਰਾ 244ਏ ਨੂੰ ਧਖਿੱਧਚਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਧਵਭਾਗ ਦੀ ਪਟੀਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਕਾਰਾ ਕਰ ਧਦਿੱਤਾ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਧਰਿੱਟ ਪਟੀਸ਼ਨ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਧਦੰਦੇ ਹੋਏ ਆਮਦਨ ਕਰ ਧਵਭਾਗ ਨੂੰ ਡੀ.ਡੀ.ਏ. ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦਾ ਧਨਪਟਾਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਧਨਰਦੇਸ਼ ਧਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਪੈਰਾ 12 ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਧਵਿੱਚ ਧਵਆਜ ਲਈ ਅਤੇ ਡੀ.ਡੀ.ਏ. ਨੂੰ ਧਵਆਜ ਦੀ ਰਕਮ ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ। ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਪੈਰਾ 12 ਹੇਠਾਂ ਧਦਿੱਤਾ ਧਗਆ ਹੈ: "ਿਾਰਾ 244 ਦੇ ਉਪ-ਿਾਰਾ (3) ਅਤੇ ਉਪ ਿਾਰਾ (4) ਜੇ ਿਾਰਾ 244ਏ ਦੇ ਉਪਬੰਿਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਸਪਿੱਸ਼ਟ ਹੈ ਧਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1988-89 ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਧਮਆਦ ਲਈ ਪਟੀਸ਼ਨਰ ਦਾ ਧਵਆਜ ਦਾ ਹਿੱਕ ਧਨਰਿਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਿਾਰਾ 244 ਦੀ ਉਪ-ਿਾਰਾ (1ਏ) ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਧਮਆਦ ਿਾਰਾ 244ਏ ਅਿੀਨ ਧਨਰਿਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।" Case: THE INCOME TAX OFFICER, NEW DELHI versus DELHI DEVELOPMENT AUTHORITY [[2001] SUPP. 5 S.C.R. 383] (2001) സുപ്രീം കോടതി റിപ്പോർട്ടുകൾ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 244 (I) പ്രകാരം പലിശ ശരിയായി കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നും മൂല്യനിർണ്ണയത്തിനുള്ള ഒരു ഉത്തരവിനും അനുസൃതമായി നികുതി അടയ്ക്കാത്നാൽ സെക്ഷൻ 244 ലെ സബ് സെക്ഷൻ (ഐഎ) ബാധകമല്ലെന്നും അപ്പീൽക്കാരന് വേണ്ടി വാദിച്ചു. അപ്പീൽ തള്ളിക്കൊണ്ട് കോടതി വിധിച്ചു 1.1 പണമടയ്ക്കുന്നതിന് മുമ്പ് എല്ലാ കേസുകളിലും എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരു യഥാർത്ഥ മൂല്യനിർണ്ണയ ക്രമം ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നില്ല. നികുതി മുൻകൂട്ടി നൽകേണ്ടതാണ്; അത് ഉറവിടത്തിലും കുറയ്ക്കുന്നു. ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 244 പ്രകാരം പ്രധാനപ്പെട്ടത് അപ്പീലിൽ പുറപ്പെടുവിച്ച ഒരു ഉത്തരവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലോ നിയമത്തിന് കീഴിലുള്ള ഏതെങ്കിലും നടപടികളിലൂടെയോ നികുതിദായകന് തുക തിരികെ ലഭിക്കും എന്നതാണ്. [387-ബി] 1.2. യഥാർത്ഥത്തിൽ മൂല്യനിർണ്ണയ നടപടികൾ നടന്നിട്ടില്ല എന്ന കാരണത്താൽ മാത്രം 'റീഫണ്ടി' ഒരു മൂല്യനിർണ്ണയക്കാരൻ ആയിരിക്കില്ലെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല; ആദായനികുതി ഉറവിടത്തിൽ കുറയ്ക്കാൻ ബാധ്യതയുള്ള പ്രധാന ഉദ്യോഗസ്ഥനോ കമ്പനിയോ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടാൽ, നികുതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് വീഴ്ച വരുത്തിയ മൂല്യനിർണ്ണയക്കാരനായി കണക്കാക്കപ്പെടുമെന്ന് സെക്ഷൻ 201 വ്യക്തമായി വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. കൂടാതെ, സെക്ഷൻ 2 ലെ സബ് സെക്ഷൻ (7) പ്രകാരം അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന മൂല്യനിർണ്ണയക്കാരൻ എന്ന വാക്കിന്റെ നിർവചനമനുസരിച്ച് 'മൂല്യനിർണ്ണയക്കാരൻ' എന്ന പദത്തിൽ യഥാർത്ഥ മൂല്യനിർണ്ണയക്കാരനും കണക്കാക്കിയ മൂല്യനിർണ്ണയക്കാരനും ഉൾപ്പെടുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമാണ്.[388-D; E; HJ I.3] 1988-89 മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന കാലയളവിലേക്കുള്ള പലിശ നിർണ്ണയിക്കുന്നതിന് നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 244 ലെ സബ് സെക്ഷൻ (ഐഎ) സുപ്രീം കോടതി റിപ്പോർട്ടുകൾ 2001 5 SCR 383 389 പ്രയോഗിക്കണമെന്ന് ഹൈക്കോടതി ശരിയായി നിർദ്ദേശിച്ചു. സബ് സെക്ഷൻ പ്രകാരം നൽകിയിട്ടുള്ള 31.3. I975 ന് ശേഷം കിഴിവ് വഴി തുക അടച്ചു എന്നതും കാരണമാണ്.(എ) നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 244. [389-സി-ഡിജെ സിവിൽ അപ്പീൽ ജൂറിഷൻഃ 1998 ലെ സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പർ 3544. 31.7-ലെ വിധിന്യായവും ഉത്തരവും. 1995 ലെ സിഡബ്ല്യുപി നമ്പർ 2996 ലെ സിഎം നമ്പർ 4990/95 ൽ ഡൽഹി ഹൈക്കോടതിയുടെ 97.എം എൽ വർമ്മ സുഷമ സൂരിക്ക് വേണ്ടി പി. എസ്. നരസിംഹ, പി. ശ്രീധർ, ബി. വി. ബി ദാസ് എന്നിവർ അപ്പീൽവാദിക്ക് വേണ്ടി ഹാജരായി. ജി. സി. ശർമ, വി. ബി. സഹൃര്യ, അനൂപ് ശർമ, ആർ. കെ. രാഘവൻ എന്നിവർക്ക് സഹൃ്യ & കമ്പനിക്ക് വേണ്ടി. ജസ്റ്റിസ് ബ്രിജേഷ് കുമാറാണ് വിധി പ്രസ്താവിച്ചത്. 