The Vith Income-Tax Officer, City Circle 11-A, Bangalore v. K.y. Pillaiah & Sons

Case: THE VITH INCOME-TAX OFFICER, CITY CIRCLE 11-A, BANGALORE versus K.Y. PILLAIAH & SONS [[1968] 1 S.C.R. 6] (1968) षठम्आयकरअ�धकार�, �सट�सक�ल II-A ब�गलोरबनाम के.वाई. �प�लैयाएंडसंस 18 जुलाई 1967 (जे. सी. शाह, एस. एम. सीकरी और वी. रामा�वामी, जे.जे.) मैसूर आयकर अिधिनयम 1923, धारा 34-- मू�यांकन वष� क� समाि� के 4 साल केभीतर दी गयी सूचना- मू�यांकन के िलए समय सीमा। आयकर अिधकारी, ब�गलोर ने िनधा�रण वष� 1949-50 के िलए उ�रदाता� क� आय केपुनमूयांकन के िलए धारा-34 मैसूर आयकर अिधिनयम 1923 के तहत काय�वाही शु� क�और माच� 1951 म� उ�रदाता� को इस संबंध म� एक नो�टस �दया गया। आयकर अिधकारी नेमई 1954 म� उ�रदाता� क� कुल आय िनधारत क�, ले�कन नवंबर 1981 म� अपीलीयसहायक आयु� ने आदेश को र� कर �दया और आयकर अिधकारी को नए िसरे से जांच करनेका िनद�श �दया गया। जब आयकर अिधकारी ने पूछताछ शु� क�, तो उ�रदाता� नेिनषेधा�ा क� याचना के िलए उ� �यायालय म� आवेदन �कया और उ� �यायालय ने आयकरअिधकारी को इस आधार पर रोकते �ए एक आदेश पा�रत �कया �क समय सीमा समा� होने केकारण िनधा�रण ���या �ितबंिधत थी। इस �यायालय म� अपील करते �ए, माना गया उ� �यायालय गलती म� था, �य��क, हालां�क अपीलीय सहायक आयु� ने1954 के आयकर अिधकारी के मू�यांकन आदेश को र� कर �दया और मामले को आगे क� जांचके िलए भेज �दया, ले�कन अपीलीय सहायक आयु� ने माच� 1951 ने उ�रदाता� को �दयेगये नो�टस� को रदद नह� �कया। य�द धारा �ारा �दान क� गई अविध (आकलन वष� क�समाि� से चार वष�) के भीतर एक उिचत नो�टस �दया गया था, तो काय�वाही चार साल क�समाि� के बाद भी पूरी क� जा सकती है, �य��क अिधिनयम म� काय�वाही पूरी करने के िलएकोई अविध िनधारत नह� है। (8 ई-जी) �स�वलअपील�य�े�ा�धकार 1966 क��स�वलअपीलसं�या 21771962 क� �रट यािचका सं�या 1076 म� मैसूर उ� �यायालय के 12 जुलाई 1963 के फैसलेऔर आदेश से िवशेष अनुमित �ारा अपील।अपीलकता� क� ओर से वेद �ास, आर. गणपित अ�यर, आर.एन. स�ते और एस.पी.जी.नायर। �ितवादी क� ओर से आर. गोपालकृ�णन। �यायालय का िनण�य �यायमू�त शाह, �ारा �दया गया था - उ�रदाता� - एक �हदूअिवभािजत प�रवार- का आकलन वष� 1949-50 के िलए धारा-23 मैसूर आयकर अिधिनयमके तहत 10,100/-�पये पर कर लगाने के िलए �कया गया था। ि�तीय अित�र� आयकर अिधकारी (शहरी सक�ल), ब�गलोर ने धारा 34 मैसूर -2- आई.ट�.ओ. बनाम�प�लैयाएंडसंस (शाह, जे.) आयकर अिधिनयम के तहत उ�रदाताआ◌� क� िनधा�रण वश� 1949-50 क� आय केपुनमूयाकन क� काय�वाही शु� क� तथा 6 माच� 1951 को इस संबंध म� एक नो�टस �दयागया। 21 मई 1954 को आयकर अिधकारी ने उ�रदाता� क� कुल आय75.95/-�पयेिनधारत क�। आदेश के िखलाफ अपील म�, अपीलीय सहायक आयकर आयु�, ’ए’ र�ज, ब�गलोरने 4 नवंबर, 1961 के आदेश �ारा आदेश को र� कर �दया और आयकर अिधकारी को आदेश म�उ�लेिखत कुछ िनि�त त�य� पर जांच करने के बाद नए िसरे से मू�यांकन करने का िनद�श�दया। उ�रदाता� के मैसूर आयकर अिधिनयम क� धारा 66(2) के तहत अनुरोध कर आयकरआयु�, मैसूर ने िन�िलिखत ��� को मैसूर उ� �यायालय को संद�भत �कया। 1. िनधारती के मामले के त�य� और प�रि�थितय� म�, मैसूर आयकर अिधिनयम क� धारा 34के अथ� के अंतग�त, य�द उस धारा के तहत एक नो�टस िनधारत अविध के भीतर जारी �कयाजाता है, तो �या आयकर अिधकारी िनधा�रण वष� क� समाि� से चार साल बाद ऐसी बची �ईआय का आकलन या पुनमूयांकन करने के िलए आगे बढ़ सकता है? 2. मामले के त�य� और प�रि�थितय� के आधार पर, �या अपीलीय सहायक आयकर आयु�,अपीलीय सहायक आयु� क� तरह मू�यांकन को रदद करने और �फर से करने के िलए आयकरअिधकारी को िनद�िशत करने के िलए स�म है, जैसा �क अपीलीय सहायक आयकर आयु� ने�कया है? संदभ� क� सुनवाई म�, उ�रदाता� ने पहले �� पर जोर नह� �दया, और उ� �यायालयने दूसरे �� का सकारा�मक उ�र �दया। आयकर अिधकारी ने अपीलीय सहायक आयु� के िनद�शन म� जांच शु� क�। इसके बादउ�रदाता� ने आयकर अिधकारी को वष� 1949-50 के िलए मू�यांकन काय�वाही जारी रखनेसे रोकने के िलए िनषेधा�ा जारी करने के िलए मैसूर के उ� �यायालय म� आवेदन �कया, इसदलील पर �क काय�वाही व�जत सीमा क� अविध क� समाि� के कारण थी। मैसूर उ� �यायालयने उ�रदाता� के तक� को बरकरार रखा और यािचका को �वीकार �कया। उ� �यायालय क�दृि� म� धारा 34 मैसूर आयकर अिधिनयम का �ावधान “लगभग मैसूर िब�� कर अिधिनयम1948 के िनयम 34 के समान था। इसिलए वत�मान मामला �प� �प से मेसस� के.एस.सु�बाराय�पा एंड संस बनाम मैसूर रा�य {(1952) मैसूर एल.जे. 234} �ारा िनधारत िनयमके अंतग�त आता है। िजसका अथ� है �क वत�मान काय�वाही व�जत है“। आयकर आयु� ने िवशेषअनुमित के साथ इस �यायालय म� अपील क� है। इस अपील म� जो सवाल उठना चािहए. यह सामा�य आधार है, जो मैसूर आयकरअिधिनयम 1923 के �ावधान� के आलोक म� िनधारत �कया जाए। मैसूर रा�य के भारत संघम� िवलय के बाद भी िनधा�रण वष� 1949-50 से संबंिधत -3- Case: THE VITH INCOME-TAX OFFICER, CITY CIRCLE 11-A, BANGALORE versus K.Y. PILLAIAH & SONS [[1968] 1 S.C.R. 6] (1968) , ਸਿਟੀਸਰਕਲII-A,ਸੱਤਵਾਂਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀ ਬੈਂਗਲੋਰ ਬਨਾਮ ਕੇ.