Tiwari Kanahaiyalal Etc v. The Commissioner Of Income Tax, Delhi

Case: TIWARI KANAHAIYALAL ETC. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1975] 3 S.C.R. 927] (1975) ਿਤਵਾ%ੀ ਕਨਹਾਇਲਾਲ ਆਿਦ ਬਨਾਮ ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਕਿਮ4ਨਰ, ਿਦੱਲੀ 13 ਮਾਰਚ, 1975 [ ਏ. ਅਲਾਿਗਰੀਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਐEਨ. ਐEਲ. ਅੰਤਵਾਲੀਆ, ਜੇ. ਜੇ.] ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ (1922 ਦਾ 11), ਐEਸ. ਐEਸ. 28 ਅਤੇ 52, ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ (1961 ਦਾ 43), ਐਸ. ਐਸ. 271 , 277 ਅਤੇ 297 ਅਤੇ ਜਨਰਲ ਕਲਾਜ਼ ਐਕਟ (1897 ਦਾ 10)। 6 ( c) 1922 ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਗਲਤ ਸਪੱ4ਟੀਕਰਨ-1961 ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਜੁਰਮਾਨਾ -ਐਸ 52/1922 ਦਾ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਝੂਠ\ ਘੋ4ਣਾ ਲਈ ਮੁਕੱਦਮਾ - ਜੇ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਦੀ ਧਾਰਾ 297 (2) (ਐEਫ) ਿਵੱਚ ਇਹ ਿਵਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਕ - ਆਮਦਨ ਕਰ ਕਾਨੂੰਨ, 1922 ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, 1 ਅਪdੈਲ, 1962 ਤe ਪਿਹਲf ਮੁਕੰਮਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਿਕਸੇ ਵੀ ਮੁੱਲfਕਣ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਜੁਰਮਾਨ\ ਦੀ ਸਿਥਤੀ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਰਵਾਈ ਇਸ ਤਰgf 4ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਿਜਵh ਿਕ 1961 ਐਕਟ ਪਾਸ ਨਹi ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਧਾਰਾ (ਜੀ) ਸੀ ਿਵੱਚ ਇਹ ਿਵਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਕ 31 ਮਾਰਚ, 1962 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲ ਜf 1 ਅਪdੈਲ, 1962 ਨੂੰ ਜf ਉਸ ਤe ਬਾਅਦ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਏ ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਿਕਸੇ ਵੀ ਮੁੱਲfਕਣ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਜੁਰਮਾਨ\ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਰਵਾਈ 1961 ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ 4ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 28 (4) ਿਵੱਚ ਇਹ ਿਵਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਕ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਿਵਰੁੱਧ ਿਕਸੇ ਅਪਰਾਧ ਲਈ ਕੋਈ ਮੁਕੱਦਮਾ ਉਨg f ਤੱਥf ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਨਹi ਚਲਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਿਜਨg f nਤੇ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ। ਇਸ ਧਾਰਾ ਦੇ ਤਿਹਤ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ\ ਐਸ 22 ( 2 ) , ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੇ ਤਿਹਤ ਿਰਟਰਨ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ। ਮੁਲfਕਣ ਸਾਲ 1959-60 ਲਈ ਿਰਟਰਨ। ਸੰਨ 1964 ਿਵੱਚ, ਉਹਨf ਨ\ ਵੱਡੀ ਆਮਦਨ ਦਰਸਾpਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨf ਹੀ ਮੁੱਲfਕਣ ਸਾਲf ਲਈ ਸੋਧੀ ਹੋਈ ਿਰਟਰਨ ਡੀ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ। ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਦਾ ਮੁਲfਕਣ ਸੰ4ੋਿਧਤ ਿਰਟਰਨ ਅਤੇ ਜੁਰਮਾਨ\ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ nਤੇ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਤਿਹਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ| ਐਸ 271/1961 ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਤਿਹਤ ਸਥਾਿਪਤ ਅਤੇ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਤe ਬਾਅਦ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨ\ ਐEਸ. ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਪਰਾਧf ਲਈ ਿ4ਕਾਇਤf ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ। 277 1961 ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ। ਭਰਪੂਰ ਸਾਵਧਾਨੀ ਵਰਤਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨf ਨ\ ਐਸ 52 1922 ਐਕਟ. ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਪਰਾਧf ਲਈ ਇੱਕੋ ਤੱਥ nਤੇ ਿ4ਕਾਇਤf ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ। ਹੇਠਲੀ ਅਦਾਲਤ ਨ\ ਿਕਹਾ ਿਕ ਐਸ 28 ( 4 ) 1922 ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਦੀ 4ੁਰੂਆਤ ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੀ-ਐਕਟ ਅਤੇ ਕਲਾ. 20 ( 1 ) ਸੰਿਵਧਾਨ. ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ\ ਅਪੀਲ ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਕ ਐਸ 28 ਦੇ ਤਿਹਤ ਕੋਈ ਜੁਰਮਾਨਾ ਨਹi ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਲਾ 20 ( 1 ) ਦੁਆਰਾ ਮਾਿਰਆ ਿਗਆ ਅਤੇ ਹੇਠਲੀ ਅਦਾਲਤ ਨੂੰ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਿਨਰਦੇ4 ਿਦੱਤਾ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, (1) ਸਾਰੇ ਮੁੱਲfਕਣ ਹਾਲfਿਕ ਉਹ ਿਪਛਲੇ ਸਾਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। 31 ਮਾਰਚ, 1962 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਿਵੱਚ, ਅਤੇ ਆਉਣ ਤe ਬਾਅਦ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ 1961-ਐਕਟ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਿਵੱਚ। ( ਅਪdੈਲ, 1962)। ਇਸ ਲਈ ਜੁਰਮਾਨ\ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਤਿਹਤ 4ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ। 297 ( ਜੀ). ਇਸ ਲਈ ਐEਸ. 28 ( 4 ) 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਨਹi ਹੋ ਸਕਦੀ ਿਕpਿਕ ਕੋਈ ਜੁਰਮਾਨਾ ਨਹi ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਐਸ 28 ਅਤੇ ਐਸ 28 ( 4 ) 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਿਵੱਚ ਦੇ ਅਧੀਨ ਦੇ ਸਮਾਨ ਕੋਈ ਪdਬੰਧ ਨਹi ਹੈ। ( 930 ਏ-ਬੀ] ਜੈਨ ਬdਦਰਜ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਨਾਮ ਭਾਰਤ ਸੰਘ ਅਤੇ ਹੋਰ [1970] 3 ਐਸ. ਸੀ. ਆਰ. 253. ਿਪੱਛੇ ਘੱਟ ਿਗਆ। ( 2 ) ਆਰਟੀਕਲ 20 (1) ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹi ਕਰਦਾ। ਇਹ ਕੋਈ ਪੋਸਟ ਫੈਕਟ ਕਾਨੂੰਨ ਨਹi ਹੈ। ਉਸ ਿਵਰੁੱਧ ਦਬਾਅ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਿਰਹਾ ਹੈ। ਧਾਰਾ 28 (4) ਨ\ ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਖਤਮ ਨਹi ਕੀਤਾ ਜf ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਿਨਰਦੋ4 ਕੰਮ ਿਵੱਚ ਨਹi ਬਦਿਲਆ। ਸੈਕ4ਨ ਦੇ ਤਿਹਤ ਇਸ ਲਈ, ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ 'ਤੇ ਰੋਕ ਲੱਗ ਗਈ ਸੀ। ਪਰ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ, ਸੈਕ4ਨ 271 ਦੇ ਤਿਹਤ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ। 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਰਟ ਦੁਆਰਾ ਪdਭਾਿਵਤ ਨਹi ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। [ 931 ਡੀ] ਰਾਓ ਿ4ਵ ਬਹਾਦੁਰ ਿਸੰਘ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੀ. ਿਵੰਿਧਆ ਪdਦੇ4 ਰਾਜ (1953) ਐਸ. ਸੀ. ਆਰ. 1188. ਿਪੱਛਾ ਕੀਤਾ। ( 3 ) ( ਏ) ਕਿਥਤ ਤੱਥf 'ਤੇ, ਜੇ ਸੱਚ ਹੈ, ਤf ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਿਕਸੇ ਅਪਰਾਧ ਦਾ ਦੋ4ੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਐਕਟ. ਐਸ 297 ( 2 ) ਿਵੱਚ ਐਸ 52 1922-ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਬੱਚਤ ਨਹi ਹੈ। ਪਰ ਿਕpਿਕ ਐਸ 6 ਿਵੱਚ ਇਸ ਤe ਵੱਖਰਾ ਕੋਈ ਇਰਾਦਾ ਨਹi ਹੈ। ਜਨਰਲ ਕਲਾਜ਼ ਐਕਟ, 1897 ਦੀ ਧਾਰਾ 297 ( 2 ) ਿਵੱਚ ਪdਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੰਨ 1961 ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤਿਹਤ ਅਪਰਾਿਧਕ ਿਜ਼ੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। 52 1922 ਐਕਟ ਦੇ ਅਧੀਨ ਅਪdਭਾਿਵਤ ਰਿਹੰਦਾ ਹੈ। 6 ( ਸੀ) ਜਨਰਲ ਕਲਾਜ਼ ਐਕਟ. ਇਸਤਗਾਸਾ ਪੱਖ ਿਸਰਫ ਐਸ 52 ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਪਰਾਧ ਲਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। 1922 - ਐਕਟ ਅਤੇ ਐਸ. 277 1961 ਐਕਟ, ਜੋ ਿਕ ਐਸ 52/1922 ਦਾ ਐਕਟ, ਨਾਲ ਮੇਲ ਖfਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹi ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। [ 931 ਜੀ-ਐਚ] ( ਅ) ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕਲਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਿਹੱਸੇ nਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਦਾ ਵੀ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। 