1997 ജൂലൈ 31-ലെ ഡൽഹി ഹൈക്കോടതി പുറപ്പെടുവിച്ച വിധിയിലും ഉത്തരവിലും നിന്നാണ് ഈ സിവിൽ അപ്പീൽ ഉയർന്നുവരുന്നത്, റീഫണ്ട് തുകയിൽ ഡി. ഡി. എ എന്നയാൾ മുൻകൈയെടുത്ത പലിശയുടെ ക്ലെയിം തീർപ്പാക്കാനും അതിന്റെ തുക അവർക്ക് അനുകൂലമായി നൽകാനും അപ്പീൽക്കാരനായ റവന്യൂ വകുപ്പിന് നിർദ്ദേശം നൽകി. ഡൽഹി വികസന അതോറിറ്റി (ചുരുക്കത്തിൽ 'ഡിഡിഎ') കരാറുകളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സമയത്തിനുള്ളിൽ ഫ്ളാറ്റുകൾ നിർമ്മിക്ുയും വാങ്ങുന്നവർക്ക് അനുവദിക്ുയും ചെയ്യണമായിരുന്നു എന്നതാണ് തർക്കങ്ങളൊന്നും സമ്മതിക്കാത്ത വസ്ുകൾ. അങ്ങനെ സുപ്രീം കോടതി റിപ്പോർട്ടുകൾ 2001 5 SCR 383 389 ചെയ്യുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടാൽ, കാലതാമസം വരുത്തുന്ന കാലയളവിൽ വാങ്ങുന്നവർ അടച്ച തുകയുടെ പലിശ നൽകാൻ ഡി. ഡി. എ ബാധ്യസ്ഥനായിരുന്നു. ഡിഡിഎ, വീഴ്ച വരുത്തിയതിന്റെ അനന്തരഫലമായി അത് വാങ്ങുന്നവർക്ക് പലിശ നൽകി. ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 194 എ പ്രകാരം വാങ്ങുന്നവർക്ക് നൽകുന്ന പലിശയ്ക്ക് ഉറവിടത്തിൽ ആദായനികുതി കുറയ്ക്കുന്നതിൽ ഡിഡിഎ പരാജയപ്പെട്ടതായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐടിഒ (ടിഡിഎസ്) കണ്ടെത്തി. അതനുസരിച്ച് 1987-88,1988-89,1989-1990 എന്നീ മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷങ്ങളിൽ ഈ ആവശ്യം ഉന്നയിച്ചു. സിഐടിക്ക് നൽകിയ അപ്പീൽ പരാജയപ്പെടുകയും അസസ്സിംഗ് ഓഫീസർ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 201 (1) പ്രകാരം നികുതിയും നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 201 ലെ സബ് സെക്ഷൻ (1 എ) പ്രകാരം പലിശയും ശരിയായി ഈടാക്കിയതായി കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തു. ആദായനികുതി അപ്പലേറ്റ് ട്രൈബ്യൂണലിന് മുമ്പാകെ ഡി. ഡി. എ അപ്പീൽ നൽകി. അലോട്ടിമാരുടെ അക്കൌണ്ടുകളിലേക്ക് ക്രെഡിറ്റ് ചെയ്ത തുകകൾ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 2 (28 എ) യുടെ അർത്ഥത്തിൽ പലിശയുടെ സ്വഭാവത്തിലല്ലെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി 24.1.95 ലെ ഉത്തരവിൽ അപ്പീൽ അനുവദിച്ചു. ആദായനികുതി അധികാരികൾ പുറപ്പെടുവിച്ച ഉത്തരവുകൾ റദ്ദാക്കി. ഡിഡിഎയിൽ നിന്ന് തുക വീണ്ടെടുക്ുയാണെങ്കിൽ ഉടൻ തന്നെ തിരികെ നൽകണമെന്നും വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. Case: THE INCOME TAX OFFICER, NEW DELHI versus DELHI DEVELOPMENT AUTHORITY [[2001] SUPP. 5 S.C.R. 383] (2001) F G [388-D; E; HJ I.3. High Court has rightly directed that sub-section (IA) of Section 244 of the Act be applied for determining interest for period covered by the assessment year I988-89. It is also for the reason that the amount was paid by way of deduction after 31.3.I975 as provided under sub-section H (lA) of Section 244 of the Act. [389-C-DJ CIVIL APPELLATE JURISDICTION: Civil Appeal No. 3544 of 1998. From the Judgment and Order dated 31.7. 97 of the Delhi High Court in C.M. No. 4990/95 in C.W.P. No. 2996 of 1995. M.L. Verma P.S. Narasimha, P. Sridhar, B.V.B. Das for Ms. Sushma Suri for the Appellant. G.C. Sharma, V.B. Saharya, Anoop Sharma and R.K. Raghavan, for Mis. Saharya & Co. for the Respondent. The Judgment of the Court was delivered by BRIJESH KUMAR, J. This civil appeal arises out of judgment and order passed by the Delhi High Court dated July 31, 1997 directing the appel-lant namely the Revenue to dispose of the claim of interest preferred by the respondent viz. D.D.A., on the amount of refund and to release the amount thereof, in their favour. The facts which admit of no dispute are ,hat the Delhi Development Authority (for short 'DDA' ) was to construct and allot flats to the buyers within the time stipulated in their agreements. On failure to do so, the D.D.A. was liable to pay interest to the buyers on the amount paid by them, for the period of delay. The D.D.A., defaulted as a consequence whereof it made payment of interest to the buyers. The concerned ITO (TDS) found that the D.D.A. failed to deduct income-tax at source on the payment of interest made to the buyers as provided under Section l 94A of the Income-tax Act. Accord-ingly, a demand was raised for the Assessment Years 1987-88, 1988-89 and 1989-1990. An appeal to C.I.T. failed and it was found that the Assessing Officer had rightly levied tax