ਵਾਈ. ਪਿੱਲਾਈਅਤੇਪੁੱਤਰ ਜੁਲਾਈ18, 1967 [ਜੇ. ਸੀ., ਐੱਸ. ਐੱਮ. ਸਿਕਰੀਅਤੇਵੀ. ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ, ਜੇ.ਜੇ.] ਸ਼ਾਹ ਮੈਸੂਰਆਮਦਨਕਰਐਕਟ1923, ਧਾਰਾ34—ਮੁਕੰਮਲਕਰਵਰਸ਼ਦੇਅੰਤਤੋਂ4 ਸਾਲਾਂਦੇਅੰਦਰਨੋਟਿਸਭੇਜਿਆਗਿਆ—ਮੁਕੰਮਲਕਰਨਦੀਕਾਰਵਾਈ—ਇਸਲਈਸਮਾਂਸੀਮਾ। ਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀ, ਬੈਂਗਲੋਰਨੇਮੈਸੂਰਆਮਦਨਕਰਐਕਟਦੀਧਾਰਾ34 ਅਧੀਨਮੁੜਮੁਲਾਂਕਣਲਈਇਕਕਾਰਵਾਈਸ਼ੁਰੂਕੀਤੀਜਾਂਦੀਹੈਜਵਾਬਦੇਹਾਂਦੀਆਮਦਨਲਈਮੁਲਾਂਕਣਵਰਸ਼1949-50 ਲਈਅਤੇਮਾਰਚ1951 ਵਿੱਚਇਸਸਬੰਧਵਿੱਚਜਵਾਬਦੇਹਾਂਨੂੰਇੱਕਨੋਟਿਸਭੇਜਿਆਗਿਆ।ਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੇਮਈ1954, ਪਰ ਵਿੱਚਜਵਾਬਦੇਹਾਂਦੀਕੁੱਲਆਮਦਨਨਿਰਧਾਰਿਤਕੀਤੀ1961ਆਦੇਸ਼ਨੂੰਨਵੰਬਰ ਵਿੱਚਅਪੀਲੀਸਹਾਇਕਕਮਿਸ਼ਨਰਦੁਆਰਾਰੱਦਕਰਦਿੱਤਾਗਿਆਅਤੇਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੂੰਕੁਝਵਿਸ਼ੇਸ਼ਮਾਮਲਿਆਂਉੱਤੇਮੁੜਪੜਤਾਲਕਰਨਲਈਕਿਹਾਗਿਆ।ਜਦੋਂਆਮਦਨਕਰ,ਅਧਿਕਾਰੀਨੇਪੜਤਾਲਸ਼ੁਰੂਕੀਤੀ ਤਾਂਜਵਾਬਦੇਹਾਂਨੇਉੱਚਅਦਾਲਤਵਿੱਚਰੋਕਦੀਰਿਟਲਈਅਰਜ਼ੀਦਿੱਤੀਅਤੇਉੱਚਅਦਾਲਤਨੇਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੂੰਇਸਆਧਾਰਉੱਤੇਰੋਕਦਿੱਤਾਕਿਮੁਕੰਮਲਕਰਨਦੀਕਾਰਵਾਈਸਮਾਂਸੀਮਾਦੇਖਤਮਹੋਣਕਾਰਨਬਾਰਡਸੀ। ਇਸਅਦਾਲਤਵਿੱਚਅਪੀਲਵਿੱਚ, ਫੈਸਲਾ:,,1954 ਦਾ ਉੱਚਅਦਾਲਤਗਲਤਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਹਾਲਾਂਕਿਅਪੀਲੀਸਹਾਇਕਕਮਿਸ਼ਨਰਨੇਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਦਾਮੁਲਾਂਕਣਆਦੇਸ਼ਰੱਦਕਰਦਿੱਤਾਅਤੇਮਾਮਲੇਨੂੰਹੋਰਪੜਤਾਲਲਈਵਾਪਸਭੇਜਦਿੱਤਾ,1951 ਅਪੀਲੀਸਹਾਇਕਕਮਿਸ਼ਨਰਨੇਮਾਰਚ ਵਿੱਚਜਵਾਬਦੇਹਾਂਉੱਤੇਭੇਜੇਗਏਨੋਟਿਸਨੂੰਰੱਦ(ਨਹੀਂਕੀਤਾ।ਜੇਕਰਇੱਕਉਚਿਤਨੋਟਿਸਧਾਰਾਦੁਆਰਾਪ੍ਰਦਾਨਕੀਤੇਗਏਸਮੇਂਮੁਕੰਮਲਕਰਵਰਸ਼ਦੇਅੰਤ)ਤੋਂਚਾਰਸਾਲ ਦੇਅੰਦਰਭੇਜਿਆਗਿਆਸੀਤਾਂਕਾਰਵਾਈਚਾਰਸਾਲਾਂਦੇਖਤਮਹੋਣਤੋਂਬਾਅਦਵੀਮੁਕੰਮਲਕੀਤੀਜਾਸਕਦੀਸੀਕਿਉਂਕਿਐਕਟਕਾਰਵਾਈਦੀਮੁਕੰਮਲਤਾਲਈਕੋਈਸਮਾਂਨਹੀਂਦਿੰਦਾ। 1963 ਦੀ121076 ਦੇ1962 ਜੁਲਾਈਦੀਤਾਰੀਖਵਿੱਚਮੈਸੂਰਉੱਚਅਦਾਲਤਵਿੱਚਰਿਟਪਟੀਸ਼ਨਨੰਬਰਵਿੱਚਦਿੱਤੇਗਏਫੈਸਲੇਅਤੇਆਦੇਸ਼ਤੋਂਖਾਸਛੁੱਟੀਦੁਆਰਾਅਪੀਲ। ਵੇਦਵਿਆਸ, ਆਰ. ਗਣਪਤੀਅਇਅਰ, ਆਰ. ਐੱਨ. ਸਚਥੇਅਤੇਐੱਸ. ਪੀ. ਨਾਇਅਰ, ਅਪੀਲਕਰਤਾਲਈ। ਆਰ., ਜਵਾਬਦੇਹਲਈ। ਗੋਪਾਲਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਅਦਾਲਤਦਾਫੈਸਲਾਸ਼ਾਹ, ਜੇ. ਦੁਆਰਾਦਿੱਤਾਗਿਆ—ਜਵਾਬਦੇਹ—ਇੱਕਹਿੰਦੂਅਵਿਭਾਜਿਤਪਰਿਵਾਰ—1949-5023ਨੂੰਮੁਲਾਂਕਣਵਰਸ਼ ਲਈਮੈਸੂਰਆਮਦਨਕਰਐਕਟਦੀਧਾਰਾ ਅਧੀਨਕਰਉੱਤੇ ਆਮਦਨਦੇਰੂਪਵਿੱਚਰੁ. 10,100/- ਤੇਮੁਲਾਂਕਣਕੀਤਾਗਿਆਸੀ।ਦੂਜਾਵਾਧੂਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀ(ਅਰਬਨਸਰਕਲ), ਬੈਂਗਲੋਰ, ਨੇਮੈਸੂਰਆਮਦਨਕਰਐਕਟਦੀਧਾਰਾ34 ਅਧੀਨਜਵਾਬਦੇਹਾਂਦੀਆਮਦਨਦੇਮੁੜਮੁਲਾਂਕਣਲਈਇੱਕਕਾਰਵਾਈਸ਼ੁਰੂਕੀਤੀਅਤੇ6 ਮਾਰਚ, 1951 ਨੂੰਇਸਸਬੰਧਵਿੱਚਇੱਕਨੋਟਿਸਭੇਜਿਆ।21 ਮਈ, 1954. ਨੂੰਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੇਜਵਾਬਦੇਹਾਂਦੀਕੁੱਲਆਮਦਨਰੁ75,957/-, ਆਮਦਨਕਰਦੇਅਪੀਲੀਸਹਾਇਕ, ' ਤੇਨਿਰਧਾਰਿਤਕੀਤੀ।ਆਦੇਸ਼ਵਿਰੁੱਧਅਪੀਲਵਿੱਚਏ',, ਨੇ4 ਨਵੰਬਰ, 1961ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਰੇਂਜ ਬੈਂਗਲੋਰ ਦੀਤਾਰੀਖਵਾਲੇਆਦੇਸ਼ਦੁਆਰਾਆਦੇਸ਼ਨੂੰਰੱਦਕਰਦਿੱਤਾਅਤੇਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੂੰਆਦੇਸ਼ਵਿੱਚਦਿੱਤੇਗਏਕੁਝਵਿਸ਼ੇਸ਼ਮਾਮਲਿਆਂਉੱਤੇਮੁੜਮੁਲਾਂਕਣਕਰਨਲਈਕਿਹਾ। ਜਵਾਬਦੇਹਾਂਦੀਬੇਨਤੀ'ਤੇਐਸ. 66(2) ਅਧੀਨਮੈਸੂਰਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, ਆਮਦਨਕਰਕਮਿਸ਼ਨਰ,ਮੈਸੂਰ, ਨੇਮੈਸੂਰਦੀਉੱਚਅਦਾਲਤਨੂੰਹੇਠਲਿਖੇਸਵਾਲਭੇਜੇ: "1. ਕਰਦਾਤਾਦੇਮਾਮਲੇਦੇਤੱਥਾਂਅਤੇਹਾਲਾਤਾਂਵਿੱਚ, ਜੇਕਰਐਸ. 34 ਅਧੀਨਮੈਸੂਰਆਮਦਨਕਰਐਕਟਦੇਅਰਥਵਿੱਚ, ਇਸਧਾਰਾਅਧੀਨਇੱਕਨੋਟਿਸਨਿਰਧਾਰਿਤਸਮੇਂਵਿੱਚਜਾਰੀਕੀਤੀਜਾਂਦੀਹੈ,ਤਾਂਕੀਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਅਜਿਹੀਬਚੀਹੋਈਆਮਦਨਨੂੰਮੁੜਆਕਾਰਣਜਾਂਮੁੜਆਕਾਰਨਲਈਅਗਾਊਜਾਸਕਦਾਹੈਅਸੈਸਮੈਂਟਵਰ੍ਹੇਦੇਅੰਤਤੋਂਚਾਰਸਾਲਾਂਬਾਅਦ? 2. ਮਾਮਲੇਦੇਤੱਥਾਂਅਤੇਹਾਲਾਤਾਂਵਿੱਚ, ਕੀਆਮਦਨਕਰਦੇਅਪੀਲੀਸਹਾਇਕਕਮਿਸ਼ਨਰਨੂੰਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੂੰਮੁੜਅਸੈਸਮੈਂਟਕਰਨਲਈਨਿਰਦੇਸ਼ਦੇਣਅਤੇਰੱਦਕਰਨਦੀਯੋਗਤਾਹੈਜਿਵੇਂਕਿਆਮਦਨਕਰਦੇਅਪੀਲੀਸਹਾਇਕਕਮਿਸ਼ਨਰਨੇਕੀਤਾਹੈ?" ਹਵਾਲੇਦੀਸੁਣਵਾਈਦੌਰਾਨ, ਜਵਾਬਦੇਹਾਂਨੇਪਹਿਲੇਸਵਾਲਨੂੰਨਹੀਂਦਬਾਇਆ, ਅਤੇਉੱਚਅਦਾਲਤਨੇਦੂਜੇਸਵਾਲਦਾਜਵਾਬਸਕਾਰਾਤਮਕਵਿੱਚਦਿੱਤਾ। ਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੇਅਪੀਲੀਸਹਾਇਕਕਮਿਸ਼ਨਰਦੁਆਰਾਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤਪੁੱਛਗਿੱਛਸ਼ੁਰੂਕੀਤੀ।ਫਿਰਜਵਾਬਦੇਹਾਂਨੇਮੈਸੂਰਦੀਉੱਚਅਦਾਲਤਵਿੱਚਇੱਕਰੋਕਦੇਹੁਕਮਦੇਜਾਰੀਕਰਨਲਈਬੇਨਤੀ1949-50ਕੀਤੀਜਿਸਨਾਲਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਨੂੰਵਰ੍ਹਾ ਲਈਅਸੈਸਮੈਂਟਕਾਰਵਾਈਜਾਰੀਰੱਖਣਤੋਂਰੋਕਿਆਜਾਸਕੇ, ਕਿਉਂਕਿਦਾਅਵਾਸੀਕਿਕਾਰਵਾਈਸਮਾਂਸੀਮਾਦੇਖਤਮਹੋਣਕਾਰਨਰੁਕੀਹੋਈਹੈ।ਮੈਸੂਰਦੀਉੱਚਅਦਾਲਤਨੇਜਵਾਬਦੇਹਾਂਦੇਤਰਕਨੂੰਸਹੀਮੰਨਿਆਅਤੇਪਟੀਸ਼ਨਨੂੰਮਨਜ਼ੂਰਕੀਤਾ।ਉੱਚਅਦਾਲਤ"ਦੇਵਿਚਾਰਵਿੱਚਐਸ. 34 ਦੇਪ੍ਰਾਵਧਾਨਮੈਸੂਰਆਮਦਨਕਰਐਕਟਦੇ, 1948 ਦਾਨਿਯਮ34.ਲਗਭਗਇਸੇਤਰ੍ਹਾਂਦੇਹਨਜਿਵੇਂਕਿ'ਤੇਇਸਮੈਸੂਰਸੇਲਜ਼ਟੈਕਸਐਕਟ ਇਸਲਈਮੌਜੂਦਾਮਾਮਲਾਸਪਸ਼ਟਤੌਰਅਦਾਲਤਦੁਆਰਾਇਸਕੇਸਵਿੱਚਰੱਖੇਗਏਨਿਯਮਦੇਅਧੀਨਆਉਂਦਾਹੈਐਮ/ਐਸਕੇ. ਐਸ. ਸੁਬਰਾਯੱਪਾਅਤੇਪੁੱਤਰਵਿ. ਮੈਸੂਰਦੇਰਾਜ[(1952) ਮੈਸੂਰਐਲ. ਜੇ. 234] ਜਿਸਦਾਮਤਲਬਹੈਕਿਮੌਜੂਦਾਕਾਰਵਾਈ"ਰੁਕੀਹੋਈਹੈ।ਆਮਦਨਕਰਕਮਿਸ਼ਨਰਨੇਇਸਅਦਾਲਤਵਿੱਚਖਾਸਛੁੱਟੀਨਾਲਅਪੀਲਕੀਤੀਹੈ। ਇਸਅਪੀਲਵਿੱਚਉੱਠਣਵਾਲੇਸਵਾਲਨੂੰ, ਇਹਆਮਗੱਲਹੈ, ਮੈਸੂਰਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, 1923ਦੇਪ੍ਰਾਵਧਾਨਾਂਦੇਚਾਨਣਵਿੱਚਤੈਅਕੀਤਾਜਾਣਾਚਾਹੀਦਾਹੈ।