20 ( 1 ) ਿਕ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਤe ਵੱਧ ਸਜ਼ਾ ਨਹi ਿਦੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਜੋ ਅਪਰਾਧ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਲਾਗੂ ਕਾਨੂੰਨ ਤਿਹਤ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ। ( ਐਸ. 1922 ਐਕਟ ਦਾ 52), ਿਕpਿਕ, ਐEਸ. 277 1961-ਐਕਟ, ਐਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰੀ 52 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਿਵਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। [ 931 ਈ-ਐEਫ] ਅਪਰਾਿਧਕ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ 1971 ਦੀ ਅਪਰਾਿਧਕ ਅਪੀਲ ਨੰ. 28-39 Case: TIWARI KANAHAIYALAL ETC. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1975] 3 S.C.R. 927] (1975) A TIWARI KANAHAIYALAL ETC. v. THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI March 13, •I 975 [A. ALAGIRISWAMI AND N. L. UNTWALIA, JJ.] B i11co111e-tax Act ( 11 of 1922), ss. 28 w1d 52, Income-tax Act (43 of 1%1), ss. 271, /77 and 297 ancl Gmera/ C/(111.\<'s Act (10 of 1897) s. 6 (c)-False de-c/aratio11 filed by assessee under 1922 Act-Penalty imposed under 1961 Act-Prmecution for false declaration under s. 52 of 1922 Act-ft valid. . Sec lion 297 (2) (f) of the Indian Income-tax Act, 1961, provides that not-withstanding the repeal of the Income-tax Act, 1922, any proceeding for the im-position of a penalty in respect of any assessment completed before April 1, 1962, may be initiated 'as if the 1961 Act had not been passed; and Clause (g) c provides that any proceeding for the imposition of a penalty in respect of any assessment for the year ending March 3 l, 1962, or any earlier year, which was completed 011 01 after April 1, 1962 may be initiated under the 1961 Act. Section 28(4) of the 1922 Act provides that no prosecution for an offence against the 1922 Act shall be instituted in respect of the same facts on which a penalty has been imposed undCJ the section. The appellant, filed returns under s. 22(2), Income-tax Act, 1922, the last of the returns being for the assessment year 1959-60. In 1964, he filed revised returns D for the same assessment years showing a larger income. The income-tax was ~1ssessed under the 1961 Act on the revised returns and penalty proceedings were instituted and penalty was levied.under s. 271 of the 1961 Act. The respondent, thereafter, filed complaints for offences under s. 277 of the 1961 Act. By way of abundant caution he alsc filed complaints on the same facts for offences under s. 52 of the f922 Act. The trial court held that the launching of prosecution was illegal in view of s. 28 ( 4) of th~ 1922-Act and Art. 20 ( l) of the Constitution. The High Court, in appeal~ held that since no penalty was imposed under 6. 28 E of the 1922 Act, s. 28 ( 4) was not a bar to the institution of proserntion nor \\'as it hit by Art. 20(1), and directed the trial court to proceed with the trial. Dismissing the appeal to this Court, HELD : (l) All the assessments although they related to the years .::arlier than the year ending on March 31. J 962, and were completed after the coming into force of the 1961-Act. (April, 1962). Hence the proceeding for the imposi-tion of penalty had to be and was initiated under the 1961 Act under s. 297(g). F Therefore, s. 28(4) of the 1922 Act cannot be a bar as no penalty was imp.1sed under s. 28o1and there is no provision similar to s. 28(4) in the 1961 Ad. [5>30 A-Bl Jain Bros & Others v. The U11io11 of llldia & others [1970] 3 S.C.R. 253. fol-lowed. (2) Article 20(1) docs not help the appetlant. lt is not a post facto legi~lation that is being pressed against him. Section 28 ( 4) did not obliterate the commis-sivn of the offence or convert the offence into an innocent act. Under the sec-G tion, the imposition of penalty merely barred the prosecution. But in the present case, the penalty having been imposed under s. 271 of the 1961 Act the launching of prosecution became permissible and was not hit by Art. 20(1). [931 DJ Rao Shir Balrndur Singh and a11otlicr v. Tile State of Vi11clllya Prade>il {1953] S.C.R. 1188. followed. (3) (a) On the facts alleged, '.f true. the appellant would be guilty of an offence under s. 52 of the 1922-Act. Section 297(1) of the 1961-Act repealed the 1922-H Act. Jn s. 297(2) there is no saving for launching a prosecution under s. 52 of the 1922-Act. But since no intentinn different frnm that in s. 6 of the General Clauses Act, 1897, appears ins. 297(2) of the 1961-Act, the criminal liability in-curred under s. ~2 of the 1922 Act remains unaffected under s. 6(c) of the General Clauses Act. The prosecution c'an only be for tlie offence under s. 52 of the 1922-Act ands. 277 of the 1961 Act, which corresponds to s. 52 of the 1922-Act, cannot be invoked, [93 J G-H] Case: TIWARI KANAHAIYALAL ETC. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1975] 3 S.C.R. 927] (1975) faardt wegarata TATA _ TART TAA, freed | _ (Tiwari Kanhaiyalal The Commissioner of Income-tax, Delhi) oe (13 Ata, 1975) | | (Ato Yo aaftfccarst site Uo WHo Fzarfaar) (2) (3)—1962maRT ATAA, & are 1961 (1961 BT B 314 fea I 43)—eTet ama AR 28 ay (4), ad 297 arfeat qaac ay & fay feet frafeor at araa, at 1962 % setemam faa at at gat area ger frat war a, afta & aferttaerO& ferg ate araargt areet at or aaah ate Dat alg afer gaatafran & neta afer at ot aaa| | cifaerra-mgegz 20(1)—an eafea saa afes zoe arateT gtr wt sa TIT FLAaT aT fate F ete feat aAAT AT | aT Bos Ahaha, 1897 (1897 wt 10)—aret 6 (7) —owataar at frora—afe ae aevia ofatan Teet FATS TE fretTetatafratata at faciaae at 2 at wa aw fie fred are metewy ag fran frrfaa afafiatafe & fez feu te fretares ara saa fare enfea at aos ae ware At TTT sfesat gran aa daz, 1922 (1922 BT 11)—aret 52—feetwaraaaat fan—afe ag daha afefiad oe aa aeafefrafate et Prefer ax tar 2 at wa ae fefae sretag freee farfae ofafafafa & fer ferme feetAIT Ht area Tea Fret afer at eos oe ea eTSTAT a Sate | | | | tT ys Ay4.|| 4 |7 — a— ye | oy Os “~ b | “ “4 aatareat tard anteret wes antrare B wa A aga F Frateraay & fag arr ax at faacforatorga at fart afar ae 1959-60areat faater ay ar) _ -& faaefiat saa gene daa Daz, 1922 & aetat ora an af fra1961ara afafsamyare fafar ae feat wat att 1961 atat afi-fram iaaa, 1962 ataaat aaa ari faater & daa aa Fzafar & amet Far el TE Sear afeal ce aes faa qr at ataratB ofeac at aera oft we frat aga dt fama feare at geeAxe aaa afanda wt at 7g) sat wea atari + aatfadfarcfratarea at frat afar ga ara gas ga aret faacioat 4aia aa & avd ofan at.aatfea faacirat wiga faa otaTAT HiT Bt HT faatey 1961 ara afafaaa F agers fear war alat un fart a aaa afer saqdta ay ve1 serdt + adteret &fase2 ofeare 1961ate afafara at are 277 % adie Grea fereatt aha seat wT aeat 12 ae atc gataerat afar wea & wT far F 1922| afsete ary afafaaa 4 gt aat Bl ocfearat aver 52 atUe as TSA BT AeA Fear|' faqiey Horeea awa H wea Whar + afte F aaaetn aaa Fue fediar oree fear fe area F afaeara % aqPwa20(1) % ara afer 1922 are afafrera at ater 28(4) % erat aTema H wad gu vas freg afaataa aera afafaara att Ya eInfaede% ga afseai at art feat ate ag afafratier fear frUa Bae adler afer ar afrdeg aed F geared sa afaarforaaét fear at anata ate adtardét at vat amet a aeqad F<fear) ge eqrataa & ag afufaaifea fear fe 1922 are afafaay Ftqr 28 ® asia fedtaaz var saal wa Te Sle afer afacifaa aeat rg ot, wa: ara 28(4) afaaira ge far ate fare ay aiawat ot ate Ba ages 20(1) aT aa Pars atte AGe Be at TEatc afaeze at fafa & agare faarer Het ar freer fear Tat| arateal Age BWA ae Ter aa H arava fava S faeg sa waTaTATat fade srsta dat ated Fa aes grea at si ata aferHUt BU,. : , afafratica—avt12 Frater, waft 71962% 31a #aad at ata TS HGF