under Section 201 (I) of the Act and the interest under sub-section (IA) of Section 201 of the Act. The D.D.A. preferred an appeal before the Income-tax Appellate Tribunal. The appeal was allowed by order dated 24.1.95 passed by the !TAT holding that amounts credited to the accounts of the allottees were not in the nature of interest within the meaning of Section 2(28A) of the Act. The orders passed by the income-tax authorities were quashed. It was further provided that amounts, if recovered from the D.D.A., be refunded immediately. A B C D E F G H 386 SUPREME COURT REPORTS [2001] SUPP. 5 S.C.R. A It also transpires that the Department moved !TAT under Section 256(1) of the Income-tax Act for making reference to the High Court and by order dated 13.12.1995 !TAT referred the questions. In the meantime the order of the Appellate Tribunal was given effect to by the concerned authorities refunding the amount with interest calculated under Section 244 (1) of the Act. B The D.D.A. filed a writ petition before the Delhi High Court raising a grievance that the interest as calculated by the Income-tax Department was not correct. According to the D.D.A. interest under Section 244 (IA) of the Act should have been paid for the year 1987-88 and under provisions of Section 244A for the year 1988-89 and 1989-90. The Income-tax Department resisted c the claim on the ground that the amount refunded to the D.D.A. was not the amount taxed nor involved any advance tax or the tax paid by the D.D.A. so as to attract Section 244A. The High Court negatived the plea of the Income-tax Department. While allowing the writ petition the High Court gave direction to the Income-tax Department to dispose of the claim of the D.D.A. for interest in the light of Para 12 of the Judgment and to release the amount of interest D to the D.D.A. Paragraph 12 of the judgment is quoted below: E Case: THE INCOME TAX OFFICER, NEW DELHI versus DELHI DEVELOPMENT AUTHORITY [[2001] SUPP. 5 S.C.R. 383] (2001) 1.3. उच्च न्यायालय ने सही निर्देश दिया है कि धारा 244 की उप-धारा (1 ए) उन्होंने मूल्यांकन वर्ष1988-89 द्वारा कवर की गई अवधि के लिए ब्याज निर्धारित करने के लिए अधिनियम का उपयोग कियाजाएगा। यह भी कारण है कि राशि का भुगतान 31.03.1975 के बाद कटौती के रूप में किया गया था जैसा-कि उपधारा के तहत प्रदान किया गया था।385 (1 ए) अधिनियम की धारा 244 (389-सी.डी.) सिविल अपीलीय न्याय निर्णय 1998 की सिविल अपील सं0 3544।निर्णय और आदेश दिनांकित 31.07.1997 दिल्ली उच्च न्यायालय का 1995 केसी0 डब्लू0 पी. संख्या 2996/1995 में। सुश्री सुषमा सूरी के लिए एम.एल. वर्मा पी. एस. नरसिम्हा, पी. श्रीधर, बी.वी.बी. दासअपीलार्थी के लिए।जी.सी. शर्मा, वी.बी. सहारिया, अनूप शर्मा और आर. के. राघवन एम/एस। उत्तरदाता के लिएसहारिया एण्ड कंपनी। -न्यायालय का निर्णय बृजेश कुमार, जे.यह दीवानी अपील दिल्ली उच्च न्यायालय द्वारा 31.07.1997 को पारित आदेशऔर निर्णय से उत्पन्न हुई है जिसमें अपीलकर्ता के ब्याज के दावे का निपटान करने के लिए राजस्व मेंअपील दायर करने का निर्देश दिया गया। उनके पक्ष में तथ्य जो स्वीकार करते हैं कि कोई विवाद नहीं है, वेहैं दिल्ली विकास प्राधिकरण खरीदारों को फ्लैटों का निर्माण और आवंटन करना था। खरीदारों को उनकेद्वारा भुगतान की गई राशि पर ब्याज का भुगतान करने के लिए उत्तरदायी था, विलंब की अवधिडी0 डी0 ए0, करने में चूक कर दी। खरीदारों को ब्याज का भुगतान। संबंधित आईटीओ (टीडीएस) नेपाया कि डी0 डी0 ए0 आयकर अधिनियम की धारा 194 ए के तहत खरीदारों को दिये गये ब्याज के भुगतानपर स्रोत पर आयकर की कटौती करने में विफल रहा। वास्तव में मूल्यांकन वर्षों 1987-88, 1988-89 केलिए एक मांग उठाई गयी थी और 1989-1990 सी.आई.टी. को एक अपील विफल हो गयी और यह पायागया कि निर्धारण अधिकारी ने अधिनियम की धारा 201(1) और ब्याज के तहत उचित कर लगाया था।अधिनियम की धारा 201 की उपधारा (1 ए) के तहत। डी.डी.ए. ने पसंद किया। आयकर अपीलीयन्यायाधिकरण के समक्ष अपील करें। अपील की अनुमति दी गयी थी। आई.टी.ए.टी. द्वारा पारित दिनांकित24.01.1995 आदेश जो राशि को जमा किया जात है। राशि अधिनियम की धारा 2(28 ए) के तहत ब्याजकी प्रकृति में नहीं है आयकर द्वारा पारित आदेश निरस्त कर दिए गए। यह भी प्रावधान किया गया था कियदि राशि, डी.