ਮੈਸੂਰਦੇਰਾਜਦੇਭਾਰਤਸੰਘਨਾਲਵਿਲੀਨ,1949-50ਹੋਣਤੋਂਬਾਅਦਵੀ ਅਸੈਸਮੈਂਟਵਰ੍ਹਾ ਨਾਲਸਬੰਧਤਆਮਦਨਕਰਦੀਅਸੈਸਮੈਂਟਦੀਕਾਰਵਾਈਨੂੰਸੁਣਨਾਅਤੇਨਿਪਟਾਉਣਾਮੈਸੂਰਐਕਟਅਧੀਨਹੀਹੋਣਾਚਾਹੀਦਾਹੈ।ਮੈਸੂਰਆਮਦਨਕਰਐਕਟਦੀਧਾਰਾ34:— ਇਸਤਰ੍ਹਾਂਪੜ੍ਹਦੀਹੈ Case: THE VITH INCOME-TAX OFFICER, CITY CIRCLE 11-A, BANGALORE versus K.Y. PILLAIAH & SONS [[1968] 1 S.C.R. 6] (1968) THE Vlth INCOME-TAX OFFICER, CITY CIRCLE 11-A, A BANGALORE v. K.Y. PILLAIAB & SONS July 18, 1967 B IJ. C. SHAH, S. M. SIKRI AND V. RAMASWAMI, JJ.) Mysore Income-tax Art of 1923. s. 34-Notice served within 4 years of the close of assessment year-Completion of assessment pro-eeecting-Time limit for. The Income-tax Officer, Bangalore commenced a proceeding under s. 34 of the Mysore Income-tax Act for re-assessment of the 0 income of the respondents for the ·assessment year 1949-50 and served a notice in that behalf in Ma<rch 1951•, on the respondents. The Income-tax Officer determined the total income of the respon-dents in May 1954, but the order was set aside by the Appellate Assistant Commissioner in November 1961 and the Income-tax Offi-cer was directed to make a fresh inquiry, When the Income-tax Officer commenced inquiry, the respondents applied to the High Court for a writ of prohibition and the High Court passed an order D restraining the Income-tax Officer on the ground that the assessment oroceedin!! was barred because of the expiry of the period of limita. ti on. In appeal to this Court, Held: The High Court was in error, because, though the Appel-late Assistant Commissioner vacated the Income-tax Officer's assess-ment order of 1954 and remanded the case for further inquiry, the B Appellate Assistant Commissioner did not set aside the notice of March 1951 served on the respondents. If a proper notice was served within the period provided by the section (four years from the close of the assessment year) the 11roceeding could be completed even after the expiry of four years for the Act prescribes no period for completion of the proceeding. f8E-Gl Civ1L APPELL,tiTE JURISDICTION: Civil Appeal No. 2177 of p 1966. Appeal by special lea.ve from the judgment and order dated July 12, 1963 of the Mysore High Court in Writ Petition No. 1076 of 1962. Veda Vyasa, R. Ganapathy Iyer. R. N. Sachthey and S. P. G Nayar, for the appellant. R. Gopa/akrishnan, for the respondent. The Judgment of the Court was delivered by Sliah, J.-The respondents-a Hindu undivided family-were assessed for the assessment year 1949-50 to tax under s. 23 of the Mysore Income-tax Act on a total income of Rs. 10,100/-. B The Second Additional Income-tax Officer (Urban Circle), Banga-lore, commenced a proceeding under s. 34 of the Mysore Income-tax Act for re-a~sessment of the income of the respondents for the A assessment year 1949-50, and served a notice in that behalf on March 6, 1951. On May 21, 1954 the lncome-ta.x Officer determin-ed the respondents' total income at Rs. 75.957 I·. In appeal against the order, the Appellate Assistant Commissioner of Income-tax, 'A' Range, Bangalore, by order dated November 4, 1961, set aside the order and directed the Income-tax Officer to mal:e n fresh B assessment after making inquiries on certain matters specified in the order. At the request of the respondents under s. 66(2) of the Mysore Income-tax Act, the Commissioner of Income-tax, Mysore, refer-red the following questions to the High Court of Mysore: "I. On the facts and in the circumstances of the assessee's c case whether within the meaning of s. 34 of the Mysore Income-tax Act, if a notice under that section is issued within the prescribed period, whether the Income-tax Officer can proceed to assess or re-assess such escaped income after fQur years from the close of the assessment year? D 2. On the facts and in the circumstances of the case, whe-ther the Appellate Assistant Commissioner of lncome-tax is competent to set aside and give directions to the Income-tax Officer to re-do the assessment in the manner the Appellate Assistant Commissioner of Income-tax has done?" E At the hearing of the reference, the respondents did not press the first question, and the High Court answered the second question in the affirmative. Case: THE VITH INCOME-TAX OFFICER, CITY CIRCLE 11-A, BANGALORE versus K.Y. PILLAIAH & SONS [[1968] 1 S.C.R. 6] (1968) 1968(1)SCR 1-5 1 നിരാകരണപതം (Disclaimer) പ്രാദേശിക ഭാഷയിൽ വിവർത്തനം ചെയ്ത വിധിന്യായം ഭാരതസര്‍ക്കാര്‍സ്ഥാപനമായ എ.