at HS arafaa 4%, 1961 are afefera Fsat ata& gearq Tt fag TE Aae: Sa at HA fet cH aeat aaa afer afrafra wet F far 1961 aa afefiad #ata ardarel avs (9) F agate YS at ora Ht ate Yo FT TE ATave (a) ary aah gar afte 1922 are afer at rer 28 & actiare area afratrr vat at ae ftRel aeqfeafe %, star fe Seaeqrarag 3 are at aha fear’, afar sera F fre eet 28(4)arg acta vet oft aiifin ar at ret 271:F seat 1961 art saferBTfaaft wer are H ter ae soaea Tal feta| treat 28(4) F afratarsdfeaa wa R fae saa svara aheardt alate FETA va TATgaara at 2 oa afer 1922 are arfatrae at are 28 (1) ¥ alawat afen 1961 are afafaae at are 271(1) % weatT afratra +Te1 (FA 4)| airarét % 1922 a1 affair at arer 52 aa amas, af arg, frat at at ag 1922 ate afafraa Bt arer 52% ae aT aitaemat tafrafr waar se waa fig ag ae saa afafaraTaq aT) ae welea gare fF frat ft arom F HE Mor HAT 1961ara afatraa & adie adh Pear war ar foraa fe ag sa afefraa aarr 277 ® aha attarelt B free ade HT AIT TA TH| AA ATT% gaafua quite 1922 ara afafran a are 52% arafase avereer& afsa & 1 Raa sat Har ae attarelt dfrara F agesz 20 F as(1) & facta arr Bt ary HLA HT THATS(TTS) Case: TIWARI KANAHAIYALAL ETC. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1975] 3 S.C.R. 927] (1975) ( ਅ) ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਕਲਾ ਦੇ ਦੂਜੇ ਿਹੱਸੇ nਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਦਾ ਵੀ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। 20 ( 1 ) ਿਕ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਤe ਵੱਧ ਸਜ਼ਾ ਨਹi ਿਦੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਜੋ ਅਪਰਾਧ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਲਾਗੂ ਕਾਨੂੰਨ ਤਿਹਤ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ। ( ਐਸ. 1922 ਐਕਟ ਦਾ 52), ਿਕpਿਕ, ਐEਸ. 277 1961-ਐਕਟ, ਐਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰੀ 52 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਿਵਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। [ 931 ਈ-ਐEਫ] ਅਪਰਾਿਧਕ ਅਪੀਲ ਿਨਆਂਇਕ ਫੈਸਲਾਃ 1971 ਦੀ ਅਪਰਾਿਧਕ ਅਪੀਲ ਨੰ. 28-39 ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਿਮਤੀ ਦੇ ਆਦੇ4 ਤe ਿਵ4ੇ4 ਆਿਗਆ ਦੁਆਰਾ ਅਪੀਲ 18 ਅਗਸਤ, 1970 ਨੂੰ ਰਾਜਸਥਾਨ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ\ ਐEਸ. ਬੀ. ਅਪਰਾਿਧਕ ਸੰ4ੋਧਨ ਨੰ. 102-113 1968 ਿਵੱਚ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲe ਐਮ. ਐਮ. ਿਤਵਾ%ੀ ਅਤੇ ਐਸ. ਐਮ. ਜੈਨ। ਟੀ. ਏ. ਰਾਮਚੰਦਰਨ, ਐEਸ. ਪੀ. ਨਾਇਰ ਅਤੇ ਆਰ. ਐEਨ. ਸਚਥੇ, ਪdਤੀਵਾਦੀ ਲਈ। ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਨਟਵਾਲੀਆ, ਜੇ. ਇਹ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਗdfਟ 'ਤੇ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ 12 ਅਪੀਲf ਹਨ। ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੁਆਰਾ ਰਾਜਸਥਾਨ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਸfਝੇ ਫੈਸਲੇ ਤe ਿਵ4ੇ4 ਛੁੱਟੀ ਦੀ ਆਿਗਆ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਕੋਡ ਆਫ਼ ਿਕdਮੀਨਲ ਪdੋਸੀਜ਼ਰ, 1898 ਦੀ ਧਾਰਾ 417 (3) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਿਵਰੋਧ ਦੁਆਰਾ ਦਾਇਰ 12 ਅਪਰਾਿਧਕ ਅਪੀਲf ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ\ ਆਪਣੀ ਭਾਈਵਾਲੀ ਫਰਮ ਦੇ ਭਾਈਵਾਲ ਵਜe ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੁੱਲfਕਣ ਸਾਲf ਲਈ 12 ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਿਰਟਰਨ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀਆਂ-ਆਖਰੀ ਇੱਕ ਮੁੱਲfਕਣ ਸਾਲ 1959-1960 ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 ਦੀ ਧਾਰਾ 22 (2) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ 26-3-1958 ਅਤੇ 16-10-1961 ਦੇ ਿਵਚਕਾਰ ਿਰਟਰਨ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ-ਿਜਸ ਨੂੰ 1922 ਐਕਟ ਵਜe ਜਾਿਣਆ ਜfਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਐਕਟ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਥf ਇਨਕਮ ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1961 ਨ\ ਲੈ ਲਈ-ਿਜਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤe ਬਾਅਦ 1961 ਐਕਟ ਿਕਹਾ ਜfਦਾ ਹੈ। 1961 ਦਾ ਐਕਟ 1-4-1962 ਨੂੰ ਜf ਉਸ ਤe ਲਾਗੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੁੱਲfਕਣ ਪdਿਕਿਰਆ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਜਦe ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀ, ਿਵ4ੇ4 ਜfਚ ਚੱਕਰ ਦੁਆਰਾ ਜfਚ ਲਈ ਲੇਖਾ ਪੁਸਤਕf ਪੇ4 ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਬੀ '. ਜੈਪੁਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਨg f ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਜf 4ੁੱਧਤਾ nਤੇ 4ੱਕ ਸੀ। ਮਈ, 1963 ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਸਥਾਨf ਦੀ ਤਲਾ4ੀ ਲਈ ਗਈ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਲੇਖਾ ਪੁਸਤਕf ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਜ਼ਬਤ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਇਸ ਤe ਬਾਅਦ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ\ ਸਾਰੇ 12 ਪੀਰੀਅਡf ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ 1-3-1964 nਤੇ ਸੋਧੀ ਹੋਈ ਿਰਟਰਨ ਦਾਖਲ ਕੀਤੀ। ਸੋਧੇ ਹੋਏ ਿਰਟਰਨ ਿਵੱਚ ਿਦਖਾਈ ਗਈ ਕੁੱਲ ਆਮਦਨ ਪਿਹਲf ਦੇ ਿਰਟਰਨ ਿਵੱਚ ਿਦਖਾਈ ਗਈ ਆਮਦਨ ਨਾਲe ਿਕਤੇ ਵੱਧ ਸੀ। ਆਮਦਨ ਟੈਕਸ ਦਾ ਮੁਲfਕਣ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਸਮh ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਸੋਧੀ ਹੋਈ ਿਰਟਰਨ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਤe ਬਾਅਦ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਜੁਰਮਾਨ\ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ 4ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 271 (1) (ਸੀ) (3) ਤਿਹਤ ਹਰੇਕ ਿਰਟਰਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ। ਜਵਾਬਦੇਹ ਨ\ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਿਵਰੁੱਧ ਧਾਰਾ ਤਿਹਤ ਅਪਰਾਧ ਕਰਨ ਦਾ ਦੋ4 ਲਗਾpਦੇ ਹੋਏ 12 ਿ4ਕਾਇਤf ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ। 277/1961 ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ। ਿਕpਿਕ ਜਵਾਬਦੇਹ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਿਥਤੀ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰgf ਯਕੀਨ ਨਹi ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਵਧਾਨੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਜe ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 52 ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਪਰਾਧ ਕਰਨ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਇਨg f ਤੱਥf 'ਤੇ 12 ਹੋਰ ਪਟੀ4ਨf ਦਾਇਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਿਸਟੀ ਮੈਿਜਸਟੇਟ. ਜੈਪੁਰ ਿਜਸ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਿਵੱਚ ਸਾਰੀਆਂ 24 ਿ4ਕਾਇਤf ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਨ\ ਆਦੇ4 ਿਦੱਤਾ| 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 52 ਤਿਹਤ ਬਾਅਦ ਿਵੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ 12 ਿ4ਕਾਇਤf ਨੂੰ 1961 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 277 ਤਿਹਤ ਪਿਹਲf ਦਰਜ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਿ4ਕਾਇਤf ਨਾਲ ਟੈਗ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਇਰਾਿਦਆਂ ਅਤੇ ਉਦੇ4f ਲਈ ਸੰਿਖਆਤਮਕ ਤੌਰ nਤੇ 24 ਿ4ਕਾਇਤf ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਲਈ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 277 ਜf 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 52 ਦੇ ਤਿਹਤ 12 ਿ4ਕਾਇਤf ਬਣ ਗਈਆਂ। ਮੁਕੱਦਮਾ 4ੁਰੂ ਹੋਣ ਤe ਬਾਅਦ ਹਰੇਕ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨ\ ਿਸਟੀ ਮੈਿਜਸਟਰੇਟ ਅੱਗੇ ਪਟੀ4ਨ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਿਕ ਉਸ ਿਵਰੁੱਧ ਮੁਕੱਦਮਾ 4ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਪdਬੰਧf ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਗਲਤ ਅਤੇ ਰੱਦ ਸੀ। 