डी.ए. से वसूली जाती है, तो तुरन्त वापस किया जाए। यह भी पता चलता है कि उच्च न्यायालय को संदर्भ देने के लिए विभाग ने आई.टी.ए.टी. को धारा256(1) के तहत स्थानान्तरित किया है और दिनांक 13.12.1995 के आदेश द्वारा आई.टी.ए.टी. के प्रश्नोंको संदर्भित किया है। इस बची अपीलीय न्यायाधिकरण को संबंधित अधिकारियों द्वारा धनवापसी करने केलिए प्रभाव दिया गया था। अधिनियम की धारा 244(1) के तहत गणना की गई ब्याज के साथ राशि वापसकर दी गयी। डी.डी.ए. ने दिल्ली उच्च न्यायालय के समक्ष एक रिट याचिका दायर की जिसमें शिकायत कि आयकरविभाग द्वारा गणना किया गया ब्याज सही नहीं था। डी.डी.ए. के अनुसार अधिनियम की धारा 244(1) केप्रावधानों के तहत वर्ष 1987-88 के लिए ब्याज का भुगतान किया जाना चाहिए था। आयकर विभाग ने इसआधार पर दावे का विरोध किया है कि डी.डी.ए. को राशि वापस कर दी गयी। यह कर की गई राशि नहीं थीऔर न इसमें कोई अग्रिम कर या डी.डी.ए. द्वारा भुगतान किया गया कर शामिल था। उच्च न्यायालय नेआयकर विभाग की याचिका को खारिज कर दिया। उच्च न्यायालय ने आयकर विभाग के फैसले को निर्णयके पैरा 12 के आलोक में ब्याज के लिए डी.डी.ए. के दावे का निपटारा करने और ब्याज की राशि जारी करनेके लिए आयकर विभाग को डी.डी.ए. के फैसले का अनुच्छेद 12 नीचे उद्धृत किया गया है- ‘‘धारा 244 की उप-धारा (3) के प्रावधानों को देखते हुए और धारा (4) यदि धारा244 क, यह स्पष्ट है कि निर्धारण वर्ष द्वारा कवर की गयी अवधि के लिए ब्याज के लिए याचिकाकर्ता 1988-89 धारा 244 उप-धारा (1 ए) के संदर्भ में निर्धारित किया जाएगा और उसके बाद की अवधि के लिए धारा244 क के तहत निर्धारित किया जाएगा। जैसा कि पहले संकेत दिया गया था कि राजस्व गणना करते हुए अधिनियम की धारा 244(1) केअनुसार ब्याज के साथ राशि वापस कर दी थी। यहॉं केवल यह देखाना है कि क्या ब्याज की गणना सहीतरीके से की गयी थी या इसका भुगतान अधिनियम की धारा 244(1 ए) और 244 ए के तहत किया जाना-है। इस संबंध में धारा 244(3) का संदर्भ दिया जा सकता है जो निम्नानुसार है Case: THE INCOME TAX OFFICER, NEW DELHI versus DELHI DEVELOPMENT AUTHORITY [[2001] SUPP. 5 S.C.R. 383] (2001) "ਿਾਰਾ 244 ਦੇ ਉਪ-ਿਾਰਾ (3) ਅਤੇ ਉਪ ਿਾਰਾ (4) ਜੇ ਿਾਰਾ 244ਏ ਦੇ ਉਪਬੰਿਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਸਪਿੱਸ਼ਟ ਹੈ ਧਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ 1988-89 ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਧਮਆਦ ਲਈ ਪਟੀਸ਼ਨਰ ਦਾ ਧਵਆਜ ਦਾ ਹਿੱਕ ਧਨਰਿਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਿਾਰਾ 244 ਦੀ ਉਪ-ਿਾਰਾ (1ਏ) ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਧਮਆਦ ਿਾਰਾ 244ਏ ਅਿੀਨ ਧਨਰਿਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।" ਧਜਵੇਂ ਧਕ ਪਧਹਲਾਂ ਦਰਸਾਇਆ ਧਗਆ ਸੀ, ਰੈਵੇਧਨਊ ਨੇ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 (1) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਕੇ ਧਵਆਜ ਸਮੇਤ ਰਕਮ ਵਾਪਸ ਕਰ ਧਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਧਸਰਫ ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਹੈ ਧਕ ਕੀ ਧਵਆਜ ਦੀ ਸਹੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਾਂ ਇਹ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 (1 ਏ) ਅਤੇ 244 ਏ ਦੇ ਤਧਹਤ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਬੰਿ ਧਵਿੱਚ ਿਾਰਾ 244 (3) ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਧਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹੇਠ ਧਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ: "244 (3) ਇਸ ਿਾਰਾ ਦੇ ਉਪਬੰਿ 1 ਅਪਿੈਲ 1989 ਦੇ ਧਦਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲ, ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਧਕਸੇ ਵੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਸਬੰਿ ਧਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।" ਉਪਰੋਕਤ ਉਪਬੰਿ ਦੇ ਆਿਾਰ 'ਤੇ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਧਵਵਾਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਧਗਆ ਹੈ ਧਕ 1.4.1989 ਤਿੱਕ ਧਵਆਜ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਧਮਆਦ ਲਈ, ਆਮਦਨ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 ਏ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਭੁਗਤਾਨ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ। ਟੈਕਸ ਐਕਟ. ਹੁਣ ਤਿੱਕ 1.4.1989 ਤੋਂ ਪਧਹਲਾਂ ਦੀ ਧਮਆਦ ਦਾ ਸਬੰਿ ਹੈ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਨਾਮ ਧਦਿੱਲੀ ਧਵਕਾਸ ਅਥਾਰਟੀ [ਧਬਿਜੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ, ਜੇ.] 