ഐ.സി.ടി.ഇ.-യുടെ “അനുവാദിനി” എന്ന നിര്‍മ്മിതരളബുദധാധിഷ്ഠിത വിവര്‍ത്തന ഉപകരണത്തിന്‍റെന്റെ സഹായത്തത്തോടെ കേഹൈക്ക്കോടതിയിലെഐ.റ്റി. ഡയറക്ടറേറസാധൂകരിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്.എന്നിരുന്നാലും, ഇതിന്റെ ഉളളടക്കത്തില്‍ ആശയപരമായയോ സാംഗത്യപരമായയോവ്യാകരണപരമായയോആഖ്യാനപരമായയോതെറ്റുകള്‍കടന്നുകൂടാന്‍സാധ്യതയുളളതാണ്. ഈ തര്‍ജ്ജമ കേവലം വ്യവഹാരകക്ഷികളുടെയുംപപൊതുജനങ്ങളുടെയും പപൊതുവായ അറിവിലേകക ഉപയയോഗപ്പെടുത്തുവാന്‍ വേണ്ടിമാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളതുമാണ്. ഔദ്യ്യോഗികവും പ്രായയോഗികവുമായ എല്ലാആവശ്യങ്ങള്‍ക്കുംവിധിനിര്‍വഹണനടപ്പാക്കലുകള്‍ക്കുംപ്രസ്വിധിന്യായത്തിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് പതിപപ ആധികാരികവും അന്തിമവും ആയിരിക്കും. ആറാം ആദായനികതി ഓഫീസർ, സിറി സർകിൾ 2-എ, ബാംഗർ V. .. പിളയം പതനാരംകെവൈ ജൂലൈ 18, 1967 [ജസ്‍റ്റിസ് ജെ.സി. ഷാ, ജസ്‍റ്റിസ് എസ്.എം. സിക്രി, ജസ്‍റ്റിസ് വി. രാമസ്വാമി] 1923 ലെ മൈസൂർ ആദായ നികുതി നിയമം, വകുപ്പ 34- മൂല്യനിർണയ വർഷം കഴിഞ്ഞ 4വർഷത്തിനുള്ളിൽ നൽകുന്ന നോട്ടീസ്- മൂല്യനിർണയ നടപടികളുടെ പൂര്‍ത്തീകരണം-സമയപരിധി. സപീംകോടതി റിപ്ോരട 1968(1)SCR 1-5 2 1949-50 മൂല്യനിർണയ വർഷത്തിലെ വരുമാനം പുനർനിർണയിക്കുന്നതിനായി മൈസൂർആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപപ 34 പ്രകാരം ബെംഗളൂരുവിലെ ആദായനികുതിഉദ്യദ്യോഗസ്ഥൻ ഒരു നടപടി ആരംഭിക്ുയും 1954 മാർച്ചിൽ എതിര്‍കക്ഷികൾകക നോട്ടീസ്നൽകുകയും ചെയ്തു. 1954 മെയ് മാസത്തിൽ ആദായനികുതി വകുപപ ഉദ്യദ്യോഗസ്ഥര്‍ പ്രസ്ു വര്‍ഷത്തിലെ എതിര്‍കക്ഷികളുടെ മൊത്തം വരുമാനം വീണ്ടും നിർണ്ണയിച്ചുവെങ്കിലും 1961നവംബറിൽ അപ്പലെററ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണർ ഉത്തരവ് റദ്ദാക്ുയും പുതിയ അന്വേഷണംനടത്താൻ ആദായനികുതി ഉദ്യദ്യോഗസ്ഥന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും ചെയ്തു. ആദായനികുതിവകുപപ അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചപ്പപ്പോൾ, അത് വിലക്കുന്ന ഉത്തരവിനായി എതിര്‍കക്ഷികള്‍ഹൈക്കക്കോടതിയിൽ അപേക്ഷ നൽകി. പരിധി കാലയളവ് അവസാനിച്ചതിനാൽമൂല്യനിർണയം നടത്താനാവില്ലെന്ന കാരണത്താൽ ആദായനികുതി ഓഫീസറെതടഞ്ഞുകകൊണട ഹൈക്കക്കോടതി ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിക്ുയും ചെയ്തു. ഈ കകോടതിയില്‍ നല്‍കിയ അപ്പീലില്‍ വിധിച്ചു:-അപ്പലേററ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണര്‍ 1954 ലെ ആദായനികുതി വകുപ്പിന്റെ മൂല്യനിര്‍ണയഉത്തരവ് റദ്ദാക്ുയും കേസ് തുടരന്വേഷണത്തിനായി റിമാന്‍ഡ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തെങ്കിലും 1951മാര്‍ച്ചിലെ നോട്ടീസ് റദ്ദാക്കിയിട്ടില്ല. നിശ്ചിത കാലയളവിനുള്ളിൽ (മൂല്യനിര്‍ണയ വര്‍ഷംകഴിഞ്ഞുള്ള നാല് വർഷം) ഉചിതമായ അറിയിപപ നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, നാല് വർഷത്തെകാലാവധി കഴിഞ്ഞിട്ടും നടപടികൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയും. [8E-G] സിവിൽ അപ്പീല്‍ അധികാരപരിധി സിവിൽ അപ്പീൽ നമ്പർ 21771962 ലെ 1076-ാം നമ്പർ റിടട പെറ്റീഷനിൽ മൈസൂർ ഹൈക്കക്കോടതിയുടെ 1963 ജൂലൈ 12 ലെവിധിയിൽ നിന്നും ഉത്തരവിൽ നിന്നും പ്രത്യേക അനുമതി പ്രകാരമുള്ള അപ്പീൽ. വേദ വ്യാസൻ, ആർ.ഗണപതി അയ്യര്‍, ആർ.എൻ.സചചതെ, എസ്.പി.നായർ എന്നിവർഅപ്പീൽവാദിക്കായി ഹാജരായി,ആര്‍ ഗഗോപാലകൃഷ്‍ണന്‍ എതിര്‍കക്ഷിക്കായി ഹാജരായി.കകോടതിയുടെ വിധി പ്രസ്താവിച്ചത് ജസ്റിസ് ഷാ 1949-50 കാലയളവില്‍, മൈസൂര്‍ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ 23-ാം വകുപപ പ്രകാരംഎതിര്‍കക്ഷിയായ ഹിന്ദു അവിഭക്ത കുടുംബത്തിന്റെ നികുതി ബാധകമായ വരുമാനം 10,100നരൂപയാണെന കണക്കാക്കി. ബാംഗ്ലൂരിലെ സെക്കനറ അഡീഷണൽ ഇൻകം ടാകസ ഓഫിസര്‍ സപീംകോടതി റിപ്ോരട 1968(1)SCR 1-5 3 (അർബൻ സർക്കിൾ) 1949-50 മൂല്യനിർണയ വർഷത്തിലെ പ്രതികളുടെ വരുമാനം വീണ്ടുംവിലയിരുത്തുന്നതിനായി മൈസൂർ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപപ 34 പ്രകാരം ഒരുനടപടി ആരംഭിക്ുയും 1951 മാർചച 6 ന് ഇതുമായി ബന്ധപ്പെടട നോട്ടീസ് നൽകുകയും ചെയ്തു.1954 മെയ് 21 ന് ആദായനികുതി വകുപപ എതിര്‍കക്ഷികളുടെ മൊത്തം വരുമാനം 75,957രൂപയായി പുനര്‍ നിർണ്ണയിച്ചു. ഈ ഉത്തരവിനെതിരേ നല്‍കിയ അപ്പീലിൽ, ബാംഗ്ലൂരിലെ 'എ'റേഞ്ചിലെ ആദായനികുതി അപ്പലേററ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണർ 1961 നവംബർ 4 ലെഉത്തരവിലൂടെ, മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ഉത്തരവ് റദ്ദാക്ുയും ഉത്തരവില്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച ചിലകാര്യങ്ങളിൽ അന്വേഷണം നടത്തിയ ശേഷം പുതിയ മൂല്യനിര്‍ണയം നടത്താൻആദായനികുതി വകുപ്പിന് നിർദ്ദേശം നൽകുകയും ചെയ്തു. മൈസൂർ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപപ 66 (2) പ്രകാരം എതിര്‍കക്ഷികള്‍ നടത്തിയഅഭ്യർത്ഥന കണക്കിലെടുതത മൈസൂർ ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ ഇനിപ്പറയുന്നചോദ്യങ്ങൾ മൈസൂർ ഹൈക്കക്കോടതിയിലേകക റഫർ ചെയ്തു. Case: THE VITH INCOME-TAX OFFICER, CITY CIRCLE 11-A, BANGALORE versus K.Y. PILLAIAH & SONS [[1968] 1 S.C.R. 6] (1968) इस अपील म� जो सवाल उठना चािहए. यह सामा�य आधार है, जो मैसूर आयकरअिधिनयम 1923 के �ावधान� के आलोक म� िनधारत �कया जाए। मैसूर रा�य के भारत संघम� िवलय के बाद भी िनधा�रण वष� 1949-50 से संबंिधत -3- सव��च�यायालयक��रपोट� (1968) 1 एस.