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 28 (4) ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੰਿਵਧਾਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 20 (1) ਨਾਲ ਪਿ%gਆ ਿਗਆ। ਮੈਿਜਸਟdੇਟ ਨ\ ਇਸ ਰੁਖ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪdੇਿਰਤ ਮਿਹਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਵੱਲe ਿਲਆ ਿਗਆ ਅਤੇ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਿਕ ਉਸ nਤੇ ਟੈਕਸ ਕਾਨੂੰਨ ਤਿਹਤ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਤe ਬਾਅਦ ਮੁਕੱਦਮਾ ਨਹi ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਸੀ ਨ\ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮਾਮਿਲਆਂ ਿਵੱਚ ਬਰੀ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ\ ਿਕਹਾ ਹੈ ਿਕ ਿਕpਿਕ ਪਟੀ4ਨਰ ਜf ਉਸ ਦੀ ਫਰਮ nਤੇ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 28 ਤਿਹਤ ਕੋਈ ਜੁਰਮਾਨਾ ਨਹi ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਧਾਰਾ 28 (4) ਇਸਤਗਾਸਾ ਪੱਖ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹi ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਧਾਰਾ 20 (1) ਦੁਆਰਾ ਪdਭਾਿਵਤ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ\ ਕੋਈ ਿਵਚਾਰ ਪdਗਟ ਨਹi ਕੀਤਾ ਿਕ ਕੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਅਪਰਾਧ, ਜੇ ਕੋਈ ਹੈ, 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 277 ਜf 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 52 ਦੇ ਤਿਹਤ ਆpਦਾ ਹੈ। ਅਪੀਲf ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਮੈਿਜਸਟਰੇਟ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁਕੱਦਮੇ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਿਨਰਦੇ4 ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਪੀਲf ਹਨ। ਇਨg f ਅਪੀਲf ਿਵੱਚ ਸਾਡੇ ਿਦd%g ਇਰਾਦੇ ਲਈ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਿਵਰੁੱਧ ਉਸ ਦੁਆਰਾ 1961 ਜf 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਤਿਹਤ ਕਿਥਤ ਅਪਰਾਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸਤਗਾਸਾ ਪੱਖ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 28 (4) ਜf ਧਾਰਾ 20 (1) ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਵਜe ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾ%ੀ ਸੀ। " Case: TIWARI KANAHAIYALAL ETC. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1975] 3 S.C.R. 927] (1975) Clauses Act. The prosecution c'an only be for tlie offence under s. 52 of the 1922-Act ands. 277 of the 1961 Act, which corresponds to s. 52 of the 1922-Act, cannot be invoked, [93 J G-H] c b) The ;ippcllant would also be entitled lo rely on the second part of Art. 20 (I ) that he should nol be subjected to a penalty ::;realer than that which might have been inflicted under the Jaw in force at the time of the commission of the offence. Is. 52 of the 1922 Act), because, s. 277 of the 1961-Act, corresponding to s. 52 of the 1922 Ac:t, provides a greater punishment. [931 E-F] · CR!:V!INAL APPELLATE JuRrsorcnoN : Criminal Appeal No. 28-39 of 1971. Appeals by Special Leave from the Judgment and Order d,}ted the J 8th August, 1970 of the Rajasthan High Court in SB. Criminal Revision Nos. 102-113 of 1968. M. M. Tewari, and S. M. Jain, for the appellant. T. A. Ra111achandran, .~. P. Nayar, and R. N. Sachthey, for the rcpondent. The Judg~ent of the Court was delivered by L:o;TWALL\, J. These are 12 appeals filed by the appellant on grant of special leave by this Court from the common judgment o.f the Rajasthan High Court allowing 12 Criminal appeals filed by the res-pondent in accordance with section 417(3) of the Code of Criminal Procedure, 1898. The appellant as partner ol' his partnership firm filed 12 Income Tax Returns for various assessment years-the last one being assessment year 1959-1960. The Returns were filed by the appellant between 26-3- l 95g and 16-10-1961 ;n accordance with section 22(2) of the Income Tax Act, 1922-ncreinafter referred to ~s th.: 1922 Act. The said act was repealed and replaced by the Income Tax Act, 1961-hereinafter called .the 1961 Act. The 1961 Act came into force on or from 1-4-1962. During the course of #le assessment proceedings when account books were produced for ex-amination by the Income-tax Officer, Special Investigation Circle-'B'. Jaipur, he suspected their genuineness or correctness. In May, 1963 the appellants premises were searched and a number of other books of account and documents were seized. Thereupon the appel-lant filed revised Returns on 1-3-1964 in respect of all the 12 periods. fn the revised Returns the total income shown was far greater than what was shown in the earlier Returns. Income-tax was assessed after the filing ·of the revised Returns in respect of all the periods in accord-ance with the 1961 Act. Penalty proceedings were foitiated and penalfy was levied in respect of each Return under section 271(1) (c)(iii) of the 1961 Act. The respondent filed 12 complaints against the appellant alleging commission of offence by him under section 277 of the 1961 Act. Since the respondent was not quite sure of the legal jJOSition, as a matter of abundant precaution 12 more com-plaints were filed on the same facts to make out commission of offence by the appell~nt under section 52 of the 1922 Act. The (ity Magis-trate, Jaipur 111 whose court all the 24 complaints were filed ordered A B c D E F G H A the tagging of the 12 complaints filed later ·under section 52. of the 1922 Act with the complaints filed earlier under section 277 of the 1961 Act. To all intents and purposes therefore the numerically 24 complaints became 12 complaints for trial of the appellant under section 277 of the 1961 Act or section 52 of the 1922 .i<;.t as the case may be. Case: TIWARI KANAHAIYALAL ETC. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1975] 3 S.C.R. 927] (1975) airarét % 1922 a1 affair at arer 52 aa amas, af arg, frat at at ag 1922 ate afafraa Bt arer 52% ae aT aitaemat tafrafr waar se waa fig ag ae saa afafaraTaq aT) ae welea gare fF frat ft arom F HE Mor HAT 1961ara afatraa & adie adh Pear war ar foraa fe ag sa afefraa aarr 277 ® aha attarelt B free ade HT AIT TA TH| AA ATT% gaafua quite 1922 ara afafran a are 52% arafase avereer& afsa & 1 Raa sat Har ae attarelt dfrara F agesz 20 F as(1) & facta arr Bt ary HLA HT THATS(TTS) aa 1961 are afataanat are 297 a saareT (1) F 1922 aTetafafara at, frat are 52 afeafaa @, freed we feat at | afaa fadeat & arent Te 1922 ara afafrre a are 52. aT STITTan aiTufae aifrea, Tare ave afafrare FY ATE 2 eave (Tt) Fgit amarfar gate ate aha aarafa aus ar rare Tifas Telatat (Fz 7) : | es | |na v a : — + | ” Sabi msT wy — | |t *aa | 4 | : oudcon | | | atfiss omiteit afraticat:1971 Bt atfess aatet AeA 20-39. 1969 & arfise qaeeror Feat 102-113 F MATA Seq ATATATRB arda 18 area,1972 are fava atx area F fees fare gataMRT Bt TS WITT||aararat Bt ATT Aaaal ure Um frat AK Uo Wo TaTeaat Bt ATT A(wastWIto Uo Eto Uo TAMARA, Aq| TH To TAT AIT araraa BT fart sararfarata Udo Udo Hearfaar a feat | saratfaata %carferar— aus afar afgar, 1998 a aver 417 (3) & agers seal are Het Bl Te 12 aa HATCH Tet UMA Foy ATT Fararea fay % favs ga rare Ht fate sa wat attarat Fa12 ade org at fi atari A acl antler was anitarc Feq Haga & frater aat & far 12 aaa faaefrat ree at forteafaa ay 1959-60 arar fasterat arimitered a & feacioraigenq gaa daz, 1922 (faa gad gah gearq 1922 avar afafaaywer Tate) Fl ae 22(2) B agate 26-3-1958 F Att 16-10-1961& ata area at at 1 saat tae araae afafraa, 1961 (fae sae areqearq 1961 atat atafray ser war gz) ara fazer we feat Tarari at 1961 ara afafara1-4-1962 al agar a cae gar aT|frien aiarfgat & aha qa Taye } fate aeaer atea—ay Farrat afrard rer rte & fae weargers Far st Tg at sat saeaat ax agar gael Ysa Tt weds far 1 ae, 1963 F aitenfaatqfeat at carat at ag afte fgara-frara at age at ser geah aeaearasy afaagta FC AT TSSas Tea adtardt | eat 12 HraT-afaat at arta 1-3-1964 at daft faacfrat orga ahi aatfaafracfnat F cfaar Hea ara