387 ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦਾ ਕੇਸ ਇਹ ਹੈ ਧਕ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244(1) ਦੇ ਤਧਹਤ ਧਵਆਜ ਦੀ ਸਹੀ ਗਣਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਧਕ ਿਾਰਾ 244 ਦੀ ਉਪ ਿਾਰਾ (1ਏ) ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਧਕਉਂਧਕ ਟੈਕਸ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਧਕਸੇ ਆਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਧਗਆ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਧਵਚਾਰ ਧਵਿੱਚ ਇਸ ਧਵਵਾਦ ਦੀ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਧਕ ਸਾਰੇ ਮਾਮਧਲਆਂ ਧਵਿੱਚ, ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਧਹਲਾਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਾ ਅਸਲ ਕਿਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਟੈਕਸ ਵੀ ਪਧਹਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਰੋਤ 'ਤੇ ਵੀ ਕਟੌਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਧਜਵੇਂ ਧਕ ਮੌਜੂਦਾ ਕੇਸ ਧਵਿੱਚ। ਿਾਰਾ 244 ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਨ 'ਤੇ ਜੋ ਮਹਿੱਤਵਪੂਰਨ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਧਕ ਅਪੀਲ ਧਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਆਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਐਕਟ ਦੇ ਅਿੀਨ ਧਕਸੇ ਵੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਆਿਾਰ 'ਤੇ ਰਕਮ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸੀਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 240 ਐਕਟ ਦੇ ਅਿੀਨ ਅਪੀਲ ਜਾਂ ਕਾਰਵਾਈ ਧਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਧਕਸੇ ਵੀ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਧਰਫੰਡ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਹੇਠ ਧਲਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੜਹਦਾ ਹੈ: 240. ਧਜਿੱਥੇ, ਇਸ ਐਕਟ ਦੇ ਅਿੀਨ ਅਪੀਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਾਰਵਾਈ ਧਵਿੱਚ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਧਕਸੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧਕਸੇ ਵੀ ਰਕਮ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਇਸ ਐਕਟ ਧਵਿੱਚ ਧਦਿੱਤੇ ਗਏ ਧਬਨਾਂ, ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਰਕਮ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਸ ਲਈ ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨਾ ਹੈ: ਬਸ਼ਰਤੇ ਧਕ ਧਜਿੱਥੇ, ਉਪਰੋਕਤ ਹੁਕਮ ਦੁਆਰਾ, - (ਏ) ਇਿੱਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਧਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਰਿੱਦ ਕਰ ਧਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਧਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਫੰਡ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਧਜਹੇ ਨਵੇਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ 'ਤੇ ਹੀ ਬਕਾਇਆ ਹੋਵੇਗਾ; (ਬੀ) ਮੁਲਾਂਕਣ ਰਿੱਦ ਕਰ ਧਦਿੱਤਾ ਧਗਆ ਹੈ, ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੁਆਰਾ ਵਾਪਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕੁਿੱਲ ਆਮਦਨ 'ਤੇ ਚਾਰਜਯੋਗ ਟੈਕਸ ਤੋਂ ਵਿੱਿ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਟੈਕਸ ਦੀ ਰਕਮ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹੀ ਧਰਫੰਡ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਿਾਰਾ 244 ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਵੀ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਹੈ: "244 (1) ਧਜਿੱਥੇ ਿਾਰਾ 240 ਧਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਧਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਇਿੱਕ ਧਰਫੰਡ ਬਕਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ {ਮੁਲਾਂਕਣ) ਅਧਿਕਾਰੀ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਧਤੰਨ ਮਹੀਧਨਆਂ ਦੀ ਧਮਆਦ ਦੇ ਅੰਦਰ ਧਰਫੰਡ ਨਹੀਂ ਧਦੰਦਾ ਹੈ ਧਜਸ ਧਵਿੱਚ ਅਧਜਹੇ ਆਰਡਰ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ {ਪੰਦਰਾਂ) ਪਿਤੀ ਸਾਲ ਦੇ ਧਹਸਾਬ ਨਾਲ ਬਕਾਇਆ ਧਰਫੰਡ ਦੀ ਰਕਮ 'ਤੇ ਸਾਿਾਰਨ ਧਵਆਜ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰੇਗੀ, ਧਜਸ ਧਮਤੀ ਨੂੰ ਉਪਰੋਕਤ {ਧਤੰਨ} ਮਹੀਧਨਆਂ ਦੀ ਧਮਆਦ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ। ਧਰਫੰਡ ਧਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 388 ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੀਆਂ ਧਰਪੋਰਟਾਂ [2001] ਪੂਰਕ 5 ਐੈੱਸ.ਸੀ.