सी.आर. आयकर िनधा�रण क� काय�वाही को मैसूर अिधिनयम के तहत सुना और िनपटाया जानाहै। मैसूर आयकर अिधिनयम क� धारा 34 इस �कार हैः- “य�द �कसी भी कारण से, आयकर से वसूला जाने वाला लाभ या लाभ �कसी भी वष�मू�यांकन से बच गया है, या ब�त कम दर पर मू�यांकन �कया गया है, तो आयकर अिधकारीउस वष� के अंत के चार वष� के भीतर �कसी भी समय कर सकता है। ऐसी आय, लाभ या लाभपर कर का भुगतान करने के िलए उ�रदायी �ि� को, या �कसी कंपनी के मामले म�, उसके�मुख अिधकारी को एक नो�टस भेज� िजसम� सभी या �कसी भी आव�यकताएं शािमल ह� िज�ह�उप के तहत नो�टस म� शािमल �कया जा सकता है। धारा 22 क� उप-धारा (2) और ऐसी आय,लाभ या लाभ का आकलन या पुनमूयांकन करने के िलए आगे बढ़ सकती है और इसअिधिनयम के �ावधान, जहां तक संभव हो, लागू ह�गे जैसे �क नो�टस जारी �कया गया नो�टसथा उस उप-धारा के अंतग�त“। मैसूर आयकर अिधिनयम क� धारा 34 के तहत क� काय�वाही तब शु� क� जा सकती है,जब दो ि�थितयाँ सह-अि�त�व म� ह�ः- (i) �क आयकर से वसूले जाने वाले लाभ और लाभ मू�यांकन से बच गए ह� या ब�त कम दरपर मू�यांकन �कया गया है, और (ii) मू�यांकन के वष� के अंत म� चार साल के भीतर नो�टस�दया जाता है। ले�कन य�द धारा �ारा �दान क� गई अविध के भीतर उिचत नो�टस �दयाजाता है, तो काय�वाही मू�यांकन वष� क� समाि� से चार साल क� समाि� के बाद भी पूरी क�जा सकती है, �य��क अिधिनयम काय�वाही को पूरा करने के िलए कोई अविध िनधारत नह�करता है। पुनमूयांकन के िलए एक नो�टस वा�तव म� 6 माच�, 1951 को धारा के तहत�ितवा�दय� को �दया गया था। मैसूर अिधिनयम क� धारा 34. वह नो�टस मू�यांकन वष�1949-50 के अंत के चार वष� के भीतर �दया गया था, और आयकर अिधकारी का िवचार था�क आयकर के िलए �भाय� लाभ या लाभ वष� 1949-50 म� मू�यांकन से बच गए थे। यह सच है�क अपीलीय सहायक आयु� ने 21 मई, 1954 के मू�यांकन के आदेश को र� कर �दया, ले�कनउ�ह�ने उ�रदाता� को �दए गए नो�टस को र� नह� �कया था। उ�ह�ने मामले को केवल अपने�ारा �दए गए िनद�श� के आलोक म� आगे क� जांच के िलए �रमा�ड कर �दया। उन आधार� क�सराहना करना मुि�कल है िजन आधार� पर यह अिभिनधारत �कया जा सकता है �क वष�1949-50 म� मू�यांकन से बच गई आय पर कर लगाने के िलए पुनमूयांकन क� काय�वाही माच�1951 को �दए गए उिचत नो�टस के बाद शु� �ई थी। उ� �यायालय ने, हमारे िनण�य म�, यहअिभिनधारत करने म� �प� �प से �ु�ट क� थी �क पुनमूयांकन क� काय�वाही बािधत थी। उ�रदाता� ने आयु� के आदेश के तहत जो �� यहां पहले �दया गया है, उसके संबंधम� संदभ� �ा� कर िलया था। उस �� पर उ� �यायालय के सम� पहले बल नह� �दया गयाथा और यह माना जाना चािहए �क उसका उ�र -4-आई.ट�.ओ. यू. �प�लालाहएंडसंस (शाह, जे.) उ�रदाता� के िव�� था। संिवधान के अनु�छेद 226 के तहत �रट जारी करने के िलएयािचका म� उ�रदाता� �ारा उस �� को दोबारा नह� उठाया जा सकता है। अपील �वीकार क� जाती है। उ� �यायालय �ारा पा�रत आदेश को िनर�त �कया जाताहै। उ�रदाता इस �यायालय और उ� �यायालय म� आयु� के खच� का भुगतान कर�गे। अपीलखा�रज अनुवा�दत �ारा-स�ये�� �सह वमा�िसिवल जज (सी०िड०)-�थमहापुड़। Case: THE VITH INCOME-TAX OFFICER, CITY CIRCLE 11-A, BANGALORE versus K.Y. PILLAIAH & SONS [[1968] 1 S.C.R. 6] (1968) ਇਸਅਪੀਲਵਿੱਚਉੱਠਣਵਾਲੇਸਵਾਲਨੂੰ, ਇਹਆਮਗੱਲਹੈ, ਮੈਸੂਰਆਮਦਨਕਰਐਕਟ, 1923ਦੇਪ੍ਰਾਵਧਾਨਾਂਦੇਚਾਨਣਵਿੱਚਤੈਅਕੀਤਾਜਾਣਾਚਾਹੀਦਾਹੈ।ਮੈਸੂਰਦੇਰਾਜਦੇਭਾਰਤਸੰਘਨਾਲਵਿਲੀਨ,1949-50ਹੋਣਤੋਂਬਾਅਦਵੀ ਅਸੈਸਮੈਂਟਵਰ੍ਹਾ ਨਾਲਸਬੰਧਤਆਮਦਨਕਰਦੀਅਸੈਸਮੈਂਟਦੀਕਾਰਵਾਈਨੂੰਸੁਣਨਾਅਤੇਨਿਪਟਾਉਣਾਮੈਸੂਰਐਕਟਅਧੀਨਹੀਹੋਣਾਚਾਹੀਦਾਹੈ।ਮੈਸੂਰਆਮਦਨਕਰਐਕਟਦੀਧਾਰਾ34:— ਇਸਤਰ੍ਹਾਂਪੜ੍ਹਦੀਹੈ “ਜੇਕਰਕਿਸੇਵੀਕਾਰਨਕਰਕੇ, ਆਮਦਨਕਰਅਧੀਨਲਾਗੂਮੁਨਾਫੇਜਾਂਲਾਭਕਿਸੇਵੀਸਾਲਵਿੱਚ,,,ਅਸੈਸਮੈਂਟਤੋਂਬਚਗਏਹਨ ਜਾਂਬਹੁਤਘੱਟਦਰਤੇਅਸੈਸਕੀਤੇਗਏਹਨ ਤਾਂਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਉਸਸਾਲਦੇਅੰਤਤੋਂਚਾਰਸਾਲਾਂਦੇਅੰਦਰਕਿਸੇਵੀਸਮੇਂਲਾਭ'ਤੇਕਰਦਾਭੁਗਤਾਨਕਰਨਲਈਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰਹੈ, ਜਾਂਕੰਪਨੀਦੇਮਾਮਲੇਵਿੱਚ, ਉਸਵਿਅਕਤੀਨੂੰਜੋਅਜਿਹੀਆਮਦਨ, ਉਸਦੇਮੁੱਖਅਧਿਕਾਰੀਨੂੰ, ਮੁਨਾਫੇਜਾਂਇੱਕਨੋਟਿਸਭੇਜਸਕਦਾਹੈਜਿਸਵਿੱਚਧਾਰਾ22 ਦੇਉਪ-ਧਾਰਾ(2) ਅਧੀਨਇੱਕਨੋਟਿਸਵਿੱਚਸ਼ਾਮਲ, ਅਤੇਅਜਿਹੀਆਮਦਨ,ਕੀਤੀਆਂਜਾਂਕੁਝਜ਼ਰੂਰਤਾਂਸ਼ਾਮਲਹੋਸਕਦੀਆਂਹਨ ਮੁਨਾਫੇਜਾਂਲਾਭਦਾ-,, ਲਾਗੂਅਸੈਸਮੈਂਟਜਾਂਮੁੜਅਸੈਸਮੈਂਟਕਰਸਕਦਾਹੈਅਤੇਇਸਐਕਟਦੇਪ੍ਰਾਵਧਾਨ-ਧਾਰਾਅਧੀਨਜਾਰੀਕੀਤਾਗਿਆਨੋਟਿਸਹੋਵੇ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂਤੱਕਹੋਸਕੇ”।ਹੋਣਗੇਜਿਵੇਂਕਿਨੋਟਿਸਉਸਉਪ ਐਸ. 34 ਅਧੀਨਮੁੜ-ਅਸੈਸਮੈਂਟਲਈਇੱਕਕਾਰਵਾਈਮੈਸੂਰਐਕਟਦੇਅਧੀਨਸ਼ੁਰੂਕੀਤੀਜਾਸਕਦੀਹੈਜੇਕਰਦੋਸ਼ਰਤਾਂਇਕੱਠੀਆਂਮੌਜੂਦਹੋਣ: (i) ਕਿਆਮਦਨਕਰਅਧੀਨਲਾਗੂਮੁਨਾਫੇਅਤੇਲਾਭਅਸੈਸਮੈਂਟਤੋਂਬਚਗਏਹਨਜਾਂਬਹੁਤਘੱਟਦਰਤੇਅਸੈਸਕੀਤੇਗਏਹਨ, ਅਤੇ(ii) ਨੋਟਿਸਅਸੈਸਮੈਂਟਦੇਸਾਲਦੇਅੰਤਤੋਂਚਾਰਸਾਲਾਂਦੇਅੰਦਰਭੇਜਿਆਗਿਆਹੈ।