sah qa are faacfrat F afara ora a walafra ft 1 adit ararafaat a aaa datfia faaciirat ree fae arr ageal arent a Frater 1961 art afatrar F aqart fear Tar|qifeaan aaa ye Ht Te ate1961 ara afafraa at ara27(1) (7) (ii) & wett et cH farwt st aad afer geyela aTmg | seat a adrardt % fees 1961 aver afafraa at Te 277 Fadit saw are ara fear stat afaafar wer ge 12 ohare HIEefardfs seat fafea feafe tart aga fread agt at aa: saaqaica gatas & VT F sel aeat-F arare gz 1922 ava afafaaaat are 528 acta attaréf are agesat feat oat fre weafag {2 att afar wae far1 Tage Fane afaete 4, fas aTa at 24 oferta ga fac ae 8, are4% 1922 ara afafaaa ttTU 52% Healt waa far TT 12 ofearet Hr 1961 ay afafaaa syqa 277 F wea, eI ge Get far aq afar’ F ara Wea(faart) renee fear.aa: eat wat ate satrat # fae dear a24 aftne adiarett & fran & far amfeafe1961 na afataaa ie ~Tty"|||*+- va| . ‘: Sab: ‘ ioY fy { ‘|inyoea 4k | |Co | &fMy,an : at are 277 Faster AAT 1922 are afarfra st are 52H sets 12afeare atT 2. rarer de sreea aoa B aearq atta A are aferese Fana et TH aaa A uw fader orga fear fe weet & afar Faqeoz 20(1) % ara aft 1922 arm afafror at are 28(4) %saaeat at cata H wad ge sat fires afta aerat oar afate-are att geni afsece F adtaret at McA sega far wy @fee-ato at ara far at< ag afafratfer fran fie FTAA BIA F ateaifea ar afrdan Het F ear ve afaatfna tat fat aT aa ATatte ataret at at area F dager Bt fear| sea eae A AEafafratfer frat fr ails 1922 a afafrar st are 28% alafadtaazt aar saat we oe a afer aferafira al st TE at, a:gre 28(4) afadtaa ge fing oma % fry ate asta aah at ate Seaqeee 20(1) army aval aT | Sea TATA A Ba TAT me UT WhA-ouaa wal Ht fe aot acterelt aret fear var area, afe FTEs, 1961are afafaan at are 277 % afta waa 1922 ave afafraa Bt ATT52 % aeta ararvata wae we ft Te ate aferege at fate Fargart Paar wet at fate fear maT | aa: A ate BT 7 ZI Case: TIWARI KANAHAIYALAL ETC. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1975] 3 S.C.R. 927] (1975) ਇਨg f ਅਪੀਲf ਿਵੱਚ ਸਾਡੇ ਿਦd%g ਇਰਾਦੇ ਲਈ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਕੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਿਵਰੁੱਧ ਉਸ ਦੁਆਰਾ 1961 ਜf 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਤਿਹਤ ਕਿਥਤ ਅਪਰਾਧ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸਤਗਾਸਾ ਪੱਖ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 28 (4) ਜf ਧਾਰਾ 20 (1) ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਵਜe ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾ%ੀ ਸੀ। " 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 297 (1) ਨ\ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਕੁੱਝ ਬੱਚਤ ਉਪ-ਧਾਰਾ (2) ਿਵੱਚ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਿਜਨg f ਿਵੱਚe ਕੁੱਝ ਉਨg f ਸਪ4ਟ ਪdਬੰਧf ਤe ਿਬਨf ਵੀ ਜਨਰਲ ਕਲਾਜ਼ ਐਕਟ, 1897 ਦੀ ਧਾਰਾ 6 ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜfਦੀਆਂ। ਪਰ 4ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਿਨ4ਿਚਤਤਾ ਲਈ - ਇਹ ਪdਬੰਧ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਧਾਰਾ 297 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (2) ਿਵੱਚ ਕੁੱਝ ਧਾਰਾਵf (ਏ) ਤe (ਐEਮ) ਅਿਜਹੀਆਂ ਹਨ ਿਕ ਉਨg f ਿਵੱਚe ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਇਰਾਦਾ ਪdਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਪdਬੰਧf ਨੂੰ ਵਧਾ-ਚ%gਾ ਕੇ ਜf ਪੂਰਕ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜਨਰਲ ਕਲਾਜ਼ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 6 ਿਵੱਚ 4ਾਮਲ ਹੈ। ਧਾਰਾ 297 (2) ਪdਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ "ਭਾਰਤੀ ਆਮਦਨ-ਟੈਕਸ ਐਕਟ, 1922 (1922 ਦਾ 11ਵf) (ਿਜਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤe ਬਾਅਦ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਐਕਟ ਿਕਹਾ ਜfਦਾ ਹੈ) ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, - ( f) ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ 1 ਅਪdੈਲ, 1962 ਤe ਪਿਹਲf ਮੁਕੰਮਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਿਕਸੇ ਵੀ ਮੁੱਲfਕਣ ਦੀ ਪdਿਕਿਰਆ 4ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਿਜਹਾ ਕੋਈ ਜੁਰਮਾਨਾ ਇਸ ਤਰgf ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਿਜਵh ਿਕ ਇਹ ਐਕਟ ਪਾਸ ਨਹi ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ; (ਜੀ) 31 ਮਾਰਚ, 1962 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲ ਜf ਇਸ ਤe ਪਿਹਲf ਦੇ ਿਕਸੇ ਸਾਲ ਲਈ ਿਕਸੇ ਵੀ ਮੁੱਲfਕਣ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ 1 ਅਪdੈਲ, 1962 ਨੂੰ ਜf ਉਸ ਤe ਬਾਅਦ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜfਦਾ ਹੈ, 4ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਿਜਹਾ ਕੋਈ ਵੀ ਜੁਰਮਾਨਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਇਸ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਿਗਆ "। ਸਾਰੇ 12 ਮੁੱਲfਕਣ ਭਾਵh ਉਹ 31 ਮਾਰਚ, 1962 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲ ਤe ਪਿਹਲf ਦੇ ਸਾਲf ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ, ਪਰ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਤe ਬਾਅਦ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਨg f ਸਾਲf ਿਵੱਚe ਿਕਸੇ ਇੱਕ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਜੁਰਮਾਨ\ ਦੀ ਸਿਥਤੀ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਧਾਰਾ (ਜੀ) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ 4ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ ਅਤੇ 4ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਧਾਰਾ (ਐEਫ) ਅਮਲ ਿਵੱਚ ਨਹi ਆਈ ਅਤੇ 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 28 ਤਿਹਤ ਕੋਈ ਜੁਰਮਾਨਾ ਨਹi ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਿਜਵh ਿਕ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨ\ ਸਹੀ ਦੱਿਸਆ ਹੈ, ਧਾਰਾ 28 (4) ਇਸਤਗਾਸਾ ਪੱਖ ਦੀ 4ੁਰੂਆਤ ਲਈ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹi ਸੀ ਿਕpਿਕ ਅਿਜਹੀ ਕੋਈ ਿਵਵਸਥਾ ਧਾਰਾ 271 ਜf 1961 ਐਕਟ ਦੀ ਿਕਸੇ ਹੋਰ ਧਾਰਾ ਿਵੱਚ ਨਹi ਿਮਲਦੀ। ਧਾਰਾ 28 (4) ਕਿਹੰਦੀ ਹੈ ਿਕ "ਇਸ ਐਕਟ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਅਪਰਾਧ ਲਈ ਕੋਈ ਮੁਕੱਦਮਾ ਉਹਨf ਤੱਥf ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ 4ੁਰੂ ਨਹi ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਿਜਨg f nਤੇ ਇਸ ਧਾਰਾ ਦੇ ਤਿਹਤ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ।" ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਲਈ ਇਹ ਉਪਬੰਧ ਦੋਵf ਐਕਟf ਿਵੱਚe ਿਕਸੇ ਇੱਕ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਅਪਰਾਧ ਲਈ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਨਹi ਹੈ ਜਦe ਿਕ 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 28 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਨਹi ਬਲਿਕ 1961 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 271 (1) ਦੇ ਤਿਹਤ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ। ਗਰੋਵਰ, ਜੇ ਜੈਨ ਬdਦਰਜ਼ ਐਡ ਅਦਰਜ਼ ਬਨਾਮ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਸੰਿਵਧਾਨਕ ਬzਚ ਦੀ ਤਰਫe ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾpਦੇ ਹੋਏ। ਭਾਰਤ ਸੰਘ (1) ਨ\ ਸਫ਼ਾ 263 nਤੇ ਦੱਿਸਆ ਹੈਃ " ਇਹ ਸਪੱ4ਟ ਹੈ ਿਕ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਮੁੱਲfਕਣ ਸਾਲ ਜf ਿਰਟਰਨ ਦਾਖਲ ਕਰਨ ਦੀ ਿਮਤੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹi ਹੈ, ਬਲਿਕ ਇਹ ਆਮਦਨ ਕਰ ਅਿਧਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਸੰਤੁ4ਟੀ ਹੈ ਿਕ ਕਰਦਾਿਤਆਂ ਵੱਲe ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਿਜਸ ਨਾਲ ਜੁਰਮਾਨ\ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਪdਬੰਧ ਲਾਗੂ ਹੋਣਗੇ। ਕੋਈ ਵੀ ਪ%ਾਅ ਿਜਸ nਤੇ ਸੰਤੁ4ਟੀ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਐEਸਐEਸ ਦੀ ਯੋਜਨਾ। 