ਆਰ. (1ਏ) ਧਜਿੱਥੇ ਉਪ ਿਾਰਾ (1) ਧਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਧਰਫੰਡ ਦਾ ਪੂਰਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਧਹਿੱਸਾ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੁਆਰਾ 31 ਮਾਰਚ, 1975 ਦੇ ਧਦਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਧਕਸੇ ਵੀ ਰਕਮ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਜਾਂ ਜੁਰਮਾਨੇ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਅਧਜਹੀ ਰਕਮ ਜਾਂ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਧਹਿੱਸਾ ਇਸ ਐਕਟ ਦੇ ਅਿੀਨ ਅਪੀਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਧਵਿੱਚ ਪਾਈ ਗਈ ਰਕਮ ਤੋਂ ਵਿੱਿ ਹੈ, ਜੋ ਅਧਜਹਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਟੈਕਸ ਜਾਂ ਜੁਰਮਾਨੇ ਵਜੋਂ ਅਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਵਾਬਦੇਹ ਹੈ, ਧਜਵੇਂ ਧਕ ਇਸ ਅਿੀਨ, ਐਕਟ, ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਅਧਜਹੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਾ ਨੂੰ ਉਪ-ਿਾਰਾ (1) ਧਵਿੱਚ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਰਲ ਧਵਆਜ ਦੀ ਰਕਮ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰੇਗੀ, ਜੋ ਉਸ ਧਮਤੀ ਤੋਂ ਵਿੱਿ ਪਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਧਜਸ ਧਮਤੀ ਨੂੰ ਅਧਜਹੀ ਰਕਮ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਧਗਆ ਸੀ ਧਜਸ ਧਮਤੀ ਨੂੰ ਧਰਫੰਡ ਧਦਿੱਤਾ ਧਗਆ ਸੀ। : ਹੈ, ਜੋ ਧਕ ਮੁਹਿੱਈਆ----- Case: THE INCOME TAX OFFICER, NEW DELHI versus DELHI DEVELOPMENT AUTHORITY [[2001] SUPP. 5 S.C.R. 383] (2001) ഹൈക്കോടതിയിൽ റഫറൻസ് നൽകുന്നതിനായി ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 256 (1) പ്രകാരം വകുപ്പ് ഐടിഎടിയെ സമീപിച്ചതായും 13.12.1995 ലെ ഉത്തരവ് പ്രകാരം ഐടിഎടി ചോദ്യങ്ങൾ റഫർ ചെയ്യും ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇതിനിടയിൽ, നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 244 (1) പ്രകാരം കണക്കാക്കിയ പലിശ സഹിതം തുക തിരികെ നൽകി ബന്ധപ്പെട്ട അധികാരികൾ അപ്പലേറ്റ് ട്രൈബ്യൂണലിന്റെ ഉത്തരവ് പ്രാബല്യത്തിൽ കൊണ്ടുവന്നു. സുപ്രീം കോടതി റിപ്പോർട്ടുകൾ 2001 5 SCR 383 389 ആദായനികുതി വകുപ്പ് കണക്കാക്കിയ പലിശ ശരിയല്ലെന്ന് പരാതി ഉന്നയിച്ച് ഡി. ഡി. എ ഡൽഹി ഹൈക്കോടതിയിൽ റിട്ട് ഹർജി ഫയൽ ചെയ്തു. ഡിഡിഎ പ്രകാരം 1987-88 വർഷത്തിൽ സെക്ഷൻ 244 (1എ) പ്രകാരവും 1988-89,1989-90 വർഷങ്ങളിൽ സെക്ഷൻ 244എ പ്രകാരവും പലിശ നൽകേണ്ടതാണ്. ഡിഡിഎയ്ക്ക് തിരികെ നൽകിയ തുക നികുതി ചുമത്തിയ തുകയല്ലെന്നും സെക്ഷൻ 244 എ ആകർഷിക്കുന്നതിനായി മുൻകൂർ നികുതിയോഡിഡിഎ അടച്ച നികുതിയോ ഉൾപ്പെടുന്നില്ലെന്നും ആദായനികുതി വകുപ്പ് അവകാശപ്പെട്ടു. ആദായനികുതി വകുപ്പിന്റെ ഹർജി ഹൈക്കോടതി തള്ളി. റിട്ട് ഹർജി അനുവദിക്കുമ്പോൾ, വിധിന്യായത്തിന്റെ 12-ാം ഖണ്ഡികയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ ഡിഡിഎയുടെ പലിശ അവകാശവാദം തീർപ്പാക്കാനും പലിശ തുക ഡിഡിഎയ്ക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കാനും ഹൈക്കോടതി ആദായനികുതി വകുപ്പിന് നിർദ്ദേശം നൽകി. വിധിയുടെ 12-ാം ഖണ്ഡിക ചുവടെ ഉദ്ധരിക്കുന്നുഃസെക്ഷൻ 244 ലെ സബ് സെക്ഷൻ (3), സബ് സെക്ഷൻ (4) എന്നിവയിലെ വ്യവസ്ഥകൾ നോക്കുമ്പോൾ, 1988-89 മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന കാലയളവിലെ പലിശയ്ക്കുള്ള ഹർജിക്കാരന്റെ അവകാശം സെക്ഷൻ 244 ലെ സബ് സെക്ഷൻ (1 എ) പരാമർശിക്കുന്നതിലൂടെ നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുമെന്നും അതിനുശേഷമുള്ള കാലയളവ് സെക്ഷൻ 244 എ പ്രകാരം നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുമെന്നും വ്യക്തമാണ്.നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ, നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 244 (1) അനുസരിച്ച് കണക്കാക്കിയ പലിശ സഹിതം റവന്യൂ തുക തിരികെ നൽകിയിരുന്നു. പലിശ കൃത്യമായി കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ടോ അതോ നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 244 (1 എ), 244 എ എന്നിവ പ്രകാരം അടയ്ക്കണോ എന്ന് മാത്രമേ അറിയൂ. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സെക്ഷൻ 244 (3) പരാമർശിക്കാവുന്നതാണ്, അത് ചുവടെ വായിക്കുന്നുഃ സുപ്രീം കോടതി റിപ്പോർട്ടുകൾ 2001 5 SCR 383 389 244. (3) 1989 ഏപ്രിൽ 1 ന് ആരംഭിക്കുന്ന മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷത്തിലോ തുടർന്നുള്ള ഏതെങ്കിലും മൂല്യനിർണ്ണയ വർഷങ്ങളിലോ ഏതെങ്കിലും മൂല്യനിർണ്ണയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഈ വിഭാഗത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾ ബാധകമല്ല.