ਪਰਜੇਕਰਧਾਰਾਦੁਆਰਾਪ੍ਰਦਾਨਕੀਤੀਗਈਅਵਧੀਦੇਅੰਦਰਇੱਕਉਚਿਤਨੋਟਿਸਭੇਜਿਆਗਿਆਹੈ,, ਤਾਂਅਸੈਸਮੈਂਟਵਰ੍ਹੇਦੇਅੰਤਤੋਂਚਾਰਸਾਲਾਂਦੀਮਿਆਦਦੇਬਾਅਦਵੀਕਾਰਵਾਈਪੂਰੀਕੀਤੀਜਾਸਕਦੀਹੈਕਿਉਂਕਿਐਕਟਕਾਰਵਾਈਦੀਪੂਰਤੀਲਈਕੋਈਅਵਧੀਨਹੀਂਦਿੰਦਾ। ਮੈਸੂਰਐਕਟਦੇਐਸ'. 34 ਅਧੀਨਮੁੜ-ਅਸੈਸਮੈਂਟਲਈਇੱਕਨੋਟਿਸਅਸਲਵਿੱਚ1949-506 ਮਾਰਚ, 1951ਨੂੰਜਵਾਬਦੇਹਾਂਤੇਭੇਜੀਗਈਸੀ।ਉਹਨੋਟਿਸਅਸੈਸਮੈਂਟਦੇਸਾਲ ਦੇਅੰਤਤੋਂਚਾਰਸਾਲਾਂਦੇਅੰਦਰਭੇਜੀਗਈਸੀ, ਅਤੇਆਮਦਨਕਰਅਧਿਕਾਰੀਦਾਮੰਨਣਾਸੀਕਿਆਮਦਨਕਰਅਧੀਨਲਾਗੂਮੁਨਾਫੇ1949-50ਜਾਂਲਾਭਸਾਲ ਵਿੱਚਅਸੈਸਮੈਂਟਤੋਂਬਚਗਏਸਨ।ਇਹਸੱਚਹੈਕਿਅਪੀਲੇਟਸਹਾਇਕਕਮਿਸ਼ਨਰਨੇ'21 ਮਈ, 1954 ਦੀਅਸੈਸਮੈਂਟਦੀਤਾਰੀਖਵਾਲੇਆਦੇਸ਼ਨੂੰਖਾਲੀਕਰਦਿੱਤਾ,- ਪਰਉਸਨੇਜਵਾਬਦੇਹਾਂਅਨੁਸਾਰਹੋਰਜਾਂਚਲਈਮੁੜਭੇਜਦਿੱਤਾ।ਇਹਸਮਝਣਾਮੁਸ਼ਕਲਹੈਕਿਕਿਸਆਧਾਰਤੇਭੇਜੇਗਏਨੋਟਿਸਨੂੰਰੱਦਨਹੀਂਕੀਤਾ।ਉਸਨੇਸਿਰਫਮਾਮਲੇਨੂੰਉਸਦੇਦਿਸ਼ਾ'ਤੇਇਹਮੰਨਿਆਜਾਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂਦੇਸਕਦਾਹੈਕਿਮਾਰਚ1951 ਵਿੱਚਭੇਜੇਗਏਨੋਟਿਸਦੇਬਾਅਦਸਾਲ1949-50 ਵਿੱਚਅਸੈਸਮੈਂਟਤੋਂਬਚੇਆਮਦਨਨੂੰਟੈਕਸਲਾਉਣਲਈਮੁੜਵਿੱਚ,'-ਅਸੈਸਮੈਂਟਦੀਕਾਰਵਾਈਬਾਰਡਸੀ।ਉੱਚਅਦਾਲਤਨੇ-, ਸਾਡੇਫੈਸਲੇ ਸਪਸ਼ਟਤੌਰਤੇਗਲਤੀਕੀਤੀਸੀਜਦੋਂਉਸਨੇਕਿਹਾਕਿਮੁੜਅਸੈਸਮੈਂਟਦੀਕਾਰਵਾਈਬਾਰਡਸੀ। ਸਵਾਲ'ਇਹਵੀਯਾਦਰੱਖਣਾਜ਼ਰੂਰੀਹੈਕਿਜਵਾਬਦੇਹਾਂਨੇਕਮਿਸ਼ਨਰਦੇਇੱਕਆਦੇਸ਼ਅਧੀਨਪਹਿਲੇਤੇਇੱਕਹਵਾਲਾਪ੍ਰਾਪਤਕੀਤਾਸੀਜੋਇੱਥੇਪਹਿਲਾਂਬਿਆਨਕੀਤਾਗਿਆਹੈ।ਉਹਸਵਾਲਉੱਚ,ਅਦਾਲਤਅੱਗੇਨਹੀਂਧੱਕਿਆਗਿਆ ਅਤੇਇਸਨੂੰਜਵਾਬਦੇਹਾਂਦੇਖਿਲਾਫਮੰਨਿਆਜਾਣਾਚਾਹੀਦਾਹੈ।ਉਸ. 226 ਅਧੀਨਰਿਟਜਾਰੀਕਰਨਲਈਇੱਕਸਵਾਲਨੂੰਬਾਅਦਵਿੱਚਜਵਾਬਦੇਹਾਂਦੁਆਰਾਸੰਵਿਧਾਨਦੇਆਰਟਪਟੀਸ਼ਨਵਿੱਚਮੁੜਉਠਾਇਆਨਹੀਂਜਾਸਕਦਾ। ਅਪੀਲਨੂੰਮਨਜ਼ੂਰਕੀਤਾਗਿਆਹੈ।ਹਾਈਕੋਰਟਦੁਆਰਾਪਾਸਕੀਤਾਗਿਆਆਦੇਸ਼ਰੱਦਕਰਦਿੱਤਾਗਿਆਹੈ।ਜਵਾਬਦੇਹਾਂਇਸਕੋਰਟਅਤੇਹਾਈਕੋਰਟਵਿੱਚਕਮਿਸ਼ਨਰਦੇਖਰਚੇਭਰਨਗੇ। ਅਪੀਲਰੱਦਕੀਤੀਗਈ। ਵੀ.ਪੀ.ਐਸ. ਡਿਸਕਲੇਮਰਸਥਾਨਕਭਾਸ਼ਾਵਿੱਚਅਨੁਵਾਦਕੀਤਾਗਿਆਨਿਆਨਿਰਣਾਂਕੇਵਲਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼ਾਂਲਈਉਹਨਾਂਦੀਆਪਣੀਭਾਸ਼ਾਵਿੱਚਸਮਝਣਤੱਕਹੀਸੀਮਤਹੈਅਤੇਇਸਦਾਕਿਸੇਹੋਰਉਦੇਸ਼ਲਈਇਸਤੇਮਾਲ।ਨਹੀਂਕੀਤਾਜਾਸਕਦਾਸਾਰੇਵਿਹਾਰਕਅਤੇਅਧਿਕਾਰਤਮੰਤਵਾਂਲਈਨਿਆਂਨਿਰਣੇਦਾਅੰਗਰੇਜ਼ੀਸੰਸਕਰਣਪ੍ਰਮਾਣਿਕਹੋਵੇਗਾਅਤੇਅਮਲਲਾਗੂਕਰਨਲਈਇਸਨੂੰਤਰਜੀਹਦਿੱਤੀਜਾਵੇਗੀ। Vasu GuptaAdvocate Case: THE VITH INCOME-TAX OFFICER, CITY CIRCLE 11-A, BANGALORE versus K.Y. PILLAIAH & SONS [[1968] 1 S.C.R. 6] (1968) At the hearing of the reference, the respondents did not press the first question, and the High Court answered the second question in the affirmative. The Income-tax Officer commenced inquiry directed by the F Appellate Assistant Commissioner. The respondents then applied to the High Court of Mysore for issue of a writ of prohibition restraining the Income-tax Officer from continuing the assessment proceeding for the year 1949-50 on the plea that the proceeding was because of expiry of the period of limitation barred. The High Court of Mysore upheld the contention of the respondents and allowed the petition. In the view of the High Court the provisions ' G of s. 34 of the Mysore Income-tax Act were "more er less similar to Rule 34 of the Mysore Sales Tax Act. 1948. Hence the present case clearly comes within the rule laid down by this Court in MI s K. S. Subbarayappa and Sons v. State of Mysore ((1952) Mysore L. J. 234) which means that the present proceedings ara barred". The Commissioner of Income-tax has appealed to this H Court with special leave. The question arising in this appeal must. it is common ground, be determined in the light of the provisions of the Mysore Income-tax. Act. 1923. Even after the merger of the Slate of Mysore with the Union of India a proceeding for assessment of income-tax A relating to the assessment year 1949-50 has to be heard and dis-posed of under the Mysore Act. Section 34 of the Mysore Income· tax Act reads as follows:- "If for any reason, profits or gains chargeable to income-tax have escaped assessment in any year, or have been assessed at too low a rate, the Income-tax Officer may, at any time within four years of the end of that year, serve on the person liable to pay tax on such income, profits or gains, or in the case of a company, on the prin-cipal officer thereof a notice containing alt or any of the requirements which may be included in a notice under sub-section (2) of section 22, and may proceed to assess or re-assess such income, profits or gains and the provi· sion of this Act shall, so far as may be, apply according as if the notice were a notice issued under that sub-sec· tion". B o A proceeding for re-assessment under s. 34 of the Mysore D Act may be commenced if two conditions co-exist: (i) that the profits and gains chargeable to income-tax have escaped assessment or have been assessed at too low a rate, and (ii) the notice is served within four years of the end of the year of assessment. But