274 ( 1 ) ਅਤੇ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 275 ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਆਦੇ4 ਸਜ਼ਾ ਤe ਬਾਅਦ ਿਦੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੁਲfਕਣ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ। ਇਸ ਲਈ ਜੁਰਮਾਨ\ ਦੇ ਉਦੇ4f ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਿਮਤੀ ਇਸ ਤਰgf ਦੇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਿਮਤੀ ਹੈ। ਸਫ਼ਾ 264 nਤੇ ਿਵਦਵਾਨ ਜੱਜ ਅੱਗੇ ਕਿਹੰਦਾ ਹੈਃ ਦੋਵh ਐEਸ. 271 ( 1 ) ਅਤੇ 297 (2) (ਜੀ) ਨੂੰ ਇਕੱਠ\ ਅਤੇ ਇਕਸੁਰਤਾ ਿਵੱਚ ਪਿ%gਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਿਸੱਟਾ ਸੰਭਵ ਹੈ|31 ਮਾਰਚ, 1962 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਜf ਿਕਸੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਾਲ ਲਈ, ਜੋ ਅਪdੈਲ 1962 ਦੇ ਪਿਹਲੇ ਿਦਨ ਤe ਬਾਅਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜfਦਾ ਹੈ, ਿਕਸੇ ਵੀ ਮੁੱਲfਕਣ ਦੇ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ 4ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੈਕ4ਨ ਦੇ ਉਪਬੰਧf ਅਨੁਸਾਰ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। 271 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ। ਇੱਥe ਤੱਕ ਿਕ ਸੰਿਵਧਾਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 20 ਦੀ ਧਾਰਾ (1) ਵੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹi ਕਰਦੀ। ਇਹ ਕੋਈ ਪੋਸਟ ਫੈਕਟ ਕਾਨੂੰਨ ਨਹi ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਦਬਾਅ ਪਾਇਆ ਜਾ ਿਰਹਾ ਹੈ। • ਉਸ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਸੇਵਾ. ਿਜਵh ਿਕ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਸੰਿਵਧਾਨਕ ਬzਚ ਨ\ ਰਾਓ ਿ4ਵ ਬਹਾਦੁਰ ਿਸੰਘ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਦੱਿਸਆ ਹੈ। ਿਵੰਿਧਆ ਪdਦੇ4 ਰਾਜ (2) ਸਫ਼ਾ 1198 nਤੇਃ Case: TIWARI KANAHAIYALAL ETC. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1975] 3 S.C.R. 927] (1975) A B c D E F G H A the tagging of the 12 complaints filed later ·under section 52. of the 1922 Act with the complaints filed earlier under section 277 of the 1961 Act. To all intents and purposes therefore the numerically 24 complaints became 12 complaints for trial of the appellant under section 277 of the 1961 Act or section 52 of the 1922 .i<;.t as the case may be. B After the commencement of the trial the appellant in each case filed a petition before the City Magistrate that the launching of the prosecution against him was bad and void in view of the provisions of section 28(4) of the 1922 Act read with Article 20(1) of the Consti-tution of India. The Magistrate felt ,persuaded to accept the stand taken on behalf of the appellant and held that he could not be prosecuted after imposition of penalty under the taxing statute and c acquitted tho appellant in all the cases. The High Court has held that since no penalty was impose~ on the petitioner or his firm under section 28 of the 1922 Act, section 28(4) was not a bar to the insti-tution of the prosecution nor was it hit by Article 20(1). The High Court did not express any view whether the offence, if any, committed by the appellant fell under section 277 of the 1961 Act or section 52 of the 1'922 Act. The appeals were allowed and the Magistrate D was directed to proceed with the trials in accordance with the law. Hence these appeals. The only question falling for our determination in these appeals js whether institution of the prosecution against the appellant for the alleged commission of offences by him under either the 1961 or the 1922 Act was bad in law !lS being violative of section 28(4) of the 1922 Act or Article 20(1). E Section 297(1) of .the 1961 Act repealed the 1922 Act. Certain savings were provided in sub-section (2) some of which even without those express 12rovisions would have been covered by section 6 of the General Clauses Act, 1897. But for the sake of precision and cer-tainty those provisions were made. Some of the clauses (a) to (m) in sub-section (2) of section 297 are such that a different intention F appears from them and they over-ride or supplement the provisions contained in section 6 of the General Clauses Act. Section 297 (2) provides "Notwithstanding the repeal of the Indian Incomr-tax Act, 1922 (XI of 1922) (hereinafter referred to as the repealed Act),- * * * * * * * G (f) any proceed'ing for the imposition of a penalty in res-pect of any assessment completed before the 1st jay of April, 1962, may be initiated and any such penalty may be imposed as if this Act had not been passed; (g) any proceeding for the imposition of a penalty in respect of any assessment for the year ending on the 31st day of March, 1962, or any earlier vear, which is completed on or after the 1st day of April, 1962, may be initiated and any such penalty may be imposed under this Act." H [19751 3 s.c.R. A All the 12 assessments altlrough they related to the years earlier than the year ending on the 31st day of March, 1962 were ?ompleted a~ter coming into force of the 1961 Act. Hence a proceedmg for the im-position of p1~nalty in respect of any one of those years had to be and was initiated under the 1961 Act in accordance with clause (g). Clause (f) did not come into play and no penalty was imposed under section 28 of the 1922 Act. That being so, as rightly pointed out by the High Court, section 28(4) was not a .bar to the launching of the prosecution as no such provision is to be found either in secfoJn 271 or in any othe1~ section of the 1961 Act. Section 28(4) says "No prosecution for an offence against this Act shall be instituted in respect of the same facts on which a penalty has been imposed under this section." The said provision is not available to the appellant to bar the institution or the prosecution for an offence against either of the two Acts when a penalty has been imposed not under section 28(1) of the 1922 Act but under section 271(1) of the 1961 Act. B c Case: TIWARI KANAHAIYALAL ETC. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1975] 3 S.C.R. 927] (1975) 3. grata F gat aaa AaaTWilT THATA TAA AR & fr eaTadtaret arr at aY1961 att waat 1922 ava afefraa % aetaaqad } afasfaa eT a far oY % faq vas faeg afaatorqarat arar 1922 7% afatras at arer 28(4) aaat AGesz 20(1)ar afrarorare aa & aren far at afer H afaferarer ar |4. 1961 are afafrrn at arer 297 (1) % 1922 aver afafrraat facea az feat at) staat (2) % afara amafaat ar sadefar arar ar faa & ge, st afer sqaeqt & faar at ararer aSafafaaa, 1897 at are 6 ® wat at aaa aT faeg wftaat azfafeaaat ® are F sraea gare TT Hy TAT 297 HT sa (2) Faug (m)& THT (F) am te & fe eae fart ara sete Slat & ATXSaran aus afafraa at ara 6 FH aeaface saaeat aT ACATUSTwaar gaat aggfa wea F1 ae 297 (2)Fag ss & fa— | | | (4) 1962 % amet % oom fer ga gt fer ae faeFrater at aaa anfer & afirdou & fare ate ardarat AeAaT aah afte tet are afer ax gare afaafer at araan aay ag afafraa ofa a a Prat va a;— | (8) 1962 Bart F314 fer ay gare AY aa at arfrat qaaz ay & fara, fret Frater 4 araa, MT 1962 % arta% vam fer at ar sak aaa Ga feat wa a, afer ® afa-cay & fare arg ardarét ares at st adit ate teat Brgafer ga afafierr & aretter afirdfir at ar ada 1”| 12 fraten, aafe gs 1962 &31at ae ae Ta at* 4 sate arafier §, 1961 at afefia } waa at aeTAT Tt fee ae a1 ga: sa awh HS frat wp ae at aTaT arIfetafaifta awa % fae waa 1961 ata afafaaa e asta aTaaretave (9) & ages ye a ard ot ate gw at we at | are (=)aT Al HT WIT 1922 are afafaag at ne 28% ada arg Urfetataafaa at at weet. tet aeqfeafa %, Gar fe sea eqaread 3ce a aha fear’, afadtea wat ® fry aret 28(4) arg astamet at aaife ar at arer 271 ¥ maar 1961 atk afafaaa at frataq TIA Rar ag soaee adl faaary arr 28(4) Fag werTat g— |. |“za afitiam % fees feet agus ® fae ae afeateaoe cet F aeaey F agi fear orem, far ae se are Ciaries afeaafta Bt at aay ei? | dat afafraat % & fret ome fees aaua & fae afietes Sfeaa we F fag sat sae atlaredl a ada ® ea F Ba AAT BITT *aatslt # ag aa WaT a | | -“No prosecution for an offence against this Act shallbe| instituted in respect of the same facts on which ,a - | | ! pt? Ox | a ys . | } . 