മേൽപ്പറഞ്ഞ വ്യവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ 1.4.1989 വരെ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 244 പ്രകാരവും അതിന് ശേഷമുള്ള കാലയളവിലും ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 244 എ പ്രകാരവും പലിശ നൽകേണ്ടതുണ്ടെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ തർക്കമില്ല. ഇതുവരെ 1.4.1989 ന് മുമ്പുള്ള കാലയളവിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 244 (1) പ്രകാരം പലിശ ശരിയായി കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നാണ് അപ്പീൽ കേസ്. ഏതെങ്കിലും ഉത്തരവിനോ മൂല്യനിർണ്ണയത്തിനോ അനുസൃതമായി നികുതി അടയ്ക്കാത്നാൽ സെക്ഷൻ 244 ലെ സബ് സെക്ഷൻ (1 എ) ബാധകമല്ലെന്ന് സമർപ്പിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഈ വാദത്തിന് ഒരു ശക്തിയുമില്ല. എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും, പണമടയ്ക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരു യഥാർത്ഥ മൂല്യനിർണ്ണയ ക്രമം ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നില്ല. നികുതിയും മുൻകൂട്ടി അടയ്ക്കേണ്ടതാണ്. ഇപ്പോഴത്തെ കേസിലേതുപോലെ ഇത് ഉറവിടത്തിലും കുറയ്ക്കുന്നു. സെക്ഷൻ 244 പരിശോധിക്കുമ്പോൾ പ്രധാനമായി തോന്ത് അപ്പീലിൽ അല്ലെങ്കിൽ നിയമത്തിന് കീഴിലുള്ള ഏതെങ്കിലും നടപടികളിൽ പാസാക്കിയ ഉത്തരവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തുക നികുതിദായകന് തിരികെ നൽകപ്പെടും എന്നതാണ്. ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ 240-ാംവകുപ്പ് ഈ നിയമത്തിന് കീഴിലുള്ള അപ്പീലിലോ നടപടികളിലോ പുറപ്പെടുവിച്ച ഏതെങ്കിലും ഉത്തരവിന്റെ ഫലമായി റീഫണ്ട് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു. അതിൻറെ പൂർണ്ണരൂപം ചുവടെഃ 240 എണ്ണം. ഈ നിയമപ്രകാരം അപ്പീലിൽ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് നടപടികളിൽ പാസാക്കിയ ഏതെങ്കിലും ഉത്തരവിന്റെ ഫലമായി, ഏതെങ്കിലും തുക നികുതിദായകന് തിരികെ നൽകേണ്ടിവരുമ്പോൾ, മൂല്യനിർണ്ണയ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ, ഈ നിയമത്തിൽ മറ്റുവിധത്തിൽ നൽകിയിട്ടുള്ളതല്ലാതെ, നികുതിദായകന് തുക തിരികെ നൽകും. സുപ്രീം കോടതി റിപ്പോർട്ടുകൾ എന്നാൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ ഉത്തരവിലൂടെ-(എ) ഒരു മൂല്യനിർണ്ണയം മാറ്റിവെക്ുയോ റദ്ദാക്ുയോപുതിയ മൂല്യനിർണ്ണയത്തിനുള്ള ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിക്ുയോ ചെയ്താൽ, അത്തരം പുതിയ മൂല്യനിർണ്ണയം നടത്തുമ്പോൾ മാത്രമേ റീഫണ്ട് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് നൽകേണ്ടതുള്ളൂ; (ബി) മൂല്യനിർണ്ണയം റദ്ദാക്കപ്പെട്ടാൽ, നികുതിദായകൻ നൽകിയ മൊത്തം വരുമാനത്തിൽ ഈടാക്കേണ്ട നികുതിയേക്കാൾ അധികമായി അടച്ച നികുതിയിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ റീഫണ്ട് നൽകേണ്ടതുള്ളൂ.ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ സെക്ഷൻ 244 പരിശോധിക്കുന്നതും ഗുണം ചെയ്യും. അത് ഇപ്രകാരമാണ്ഃ Case: THE INCOME TAX OFFICER, NEW DELHI versus DELHI DEVELOPMENT AUTHORITY [[2001] SUPP. 5 S.C.R. 383] (2001) E "Looking at the provisions of sub-section (3) of Section 244 and sub-section ( 4) if Section 244A, it is clear that the entitlement of the petitioner to interest for the period covered by the assessment year 1988-89 shall be determined by reference to sub-section (IA) of Section 244 and for the period thereafter shall be determined under Section 244A." As indicated earlier the Revenue had refunded the amount with interest calculating it in accordance with Section 244 (I) of the Act. It is only to be F seen as to whether the interest was rightly calculated or it is to be paid under Section 244 (IA) and 244A of the Act. In this connection reference to Section 244 (3) may be made which reads as under: "244 (3) The provisions of this Section shall not apply in respect of any assessment for the assessment year commencing on the !st day of G April 1989, or any subsequent assessment years." H On the basis of the above provision it has not been disputed before us that up to 1.4.1989 the interest shall be payable in accordance with Section 244 of the Income Tax Act and for the period beyond that, according to Section 244A of the Income Tax Act. So far the period prior to 1.4.1989 is concerned, the appellant's case is that interest has been rightly calculated under Section 244(1) of the Act. It is submitted that sub Section (IA) of Section 244 will not be applicable since the payment of tax was not made in pursuance of any order or assessment. This contention in our view has no force. It would not be necessary that in all cases, before payment is