if a proper notice is served within the period pro-vided by the section, the proceeding may be completed even after E the expiry of four years from the close of the assessment year, for the Act 'prescribes no period for completion of the proceeding. A notice for re-assessment was in fact served on .the respon· dents on March 6, 1951 under s. 34 of the Mysore Act. That notice was served within four years of the end of the year of assessment 1949-50, and the Income-tax Officer was of the view that the P profits or gains chargeable to income-tax had escaped assessment in the year 1949-50. It is true that the Appellate Assistant Com-missioner vacated the order of assessment dated May 21, 1954, but he did not set aside the notice served upon the respondents. He merely remanded the case for further inquiry to be made in the light of the directions given by him. It is difficult to appreciate the G grounds on which it could be held that the poceeding for re-assess· ment to tax the income which had escaped assessment in the year 1949-50 commenced after due notice served on March 1951 was barred. The High Court was, in our judgment, plainly in error in holding that the proceeding for re-assessment was barred. It must also be remembered that the respondents had under B an order of the Commissioner obtafoed a reference on the first question set out hereinbefore. That question was notpressed before the High Court. and it must be deemed to have been answered Case: THE VITH INCOME-TAX OFFICER, CITY CIRCLE 11-A, BANGALORE versus K.Y. PILLAIAH & SONS [[1968] 1 S.C.R. 6] (1968) മൈസൂർ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപപ 66 (2) പ്രകാരം എതിര്‍കക്ഷികള്‍ നടത്തിയഅഭ്യർത്ഥന കണക്കിലെടുതത മൈസൂർ ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ ഇനിപ്പറയുന്നചോദ്യങ്ങൾ മൈസൂർ ഹൈക്കക്കോടതിയിലേകക റഫർ ചെയ്തു. "1. നികുതിദാതാവിന്റെ കേസിലെ വസ്ുകളും സാഹചര്യങ്ങളും കണക്കിലെടുതത,മൈസൂർ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ 34-ാം വകുപപ പ്രകാരം നിർദ്ദിഷ്ടകാലയളവിനുള്ളിൽ നോട്ടീസ് നൽകുകയാണെങ്കിൽ, ആദായനികുതി ഓഫീസർകമൂല്യനിര്‍ണയ വർഷം അവസാനിചച നാലു വർഷങ്ങൾകക ശേഷം പ്രസ്ു വകുപ്പിന്റെഅര്‍ത്ഥത്തില്‍ അത്തരം ഒഴിവാക്കപ്പെട്ട വരുമാനം നിര്‍ണയിക്കാനോ പുനര്‍നിര്‍ണയിക്കാനോ കഴിയുമോ?2. കേസിന്റെ വസ്ുകളുടെയും സാഹചര്യങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ,ആദായനികുതി അപ്പലേററ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണർ ചെയ്ത രീതിയിൽ മൂല്യനിര്‍ണയംറദ്ദാക്കാനും വീണ്ടും മൂല്യനിര്‍ണയം നടത്തുന്നതിന് ആദായനികുതി വകുപ്പിന് നിർദ്ദേശംനൽകുന്നതിനും അപ്പലേററ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണർകക അധികാരമുണ്ടണ്ടോ?” ഇതു സംബന്ധിച്ച വാദം കേള്‍ക്കലില്‍, എതിര്‍കക്ഷികള്‍ ആദ്യ ചോദ്യത്തില്‍ ബലം നല്‍കിയില്ല. രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യത്തിന് ഹൈക്കക്കോടതി അതെ എനന ഉത്തരം നൽകി. അപ്പലേററ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണറുടെ നിർദേശപ്രകാരം ആദായനികുതി വകുപപ അന്വേഷണംആരംഭിച്ചു. 1949-50 വര്‍ഷത്തെ മൂല്യനിര്‍ ണയ നടപടികള്‍ തുടരുന്നതില്‍ നിനആദായനികുതി വകുപ്പിനെ വിലക്കിക്കക്കൊണ്ടുള്ള റിടട പുറപ്പെടുവിക്കാന്‍ എതിര്‍കക്ഷികള്‍ സപീംകോടതി റിപ്ോരട 1968(1)SCR 1-5 4 മൈസൂര്‍ ഹൈക്കക്കോടതിയില്‍ അപേക്ഷ നല്‍കി. മൈസൂർ ഹൈക്കക്കോടതി എതിര്‍കക്ഷികളുടെഹർജി പരിഗണിക്ുയും വാദം ശരിവെക്ുയും ചെയ്തു. ഹൈക്കക്കോടതിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽമൈസൂർ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപപ 34 ലെ വ്യവസ്ഥകൾ 1948 ലെ മൈസൂർവിൽപ്പന നികുതി നിയമത്തിലെ ചട്ടം 34 ന് ഏറക്കുറേ സമാനമാണ്. അതിനാൽ ഇപ്പപ്പോഴത്തെകേസ് കെ.എസ്. സുബ്ബരായപ്പ ആൻഡ് സൺസ് v. സ്റ്റേ് ഓഫ് മൈസൂർ [(1952) മൈസൂർനഎൽ.ജെ. 234] കേസില്‍ പറഞ്ഞ നിയമ തത്വത്തിന്റെ പരിധിയില്‍ വരുന്നതാണെഹൈക്കക്കോടതി നിരീക്ഷിച്ചു. ആദായനികുതി കമ്മീഷണർ പ്രത്യേക അനുമതിയിയിലൂടെ ഈകകോടതിയിൽ ഇതിനെതിരേ അപ്പീൽ നൽകിയിരിക്ുയാണ്. 