4aa | a . \ wy | | "op -np ‘ : ~ LN a 5 na , A ; ) . , adi & oa afer 1922 aver srferfrae at arer 28 (1)mete aet afew1961 are afafare at ATT 271 (1) * asia wfrafad at Te FI 5. aa azd SiC we aaa wa da ate Bea ae ATAxa emrarae & dfaerat earadts at ite A fava St ET saratfaataMat F TS 263 TL ae aha feat F— ogg ara qeaat 2 fe aferafter & faq Frater aygan fact & orga fag att atarte Tea Ael s aferarose wife ar ga ara aarart agapt & fe frat-Fait x safaan frat 2 fae oifed & arafera Seat ATT attaz ag arg A wae at a (sefraifeat ar) TATA al ora &,1961 are afatara BT are 274(1) we 275 at ealT age feanfea afaatra Her arat area Frater Gu Ht Aa F TATA atfear sat aifacs aa: afer B sateraret farts ade ta(frafzor) qa aa at andrag 0" faata earareiter FY eae BTA 58S 264 4X As HAI— cegrar 271 (1) Be 297(2) Tat aT I TH AMT att aaTATSH TEA ST AT FA THR TST Gt[aT][ CHAT][ froae][ aera]Sag fe31 art, 1962a maregla aed ae F faq AITfrat qdadt at ® fac, at 1962 at asa FTTH faa FY OTdat @, feat faster at araqt arfea afrafra ser % fagartaifeat gear art dit & ate aries 1961 art aftrat are 271 & araedt FB agar afrafaa Heit Stet sy 6. aat aa fe dfararaF aqeBez 20 aT avs (1) AtraratF fareagen vel 21 faa sat fees ary fear aT Ter eae ctadt frataét21 dar fe ca fra agree fag atece orm aaa fren Semurea? H ae areas % arate % qos 1198 oe ae FRAT e— penalty has been imposed under this section.” 1 (1970) 3 Gao ato Axo 253=[1974] 3 THe fre To 513. | 2 (1953) wae to Ao 1188: | Case: TIWARI KANAHAIYALAL ETC. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1975] 3 S.C.R. 927] (1975) ਇੱਥe ਤੱਕ ਿਕ ਸੰਿਵਧਾਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 20 ਦੀ ਧਾਰਾ (1) ਵੀ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹi ਕਰਦੀ। ਇਹ ਕੋਈ ਪੋਸਟ ਫੈਕਟ ਕਾਨੂੰਨ ਨਹi ਹੈ ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਦਬਾਅ ਪਾਇਆ ਜਾ ਿਰਹਾ ਹੈ। • ਉਸ ਦੇ ਿਵਰੁੱਧ ਸੇਵਾ. ਿਜਵh ਿਕ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਸੰਿਵਧਾਨਕ ਬzਚ ਨ\ ਰਾਓ ਿ4ਵ ਬਹਾਦੁਰ ਿਸੰਘ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਦੱਿਸਆ ਹੈ। ਿਵੰਿਧਆ ਪdਦੇ4 ਰਾਜ (2) ਸਫ਼ਾ 1198 nਤੇਃ " ਇਸ ਲੇਖ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਿਵਆਪਕ ਮਹੱਤਵ ਿਵੱਚ ਸਾਬਕਾ ਪੋਸਟ ਫੈਕਟ ਕਾਨੂੰਨf ਅਧੀਨ ਸਜ਼ਾਵf ਅਤੇ ਸਜ਼ਾਵf ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਅਿਜਹੀ ਮਨਾਹੀ ਦੇ ਅੰਤਰੀਵ ਿਸਧfਤ ਨੂੰ ਿਵਸਿਤdਤ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਿਫਿਲਪਸ ਬਨਾਮ ਦੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਕੇਸ ਿਵੱਚ ਜਸਿਟਸ ਿਵਲਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਿਗਆਨਵਾਨ ਫੈਸਲੇ ਿਵੱਚ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸ ਵੱਲ ਇ4ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ। ਆਇਰ-(1870) 6 ਿਕਊ. ਬੀ. ਡੀ. I, 23 ਅਤੇ 25 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਿਵੱਚ ਅਤੇ ਯੂ. ਐEਸ. ਏ. ਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੁਆਰਾ ਵੀ। ਬੁੱਲ-3 ਡੱਲਾਸ 386; I ਕਾਨੂੰਨ। 649 nਤੇ ਐਡੀ4ਨ 648। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ ਇਹ ਸਮਝਾਇਆ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਸਾਬਕਾ ਪੋਸਟ ਫੈਕਟ ਕਾਨੂੰਨ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਜ਼ਾ ਿਦੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਜਦe ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੀ। ਇਸ ਿਵੱਚ ਕੋਈ 4ੱਕ ਨਹi ਹੋ ਸਕਦਾ ਇਸ ਿਸਧfਤ ਦੀ ਸਰਵnਚ ਮਹੱਤਤਾ ਇਹ ਹੈ ਿਕ ਅਿਜਹੇ ਪੂਰਵ-ਵਾਸਤਿਵਕ ਕਾਨੂੰਨ, ਜੋ ਿਪਛੋਕ% ਨਾਲ ਅਪਰਾਧ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਜ਼ਾ ਿਦੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਿਜ਼ਆਦਾ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਅਿਨਆਂਪੂਰਨ ਹੋਣ ਦੇ ਰੂਪ ਿਵੱਚ ਮਾ%ੇ ਹਨ। ਆਰਟੀਕਲ 20 (1) ਿਕਸੇ ਵੀ ਿਵਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਤe ਵੱਧ ਜੁਰਮਾਨ\ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਰਨ ਤe ਵੀ ਰੋਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਪਰਾਧ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮh ਲਾਗੂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਤਿਹਤ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਤੱਥf ਬਾਰੇ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਿਵਰੁੱਧ ਦੋ4 ਲਗਾਇਆ, ਜੇ ਇਹ ਸੱਚ ਪਾਇਆ ਜfਦਾ ਹੈ, ਜਦe ਉਸ ਨ\ ਘੋ4ਣਾਵf ਿਵੱਚ ਝੂਠ\ ਿਬਆਨ ਿਦੱਤੇ ਸਨ ਤf ਉਸ ਨ\ 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 52 ਦੇ ਤਿਹਤ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਧਾਰਾ 28 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (4) ਨ\ ਅਪਰਾਧ ਕਰਨ ਦੇ ਤੱਥ ਨੂੰ ਿਮਟਾ ਨਹi ਿਦੱਤਾ ਅਤੇ ਧਾਰਾ 28 ਤਿਹਤ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਕਾਰਨ ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਿਨਰਦੋ4 ਕੰਮ ਿਵੱਚ ਤਬਦੀਲ ਨਹi ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰgf ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧ ਕਰਨ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ। 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 271 ਤਿਹਤ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਤe ਬਾਅਦ ਇਸਤਗਾਸਾ ਪੱਖ ਦੀ 4ੁਰੂਆਤ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਸੰਿਵਧਾਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 20 (1) ਦੁਆਰਾ ਪdਭਾਿਵਤ ਨਹi ਹੋਈ ਸੀ। ਅਸi ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਹਾ ਇਹ ਸੋਚਣਾ ਿਕ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਅਪਰਾਧ, ਜੇ ਕੋਈ ਹੈ, 1922 ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 52 ਦੇ ਤਿਹਤ ਸੀ ਿਕpਿਕ ਘੋ4ਣਾਵf ਿਵੱਚ ਕਿਥਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਝੂਠ\ ਿਬਆਨ ਉਸ ਸਮh ਿਦੱਤੇ ਗਏ ਸਨ ਜਦe ਇਹ ਐਕਟ ਲਾਗੂ ਸੀ। ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਿਵਰੁੱਧ ਉਸ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 277 ਦੇ ਤਿਹਤ ਦੋ4 ਦਾ ਅਧਾਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਈ 1961 ਐਕਟ ਦੇ ਤਿਹਤ ਿਕਸੇ ਵੀ ਘੋ4ਣਾ ਿਵੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤ ਿਬਆਨ ਨਹi ਿਦੱਤਾ ਿਗਆ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਧਾਰਾ ਿਵੱਚ ਿਦੱਤੀ ਗਈ ਸਜ਼ਾ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 52 ਿਵੱਚ ਦਰਜ ਸਜ਼ਾ ਨਾਲe ਵੱਡੀ ਹੈ। ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਿਸਰਫ਼ ਅਪੀਲਕਰਤਾ ਹੀ ਸੰਿਵਧਾਨ ਦੀ ਧਾਰਾ 20 ਦੇ ਖੰਡ (1) ਦੇ ਦੂਜੇ ਿਹੱਸੇ ਨੂੰ ਸੇਵਾ ਿਵੱਚ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਿਜਸ ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ ਿਕ ਕੋਈ ਵੀ ਿਵਅਕਤੀਃ " ਉਸ ਤe ਵੱਧ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਮ4ਨ ਦੇ ਸਮh ਲਾਗੂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਤਿਹਤ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ ਅਪਰਾਧ ਦਾ ਿਮ4ਨ "। ਇਹ ਸਲਾਹ ਿਦੱਤੀ ਜfਦੀ ਹੈ ਿਕ ਇਨg f ਅਪੀਲf ਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਦੌਰਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਇੱਕ ਨਵh ਨੁਕਤੇ 'ਤੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਿਨਪਟਾਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 297 ਦੀ ਉਪ-ਧਾਰਾ (1) ਨ\ ਧਾਰਾ 52 ਸਮੇਤ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਿਦੱਤਾ। ਉਪ-ਧਾਰਾ (2) 1922 ਦੀ ਰੱਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਧਾਰਾ 52 ਦੇ ਤਿਹਤ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਬੱਚਤ ਪdਦਾਨ ਨਹi ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਐਕਟ. ਅਪਰਾਧf ਨੂੰ 1961 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 277 ਦੇ ਤਿਹਤ ਿਲਆਉਣ ਲਈ ਧਾਰਾ 297 (2) ਦੀ ਧਾਰਾ (ਐEਚ) ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣਾ ਸਹੀ ਨਹi ਜਾਪਦਾ ਿਜਵh ਿਕ ਜਵਾਬਦੇਹ ਦੁਆਰਾ ਪਿਹਲੇ ਿਵੱਚ ਕੀਤਾ ਿਗਆ ਸੀ। 