made, there must always be an actual order of assessment. Tax is payable in advance as well. It is deducted at source also, as in the present case. On perusal of Section 244 what seems to be important is that the amount becomes refundable to the assessee by virtue of an order passed in appeal or any proceedings under the Act. Section 240 of the Income Tax Act deals with refund as a result of any order passed in appeal or proceedings under the Act. It reads as under: 240. Where, as a result of any order passed in appeal or other proceed-ing under this Act, refund of any amount becomes due to the assessee, the Assessing Officer shall, except as otherwise provided in this Act, refund the amount to the assessee without his having to make any claim in that behalf: Provided that where, by the order aforesaid,- (a) an assessment is set aside or cancelled and an order of fresh assessment is directed to be made, the refund, if any, shall become due only on the making of such fresh assessment; (b) the assessment is annulled, the refund shall become due only of the amount, if any, of the tax paid in excess of the tax chargeable on the total income returned by the assessee. It will also be beneficial to peruse Section 244 of the Income Tax Act. It is as follows: "244 ( 1) Where a refund is due to the assessee in pursuance of an order referred to in Section 240 and the {Assessing) Officer does not grant the refund within a period of {three months from the end of the month in which such order is passed), the Central Government shall pay to the assessee simple interest at {fifteen) per cent per annum on the amount of refund due from the date immecijately following the expiry of the period of {three) months aforesaid to the date on which the refund is granted. A B c D E F G H A B c D E F G H SUPREME COURT REPORTS COURT REPORTS REPORTS Case: THE INCOME TAX OFFICER, NEW DELHI versus DELHI DEVELOPMENT AUTHORITY [[2001] SUPP. 5 S.C.R. 383] (2001) जैसा कि पहले संकेत दिया गया था कि राजस्व गणना करते हुए अधिनियम की धारा 244(1) केअनुसार ब्याज के साथ राशि वापस कर दी थी। यहॉं केवल यह देखाना है कि क्या ब्याज की गणना सहीतरीके से की गयी थी या इसका भुगतान अधिनियम की धारा 244(1 ए) और 244 ए के तहत किया जाना-है। इस संबंध में धारा 244(3) का संदर्भ दिया जा सकता है जो निम्नानुसार है ‘‘244(3) इस धारा के प्रावधान इस संबंध में लागू नहीं होंगे- वर्ष के पहले दिन से शुरूहोने वाले निर्धारण वर्ष के लिए कोई भी मूल्यांकन अप्रैल 1989, या उसके बाद के किसी भी मूल्यांकन वर्ष।उपरोक्त प्रावधन के आधार पर यह हमारे सामने विवादित नहीं हुआ है कि01.04.1989 तक का ब्याजआयकर अधिनियम की धारा 244 के अनुसार और उससे आगे की अवधि के लिए आयकर अधिनियम कीधारा 244 ए के अनुसार देय होगा। जहॉं तक 01.04.1989 से पहले की अवधि का संबंध है अपीलार्थी कामामला है कि अधिनियम की धारा 244(1) के तहत ब्याज की सही गणना की गयी है। यह प्रस्तुत कियागया है कि धारा 244 की उप धारा (1 ए) लागू नहीं होगी, क्योंकि कर का भुगतान किसी आदेश या मूल्यांकनके अनुसरण में नहीं किय गया था। हमारे विचार में इस तर्क का कोई बल नहीं है। यह आवश्यक नहीं होगाकि सभी मामलों में, भुगतान किए जाने से पहले, हमेशा एक मूल्यांकन का वास्तविक क्रम है। कर काभुगतान भी पहले से किया जाता है। यह घटाया जाता है। स्रोत पर भी, जैसा कि वर्तमान मामले में है। धारा 244 के अवलोकन पर जो महत्वपूर्णप्रतीत होता है वह यह है कि अपील में पारित आदेश या अधिनियम के तहत किसी भी कार्यवाही के आधारपर राशि निर्धारित को वापस कर दी जाती है। आयकर अधिनियम की धारा 240 अधिनियम के तहतअपील या कार्यवाही में पारित किसी भी आदेश के परिणामस्वरूप धनवापसी से संबंधित है। यह नीचे लिखा-है 240. जहॉं, अपील या अन्य कार्यवाही में पारित किसी आदेश के परिणाम स्वरूप इसअधिनियम के तहत, किसी भी राशि की वापसी निर्धारिती को देय हो जाती है, निर्धारण अधिकारी, इसअधिनियम में अन्यथा उपबन्ध किए गए को छोड़कर, निर्धारिती को बिना कोई दावा किए राशि वापस कर दें।-इस संबंध में बशर्ते कि जहॉं, उपरोक्त आदेश द्वारा, (क) एक मूल्यांकन को अलग कर दिया जाता है या रद्द कर दिया जाता है और नया आदेशदिया जाता है। मूल्यांकन करने का निर्देश दिया जाता है, धनवापसी, यदि कोई हो, केवल इस