1923 ലെ മൈസൂർ ആദായ നികുതി നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ പപൊതുവായിനിർണ്ണയിക്കപ്പെടേണ്ട കാര്യമാണ് ഇവിടെ അപ്പീലില്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്നിട്ടുള്ളത്. മൈസൂർസംസ്ഥാനം ഇനതൻ യൂണിയനിൽ ലയിച്ചതിന് ശേഷവും 1949-50 മൂല്യനിർണയ വർഷവുമായിബന്ധപ്പെട്ട ആദായനികുതി വിലയിരുത്തുന്നതിനുള്ള നടപടികൾ മൈസൂർ നിയമപ്രകാരംകേൾക്ുയും തീര്‍പ്പാക്ുയും ചെയ്യേണ്ടതുണട. മൈസൂർ ആദായനികുതി നിയമത്തിലെ വകുപ34 ഇപ്രകാരമാണ്: "ഏതെങ്കിലും കാരണത്താൽ, ആദായനികുതി ബാധകമായ ലാഭമോ നേട്ടങ്ങളളോഏതെങ്കിലും വർഷത്തിലെ മൂല്യനിര്‍ണയത്തില്‍ നിനന രക്ഷപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ,അല്ലെങ്കിൽ വളരെ കുറഞ്ഞ നിരക്കിൽ കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവെങ്കില്‍, ആദായനികുതിഓഫിസര്‍കക, ആ മൂല്യനിര്‍ണയം വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞുള്ള നാല് വർഷത്തിനുള്ളിൽ ഏത്സമയത്തും, അത്തരം വരുമാനം, ലാഭം അല്ലെങ്കിൽ നേട്ടങ്ങൾ എന്നിവയക്ക നികുതിനൽകാൻ ബാധ്യസ്ഥനായ വ്യക്തികക അല്ലെങ്കിൽ കമ്പനികക ഇതുസംബന്ധിച്ചനോട്ടീസ് നല്‍കാം. വകുപപ 22-ന്റെ ഉപവകുപപ (2) പ്രകാരമുള്ള എല്ലാം അല്ലെങ്കില്‍ഏതെങ്കിലും ആവശ്യകതകള്‍ ഈ നോട്ടീസിൽ ഉൾപ്പെടുത്താവുന്നതും അത്തരംവരുമാനം, ലാഭം അല്ലെങ്കിൽ നേട്ടങ്ങൾ എന്നിവ നിര്‍ണയിക്കുന്നതിനോ പുനര്‍ നിര്‍ോടണയിക്കുന്നതിനോ മുന്ന്നട പപോകാവുന്നതുമാണ്, ആ ഉപവകുപ്പിന് കീഴിൽ നൽകിയഒരു നോട്ടീസാണ് പ്രസ്ു നോട്ടീസെങ്കില്‍ ഈ നിയമത്തിലെ വ്യവസ്ഥ നടപടികള്‍കബാധകമായിരിക്കും.” മൈസൂർ നിയമത്തിലെ 34-ാം വകുപപ പ്രകാരം, രണട നിബന്ധനകള്‍ പാലിക്കപ്പെട്ടാല്‍പുനർമൂല്യനിർണയത്തിനുള്ള നടപടികൾ ആരംഭിക്കാം: സപീംകോടതി റിപ്ോരട 1968(1)SCR 1-5 5 (1) ആദായനികുതി ബാധകമായ ലാഭവും നേട്ടങ്ങളും വിലയിരുത്തലിൽ നിനന രക്ഷപ്പെട്ടുഅല്ലെങ്കിൽ വളരെ കുറഞ്ഞ നിരക്കിൽ വിലയിരുത്തപ്പെട്ടു, (2) മൂല്യനിർണയ വർഷംഅവസാനിചച നാല് വർഷത്തിനുള്ളിൽ നോട്ടീസ് നൽകുിയിരിക്കണം. വകുപപ നൽകിയകാലയളവിനുള്ളിൽ ശരിയായ അറിയിപപ നൽകുകയാണെങ്കിൽ, മൂല്യനിർണയ വർഷംഅവസാനിചച നാല് വർഷത്തിന് ശേഷവും നടപടികൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയും, കാരണംനടപടിക്രമം പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനുള്ള കാലയളവ് നിയമം നിർദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. Case: THE VITH INCOME-TAX OFFICER, CITY CIRCLE 11-A, BANGALORE versus K.Y. PILLAIAH & SONS [[1968] 1 S.C.R. 6] (1968) It must also be remembered that the respondents had under B an order of the Commissioner obtafoed a reference on the first question set out hereinbefore. That question was notpressed before the High Court. and it must be deemed to have been answered A against the respondents. That question could not thereafter be re-agitated by the respondents in a petition for the issue of a writ under Art. 226 of the Constitution. The appeal is allowed. The order passed by the High Court is set aside. The respondents will pay the costs of the Commis-sioner in this Court and in the High Court. B Appeal dismissed. V.P.S. , Case: THE VITH INCOME-TAX OFFICER, CITY CIRCLE 11-A, BANGALORE versus K.Y. PILLAIAH & SONS [[1968] 1 S.C.R. 6] (1968) (1) ആദായനികുതി ബാധകമായ ലാഭവും നേട്ടങ്ങളും വിലയിരുത്തലിൽ നിനന രക്ഷപ്പെട്ടുഅല്ലെങ്കിൽ വളരെ കുറഞ്ഞ നിരക്കിൽ വിലയിരുത്തപ്പെട്ടു, (2) മൂല്യനിർണയ വർഷംഅവസാനിചച നാല് വർഷത്തിനുള്ളിൽ നോട്ടീസ് നൽകുിയിരിക്കണം. വകുപപ നൽകിയകാലയളവിനുള്ളിൽ ശരിയായ അറിയിപപ നൽകുകയാണെങ്കിൽ, മൂല്യനിർണയ വർഷംഅവസാനിചച നാല് വർഷത്തിന് ശേഷവും നടപടികൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയും, കാരണംനടപടിക്രമം പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനുള്ള കാലയളവ് നിയമം നിർദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. മൈസൂർ നിയമത്തിലെ 34-ാം വകുപപ പ്രകാരം 1951 മാര്‍ചച 6 ന് പുനര്‍ മൂല്യനിര്‍ണയത്തിനുള്ളനോട്ടീസ് നല്‍കി. 1949-50 മൂല്യനിർണയ വർഷം അവസാനിചച നാല് വർഷത്തിനുള്ളിൽ ആനോട്ടീസ് നൽകിയിട്ടുണട, ആദായനികുതി ബാധകമായ ലാഭമോ നേട്ടങ്ങളളോ 1949-50വർഷത്തിലെ മൂല്യനിര്‍ണയത്തില്‍ നിനന രക്ഷപ്പെട്ടുവെനന ആദായനികുതി ഓഫീസർഅഭിപ്രായപ്പെട്ടു. അപ്പലേററ അസിസ്റ്റനറ കമ്മീഷണർ 1954 മെയ് 21 ലെ മൂല്യനിർണയ ഉത്തരവ്ഒഴിവാക്കി എന്നത് ശരിയാണ്, പക്ഷേ എതിര്‍കക്ഷികൾകക നൽകിയ നോട്ടീസ് അദ്ദേഹംറദ്ദാക്കിയില്ല. താൻ നൽകിയ നിർദ്ദേശങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ തുടരന്വേഷണത്തിനായി കേസ്റിമാൻഡ് ചെയ്യുക മാത്രമാണ് ചെയ്്. 1949-50 വര്‍ഷത്തിലെ മൂല്യനിര്‍ണ്ണയത്തില്‍ നിനരക്ഷപ്പെട്ട വരുമാനത്തിന് നികുതി ചുമത്തുന്നതിനായി പുനര്‍ മൂല്യനിര്‍ണയത്തിനുള്ളനടപടികള്‍ ആരംഭിച്ചത് 1951 മാര്‍ച്ചില്‍ ക‍ൃത്യമായ സമയത്തില്‍ നല്‍കിയ നോട്ടീസിന്ശേഷമാണ്. പുനര്‍ മൂല്യനിര്‍ണയത്തിനുള്ള നടപടികള്‍ തടഞ്ഞതില്‍ ഹൈക്കക്കോടതികവ്യക്തമായ പിഴവ് സംഭവിച്ചു. മുമപ ഇവിടെ പരാമര്‍ശിച്ച ആദ്യത്തെ ചോദ്യത്തിന് കമ്മീഷണറുടെ ഉത്തരവ് പ്രകാരം എതിര്‍കക്ഷി ഒരു റഫറൻസ് നേടിയിരുന്നു എന്നതും ഓർക്കണം. ആ ചോദ്യം ഹൈക്കക്കോടതിയുടെമുമ്പാകെ ഉന്നയിക്കപ്പെട്ടില്ല, അതില്‍ എതിര്‍കക്ഷികൾക്കെതിരെ ഉത്തരം നൽകിയതായികണക്കാക്കണം. ഭരണഘടനയുടെ അനുച്ഛേദം 226 പ്രകാരം റിടട പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതിനായി നല്‍കിയ ഹർജിയിൽ ആ ചോദ്യം പുനഃപരിശശോധിക്കാൻ എതിര്‍കക്ഷികള്‍കക കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. അപ്പീൽ അനുവദനീയമാണ്. ഹൈക്കക്കോടതി പുറപ്പെടുവിച്ച ഉത്തരവ് റദ്ദാക്കുന്നു. ഈകകോടതിയിലും ഹൈക്കക്കോടതിയിലും കമ്മിഷണറുടെ ചെലവുകൾ എതിര്‍കക്ഷികൾ വഹിക്കും. അപ്പീല്‍ തള്ളി.