12 ਿ4ਕਾਇਤ ਪਟੀ4ਨf. ਪਰ ਿਫਰ ਉਪ-ਧਾਰਾ (2) ਦੇ ਤਿਹਤ ਿਕਸੇ ਵੀ ਧਾਰਾ ਤe ਇਸ ਸਬੰਧ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਇਰਾਦਾ ਿਦਖਾਈ ਿਦੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਾਰਾ 6 ਦੀ ਧਾਰਾ ਈ ਿਵੱਚ ਿਕਹਾ ਿਗਆ ਹੈ। ਜਨਰਲ ਕਲਾਜ਼ ਐਕਟ. ਤੱਥf nਤੇ 1922 ਦੇ ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 52 ਦੇ ਤਿਹਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਪਰਾਿਧਕ ਦੇਣਦਾਰੀ ਨੂੰ ਮੁ% ਕਾਇਮ ਰੱਿਖਆ ਿਗਆ ਹੈ, ਜੋ ਿਕ ਜਨਰਲ ਕਲਾਜ਼ ਦੀ ਧਾਰਾ 6 ਦੀ ਧਾਰਾ (ਸੀ) ਦੇ ਤਿਹਤ ਪdਭਾਿਵਤ ਨਹi ਹੈ| ਟੀ. ਐEਸ. ਬਲੀਆ ਬਨਾਮ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਿਵੱਚ। ਟੀ. ਐEਸ. ਰੰਗਾਚਾਰੀ (1) ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ, ਜੇ. ਨ\ ਇਸ ਅਦਾਲਤ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾpਦੇ ਹੋਏ ਸਫ਼ਾ 71 nਤੇ ਿਕਹਾ ਹੈਃ Case: TIWARI KANAHAIYALAL ETC. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1975] 3 S.C.R. 927] (1975) B c Grover, J delivering the judgment on behalf of the Constitution Bench of this Court in the case of Jain Bros & others v. The Union of India others( [1]) has pointed out at page 2'63 : "It is obvious that for the imposition of penalty it is not the assessment year or the date of the filing of the return which is important but it is the satisfaction of the income tax autho-rities· that a default has been committed by the assessee which would attract the provisions relating to penalty. What-· ever the stage at which the satisfaction is reached, the scheme of ss.274(1) and 275 of the Act of 1961 is that the order imposing penalty must be made after the ·completion of the assessment. The crucial date, therefore, for purposes of penalty is the date of such completion." D E At page 264 says the learned Judge further : "Both ss. 271(1) and 297(2)(g) have to be read together and in hanpony and so read the only conclusion possible is that for the imposition of a penalty in respect of any assess-mentfor the year ending on March 31, 1962 or any earlier year which is complete_d after first day of April 1962 the proceedings have to be initiated and the penalty imposed in accordance with the provisions of s.271 of the Act of 1961." F • Even clause (1) of Article 20 of the Constitution does not help the appellant. It is not a pas~ facto legislation which is being gressed into· service against him. As pointed out by a Constitution Bench of this Court in Rao Shiv Bahadur Singh and another v. The State of Vin~hya Pradesh([2 ]) at page 1198: · G "This article in its broad import B.as been enai:ted to prohibit convictions and sentences under ex post facto laws. The principle underlying such prohibition has been elaborately ---------(1} (1970] (3) S.C.R. 253. (2) (1953] S.C.R. H (2) (1953] S.C.R. 1188. A discussed and pointed out in th:: very_ learned judgment of Justice Willes in the well known case of Phz'!lips v. Eyre-(1870) 6 Q.B.D. I, at 23 and 25 and also by the Supreme Court of U.S.A. in Calder v. Bull-3 Dallas 386; I Law. Edition 64~ at 649. In the English case it is explained that ex post jdt~o laws are laws which voided and punished what had been lawful when done. There can be no doubt as to the paramount importance of the principle that such ex post facto laws, which retrospectively create offences and punish them are bad as being highly inequitable and unjust." B Article 20(1) also prohibits_ the subjecting 'Of any person to a penalty greater than that which might have been inflicted under the law in force at the time of the commission of the offence. On the facts alleged against the appellant, if found to be true, at the time he made the false statements in the declarations he did commit an offence under section 52 of the 1922 Act. Sub-section (4) o~ section 28 did not obliterate the factum of the commission of the offence and did not transmute the offence into an innocent act because of the imposition of penalty under section 28. Such imposition merely barred the prosecution for the trial and conviction of the commission ·of the offence. The penalty having been imposed under section 271 of the 1961 Act the launching of the prosecution became permissible and was not hit by Article 20(1) on the Constitufron. We are inclined to think that the offence, if any, committed by the appellant was under section 52 of the 1922 Act as the allegedly false statements in decla-rations were made at a time when the said Act was in force.• No false statement in any declaration seems to have been made under the 1961 Act to form the basis of a charge against the appellant 11der section Z77 of that Act. The punishment provided in tliis .;ection is greater than the one engrafted in section 52 of the 1922 Act. To that extent only the appellant would be entitled to press into service the second part of clause (1) of Article 20 of the Constltution which says that no. _person shall: c D E F Case: TIWARI KANAHAIYALAL ETC. versus THE COMMISSIONER OF INCOME TAX, DELHI [[1975] 3 S.C.R. 927] (1975) 6. aat aa fe dfararaF aqeBez 20 aT avs (1) AtraratF fareagen vel 21 faa sat fees ary fear aT Ter eae ctadt frataét21 dar fe ca fra agree fag atece orm aaa fren Semurea? H ae areas % arate % qos 1198 oe ae FRAT e— penalty has been imposed under this section.” 1 (1970) 3 Gao ato Axo 253=[1974] 3 THe fre To 513. | 2 (1953) wae to Ao 1188: | adte aufafgat“US APPS, mt TH aerea TT al AAT sfafas FH AAETe, axa % crac far afafaafaa fafyatfeat TF Ra ofrecer H aeatafer fag at fefrca zara szait (1870) 6 to Wao eo (1) 23 785 25 afafaa stad Famrartaate fees % fararyt facia Fate erase aaa gat (3)SaTa 386(1) rere Ustarst 648 ys 649% ayaa usa aAaTat gia ae a ot faa er a faarcfanet fa 2 ate ehatt Haaa fearsaia aa A ae aa eqee alassfHqeadt (Uae dee Gat) fafrat tet fafaat et ga ard ataq aardtaaa2 ste gah fre ave adh Fool fe sah fet ae F fafaget ot ga fread & aatafe wea stared atéares vel at aa fe tet cat fafeat a yaa ers aTase HUat s A avatar Adt g, gah maeAfaa ate qearTata & arom afatirara & 1” agree 20(1) fret safer at sae afien arfea 24 ar at sfaca azar@ oT fe se ga ot ares fee ory B aaa aaa fafa F acta afrafaaat ot aad oft artteref & fragafieefne goat Sareea, afe weRel WaT STE, Mora Het HTT HY R TAT vat 1922 aaatafray at are 52% seh araerer frat| are 28 at stare (4) 4factsars& far Tea F gear Ht aarca Hr fear ar Wie Ga HITT al Uh ara % gafau worafea adt ax fear or adie oer 28 & ataafer afrafaa at A 7g ot de afrcea & Fae aces ¥ fee TTA& fag frarer att atefats 2g afrtaa at afar ae fear ar| afm agafer 1961 ara afifrra at e271 aa fan ® ata afyaftraat 7 ft aa: afta fear star waar at war ate sa afar aTAIST20 (1) aT ae} Mat ari sara ae faaxs fH atari a1922 are afafray at are 52% ata aocra, afe AE frat araqe 1922 are afatara at are 52 & aeta ar aaife soot Fafaafar ws eaT sa ana feu maa saa afafiaa TAT UT1 aeweiter ater & fae frat wt steer H ays mar Herr 1961 are srferfaetatta adt fear wart frat fe ag va afafaerd a are 277 ® ataata & fase ade a aracat aki saarad gaafeaavsTeg 1922 att afafiar stare 52% aeafgce aera a afaa | rs ~ . Y . | “ 4 | : ~ , L % _ 7 tf . _5—“f| A oo wee . 21 daa set dtm aa atta afer % ages 20% aE (1) aafaa— fadta ma Ft ary wet ar aware z frat ag wer va z fe HIE osae afte cs FT TA aT ENT AY TA ATTFH HTTFHana sac fates & aeta feat ar aRAT AT 1”7. ata at qaargS chert Tt TH AAT: TAT HTT: GT {OSAqz faare-fanet HUT aK saat fretwe shat st AT 1961are arffrre a ara 297[at][ soeer] (1)fadare 52 afenfaa3, facfaaax feaari7% 1922 arr afafaaa a,fe srare (2)% 1922 aH afafaad at faefea aretar sdta 52% garg weaafte warns fag fardi areal ar scaer at fear wargiwa AIT F196) ae afafrd at gre 277F we araFsfar, dar fe saa 12 oftare fatalF ceaet A aa aT yaa featat, aret 297 (2